Míniú PD

Míniú an

Prionsabal Diaga

Brollach ………………………………………………………………………………………………15
Réamhrá …………………………………………………………………………………………19

Cuid 1 ……………………………………………………………………….29
Caibidil 1 ………………………………………………………………………………………………………………….30

Prionsabal an Chruthú………………………………………………………………………………………………… 30

Alt 1
Déthréithe Dé agus na Cruinne Cruthaithe…………………………………………………………. 30
1.1 Déthréithe Dé………………………………………………………………………………………………………….. 30
1.2 An Gaol idir Dhia agus an Chruinne ………………………………………………………………………….. 33

Alt 2
Príomh-Fhuinneamh Uilíoch, Gníomh Tabhair agus Glac agus Bonn na gCeithre Sheasamh…………………………………………………………………………………………………………….35
2.1 Príomh-Fhuinneamh Uilíoch…………………………………………………………………………………….. 35
2.2 Gníomh Tabhair agus Glac ………………………………………………………………………………………. 35
2.3 Bonn na gCeithre Sheasamh a Chruthaíonn an Cuspóir Thrí-Obiacht trí Ghníomhaíocht Foinse-Rannán-Aontas…………………………………………………………………………………………………… 37

2.3.1 Gníomhaíocht Foinse-Rannán-Aontas ……………………………………………………………37

2.3.2 An Cuspóir Trí Obiacht………………………………………………………………………………..37

2.3.3 Bonn na gCeithre Sheasamh  ………………………………………………………………………..38

2.3.4 Modh Beithsine Bhonn na gCeithre Sheasamh ……………………………………………….38

2.4 Uileláithreacht Dé …………………………………………………………………………………………………… 42
2.5 Iolrúchán na Beatha ………………………………………………………………………………………………… 42
2.6 An fáth a bhfuil Gach Rud Beo Comhdhéanta de Déthréithe…………………………………………..43


Alt 3
Cuspóir an Chruthaithe ……………………………………………………………………………………………… 43
3.1 Cuspóir Chruthú na Cruinne ……………………………………………………………………………………. 43
3.2 Obiacht Dea-Pháirtithedo Lúcháir Dé……………………………………………………………………….. 44

Alt 4
An Bhun Luach ………………………………………………………………………………………………………….. 46
4.1 Próiseas agus Caighdeán do Chinneadh An Bhun Luach ………………………………………………46
4.2 Bhun Mothúchán, Intleacht & Toil; agus Bhun Áilleacht, Fírinne agus Maitheas ……………..47
4.3 Grá agus Áilleacht, An Mhaith agus an tOlc, Fíréantacht agus Neamhfhíréantacht……………47

4.3.1 Grá agus Áilleacht …………………………………………………………………………………………………. 47
4.3.2 An Mhaith agus an tOlc………………………………………………………………………………………….. 48

4.3.3 Fíréantacht agus Neamhfhíréantacht…………………………………………………………………………. 49

Alt 5
Próiseas Cruthú na gCruinne agus an Tréimhse Fás ……………………………………………………. 49
5.1 Próiseas Cruthú na Cruinne …………………………………………………………………………………………………… 49
5.2 An Tréimhse Fás don Chruthú ………………………………………………………………………………………………. 50

5.2.1 Na Trí Céimeanna Ordaíodh den Tréimhse Fás ………………………………………………………… 50

5.2.2 An Réimse den Tiarnas Indíreach …………………………………………………………………………… 52

5.2.3 An Réimse den Tiarnas Díreach …………………………………………………………………………….. 53

Alt 6
An Domhan Neamhchorprach agus an Domhan Corprach Láraithe ar an Cine Daona…..53
6.1 An Domhan Neamhchorprach agus an Domhan Corprach mar Réadúlachtaí Substaintiúla……………. 53
6.2 Seasamh an gCinne Daonna sa gCosmas ………………………………………………………………………………… 54
6.3 An Gaol idir an Féin Fhisiciúil agus an Féin Spiorad ………………………………………………………………. 55

6.3.1 Struchtúr agus Feidhmeanna an Féin Fhisiciúil ………………………………………………………… 55

6.3.2 Struchtúr agus Feidhmeanna an Féin Spiorad……………………………………………………………. 55

6.3.3 Meabhair Spiorad, Meabhair Fisiciúil agus an nGaol eatarthu i Meabhair Cinne Daonna ..57

Caibidil 2 ……………………………………………………………………………………………………………………..59
Titim An Cine Daona…………………………………………………………………………………………………….59


Alt 1
Fréamh don Pheaca ……………………………………………………………………………………………………. 59

1.1 Crann na Beatha agus chrann fhios na maitheasa agus an oilc …………………………………………………… 59

1.1.1 Crann na mBeatha………………………………………………………………………………………………….. 60
1.1.2 Crann Fios Maitheas agus Olc…………………………………………………………………………………. 61

1.2 Céannacht an Nathair …………………………………………………………………………………………………………… 62
1.3 Titim an Angeal agus an Titim an Cine Daona ………………………………………………………………………… 63

1.3.1 Coirpeacht an Aingeal ..…………………………………………………………………………………………. 63
1.3.2 Coirpeacht an Chine Daona ……………………………………………………………………………………. 63
1.3.3 An tAcht Gnéis Aindleathach idir an Aingeall agus an Cine Daona……………………………… 64

1.4 Torthaí Crann Fios na Maitheas agus na h-Olc ……………………………………………………………………….. 64
1.5 Fréamh don Pheaca ……………………………………………………………………………………………………………… 65

Alt 2
Spreagadh agus Próiseas An Titim………………………………………………………………………………. 65
2.1 Na h-Aingeal, a Mhisin agus a n-Gaol leis an Chine Daona ……………………………………………………… 66
2.2 An Titim Spioradálta agus an Titim Fhisiciúil …………………………………………………………………………. 66

2.2.1 An Titim Spioradálta………………………………………………………………………………………………. 67
2.2.2 An Titim Fhisiciúil ……………………………………………………………………………………………….. 67

Alt 3
Cumhacht an Ghrá, Cumhacht an bPrionsabal agus Aithne Dé …………………………………… 68

3.1 Cumhacht Grá agus an Cumhacht an bPrionsabal i dTitim An Cine Daona……………………… 68

3.2 An fáth gur Leag Dia amach an Aithne mar Cuspóir Chreidimh …………………………………. 69
3.3 An Tréimhse Ama don Aithne bheith Riachtanach ………………………………………………………. 69

Alt 4
Iarmhairtí Titim An Cine Daona ……………………………………………………………………………………………….70
4.1 Satán agus an Cine Daona Titíthe ……………………………………………………………………………………………70
4.2 Gníomhaíochtaí Satán i Sochaí an Cine Daona …………………………………………………………………………71
4.3 Mhaith agus an Olc ó Dhearcadh na Cuspóir ……………………………………………………………………………71
4.4 Oibreacha Spioradanna Maith agus Spioradanna Olc …………………………………………………………………72
4.5 Peaca …………………………………………………………………………………………………………………………………. 73
4.6 Bhun-Tréithe An Nádúr Tite …………………………………………………………………………………………………..73

Alt 5
Saoirse agus Titim An Cine Daona …………………………………………………………………………………………… 75
5.1 An Bhrí le Saoirse ó Dearcadh an Prionsabal ………………………………………………………………………….. 75
5.2 Saoirse agus Titim An Cine Daona ………………………………………………………………………………………….75
5.3 Saoirse, An Titim agus Athchóiriú ………………………………………………………………………………………….76

Alt 6
An fáth nár Idirghabháil Dia i dTitim Chéad Sinsearaigh An Cine Daona…………………………………. 77
6.1 Chun Absalóideacht agus Foirfeacht Prionsabal An Chruthúa Choinneáil …………………………………..77
6.2 Chun go mbeidh Dia Amháin mar Cruthaitheoir ……………………………………………………………………… 77
6.3 Chun go ndéanfaidh Daoine na dTiarnaí an Cruthúchán ………………………………………………………….. 78


Caibidil 3………………………………………………………………………………………………….79
Eascaiteolaíocht agus Stair an Cine Daona ………………………………………………………………….. 79

Alt 1
Críochnú Cuspóir Dé den Cruthúchán agus Titim An Cine Daona ………………………………………….. 79
1.1 Críochnú Cuspóir Dé den gCruthúchán …………………………………………………………………………………. 79
1.2 Iarmhairtí Titim An Cine Daona …………………………………………………………………………………………… 81

Alt 2
Obair Dé de tSlánaithe ……………………………………………………………………………………………………………. 81
2.1 Is é an Obair Slánaithe Dé An Deonú Athchóiriú …………………………………………………………………….. 81
2.2 Cuspóir An Deonú Athchóiriú ………………………………………………………………………………………….. 82
2.3 Is é Stair An Cine Daona Stair An Deonú Athchóiriú ……………………………………………………………… 82

Alt 3
Na Laethanta Deireadh …………………………………………………………………………………………………………… 86
3.1 An Bhrí atá leis na Laethanta Deireadh ………………………………………………………………………………….. 86

3.1.1 Bhí Laethanta Noah na Laethanta Deireadh ……………………………………………………………… 86
3.1.2 Bhí Laethanta Íosa na Laethanta Deireadh ………………………………………………………………. 86
3.1.3 Beidh Lá Dara hAidbhinte Chríost na Laethanta Deireadh …………………………………………. 87

3.2 Véarsaí Bíobla Maidir leis Comharthaí na Laethanta Deireadh …………………………………………………. 87

3.2.1 Neamh agus Talamh Scriosta …………………………………………………………………………………. 87
3.2.2 Neamh agus Talamh Bhreith
íthe le Dóiteáin ……………………………………………………………. 88
3.2.3 Na Marbh ag Éirí Amach as a n-Tuamaí ………………………………………………………………….. 89
3.2.4 Daoine ar an Domhan Gabhadh Suas le Freastal ar an Tiarna san Aeir ………………………… 90
3.2.5 An Ghrian dhorchaigh, an Ghealach gan Solas agus na Réaltaí ag Titim ó Neamh…………. 90

Alt 4
Na Laethanta Deireadh agus na Laethanta Láithreach ………………………………………………… 91
4.1 Comharthaí Athchóiriú an Chéad Beannú ………………………………………………………………….. 91
4.2 Comharthaí Athchóiriú an Dara Beannú …………………………………………………………………… 93
4.3 Comharthaí Athchóiriú an Tríú Beannú ……………………………………………………………………. 95

Alt 5
Na Laethanta Deireadh, an Fhírinne Nua agus ár Dearcadh ……………………………………….. 97
5.1 Na Laethanta Deireadh agus an Fírinne Nua ………………………………………………………………. 97
5.2 Ár Dearcadh sna Laethanta Deireadh ………………………………………………………………………… 99

Caibidil 4 ……………………………………………………………………………………………… 101


An Meisias:
A hAidbhinte agus an Cuspóir de chuid Dara Theacht …………………………… 101

Alt 1
Slánú trí na Croise ……………………………………………………………………………………………………. 101
1.1 Cuspóir Íosa ag teacht mar Meisias………………………………………………………………………….. 101
1.2 An raibh tSlánaithe Críochnaíodh trí na Croise? ……………………………………………………….. 102
1.3 Bás Íosa ar na Croise ……………………………………………………………………………………………… 103
1.4 Teorainn an tSlánaithe trí Fuascailt na Croise agus an Cuspóir Dara Aidbhint Íosa ……….. 106
1.5 Dhá Cineálacha Tairngreachtaí Maidir leis na Croise ………………………………………………… 107
1.6 Sleachta Soiscéal in ar labhair Íosa mar go raibh an Céasadh Dosheachanta ………………… 108

Alt 2
Ateacht Elijah agus Eoin Baiste ………………………………………………………………………………. 109
2.1 Creideamh Giúdach i n-Aisfhilleadh Éilias ……………………………………………………………… 109

2.2 Treo Ar mhaith an Phobail Giúdach Roghnaigh ………………………………………………………… 110
2.3 Easpa Creidimh Eoin Baiste …………………………………………………………………………………… 112

2.4 An Bhrí ina raibh Eoin Baiste mar Éilias ……………………………………………………………….. 115

2.5 Ár Dearcadh i dtreo An Bhíobla ……………………………………………………………………………… 115

Caibidil 5 ………………………………………………………………………………………………………… 117
Aiséirí …………………………………………………………………………………………………………….. 117

Alt 1

Aiséirí ………………………………………………………………………………………………………………………. 117
1.1 Coincheapa An Bhíobla maidir le Beatha agus Bás ………………………………………………. 117

1.2 An Bás ba chúis Titim An Cine Daona ………………………………………………………………………118
1.3 An bhrí atá le Aiséirí ……………………………………………………………………………………………… 119
1.4 Cén Athruithe a thagann ar Dhaoine de bharr Aiséirí? ……………………………………………….. 120

Alt 2
An Deonú Aiséirí ………………………………………………………………………………………………………. 120

2.1 Conas a Dhéanann Dia Obair An Aiséirí? ………………………………………………………………… 120
2.2 Deonú Aiséirí do Dhaoine ar an Domhan …………………………………………………………………. 121    2.2.1 An Deonú chun Bunús na hAiséirí a leagadh anuas ……………………………………… 121

2.2.2 An Deonú de Bhun-Céim na hAiséirí…………………………………………………………..121

2.2.3 An Deonú de Fás-Céim na h-Aiséirí …………………………………………………………… 122

2.2.4 An Deonú chun Aiséirí Críoch-Céim a leagadh anuas ………………………………….. 122 2.2.5 Ríocht na bhFlaitheas agus Parthas …………………………………………………………….. 122
2.2.6 Feiniméin Spioradálta sna Laethanta Deireadh ……………………………………………. 123 2.2.7 An Chéad Aiséirí ……………………………………………………………………………………… 125

2.3 An Deonú Aiséirí do Spriodanna ……………………………………………………………………………. 126

2.3.1 Cuspóir agus Slí Aisfhilleadh Aiséirí …………………………………………………………. 126

2.3.2 Aisfhilleadh Aiséirí Spriodanna na h-Iosraeligh agus na Críostaithe ………………. 126

2.3.2.1 Fás-Céim Aisfhilleadh Aiséirí ……………………………………………………… 126

2.3.2.2 Críoch-Céim Aisfhilleadh Aiséirí …………………………………………………. 127

2.3.3 Aisfhilleadh Aiséirí Spriodanna a Chónaíonn Lasmuigh Parthas ……………………. 128
2.4 Teoiric Athionchollú scrúdaithe mar dheall ar sholais an Phrionsabal Aisfhilleadh Aiséirí 129

Alt 3
Aontú Reiligiúin trí Aiséirí Aisfhilleadh …………………………………………………………………….. 130
3.1 Aontú na Críostaíochta trí Aisfhilleadh Aiséirí …………………………………………………………. 130
3.2 Aontú gach Reiligiúin Eile trí Aisfhilleadh Aiséirí ……………………………………………………. 130
3.3 Aontú Daoine Neamh-Reiligiúin trí Aisfhilleadh Aiséirí ……………………………………………. 131

Caibidil 6 ……………………………………………………………………………………………… 133
Réamhchinniúint ………………………………………………………………………………….. 133

Alt 1
Réamhchinniúint Toil Dé ………………………………………………………………………………………….. 134

Alt 2
Réamhchinniúint den Shlí a comhlíonadh Toil Dé ………………………………………………………………….. 135

Alt 3
Réamhchinniúint An Cine Daona …………………………………………………………………………………………… 136


Alt 4
Léiriú de Véarsaí Bhíobla a dtugann Tacú le Teagasc Réamhchinniúint Iomlán ……………………… 137


Caibidil 7 ……………………………………………………………………………………………… 141
Críosteolaíocht ……………………………………………………………………………………… 141

Alt 1
Luach an Duine gur chruthaigh Cuspóir na Cruthúchán ………………………………………………………… 141


Alt 2
Íosa agus an Duine gur chruthaigh Cuspóir na Chruthaithe …………………………………………………… 142

2.1 Ádhamh Foirfe, Íosa agus Athchóiriú Crann na Bheatha …………………………………………… 142
2.2 Íosa, An Cine Daonna agus Comhlíonadh Cuspóir na gCruthúchána …………………………… 143
2.3 An bhfuil Íosa Dia é Fhéin? ……………………………………………………………………………………. 144

Alt 3
Íosa agus Daoine Uabhair …………………………………………………………………………………………. 145

Alt 4
Athbhreith agus an Tríonóide …………………………………………………………………………………… 145
4.1 Athbhreith …………………………………………………………………………………………………………… 146

4.1.1 Íosa agus an Spiorad Naomh agus a Misean chun Athbhreith a Thabhairt ………. 146
4.1.2 Íosa agus an Spiorad Naomh agus Déthréithe An Logos ………………………………. 146
4.1.3 Athbhreith Spioradálta trí Íosa agus an Spiorad Naomh ……………………………….. 147

4.2 An Tríonóide ………………………………………………………………………………………………………… 147

Cuid II ……………………………………………………………………….. 149

Réamhrá Athchóiriú ……………………………………………………………………………… 150
Alt 1
An Prionsabal Athchóiriú trí Slánaíochta ………………………………………………………………….. 150

1.1 Athchóiriú trí Slánaíochta ………………………………………………………………………………………. 150
1.2 An Bhunaidh don Meisias ………………………………………………………………………………………. 153

1.2.1 An Bhunús Chreidimh ……………………………………………………………………………… 153
1.2.2 An Bhunús Substaint ……………………………………………………………………………….. 154

Alt 2
Cúrsa Deonú na h-Athchóiriú …………………………………………………………………………………… 155

2.1 Na h-Aoiseanna sa Chúrsa Deonú na h-Athchóiriú ……………………………………………………. 155
2.2 Catagóiriú na h-Aoiseanna sa Chúrsa Deonú na h-Athchóiriú …………………………………….. 156

2.2.1 Catagóiriú na h-Aoiseanna le Tagairt do Bhriathair Dé ………………………………… 156

2.2.2 Catagóiriú na h-Aoiseanna le Tagairt do Obair Aiséirí Dé …………………………….. 156
2.2.3 Catagóiriú na h-Aoiseanna le Tagairt do Deonú Athchóirigh trí Slánaíochta na …… Tréimhsí Chreidimh Caillte ………………………………………………………………………………. 157

2.2.4 Catagóiriú na h-Aoiseanna le Tagairt ar an Scóip Fairsingíoch den Bhunús don Meisias …………………………………………………………………………………………………………… 158
2.2.5 Catagóiriú na h-Aoiseanna le Tagairt ar Freagracht ……………………………………… 158
2.2.6 Catagóiriú na h-Aoiseanna le Tagairt ar do na Threocheangail sa Deonú ……….. 159

Alt 3
Stair Deonú na h-Athchóiriú agus Mise …………………………………………………………………….. 159

Caibidil 1 ……………………………………………………………………………………………… 161
Deonú chun Bhunús nah-Athchóiriú a Leagadh Anuas …………………………. 161

Alt 1

An Deonú Athchóiriú i dTeaghlaigh Ádhamh ……………………………………………………………. 161
1.1 An Bhunús Chreidimh……………………………………………………………………………………………. 161
1.2 An Bhunús Substaint……………………………………………………………………………………………… 163
1.3 An Bhunús don Mesisias i dTeaghlaigh Ádhamh ……………………………………………………… 165
1.4 Roinnt Ceachtanna le Foghlaim ó dTeaghlaigh Ádhamh ……………………………………………. 167

Alt 2
An Deonú Athchóiriú i dTeaghlaigh Noai ………………………………………………………………….. 167
2.1 An Bhunús Chreidimh …………………………………………………………………………………………… 168

2.1.1 An Figiúr Lárnach i mBunúsNa Chreidimh ……………………………………………….. 168

2.1.2 An Rud ag Teastáil le hAghaidh Coinníoll Bhunús na Chreidimh a Athchóiriú ……….. 168

2.2 An Bhunús Substaint …………………………………………………………………………………………….. 171

2.3 Roinnt Ceachtanna ó dTeaghlaigh Noai ………………………………………………………………….. 173

Alt 3
An Deonú Athchóiriú i dTeaghlaigh Abrám ………………………………………………………………. 173

3.1 An Bhunús Chreidimh …………………………………………………………………………………………… 174

3.1.1 An Figiúr Lárnach i mBunúsNa Chreidimh ……………………………………………….. 174

3.1.2 Na Rudaí Tairiscinta le hAghaidh An Coinníoll ar son Bhunús na Chreidimh….. 175

3.1.2.1 Thairiscint Siombalach Ábhrám …………………………………………………… 175

3.1.2.2 Thairiscint Abrám de Isaac ………………………………………………………….. 179

3.1.2.3 Seasamh Isaac agus a Thairiscint Siombalach i Radharc Dé …………….. 180

3.2 An Bhunús Substaint …………………………………………………………………………………………….. 182
3.3 An Bhunús don Mesisias ……………………………………………………………………………………….. 184
3.4 Roinnt Ceachtanna ó Cúrsa Abrám………………………………………………………………………….. 186

Caibidil 2 ……………………………………………………………………………………………… 187
Maois agus Íosa sa Deonú Athchóiriú …………………………………………………….. 187


Alt 1
An Cúrsaí Léirshamhail le hAghaidh Aighneacht Sátan……………………………………………… 187
1.1 An fáth ‘Ba Socraigh Cúrsa Iacób agus Cúrsa Maois suas mar an Shamhail do Cúrsa Íosa …………. 187
1.2 Cúrsa Iacób mar an tSamhail do Cúrsa Mhaois agus Cúrsa Íosa ………………………………………………. 188

Alt 2
An Deonú Athchóiriú faoi Ceannaireacht Maois ………………………………………………………… 190

2.1 Forbhreathnú ar an An Deonú faoi Ceannaireacht Maois……………………………………………. 190

2.1.1 An Bhunús Chreidimh …………………………………………………………………………………………. 191

2.1.1.1 An Figiúr Lárnach Chun Bhunús Na Chreidimh a h-Athchóirigh ……………….191

2.1.1.2 An Rud le hAghaidh An Coinníoll Chun BhunúsNa Chreidimh …………………..

a h-Athchóirigh ……………………………………………………………………………………….. 192

2.1.2 An Bhunús Substaint ………………………………………………………………………………….193
2.1.3 An Bhunús don Mesisias …………………………………………………………………………….193

2.2 Cúrsaí Náisiúnta Athchóirigh Canán faoi Ceannaireacht Maois ………………………………………………. 193

2.2.1 An Chéad Chúrsa Náisiúnta Athchóirigh Canán ..……………………………………………….. 194

2.2.1.1 An Bhunús Chreidimh ……………………………………………………………………. 194

2.2.1.2 An Bhunús Substaint ………………………………………………………………….. 194
2.2.1.3 An Teip sa Chéad Chúrsa Náisiúnta Athchóirigh Canán ………………….. 195

2.2.2 An Dara Cúrsa Náisiúnta Athchóirigh Canán ………………………………………………. 196

2.2.2.1 An Bhunús Chreidimh ………………………………………………………………… 196
2.2.2.2 An Bhunús Substaint ………………………………………………………………….. 196
2.2.2.3 An Deonú Athchóiriú agus an Taibearnacal …………………………………… 201

2.2.2.3.1 Tábhacht agus Cuspóir na Táibléadí Cloch, An dTaibernacal agus Áirc an Chonartha ……………………………………………………………….. 202

2.2.2.3.2 An Bhunús don Taibernacal ……………………………………………. 204

2.2.2.4 Teip an Dara Cúrsa Náisiúnta Athchóirigh Canán ………………………….. 207

2.2.3 An Tríú Cúrsa Náisiúnta Athchóirigh Canán ……………………………………………….. 207

2.2.3.1 An Bhunús Chreidimh ………………………………………………………………… 207
2.2.3.2 An Bhunús Substaint ………………………………………………………………….. 207

2.2.3.2.1 An Bhunús Substaint Láraithe ar Maois …………………………… 208

2.2.3.2.2 An Bhunús Substaint Láraithe ar Iósua ……………………………. 212
2.2.3.3 An Bhunús don Mesisias …………………………………………………………….. 215

2.3 Roinnt Ceachtanna ó gCúrsa Maois …………………………………………………………………………. 216

Alt 3
An Deonú Athchóiriú faoi Ceannaireacht Íosa …………………………………………………………… 217

3.1 An Chéad Chúrsa Dhomhanda chun Canán a h-Athchóirigh ………………………………………. 218

3.1.1 An Bhunús Chreidimh ……………………………………………………………………………… 218
3.1.2 An Bhunús Substaint ……………………………………………………………………………….. 219

3.1.3 Teip ar an Chéad Chúrsa Dhomhanda chun Canán a h-Athchóirigh ……………….. 220

3.2 An Dara Cúrsa Dhomhanda chun Canán a h-Athchóirigh …………………………………………… 220

3.2.1 An Bhunús Chreidimh ……………………………………………………………………………… 220

3.2.1.1 Glacann Íosa Ar Misean Eoin Baiste …………………………………………….. 220
3.2.1.2 Staonadh Daichead Lá Íosa agus na Trí gCathú sa Fásach ……………….. 221
3.2.1.3 Toradh an Staonadh Daichead Lá agus na Trí Cathú ………………………. 224

3.2.2 An Bhunús Substaint ……………………………………………………………………………….. 224
3.2.3 Teip an Dara Chúrsa Dhomhanda chun Canán a h-Athchóirigh …………………….. 225

3.3 An Tríú Cúrsa Dhomhanda chun Canán a h-Athchóirigh …………………………………………… 226

3.3.1 An Cúrsa Spioradálta Athchóirigh Canán faoi Ceannaireacht Íosa …………………. 226

3.3.1.1 An Bhunús Chreidimh Spioradálta ………………………………………………………….. 226
3.3.1.2 An BhunúsSubstaint Spioradálta ……………………………………………………………. 227
3.3.1.3 An Bhunús Spioradálta don Mesisias ………………………………………………………. 228
3.3.1.4 Athchóiriú Canán Spioradálta …………………………………………………………………. 228

3.3.2 Cúrsa Athchóirigh Canán Substaintiúla faoi Ceannaireacht Críost ag an Dara

hAidbhinte ………………………………………………………………………………………………………………….. 229

3.4 Roinnt Ceachtanna ó Cúrsa Íosa ……………………………………………………………………………… 232

Caibidil 3 ……………………………………………………………………………………………… 235
Tréimhsí sa Stair Deonú agus Cinneadh ar na Fhaid ……………………………… 235


Alt 1
Tréimhsí Deonú Comhuainíochta ……………………………………………………………………………… 235

Alt 2
Líon na Glúine nó Blianta sna Tréimhsí Aois An Deonú chun Bunús nah-Athchóiriú Athchóiriú a Leagadh Anuas …………………………………………………………………………………….. 237
2.1 An Fáth agus Treo gur Shíneadh An Deonú Athchóiriú ……………………………………………… 237
2.2 Coinníollacha Slánaíocht Ingearach agus Athchóiriú Cothrománach trí Slánaíochta ……… 238
2.3 Athchóiriú Cothrománach trí Slánaíochta déanta go hIngearach …………………………………. 238
2.4 Tréimhsí Slánaíocht Uimhriúil le hAghaidh An Bhunús na Chreidimh a h-Athchóiriú…… 239
2.5 Tréimhsí Comhuaineach Cinntithe le Líon na Glúine ………………………………………………… 243
2.6 Tréimhsí Deonú de Athchóiriú Cothrománach trí Slánaíocht déanta go hIngearach ………. 244

Alt 3
Tréimhsí san Aois Deonú Athchóiriú agus na Fhaid …………………………………………………… 245

3.1 An Tréimhse Ceithre Céad Bliain Sclábhaíocht san Éigipt …………………………………………. 245
3.2 An Tréimhse Ceithre Céad Bliain de na mBreithiúna ………………………………………………… 245
3.3 An Tréimhse Céad-agus-Fiche Bhliain sa Ríocht Aontaithe ……………………………………….. 246
3.4 An Tréimhse Ceithre Céad Bliain de na Ríochtannaí Roinnte Thuaidh agus Theas ……….. 247
3.5 An Tréimhse Dhá-Céad-agus-Deich Bliana de Loingeas agus Tuairisceán Iosrael ………… 247
3.6 An Tréimhse Ceithre Céad Bliain le h-Ullmhú le haghaidh Aidbhinte an Mesisias ……….. 248

Alt 4
Tréimhsí san Aois Fadú An Deonú Athchóiriú agus na Fhaid …………………………………….. 248

4.1 An Tréimhse Ceithre Céad Bliain Géarleanúna sa Impireacht Rómhánach …………………… 249
4.2 An Tréimhse Ceithre Céad Bliain de Ceannaireacht-Eaglais Réigiúnach ……………………… 249
4.3 An Tréimhse Céad Fiche Bliain den Impireacht Críostaí ……………………………………………. 249
4.4 An Tréimhse Ceithre Céad Bliain de na Ríochtannaí Roinnte de Thoir agus Thiar ………… 250
4.5 An Tréimhse Dhá-Céad-agus-Deich Bliana de Loingeas agus Tuairisceán Phápa …………. 250
4.6 An Tréimhse Ceithre Céad Bliain Ullmhú le haghaidh Dara hAidbhinte an Mesisias ……. 250

Caibidil 4 ……………………………………………………………………………………………… 253
Na Comhuainíochtaí idir na Dhá Aois sa Deonú Athchóiriú …………………… 253


Alt 1
An Tréimhse Sclábhaíocht san Éigipt agus an Tréimhse Géarleanúna sa Impireacht Rómhánach ………………………………………………………………………………………………………………. 254

Alt 2
Tréimhse na Breithiúna agus An Tréimhse Ceannaireacht Eaglais Réigiúnach …………… 256


Alt 3
Tréimhse An Ríocht Aontaithe agus Tréimhse An Impireacht Críostaí ………………………. 257


Alt 4
Tréimhse na Ríochtannaí Roinnte Thuaidh agus Theas, agus an Tréimhse na Ríochtannaí Roinnte Thoir agus Thiar ………………………………………………………………………………………….. 259

Alt 5
An Tréimhse Loingeas agus Tuairisceán Iosrael agus an Tréimhse Loingeas agus Tuairisceán Phápa ……………………………………………………………………………………………………. 260


Alt 6
An Tréimhse Ullmhú le haghaidh Aidbhinte an Mesisias agus an Tréimhse Ullmhúcháin
le haghaidh Dara Aidbhinte an Mesisias ……………………………………………………………………. 262

Alt 7
An Deonú Athchóiriú agus Dul Chun Cinn na Staire …………………………………………………. 264
7.1 Dul Chun Cinn na Staire san Aois Deonú Athchóiriú ………………………………………………… 265
7.2 Dul Chun Cinn na Staire san Aois Fadú an Deonú Athchóiriú ……………………………………. 267

7.2.1 An Deonú Athchóiriú agus Stair an Iarthair ………………………………………………… 267
7.2.2 An Caidreamh Frithpháirteach idir Stair Reiligiúnach, Stair Eacnamaíoch agus Stair Pholaitiúil ……………………………………………………………………………………………………….. 268
7.2.3 Sochaí Clan …………………………………………………………………………………………….. 269
7.2.4 Sochaí Feodach ……………………………………………………………………………………….. 270
7.2.5 Sochaí Monarcachta agus Impiriúlachas …………………………………………………….. 271
7.2.6 Daonlathas agus Sóisialachas ……………………………………………………………………. 273
7.2.7 An Idéil Idirspleáchas, Rathúnas Frithpháirteach agus Luachanna Roinnte Uilíoch versus Cumannachas ………………………………………………………………………………………… 275

Caibidil 5 ……………………………………………………………………………………………… 277
An Tréimhse Ullmhú le haghaidh Dara hAidbhinte an Mesisias …………….. 277

Alt 1
Tréimhse An Reifirméisean (1517-1648) …………………………………………………………………………………. 277
1.1 An Athbheochan ……………………………………………………………………………………………………………….. 280
1.2 An Reifirméisean ………………………………………………………………………………………………………………. 280

Alt 2
An Tréimhse Coinbhleachtaí Reiligiúnach agus Idé-Eolaíochta (1648-1789) …………………………… 281
2.1 An Seasamh Saoil Cineál-Cáin ……………………………………………………………………………………………. 282
2.2 An Seasamh Saoil Cineál-Áibil …………………………………………………………………………………………… 283

Alt 3
An Tréimhse Aibiú de Polaitíocht, Geilleagar agus Idé-Eolaíocht (1789-1918) …………………………. 285
3.1 Daonlathas ………………………………………………………………………………………………………………………… 285

3.1.1 Daonlathas Cineál-Cáin ……………………………………………………………………………………….. 286 3.1.2 Daonlathas Cineál-Áibil ……………………………………………………………………………………….. 287

3.2 An Tábhacht leis Scaradh na Cumhachtaí …………………………………………………………………………….. 287
3.3 An Tábhacht leis An Réabhlóid Tionsclaíoch ……………………………………………………………………….. 289
3.4 Éirigh na Cumhachtaí Mhóir ……………………………………………………………………………………………….. 290
3.5 Leasúchán Reiligiúnach agus Réabhlóidí Polaitiúil agus Tionsclaíochta ó am an Reifirméisean ….. 290

Alt 4
Na Cogaí Domhanda ……………………………………………………………………………………………………………… 291

4.1 Cúiseanna Deonú Na Cogaí Domhanda …………………………………………………………………… 291
4.2 An Chéad Chogadh Domhanda ………………………………………………………………………………. 292

4.2.1 Achoimre den Deonú sa Chéad Chogadh Domhanda ……………………………………. 292
4.2.2 Conas a rinneadh Chinneadh maidir le Taobh Dé agus Taobh Satán? …………….. 293 4.2.3 Cúiseanna Deonú taobh thiar an Chéad Chogadh Domhanda ………………………… 294
4.2.4 Torthaí an Providential an Chéad Chogadh Domhanda ………………………………… 295

4.3 An Dara Cogadh Domhanda …………………………………………………………………………………… 295

4.3.1 Achoimre den Deonú sa Dara Cogadh Domhanda ……………………………………….. 295
4.3.2 Nádúr an Fhaisisteachas ……………………………………………………………………………………….. 296
4.3.3 Na Náisiún ar Taobh Dé agus na Náisiún ar Taobh Satán san Dara Cogadh Domhanda .. 296
4.3.4 Róil Deonú na dTrí Náisiún ar Taobh Dé agus ar Taobh Satán ……………………… 297
4.3.5 Na Cúiseanna Deonú taobh thiar den Dara Cogadh Domhanda ……………………… 298

4.4 An Tríú Cogadh Domhanda…………………………………………………………………………………….. 299

4.4.1 An bhfuil An Tríú Cogadh Domhanda Dosheachanta? …………………………………. 299
4.4.2 Achoimre ar an Deonú sa Tríú Cogadh Domhanda ………………………………………. 301
4.4.3 Na Cúiseanna Deonú taobh thiar den Tríú Cogadh Domhanda ………………………………….. 301
4.4.4 Torthaí Deonú an Tríú Cogadh Domhanda …………………………………………………………….. 302

Caibidil 6 ……………………………………………………………………………………………… 303
An Dara Theacht ………………………………………………………………………………….. 303

Alt 1
Cathain a Fhilleadh Críost ar ais? …………………………………………………………………………….. 304

Alt 2
I gCén Treo a Fhilleadh Críost ar ais? ……………………………………………………………………….. 304

2.1 Peirspictíochtaí ar An Bhíobla …………………………………………………………………………………………….. 304
2.2 An Fhilleadh Críost ar ais mar Leanaí ar an Domhan? ……………………………………………………………. 306
2.3 Cad é an bhrí atá leis an véarsa go mbeidh Críost ar ais ar na Néalta? ………………………………………. 311
2.4 Cén fáth a ndúirt Íosa go Thiocfaidh an Tiarna ar ais ar na Néalta? ………………………………………….. 313

Alt 3
Cá Fhilleadh Críost ar ais? ……………………………………………………………………………………….. 313

3.1 An Fhilleadh Críost ar ais i measc an Phobail Giúdach? …………………………………………………………. 313
3.2 Filleadh Críost ar ais go dtí Náisiún san Oirthear? …………………………………………………………………. 315
3.3 Is é an Náisiún san Oirthear An Chóiré ………………………………………………………………………………… 316

3.3.1 Coinníoll Náisiúnta Slánaíochta ……………………………………………………………………………. 316
3.3.2 Líne Tosaigh Dé agus Líne Tosaigh Satán ……………………………………………………………… 317
3.3.3 Comhpháirtí Cuspóir Chroí Dé ……………………………………………………………………………… 318
3.3.4 Tairngreachtaí Meisiasach ……………………………………………………………………………………. 319
3.3.5 Buaic Na Shibhialtachtaí ………………………………………………………………………………………. 321

Alt 4
Comhuainíochtaí idir Lá Íosa agus Lá Inniú ……………………………………………………………… 322

Alt 5
Uileláithreacht Anordúil na dTeangacha agus An Riachtanas le haghaidh a n-Aontú …. 324

Nochtach an Prionsabal Dhiaga Aistriúcháin 1996

Cumann an Spiorad Naomh le hAghaidh Aontú Domhanda Chríostaíocht

4 West 43 Street, Nua-Eabhrac, NY 10036

Cóipcheart © H.S.A.-U.W.C., 1996

Chéad Priontáil 1996

Gach ceart ar cosaint. Ní ceadmhach aon chuid den fhoilseachán seo a atáirgeadh, a stóráil i córas aisghabhála faisnéisenó a tharchur i bhfoirm ar bith nó le haon leictreonach, meicniúil,
fhótachóipeáil, ar thaifeadadh nó eile, gan cead roimh ré i scríbhinn ón foilsitheoir.

ISBN 0-910621-80-2

Library of Congress Uimhir Catalog 73-86259

Clóbhuailte i Stáit Aontaithe Mheiriceá

Tá na meastacháin Scrioptúrtha san eagrán seo ó na Leaganacha Athbhreithnithe Caighdeán na Bíobla Naofa, cóipcheart 1946, 1952 agus 1971 ag an Rannóg Oideachais Críostaí,
Comhairle Náisiúnta na Eaglaisí na Críost i Stáit Aontaithe Mheiriceá. Úsáidte le cead.

Aistrithe go Gaeilge ag Colm Ó Cionnaith © 2012, Eaglais Aontahais Éireann, Craobh Uladh.

Nochtach

an

Prionsabal Dhiaga

(Aistriúcháin 1996)

Brollach

Tá an téacs seo atá agat as do comhair amach an Phrionsabal Dhiaga, na múineadh an tUrramach Sun Meung Mún. Cailleadh an lámhscríbhinn is luaithe den Phrionsabal Dhiaga sa Chóiré Thuaidh i rith Chogadh na Chóiré. Nuair a tháinig An t-Oirmhinneach Mún mar dhídeanaí go Búsan, scríobh agus deachtaigh se lámhscríbhinn a dtugtar Uollí Úanbon (Téacs Bhunúsach An Phrionsabal Dhiaga). Ansin threoraigh sé Hyo Won Eu, an chéad Uachtarán ar an Eaglais Aontahais sa Chóiré, chun láithreachas níos córasaí dá theagaisc a h-ullmhú le léaráidí biblaciúila, stairiúila agus eolaíochta. Thug An t-Oirmhinneach Mún treoir speisialta do hUachtarán Eu maidir le hábhar na téacsanna agus ansin da sheiceáil sé iad go mionchúiseach. Uollí Hésul (Míniú an Phrionsabal Dhiaga) a bhí mar toradh ar na hiarrachtaí seo, a foilsíodh i 1957 agus Uollí Chainghron (Nochtach an Phrionsabal Dhiaga) a foilsíodh i 1966. Le tríocha bliain anuas, is é Uollí Cainghron téacs Teagaisc bhunúsach An t-Oirmhinneach Mún.


Is Nochtach an Phrionsabal Dhiaga an t-aistriúchán nua Béarla údaraithe de Uollí Cainghron. Rinneadh an chéad aistriúchán Béarla, An Prionsabal Dhiaga, i 1973 ag an Dr Uan Boc Ché. Saothraigh An Dr Ché le léann suntasach chun an téarmaíocht ceart a roghnú agus cumha casta an téacs seo acuir in iúl. Ar an eolas faoi an nádúr naofa, rinne sí pointe chun aistriúchán litriúil a tháirgeadh. Tríd an obair seo, leag sí an bunús do mhúineadh na Prionsabal Dhiaga ar fud an Domhain Iarthair.Mar aitheantas ar obair cheannródaíoch Dr Ché, nuair a choimisiún An tUrramach Mún an aistriúchán nua seo d’iarr sé go lorg na n-aistritheoirí amach a gchomhairle. Thug sí treoir cuiditheach agus bhí ról gníomhach aici le bfheabhas a chur ar an aistriúchán. I fíor ciall, da threoirigh a lámha an tionscadal seo. I gcomhair an leagan seo cuardaigh na h-Aistritheoirí thar aon rud eile soláthair cruinn de réir bhrí an téacs Cóiréis go Béarla soiléir.

Baintear úsáid as stíl téacs Cóiréis, ag coimeád leis na hiarrachtaí is léannta den ghlúin sin, abairtí fada agus casta le clásalí leabaithe go leor in iúl gchaidrimhe casta. Tá séneamhfhéidearthaa chur in iúl gachnuancei dlúth struchtúr líneach i mBéarla nua-aimseartha.

Cé go mhaith le Béarla nua-aimseartha gach smaoinimh a ghreamú síos itairiscint aonchiallach, rindreáileannCóiréis na h-ama sin go minic smaoineamh scaoilte agus dinimiciúil, ag baint úsáide as meafar agus comhthéacs chun brí a chur in iúl.

Cibé áit narbh chuir in iúl aistriúchán litriúil sásúil maidir le smaoinimh agus argóinteacht an téacs, ní mór dúinn athchóirigh a dhéanamh maidir le ordú nua smaoinimh ar bhealach níos oiriúnaí don Aigne Iartharán. Ag amanna d-úsáideamar fhrásanna cruthaitheach seachas sainmhínithe foclóir chun tuiscintí inchomparáide, mothúcháin agus comhcheangal cultúrtha a dhúisigh.

Comh maith le sin, baineann an Prionsabal Dhiaga úsáid as roinnt téarmaíocht theicniúil agus tugann sé bríonna sainiúil le focail choitianta áirithe.Nuair is féidir, in san aistriúchán, tharraing muid ó stór focal Béarla coitianta, seachas théarmaí diagachta nua a chumadh. Dá réir sin, is féidir focail gnáth a infheistiú le bríonna ar leith, mar shampla: “slánaíocht,” “coinníoll” agus “bhunús.” Tagann tuiscint cheart trí aird a thabhairt ar a n-úsáid sainiúil sa téacs.

Ba é comhthéacs ama agus cultúrtha an leabhar seo saincheist eile le haghaidh na n-aistritheoirí. Bhí sé scríofa sna 1960í, nuair a bhí An Cumannachas fós ina bagairt ar fud an domhain agus nuair a bhí An Chríostaíocht fós muiníneach as a uaisleacht cultúrtha agus leathnú leanúnach.

Cé go féadfar seo agus coinníollacha eile den am athrú sna deich-bhlianta idir an dá linn, ní mór dúinn dearcadh bhunúsach an téacs a leasú.Leannan Deonú Dé ar aghaidh le dul cun chinn i gcónaí go beacht mar a mhíníodh sa Prionsabal Dhiaga.


I slí amháin, cuardaíonn an leagan nua níos mó ná aistriúcháin gnásúil a gcomhlíonadh. Sna 1960idí, nuair a bhí an Chóiré fós ag téarnaimhtar éis scroisCogadh na Chóiré, bhí ganntanas téacsanna stairiúla agus eolaíochta ar fáil le haghaidh staidéir.Chuir sé seo bac ar Uachtarán Eu ina n-iarrachtaí chun fráma go cruinn a chuir ar na samplaí eolaíocht agus stairea d-úsáid sé chun oibriú an Prionsabal Dhiaga i nádúr agus sa stair a léiriú.Mar a bheidh údaraithe agan t Oirmhinneach Mún, agus in éineacht leis treoir Dr Ché, tharraing na n-aistritheoirí ar eolas ó scoláirí i réimsí éagsúla agus rinneadhathruithe íostaagus riachtanach i léaráidí áirithe eolaíochta, stairiúil agus bhiblicúil. Mar sin fhéin, ar fud an t-aistriúchán, cloí go docht le mianta an t-Oirmhinneach Mún ar íonacht agus macántacht an téacs a choinneáil. Ar deireadh, rinne seanóirí an eaglais An t-Oirmhinneach Uong Uoi Chim agus An t-Oirmhinneach Chung Huan Chuáic athbhreithniúar an t-aistriúchán nua go cúramach agus go forleathan agus fuair sé a bheannacht.


San eagrán códaithe daithe “deluxe”, tá na dathanna bunaithe ar an 39ú h-eagrán Cóiréis
de Uollí Cainghron le dathanna ullmhaithe ag Bean Gil Dhea Sa Eu. Tá na príomh-smaointe scáthlínithe dearg, ábhair den dara ranga scáthlínithe gorm, agus ábhair de tríú ranga scáthlínithe buí. Is féidir leis an léitheoir an snáithe is mó de mhúineadh an Prionsabal Dhiaga a thuiscint i gearr-ama ag léamh ach an téacs dearg.Tugann léamh an téacs dearg agus gorm le chéile chreat níos saibhre;Tugann léamh na trí dathanna le chéile nochtadh iomlán lena n-áirítear go leor samplaí.Chun an bhrí is iomláine a fháil, ní mór staidéar an téacs a dhéanamh ina h-iomlán. Ach fiú nuair a léamh an téacs in iomlán, trí aird a thabhairt ar na sleachta i ndearg, cabharóithí seo
soiléiriú a dhéanamh ar snáithe an argóint.

Cuireann Nochtadh an Prionsabal Dhiaga in iúl fírinne atá uilíoch.Oidhríonn agus tógann sé o fhírinní lárnach a léirigh Dhia tríd na scrioptúir Giúdach agus Críostaí agus chuimsíonn sé críonnacht-mhór an t-Oirthear.Tríd an aistriúcháin seo, tá súil againn go fhéidir tuiscint níos fearr a bheith ar teachtaireacht domhain An Prionsabal Dhiaga ar fud Domhain an Iarthair.

An Coiste Aistriúcháin Prionsabal Dhiaga

Márta 1996

Réamhrá

Tá gach duine ag streachailt sonas a bhaint amach agus mí-rathúnas a sheachaint. Ó na gnóthaí coitianta daoine aonair chun na himeachtaí mór a mhúnlaíonn an gcúrsa stair,is é gach rud ag an fhréamh, léiriú mianaidhm daonna do sonas riamh mó.Conas, mar sin de, a thagann sonas ann?

Bhraitheann daoine áthas nuair a chomhlíonfar a mian.Is minic áfach, nach tuigeadh sa chiall is bhunúsach an focal “mian,” mar gheall ar na cúinsí faoi láthair tá ár mianta claonadh chun dul ar tóir olc seachas maith. Ní thagann mianta le toradh éagóir ó Bhun-Intinn duine. Tá an Bhun-Intinnar an eolas go dtiocfadh mí-rathúnas óna sórt mianta sin. Dá bhrí sin, ruaigeann sí mianta olc agus deanann sí a ndhícheall chun mhaith a leanúint.Fiú ag costas a saol, cuardaíonn daoine le haghaidh an t-áthas gur féidir an Bhun-Intinn a shású.Is é seo staid an duine:Déanann muid tóraíocht ar cosáin tuirsiúil chun scáth an bháis a caitheamh ​​uainn agus chun cuardach a dhéanamh ar sholais na bheatha.

Ar bhain aon duine amach an t-áthas ashásann an Bhun-Intinn ag leanúint mianta olc?Aon uair atá na mianta sin shásta, mothaíonn muidcorraíl inár gcoinsias agus chráitinár gcroí.Ar mhaith le tuismitheoir riamh a threorú lena linbh a bheith olc? An tionscánach múinteoir neamh-fíréantacht ina micléinn le hintinn?Is étiomáinteasanBhun-Intinn, atá ag gach duine, chun olc a fuathchaint agus glóir a thabhairt do maith.

I saol na ndaoine creidimh is féidir le duine a fheiceáil streachailt dian an duine aonair-aigeantach chun maitheas a bhaint amach trí mianta an Bhun-Intinn. Ach ó thús na am, tá fiú is duine amháin a cloítear go docht ag aBhun-Intinn. Mar a luadh Naomh Pól, “Níl oiread agus aon fhíréan amhain faghta; Níl aon duine ann a bhfuil tuiscint aige na duine a bhfuil lorg aige ar Dhia. Tughta ar aghaidh leis staid An Cine Daonna, caoineadh sé,“Mar is aoibhinn liom dlí Dé i mo chroí istigh ach tugaim dlí eile faoi deara i mo bhaill bheatha agus é i ngleic leis an dlí atá i m’aigne agus ag déanamh cime díom ag dlí an pheaca atá lonnaithe i mo bhaill. Ó nach mise an díol trua! Cé a fhuasclóidh ón trú seo coirp mé? A bhuí le Dia go bhfuasclófar mé trí Íosa Críost ár dTiarna. Má fhágtar fúm féin mé, mar sin, is amhlaidh a bhím ag fónamh do dhlí Dé le m’aigne agus ag fónamh do dhlí an pheaca le mo cholainn.”

Tagann muid arfrithrá mór i ngach duine.Laistigh in san duine aonair féin-céanna tá dhá
claonais gcoinne:An Bhun-Intinngur mian maitheasa agus an Olc-Intinn a mhian mallaitheacht. Tá siad ag gabháil i gcath fíochmhar, ag iarraidh a chur i gcrích dhá críocha contrártha ar a chéile.Tá críoch scrios ag fanacht ar aon duine leis an sórt contrártha laistigh do féin. Tá an cine dhaonna, tar éis a fuarthas an contrártha seo, ag cónaí ar bhruaic de scrios.


An é go mbhéadfadh saol an duine teacht ón d-tús leis a leithéid de contrártha mar seo? Conas a d’fhéadfadh daoine de nadúr den chineál féin-contrártha seo teacht i mbeithsine? Má chruthaigh an cine daonna lena leithéid de contrártha seo ó bunaíodh é,ní bheadh
​​saol an duine a bheith in ann a teacht chun cinn in aon chur.Dá bhrí sin, dar leis an contrártha, ní mór a bheith forbartha tar éis bhreith an chine daonna. Feiceann Chríostaíocht an staid scrios mar thoradh den Titim an cine daonna.


An féidir aon duine a dhíospóid go bhfuil staid an cine daonna uabhair?Nuair a thugann muid faoi an aire an bhfíric gur thánamar cuid bhruach féin-scrios, de bharr An Titim, ní mór dúinn,iarrachtaí éadóchasach a dhéanamh an trasnáil seo taobh istigh dúinn fhéin a réitigh.Éarann muid na dúileanna olc ag teacht ó n-ár Olc-intinnagus cuimsíonn muid na dúileanna maith ag eascair ó n-ár Bhun-intinn.

Mar sin féin, ní raibheamar in ann teacht ar freagra deiridh don gceist: Cad is é nadúr maith agus olc?Fós níl fhírinneiomlán agus críochnaitheachagur féidir a chuir ar ár gcumas chun idirdhealú a dhéanamh, mar shampla, cé acu de na dhá, diachas nó aindiachas,atámaith agus cé acuatáolc. Ina theannta sin, táimid fós go hiomlán aineolach ar freagraí ceisteanna ar nós: Cad é an bhun-intinn, fuarán na miana maithe?Cad é tionscnaimh an aigne olca thugann ghríosú demian olc i bhfreasúra in aghaidh an bhun-intinn?Cad é an bhunchúis leis an contrártha a thugann daoine go scrois?Chun cosain in éadan na mian olc agus mian maith a leanúint, ní mór dúinn an aineolas seo a shárúaguscumas a fháil chunidirdhealúgosoiléir idir mhaith agus olc. Ansin is féidir linn an cosán a ghlacadh chuig an saol maith atá a lorg ag an bhun-intinn.

Cíoraithe ó dearcadh an intleacht,léiríonn titim an cine daonna fánaisteach in aineolas.Tá daoine comhdhéanta de dhá ghné: inmheánacha agus seachtracha, nó intinn agus corp; mar an gcéanna, tá an intleacht déanta suas de dhá ghné: inmheánacha agus seachtracha.
Ar an mbealach céanna, tá dhá chineál de aineolas: aineolas inmheánacha agus aineolas seachtracha.

Aineolas inmheánach i dtéarmaí creidimh, is aineolas spioradálta é. Is é aineolas de sórt
ceisteanna mar: Cad é bunús na ndaoine? Cad é cuspóir na bheatha? Cad a tharlaíonn tar éis bháis? An bhfuil Dia agus an domhan eile I mbeithsine?Cad é an cineál maith agus olc?Tagraíonn aineolas seachtrach go aineolas ar an domhan nádúrtha, ina n-áirítear an corp. Is aineolas é ar cheisteanna ar nós:Cad é bunús na cruinne fisiciúil?Cad iad na dlíthe nádúrtha a rialaíonn gach feiniméin?


Ón tús stair go dtí an lá atá inniu ann,tá an cine daonna ag chuardach gan sos don fhírinne,chun an dá chineál aineolas a shárú agus eolas a bhaint amach.Trí reiligiún tá Daonnachta ag leanúint ar chonair na cuardach do fírinne inmheánach, agus trí eolaíocht ag leannacht an cosán a lorg fírinne seachtracha.Ba é Creideamh agus eolaíocht, gach ina gcuid réimsí féin, na modhanna cuardach chun teacht ar fhírinne,aineolas a threascair agus eolas a bhaint amach. Sa deireadh, ba chóir don mbealach reiligiún agus an mbealach eolaíochta bheith comhtáitheagus a gcuid fadhbanna réitíthe i ghnóthais amháin aontaithe;Ba chóir an dá ghné na fírinne, inmheánach agus seachtrach, a fhorbairt icomhfhoghariomlán. Ach ansin,saoraithe go hiomlán ó aineolas agusag maireachtál amháin i maitheasacomhaontaitheleis miana anbhun intinn,beidh muid in ann taitneamh a bhaint as sonas síoraí.

Is féidir linn dhá chúrsaleathana dhéanamh amach ar an cuardach ar réitighdocheisteanna bunúsacha na beatha daonna.Sa chéad, tá daoine a chuardach de réir mar an domhan ábharach, comhthorthach.Iad siúd a shiúlann an cosán seo,agchreidiúint é a bheith an mbealach uachtaracha, téinn siad ar a nglúine roimh glóir na heolaíochta ard-fhorbartha.Bainneann siad bród as anuilechumhacht agus na h-ábhar compordacha sholáthraíonn sí.Mar sin fhéin, an féidir linn taitneamh a bhaint as an sonas iomlán a bunaíodh ach amháinde bhun dálaíseachtracha a shásaíonn ancholainn?Féadfaidh ré na heolaíochta timpeallacht sóisialta chompordach inar féidir linn taitneamh a bhaint as saibhreas flúirseach agus rathúnas a cruthú,ach an féidir é seo go n-aonarmian spioradálta an féin istigh a shású go fíor?

Ní aon rudármhá sealadachna daoine a ghlacann áthas i pléisiúirí nacholainn i gcomparáid leis an aoibhneas a bhíonn ag daoine ar chonairna soilsiú,a aimsíonn áthas i measc bochtanas simplí.

Ní raibh Gautama Buddha, a tréigeadh sócúlachtaí an pálásríogaagus a bhí i loinnesa tóir ar an mBealach,an t-aon duine amháina d-fhánaígh gan dídeanagus é ag cuardach le haghaidh áit scíthe chroí.In san treo céanna a bhraitheann corp sláintiúil ar aigne fónta, níl áthas an corp iomlán ach amháin nuair a bhíonn an aigne sásta.

Cad faoi thuras an mhairnéalaigh ar fharraige an domhain ábharaigh faoi sheol na heolaíochta agus é sa tóir ar chompordaí fisiciúla? Lig dó an cósta a bhfuil sé ag lorg a shroicheadh. Sa deireadh, tabharfaidh sé faoi deara nach bhfuil ann ach an reilig ina gcuirfear a chorp.


Cá bhfuil eolaíocht ag dul?Go dtí seo, níor ghlac taighde eolaíoch leis an domhan inmheánach chúis; tá sé teoranta dó fhéin ar an domhan seachtrach.Níl glactha aige leis an saol eisint, ach teoranta dó féin le saol na feiniméin.Mar sin féin, tá eolaíocht an lá atá inniú ann ag dul isteachar phas nua.Tá sé doshéanta a radhairc a ardúón domhan seachtracha, thorthúil, fheiniméingodtí an domhan inmheánach, cúiseach eisint.Tá an domhan eolaíochta ag teacht chun aithint nach féidir leis an eolaíochtspriocanna deiridh a bhaint amachgan míniúteoiriciúilden domhain cúisíocht, spioradálta.

Nuair a bheidh an mairnéalach, a bhfuil críochnaithea aistear ar thóir na fírinne seachtrachfaoi seoladh na heolaíochta ag cuir leis, seol eile, seol an reiligiúin, agus ag tabhairt faoi ar aistear nua i gcuardach na fírinne inmheánach, beidh sé ag aistir i dtreoceannphointenár bhreá leisanbhun-intinn.

Is é an dara cúrsa dianiarracht cine daonna, ná an iarracht chun freagra a thabhairt ar na
ceisteanna bunúsacha faoi saol an duinetrí an domhain thorthúil fheiniméin a tharchéimnigh agus dul i gcuardach ar saol eisint.Gan séan, tá go leor soláthair déanta ag fealsúnachtaí agus reiligiúin a d’imigh ar tóir an cosán seo.Leag fealsúna, naoimh agus saoithe amach bealach na maitheasa do mhuintir na h-amanna.Ach tharla go leor de na h-éachtaí bheith mar ualach breise spioradálta do mhuintir an lae inniú.

Smaoinigh ar seo go hoibiachtúil.Ar tháinig fealsamh ar bith riamh ar an t-eolas ad’fhéadfaí réiteach leis an crá is doimhne an daonnachta?Ar shoilsíach aon saoi riamh go soiléir ar an g-cosán a réiteach na ceisteanna go léir bunúsacha desaol an duine agus na cruinne?Nár ardaigh a theagasc agus fealsúnachtaí ceisteanna níos mó nach mbíonn socraithe, dá bhrí sinag eascair sinn chun amhras?

Comh maith le sin, leis sreabhadh ar aghaidh na staire tá céimnigh tagaithe as na soilse athbheochan a caith reiligiúin de gach aois ar iliomad anamacha a bhí agspíonadh thart sa dorchadas. D’fhág siad achbuaiceasspriúch lagaigh ag eitleachsa dorchadas ag titim.

Déan scrúdú ar stair na Críostaíochta. Ag fógairtslánú an chine daonna,tá Chríostaíocht ag leathnú trí stair glórach de dhá mhíle bliain,ag leathnú a thionchar ar fud an domhain sa ré atá inniú ann.Ach cad mar a tharla don spiorad Críostaía chaith uair amháin lasracha beocht comh iontach sin,d’ainneoin géarleanúint brúidiúil an Impireacht Rómhánach, tugadhsaoránach Rómhánachar a ghlúine roimh céasadh Íosa?Bhí an Chríostaíocht curtha beo ag sochaí fheodach na Meánaoise. Fiú cé a ardaíodh an Reifirméisean ard an tóirse den saol nua,ní bhféadfaí a lasair dul ar ais ar aistriú taoide an dorchadas.

Nuair a d’imigh grá eaglasta i léig,nuair a bhorraigh tonnta saintcaipitlíoch ar fud
Críostaí na hEorpa, nuair a goilna maiseanna botha amach goghéar in snaplódcheantar,tháinig geallslánúní ó neamh ach as an domhain. Cumannachas a bhí mar ainm ar.

Bhí an Chríostaíocht, cé god’fhógairsé grá Dé,meathlíthe gocorp marbh de chléirag sraoilleach sluána folamh.Bhí sé ansin ach nádúrtha go mbeadhmeirgereibiliúna ardú, ag argóint nach fhéadfadh i bheithsine Dia gan trócaire a ceadaígh fulaingt den sórt sin.Dá bhrí sin, a rugadh ábharachas nua-aimseartha.D’éirigh leis sochaí an Iarthair bheith inameán síolraitheábharachas;bhí sé an ithir thorthúil a thug rath agus bláth do Cumannachas.

Chaill Chríostaíocht an cumas comhionann leisan rath de cheachtar cumannachas nó
ábharachas agus theip ar a chur i láthair an fhírinne a d’fhéadfadh a gcuid teoiricí a cloígh.Breathnaigh Críostaithego hanbhann fhaid is abhachlaigh agus bhláth na h-idé-eolaíochtaí seo ina measc agus leathnaigh a dtionchar ar fud an domhain.Nach mór an trua é seo!Cad é níos mó, cé go múineann fhoirceadal Críostaíocht gur sliochtaigh daonnachta go léirasna tuismitheoirí céanna, ní bheidh go leor saoránaigh de na náisiúin Críostaíafógraíonn an foirceadalseo fiú sasta suí mar aon lena deartháireacha agus deirfiúrachale dathanna craicinn éagsúla
. Léiríonn sé seo staid iarbhír Chríostaíocht an lae inniu, a cailleadh go leor den chumhacht focail Íosaa chur ar i gcleachtas.Anois tá sé ina theach deasghnáth gan bheocht, tuama plána mín.

D’fhéadfadh an lae teacht nuair achuireanniarrachtaí an duine deireadh leis na h-olcas sóisialta den sórt sin,ach tá duáilce amháin sóisialta nach féidir iarrachtaí an cine daonna féin riamh a dhíbirt.Is é sin mímhoráltacht gnéasach. De réir fhoirceadal Críostaíis éseo pheaca cairdinéalta.Nach mór an tragóid é nach féidir sochaí Críostaí an lae inniú cosc a chuir ar an chonair scriosseo atá anoiread sin daoine ag rith síos dall!Tá Chríostaíocht an lae inniú tar éis titimíosphartachchun mearbhall agus rannán,agus is féidir é ach féachaintgo hanbhann fhaid is atá beathaí gan comhaireamhdiúltaisteachin san mhaelstrom mímhoráltacht.Is é seo an fhianaise a sheasann go bhfuil Chríostaíocht traidisiúnta gan cumhacht chun leannacht ar aghaidh leisDeonúDéchun daonnachta a shábháil san aois seo faoi láthair.

Cad é an chúis nach bhfuil daoine creidimh, cé go chuardaíonn said go dícheallach le haghaidh fhírinne inmheánach,bheith in ann chur i gcrích a misean buanna ó Dhia? Is féidir comparáid a dheanamh idir caidreamh an saol eisint leis an saol feiniméin agus an caidreamh idir an intinn agus an corp. Is é seo caidreamh de chúis agus toradh, inmheánach agus seachtrach, páirtí suibiacht agus oibiacht. In san treo céanna gombaineann daoine amach foirfeachta carachtar ach amháin nuair atá an intinn agus corp aontaithe go h-iomlán, ní mór an dá shaol eisint agus feiniméin teacht le chéile go forfach sular féidir an domhan idéalach a bhaint amach. Mar aon leis an gaol idir aigne agus corp, mar sin freisin ní féidir saol na feiniméin bheith ann gan saol an eisint, agus ní féidir domhain na h-eisint bheith ann inneachar gan an domhain feiniméin.Dá réir sin, tá an saol tar éis báis ndlúthnasc doscartha le saol sa domhan seo. Tá áthas Spioradálta neamhiomlán gan sonas fisiciúil fíor.


Ta dian iarrachtaí déanta ag na reiligiúin saol sa domhan seo a dhiúltú ar thóir an bheatha síoraí.Tá fuath acu do pléisiúir an chomhlachtaagus is fear leo aoibhneas spioradálta.Ach, áfach, go crua is féidir leo iarracht a dhéanamh, ní féidir le daoine iad fhéin a ghearradh amach as réaltacht an domhan seo nó an dúil i pléisiúir fisiciúil a neamhnigh,a leanann iad ar nós scáth agus nach féidir a chroitheadh ​​as.Greimíonn an domhain seo agus a mianta ar daoine creidimh go greamúsach, ag tiomáint iad isteach i doimhneacht cráite croí.Is é sin an contrárta a cuireann phlá ar a saol caoindúthracht. Fiú amhain, bhuail go leor ceannairí spioradálta léargasach, fós stróiceadh leis an contrártha seo,le deireadh brónach. Is é seo an príomh-cúis do neamh-ghníomhaíocht agus laige reiligiúin an lae inniu: níor éirigh leo an féin-contrárta seo a shárú.

Tá fachtóir eile do reiligiúin i ndán dul i laghad. I gcomhréim leis dul chun cinn na heolaíochta, tá intleacht an duine éirithe an-sofaisticiúil,a éilíonn eolaíoch cur chuigetuiscint ar réaltacht.Tá na teagasc traidisiúnta reiligiún,ar an láimh eile, don chuid is mó, gan aonmínithe eolaíochta.Tá sé sin le rá, nach féidir léirmhínithe reatha de fhírinne inmheánacha agus seachtracha chomhaontú lena chéile.

Is féidir leis an cuspóir deiridh de reiligiún a bhaint amach ach amháin nuair a chreideannduine é ar dtús ina chroíagus ansin cuireann sé é i bhfeidhm.Mar sin féin, gan tuiscint bheith ann ar dtús, níl creidimh in ann sealbhú a ghlacadh.Mar shampla, tá sé chun tuiscint a fháil ar an fhírinne agus sa tslí sin ár gcreideamh a atreisigh go bhfuil staidéar a dhéanamh ar scrioptúir naofa. Mar an gcéanna, bhí sé chun cabhrú leis na daoine a thuiscint go raibh sé anMeisias, agus in san tslí sin iad a threorú chun e a chreidiúint, go raibh ar Íosa míorúiltí a thaispeáint. Is é tuiscint an pointe tosaigh le haghaidh eolais. Inniú, áfach, ní glacadh daoine leis an méid nach bhfuil inléirithe ag loighic na heolaíochta. Dá réir sin, ós rud é nach bhfuil reiligiúin anois in ann daoine a threorú fiú leis an leibhéal tuiscint, níos lú fós le creideamh,níl siad in ann a cuspóir a chomhlíonadh. Fiú éilíonn fhírinne inmheánach mínithe loighciúil agus cínnte.Go deimhin, ar fud an cúrsa fada stair, ta reiligiún ag bogadh i dtreo an pointe nuair a d’fhéadfaí a teagasc a shoiléiriú go heolaíocht.

Tá an chuma i gcúrsa forbairt creideamh agus eolaíocht, ag leagan amach leis an misean chun na dhá sort aineolas daonna a dhíbirt,go raibh said doréiteach agus frithráiteach lena chéile.Mar sin fhéin, don chine daonna a shárú go hiomlán ar an dá ghné de aineolas agus an maitheas go mianleis an bhun-intinn a réadaigh,ag pointe éigin sa stair ní mór godtiocfaidh chun cinn fírinne nuaa féidir comhréiteach a fháil idir an reiligiún agus an eolaíocht agus a gcuid fadhbanna a réiteach ar gníomhaíochtcomhtháite.

D’féadach sé bheith neamh-pleisiúrach do dhaoine lecreidimh reiligiúnach,go háirithe le Críostaithe,a fhoghlaim gogcaithfidh léiriú nua fírinne a láithrigh.Creideann siad go bhfuil na scrioptúir atá acucheana féin foirfe agusgan cháim.Cinnte, tá an fhírinne féin uathúil, síoraí,do-athraithe agus dearbh.Áfach, ní scrioptúir é an fhírinne féin, ach téacsleabhair ag múineadh an fhírinne.Tugadh amach iad ag amanna éagsúla i stair fhaid is a bhí an chine daonna ag fhorbairt go spioradálta agus go hintleachtúil. Go nádúrtha, d-athraigh doimhneacht agus méid na múinteoireachta agus an modh a chur an fhírinne in iúl de réir gach aois.Dá bhrí sin, maidir leis na téacsleabhair seo, ní mór dúinn riamh iad a fheiscint mar shampla iomlán i gach mion.4

Tá reiligiún ag teastail uaidh daoine chun an Réaltacht Bhunúsach a lorg agus maitheas a bhaint amach igcomhréirle claonadh an bhun-intinn.Dá bhrí sin, tá fheidhm gach reiligiún i gchomhionann.Mar sin fhéin,láithrigh reiligiúini bhfoirmeacha éagsúla de réir a gcuid misin éagsúla, an chultúir inar ghlac siad fréamh, agusde réiran tréimhse stairiúil ina bhí said suite.Freisin da thóg a scrioptúir foirmeacha éagsúla ar chúiseanna den chineál céanna. Tá na críche céanna ag gach scrioptúir: a dtimpeallacht a shoilsigh le léargas an fhírinne.Ach nuair a lastar lampa níos gile, lionraíonn sé níos mó ná an seana lampaagus céimníonn a misean.Cé nach bhfuil an chumhacht ag reiligiúin treoir amach a thabhairt do dhaoine nua-aimseartha as an ghleann dorcha bháisisteach i loinnir iomlán an saol,caithfidh léiriú nua den fhírinne teacht aféidir solas nua, níos gile a loinrigh.Cuir Íosa le fios go nochtach Dia an fhírinne nua la éigin:“Ta sé seo raite agam libh i bhfigiúirí; tá an am ag teacht nuair nach mbeidh mé ag labhairt libh i figiúirí a thuile ach ag insint libh go soiléir faoi an Athair.”

Cén misin a gcaithfidh an fhírinne nua a chomhlíonadh?Ba chóir an fhírinne nua bheith in ann eolas a h-aontú trí athmhuintearas a fháil idir an fhírinne inmheánacha atá religiuin ag tóir agus an fhírinne seachtracha atá eolaíocht ag tóir.Dá bhrí sin, beidh sé ar chumas gach duine an dá chineál aineolas a shárú, inmheánach agus seachtrach, agus teacht chuig tuiscint iomlán ar an dá chineál eolais.

Freisin, ba chóir don fhírinne nua bheith mar cús bac a chuir ar dhaoine uabhair bealaí an aigne olc a leanniúntagus dul sa tóir ar spriocanna an bhun-aigne, agus an maitheas a cuir ar a gcumas.Ba chóir di treoir a tabhairt do dhaoine andhá-aigeanteasa cuardaíonn maitheas roinnt uaireanta, agus olcas uaireanta eile a bhlocáil. Ba chóir cumhacht a thabhairt do dhaoine creidimh an contrártha atá rompu a shárú insan streachailt chun maireachtáil de réir an mBealach.Do daoine uabhair, is é eolas solas na bheatha in a bhfuil chumhacht athbheochan, cé go bhfuil aineolas mar scáth an bháis agus chúis diothú.Ní féidir aineolas maoithneachais fíor a giniúint,agus in éagmais eolais agus mothucháinní féidir leis an toil chun gníomhú teacht chun cinn.Gan an oibriú ceart den intleacht, mothucháin agus toil, ní féidir le saol an duine fíor bheith againn.

Má táimid cruthaíodh sa chaoi nach féidir linn maireachtáilóna chéile ó Dhia,cinnte dá
bhrí sincoinsíníonn áraineolasmuidchun cosáinmí-shonasach a shiúl.Cé go féidir linn staidéar dícheallach den Bhíobla a dhéanamh, an féidir linn rá go dáiríre go bhfuil fhios soiléir againn ar réaltacht Dé? An féidir linn Chroí Dé riamh a thuiscint?Ba chóir don léiriú nua fhírinne bheith in ann Chroí Dé a thaispeáint: a croí-áthas ag am an chruthú;an chroí bristea bhraith sé nuair a rinne an chine daonna, a leanaí nachfhéadfadh sé a thréigean,reibiliún inagcoinne; agus an dianiarracht a rinne sé ag iarraidh iad a shábháil tríd cúrsa fada an stair.


Tá stair an cine daonna, fite de shaol na ndaoine a bhfuil claonadh i dtreona mhaith agus olc, lán le streachailt.Inniú, tá coinbhleachtaí seachtracha – cathanna faoi mhaoin, daoine agus críoch – ag laghdú de réir a chéile.Tá daoine ag teacht le chéile ag tharchéimiúna difríochtaí idir na rásaí. Thug buadóirí an Dara Cogadh Domhanda fuascailt dá gcuid coilíneachtaí, fuair siad cearta comhionann leis na cumhachtaí móra agus bhí said chuimsithe mar bhaill de na Náisiún Aontaithe.Le chéile, tá siad ag obair i dtreo ordú domhan.Tá mhaolú ar naimhdeas agus neamhréiteach i gcaidreamh idirnáisiúnta mar a thagann imní eacnamaíochta chun an tosaigh agus na náisiúin ag comhoibriú margaí coitianta a thógáil.Tá cultúr ag cúrsaíocht go héasca, leithlis traidisiúnta na náisiúná shárú agus droichead ag teacht chun an achar idir chultúir Thoir agus Thiara giorraigh.

Mar sin féin, tá coimhlint amháin deireanach agus dosheachanta romhainn, an cogadh idir daonlathas agus cumannachas. Cé go bhfuil gach taobh féin-feistithe le armaí imníochagus iad in aghaidh an taobh eile i n-ullmhacht le haghaidh cath,tá croí an coimhlint inmheánacha agus idé-eolaíocht.

Cén taobh a dhéanfaidh bua amach sa choinbhleacht deiridh idé-eolaíocha seo?Cinnte, tugfaidh duine ar bith a chreideann i réaltacht Dia freagra go mbeidh bua ag an daonlathas.Mar sin fhéin, níl aon teagasc ag an daonlathas go fhéidir a bhuachaint thar cumannachas, nó níl an chumhacht sin aige é a dhéanamh.Dá bhrí sin, chun go mbeidh Deonú SlánaitheDé chomhlíonadh go hiomlán,ba chóir don fhírinne nua seoar dtús idéalachas an domhain daonlathach a ardú go leibhéal nua,agus ansin é a úsáidchun ábharachas a chomhshamhlú,agus ar deireadh an cine daonnachta a thabhairt isteach i domhan nua. Ní mór don fhírinne seo a bheith in ann glacadh le gach reiligiúin stairiúil, idé-eolaíochtaí agus fealsúnachtaí agus aontais iomlán a thabhairt d’iad ina mheasc.

Tá roinnt daoine ann, go deimhin, a dhiúltíonn chreidiúint i reiligiún. Ní creideann said mar níl réaltacht Dé and an saol tar éis bás ar eolas acu.

Ach, mar sin féin comh láidir is ar mhaith leo na réaltachtaí seo a dhiúltú, is é nádúr an cine daonna chun ghlacadh agus chreideamh ionta más féidir leo a bheith cruthaithe go h-eolaíochta.Thairis sin, tá ionchlannú ag neamh i ndaoine a chuireann a n-aidhm deiridh i saol an domhain ábhar an nádúr go mbeidh, sa deireadh, mothú neamhní mór agusfolúsina gcroí.Nuair a thagann daoine ar eolas Détríd an fhírinne nua agus tagann said ar réaltacht an domhain spiorad, tuigfidh siad nár chóir d’iad cuspóir deiridh na bheatha a leagan ar an domhan ábhar,ach in ionad sin, ba chóir bhreathnú ar an domhan síoraí.Siúlfidh said chonair an chreidimh,agus nuair a shroicheann siad a gceann scríbe deiridh, buailfidh siad le chéile mar deartháireacha agus deirfiúracha.

Má tá gach duine chun mbuaileadh le chéile mar deartháireacha agus deirfiúracha de bhua an fhírinne amháin seo, céard a bheidh an domhain sin bheith cosúil leis?Faoi soilsiú an fhírinne nua, bailófaidh le chéile gach duine a rinne streachailt faoi cúrsa fada an stair chun dorchadas an aineolas a dhíbirt. Beidh siad mar aon teaghlach mór.Ós rud é gur cuspóir na fírinne maitheas a bhaint amach, agus ós rud égurbh Dia tionscnamh na maitheasa,beidh Diamar ionadan domhain bunaithe ar an fhírinne seo.Beidh gach duine ag adhair agus freastal ar Dhia mar a Thuismitheóiragus ag maireachtáili gcomhceoil lena chéile i ngrá bráthar.Is sé nádúr daonna go bhfulaingíonn siad níos mó as cealg coinsiasa de bharr mícheart a dhéanamh ar a gcuid comharsan ar son foircinn sántach ná as an taitneamh a bhaineann said amach as na ngnóthachan mífhíréantacht.Chuirfidh aon duine a thuiginn é seo srian ar fhéin ón a gchomharsan a gortú.Ach da mbheadhbráthar grá dílis chun forsceith ó doimhneacht croí daoine,ní bheadh ​​sé a thuilleadh ar mian leo aon ní a dhéanamh a bheadh ​​mar chúis pian ar a chomharsan. Conas a bheadh ​​i bhfad níos mó fíor é seo i sochaí de dhaoine amothaíonn gur mian le Dia,atharchéimníonnam agus spás agusa mbreathníonn ar n-gach gníomh,go n-graíonn said a chéile? Dá bhrí sin, comh luath is a thagann stair peachach an cine daonna go deireadh, cuirfear tús le ré nua staire, áit go siomplaí, nach mbeidh daoine ag deanamh peacaí.

Is é an fáth a leannann daoine a chreideann i nDia ar aghaidh ag déanamh peacaíná mar níl a creidimh i nDia ach coincheapúla.Níl sé i dtadhall lena gcuid mothúchán bhunaidh.Cé acu ina measca bhféadach riamh peaca a chimiú dá mbheadh taithí Dia á mothú go doimhain acu ina bheithe? Nach mbeadh siad ag croith dá mhothaigh siad réaltacht an dlí neamhaí nach feidir siúda fheidhmníonn coireanna éalú ó gcinniúint ifreann?

Tugtar Ríocht na bhFlaitheas ar an saol gan pheaca atá curtha síos díreach, an sprioc seo a bhí a lorg le fada ag an chine daonna. Ós rud é go mbeidh an domhan seo bunaithe ar an domhain, d’fhéadfadh é a h-ainmiú Ríocht na bhFlaitheas ar domhan.

Is féidir linn a rá sa deireadh gur é bun-cuspóir obair slánaithe Dé ná chun Ríocht na bhFlaitheas ar domhan a bhunú.Míníodh thuas gur thit an chine daonna, agus gur tharla an titim i ndiaidh an chine daonna bheith cruthaíthe.Má ghlacann muid go bhfuil Dia i mbeithsine, ansin tá sé soiléir cén cineál domhaina bhí Dia ag iarraidh bhaint amach ó thús,roimh titim na chéad sinsear. Is leoir é le rá go raibh an domhan seo le bheith Ríocht na bhFlaitheas ar domhan,taobh istigh go mbeadh torthaí cuspóir chruthú Dé.

De bharr an Titim, theip ar daoine an domhain seo a bhunú.Ina áit sin, thit siad isteach I n-aineolas agus thóg said domhan peacúil. Ó shin i leith, tá daoine titíthe ag strachailt gan stad chun Ríocht na bhFlaitheas ar domhan a Athchóiriú,an domhan a bheartaigh Dé chruthú ó thús. Le linn cúrsa fada na staire,tá siad á lorg fírinne, inmheánacha agus seachtracha, agus tásaid ag coinnigh le dianiarracht i dtreo na maitheas. Dá bhrí sin, taobh thiar de stair an cine daonna tá stair Deonú Dé chun domhan a athchóirigh ina bhfuil cuspóir chruthú Décomhlíonta. Dá réir sin, ba chóir an fhírinne nua an próiseas a threorú do dhaoine thitíthe conas filleadh ar an stát bhunaidh. Chun seo a dhéanamh, caithfidh sé na críche a chruthaigh Dia an chine daonna agus na Cruinne a nochtú cad a bhí,agus a mhúineadh mar gheall ar phróiseas a athchóiriú agus a sprioc deiridh.

Ar thit an cine daonna de bharr tortha a ithe a dtugtar tortha an crann eolas maith agus olc,mar atá scríofadáiríresaBhíobla?Mura tharla, ansin cad ba cúis leis an Titim?Ní mór an fhírinne nua na ceisteanna seo agus cinn eile a fhreagairt a thug pian agus buart do aigne na smaointeoiríis domhain ar fud na h-aoise: Cén fáth a chruthaigh an Dia foirfeachta agus áilleacht cine dhaoine le poitéinseal titim? Cén fáth nár chuir an Dia uilefheasach agus uilechumhachtach cosc ​​ar a d-titim,cé go raibh fhios aige go raibh siad ag titim?Cén fáth nar shábháil De an chine daonna peachach i toirt leis a cumhacht uilechumhachtach?

Fhaid is a mhothaíonn muid amhra leis nadlíthe eolaíochtafolaithesa domhan nádúrtha, is féidir linn dhéaduchtú gur é Dia, Cruthathóir de chách, go fírinneach mar tionscnaimh na h-eolaíocht.Más é stair an cine daonna deonú Dé chun domhain a h-aischuirina bfhéidir cuspóir a chruthú a chomhlíonadh, caithfidh sé a bheith go bhfuil Dia, Máistir na dlíthe go léir,faoi stiúir an deonú fada athchóiriú de réir phlean ordaithe.Is é ár tasc is práinní a thuiscint conas a thosaigh stair peachach an cine daonna, cén foirmlí agus dlíthe a rialú le linn an deonú,conas a ndéanfar críoch ar stair agus, ar deireadh, isteach i cén cineál domhan a rachaidh an cine daonna isteach?Caithfidh an fhírinne nua freagraí a thairiscint ar gach ceann de na ceisteanna níos doimhne seo faoi na bheatha. Nuair atá na freagraí déanta go soiléir, ní bheifear bheithsine Dé a shéanadh, an Rialóir atá ag pleanáil agus ag treorú stair.Beidh muid ag aithint i ngach imeacht stairiúil rianta de Chroí Dé fhaid is a bhi sé ag streachailt chun daoine tite a shábháil.

Ina theannta sin, ba chóir an fhírinne nua a bheith in anngo leor ceisteanna deacair a soiléirigh i
gChríostaíocht, a deonaíodh an misean chun a réimse chultúir a bhunaigh ar fud an domhain.Níl daoine oilte sásta go hiomlán leis an dearbhú simplí gur Íosa Mac Dé agus Slánaitheoir na daonnachta.Tá go leor díospóireachtaí diagachta tharlíthe ina gcuid iarrachtaí chun tuiscint a fháil ar an tábhacht níos doimhne leis teagascaí Críostaí. Ba chóir an fhírinne nua an gcaidreamh idir Dia, Íosa agus an cine daonnaa soiléirigh; beidh siad seo a mhíniú le solasPrionsabal na Chruthaithe. Ina theannta sin, ba chóir dó a shoiléiriú na rúndiamhair deacair mórthimpeall an Tríonóide Naofa.Ba chóir dó a thaispeáint cén fáth go raibh slánú Dé ar na daonnachta indéanta ach trí chuid fola a Mac amháin a doirt ar an chros.


Fós, tá ceisteanna deacair fághta. Creidinn Críostaithe go bhfuil slánú a thabhairt tríd leorghníomh an chros.Ach níor thug aon duine riamh breith do linbh a bhí gan peaca agus gan aon ghá fuascailt a bheith ag an Slánaitheoir.Léiríonn sé seo go bhfuil, fiú tar éis a n-athbhreith i gCríost, daoine ag leannacht ar aghaidh chun an peaca an tsinsir a thabhairt síos go dtí a gcuid leanaí.Tarraingíonn sé seo ceist fíorthábhachtach anuas:Cad é sínteacht fuascailt an chros?Cé mhéad milliúin Críostaithe i stair an dhá mhíle bliain na Críostaíochtaa h-uabhair go bhfuil a gcuid peacaímaite gohiomlán de bharr bhua fhuil an céasadh?Ach i ndáiríre, ní raibh riamh duine aonair, teaghlaigh nó tsochaí gan pheaca le feiceáil.Ina theannta sin, tá an spiorad Críostaí ag dul i laghad de réir a chéile. Cén chaoi a bhfuil muid chun réiteach ar an neamhréiteach idir an creideamh traidisiúnta i fuascailt iomlán trí mheán na céasadh agus an réaltacht iarbhír?Is iad seo ach cuid de na aincheisteanna go leor amach romhainn. Ba chóir an fhírinne nua, a bhfuil muid ag fanacht air le fada, gnáth freagraí a chur ar fáil.

Tá a lán Tomhaiseanna deacair eile le fáil sa Bhíobla, deaslabhartha i siombalachas agus

meafar, mar shampla: Cén fáth a gcaithfidh Íosa teacht arís? Cathain, cén áit agus conas a fhilleadh dó?Conas a bheidh daoine titíthe aiséiríthe ar a theacht?Cad é an bhrí leis na tuar bíobaltago mbeidh neamh agus talamh a scriosadh le tine agus anachain eile?Ba chóir an fhírinne nua na puzlí seo a mhíniú, ní i dteanga saindiamhair ach, mar a gheall Íosa, i dteanga simplí gur féidir le gach duine tuiscint.7 Da rinne léirmhínithe éagsúla de véarsaí Bíobla siombalach agus meafarach é dosheachanta go roinnt na Críostaíochta i sainaicmí.Ach amháin le cabhair an fhírinne nua, lena mínithe soiléir an féidir linn thabhairt faoi aontacht Chríostaí.

Ni féidir an bhun-fhírinne seo a thugann beocht, áfach, a h-aimsiú trí imscrúdú uileghabhálach
scrioptúir nó téacsanna scolártha;nó ní féidir é a cum ó intleacht aon duine.Mar atá scríofa i Leabhar Apacailipsis Eoin, “Ní foláir duit fáistine a dhéanamh arís i dtaobh pobal agus ciníocha (agus teangacha) agus a lán ríthe.”
8 Ní mór an fhírinne láithriú mar taispeánadh ó Dhia.

Ag deireadh na h-ama, da sheol Diaduine amháin ar an dtalamh chun réiteach ar fadhbanna bunúsacha de shaol an duine agus na cruinne.Is é Sun Meung Mún a ainm.Le blianta fada anuas d’fánaígh sé tríd an domhan spiorad comh mór sin go raibh sé níos faide ná b’fhéadach duine a shamhlú.D’fhálróid sé conair fuilteach de fulaingt ar thóir na fírinne, ag dul trí crá a cuimhin Dia ina n-aonar.Ós rud é gur thuig sé nach féidir aon duine teacht ar an bhun-fhírinne chun an cine daonna a shábháil gan a rith trí na trialacha is searbh,throid sé ar aonar in aghaidh na milliúin diabhal, in sna domhain spioradálta agus fisiciúil,agus da caithréim sé thar iad go léir.Trí comaoineach pearsanta spioradálta le Dia trí cruinniú leis Íosa agus na naoimh go léir i bPharthas, thug sé chun solais na rúin go léir Neamh.

Is iad na focail a fógraíodh ar na leathanaigh seo ach cuid den fhírinne.Is é an imleabhar seo ach tiomsú den méid dá chuala agus a chlois na dheisceabail go dtí seo.Creidimid agus tá súil againn nuair a bhíonn an t-am níos aibí,beidh codanna níos cuimse den fhírinne foilsithe.

I ngach cúinne den domhan,tá anamacha iolrach a bhí ag spíonadh thart sa dorchadas ag fáil fianaise an fhírinne nua agus tá siad áathshaolú.Agus muid ag finné seo, ní féidir linn stop a churle caitheamh na deora inspioráid is doimhne.Mian linn ó bhun ár gcroíthe go líonann a sholas go tapa ar an domhan.

Cuid a 1

Caibidil 1

Prionsabal an Chruthú

Síos tríd na staire, tá daoine cráite faoi na ceisteanna bunúsacha maidir leis saol an duine agus na cruinne gan teacht ar freagraí shásamhach.Tá sé seo toisc nár thuig aon duine an fhréamh prionsabal tríd conas a cruthaíodh an cine daonna agus na Cruinne ó thús.Chun teacht chuig an ábhar seo i gceart, ní leor é chun scrúdú a dhéanamh ar réaltacht thoradh.Tá an cheist bhunúsach faoi réaltacht cúisíoch.Ní féidir leis fadhbanna a bhaineann leis saol an cine daonna
agus na cruinne a réiteach gan tuiscint ar nádúr Dia. Pléann an chaibidil seo go forleathan leis na ceisteanna seo.


Alt 1
Déthréithe Dé agus na Cruinne Cruthaithe

1.1 Déthréithe Dé

Conas is féidir linn eolas a chuir ar nádúr dhiaga an Dia dofheicthe?Bealach amháin is feidir linn a dhiacht a fheáigh na trí féachaint ar na Cruinne a chruthaigh sé.Dá bhrí sin, dúirt Naomh Pól:

Ó chruthú an domhain i leith tá a thréithe do-fheicthe – a chumhacht shíoraí agus a dhiagacht – le haithint agus le feiceáil sna nithe atá déanta. Más ea, níl aon leithscéal acu – RÓMHÁNAIGH 1:20

Díreach mar a léiríonn saothar ealaíne nádúr dofheicthe a déantóir i bhfoirm coincréite, tá gach rud in san Cruinne chruthaigh ag léiriúcomharthaí substaintiúil de roinnt caighdeán den nádúr Dhiaga, an Cruthathóir Dofheicthe.Mar sin, seasann gach i gcaidreamh le Dia.Díreach mar is féidir linn teacht ar eolas carachtar an ealaíontóra trí chuid oibreacha,is féidir linn tuiscint a fháil ar nádúr Dia trí breathnú ar na rudaí éagsúla an Chruthú.

Lig dúinn tús a chur trí tagairt a dhéanamh ar na heilimintí coiteanna atá le fáil go huilíoch
ar fud an domhain nádúrtha.Tá seilbh ag gach eintiteas ar na dhá saintréithe de yang(firinscne) agus yin (baininscne) agus a thagann said i mbeithsine ach amháin nuair a dhéanann na saintréithe seo caidreamh cómhalartach, laistigh den eintiteas féin agus idir é agus aonán eile.

Mar shampla, taobh istigh i gcáithníní fo-adamhacha, na bloic thógála bunúsach de gach ábhar,
tá lucht deimhneach, lucht diúltach nó lucht neodrach déanta de bharran neodrú comhábhair dearfach agus diúltach.Nuair a ghlacann na cáithníní páirt lena chéiletrí chaidreamh cómhalartach a dhá saintréithe,cruthaíonn siad adamh. Taispeáineann adaimh,fiús dearfach nó diúltach. Nuair a théann na dhá -saintréithelaistigh de adamh amháini gcaidreamh cómhalartachleo siúd i adamh eile,cruthaíonnsiad móilín.Leanann móilíní déanta an treo seo ar aghaidh le tuile gcaidreamh cómhalartach idir a dhá-saintréithechun sa deireadh bheith oiriúnach le haghaidhtomhaltais mar beathú do plandaí agus ainmhithe.

Iomadaíonn plandaí trí staimín agus pistil. Iolríonn agus chothabháilíonn ainmhithe a gcuid
speicis tríd an gcaidreamh idir fireann agus baineann.Dar leis an Bíobla, tar éis Dia Ádhamh a chruthaigh, chonaic sé nach raibh sé go maith dó an fear chun cónaí ar aonar.
1 Ní go dtí tar éis dó Éabha a chruthaigh mar chomhpháirtí baineann Ádhamh, a dhearbhaigh Dia go raibh a cruthúchán “an-mhaith.” 2


Cé go n-éiríonn adaimh dearfach nó diúltach tar éisianúchán,bíonn gach fós comhdhéanta de núicléas dearfach agus leictreoin diúltach i aontacht cobhsaí.Mar an gcéanna, coinníonn gach ainmhithe, cibé acu firinn nó baineann, a saol tríd na caidrimh cómhalartacha idir eilimintí yang agus yin taobh istigh dó fhéin. Tá an rud céanna fíor i gcás gach glasra. I daoine, tá an chineál baininscneach le fáil folaigh i fir agus tá nádúr firinscneach le fáil folaigh i mná.

Thairis sin, bheithsin gach cruthú le gnéithe comhghaolach: laistigh agus lasmuigh, inmheánach agus seachtracha, tosaigh agus ar chúl, ar dheis agus ar chlé, suas agus síos, ard agus íseal, láidir agus lag, ag ardú agus titim, fada agus gearr, leathan agus caol, thoir agus thiar, thuaidh agus
ó dheas, etc. An chúis dó seo ná go bhfuil gach rud a cruthaíodh le bheith ann tríd an
gcaidreamh cómhalartach na dhá-saintréithe.Dá bhrí sin, is féidir linn a thuiscint go n-éilíonn gach rud i gcomhair mbeithsine ar an gcaidreamh cómhalartach idir a dhá-saintréithe de yang agus yin.


Mar sin fhéin, tá péire eile de na dhá-saintréithe i gcaidreamh cómhalartach atá níos bunúsaí fós don beithsine ná na dhá-saintréithe de yang agus yin. Tá seilbh ag gach eintiteas thar foirm seachtrach agus ar chaighdeán inmheánach. Teaspáineann an bhfoirm infheicthe seachtrach cosúlacht leis an caighdeán dofheicthe istigh.Tá struchtúr áiritheag an gcaighdeán istigh,cé dofheicthe,atá léiríthego soiléir in san bhfoirm faoi leith seachtrach.Tugtar nádúr inmheánach ar an gchaighdeán istigh, agus tugtar foirm seachtracha ar an fhoirm lasmuigh nó cruth. Ós rud égo bhfuil annádúr inmheánach agus foirm seachtrachcomhfhreagrach (agusmargnéithe istigh and lasmuigh)den eintiteas céanna, d’fhéadfar an fhoirm seachtrach a thuiscint chomh maith mar an dara nádúr inmheánach. Dá bhrí sin, bunaíonn an cineál inmheánach agus seachtrach suas le chéile foirm ionann dhá-saintréithe.

Lig dúinn daoine a ghlacadh mar shampla. Tá an duine comhdhéanta de foirm seachtrach, an corp, agus le chaighdeán istigh, an aigne. Is é an corp léiriú sofheicthe den aigne dofheicthe. Mar go bhfuil seilbh ag an aigne ar struchtúr áirithe, tógann an corp, a léiríonn í freisin chuma faoi leith.Seo é an smaoineamh taobh thiar de carachtar an duine agus an cinniúint á fheictear trí scrúdú a dhéanamh ar a fordhreach trí modhanna den sórt mar dreach nó léathóireacht bos na láimhe.Anseo, is é aigne an nádúr inmheánach agus is corp an fhoirm seachtrach. Is iad intinn agus corp na dhá ghnéithe comhghaolachden cine daonna; dá bhrí sin, féadfaidh an corp a thuiscint mar dara aigne.

Le chéile, is ionann iadleisna dhá saintréithe den cine daonna. Mar an gcéanna, marann gach rud tríd na gcaidreamh cómhalartach idir a dhá saintréithe de nádúr inmheánach agus fhoirm seachtrach.

Cad é an gaol idir an nádúr inmheánach agus foirm seachtrach? Tá an nádúr inmheánach doláimhsithe agus cúiseach, agus seasann sésan áit pháirtí suibíocht maidir leis an foirm seachtracha;tá an fhoirm seachtrach inláimhsithe, toradhúil, agus seasann sésan áit marpháirtí oibiacht maidir leis an nádúr inmheánach.Tugann an gcaidreamh frithpháirteach idir an dhá gnéithe san áireamh:inmheánacha agus seachtracha, cúis agus toradh,páirtísuibíochtaguspáirtí oibiacht, ingearach agus cothrománach.Lig dúinn úsáid arís an sampla den cine daonna, a bhfuil acu san aigne agus corp nádúr inmheánach agus foirm seachtrach,faoi seach.Tá cosúlacht ag an gcorp leis an intinn agus bogann sé de réir a orduithe sa tslí is a chothíthar saol agus téinn sé sa tóir ar cúiseanna an intinn.Dá bhrí sin tá gaol frithpháirteach inmheánach agus seachtrach idir an intinn agus an gcorp, cúisach agus toradhúil, mar comhpháirtí suibíocht agus oibiacht, ingearach agus cothrománach.

Mar an gcéanna, sealbhíonn gach rud cruthaíthe,gan tráchtar a leibhéal castachta, nádúr inmheánach doláimhsithe, a comhfhreagraíonn do aigne an duine, agus foirm seachtrach inláimhsithe, a fhreagraíonn do corp an duine.Laistigh de gach duine, ordaíonn an nádúr inmheánach, atá cúiseach agussuibíocht, an fhoirm seachtracha.Ceadaíonn an gcaidreamh beithsine don duine aonair agus chun feidhmiú go cuspóireach mar chruthú Dé.
Mhaireann agus gluaistaíonn ainmhithe mar tá a gcorpanna dírithe ag dámh inmheánach a gcomhfhreagraíonn leis aigne an cine daonna, ag dearlaic cuspóir áirithe dóibh. Choimeádann plandaía gcuid feidhmeanna orgánach de bharr a nádúr inmheánach, afheidhmíonnfreisincosúil leis aigne an duine i roinnt bealaí.


Tugann aigne an cine daonna claonas nádúrtha do gach duine chun a bheith pháirteach le daoine eile i gcomh-ceoil.Mar an gcéanna, tagann iain dearfacha agus iain dhiúltacha le chéile chun móilíní áirithe a gcruthú, toisc go bhfuil laistigh de gach ceann acu nadúr inmheánachbuntúsúil a dtugann treoir dóibh i dtreo na críche sin.Bailaíonn leictreoin le chéile timpeall ar núicléischun adamh a fhoirmiú toisc go bhfuil tréith den nádúr inmheánach astiúraíonn iad i dtreo na críche sin taobh istigh ionta. Dar leis an eolaíocht nua-aimseartha, tá gach cáithnín a dhéanann suas adaimh déanta suas as fuinnimh.Chun go mbeidh fuinneamh in ann cáithníní a fhoirmiú, caithfidh sé freisin,nádúr inmheánacha glachadh a stiúrainn é chun foirmeacha éagsúla a thógaint.


Ag tóraíocht níos doimhne fós, tá muid ag cuardaigh an Cúis Deiridh a thug an fuinneamh an saol i bheithsine, le eilimintí de nádúr inmheánach agus foirm seachtrach. Bheadh ​​an bheatha seo an gChéad Chúis de na rudaí iliomad in san cruinne. Mar an gCéadCúis, caithfidh sé smacht a chuir freisin leis na dhá saintréithe de nádúr inmheánach agus foirm sheachtrach, a sheasann mar partnéir subéid faoi réir de na nádúraí inmheánacha agus foirmeacha seachtracha na ndaoine go léir. Tugaimid Dia ar an gCéad Cúis seo na Cruinne, agus tugaimid nádúr inmheánach Dé agus foirm seachtrachDé ar an nádúr inmheánach bunúil agus an fhoirm seachtrach bunúil. Mar a chuir Naomh Pól in iúl, trí imscrúdú ar na saintréithe atá i láthair go huilíoch insna rudaí éagsúla in san gchruthú, is féidir linn teacht ar an eolas faoi nádúr Dé:Is é Dia an Céad Cúis den cruinne ar fad agus an pháirtí subéid, taobh istigh dó fhéin tá na dhá saintréithe chomhchuí de nádur inmheánach bunúil agus foirm seachtrach bunúil.

Táimid tar éis a luadh cheana féin go bhfuil gá do eintiteas i mbheithsine, le gaol cómhalartach idir na saintréithe dúbailte yang agus yin.Tá sé ach nádúrtha tuairim a bheith ann go bhfuil Dia, an Chéad Cúis de gach rud, i bheithsine agus bunaithe ar an cómhalartach gaol idir a chuid tréithe dúbailte yang agus yin.

Tugann an véarsa “Chruthaigh Dia an duine ar a dheilbh féin, ar dheilbh Dé is ea a chruthaigh sé é. Fireann agus baineann is ea a chruthaigh sé iad” tacaíocht donsmaoineamh seo go bhfuil ag Dia, mar an comhpháirtí ábhar, dhá saintréithe yang agus yin le armóin foirfeach.

Cad é an gaol idir na dhá saintréithe de nádúr inmheánach agus foirm seachtrach agus na dhá-saintréithe de yang agus yin? Tá taobh istigh den nádúr inmheánach bunúil agus foirm seachtrach bunúil Dé na gcaidreamh frithpháirteach de yang bunúil agus yin bunúil. Dá bhrí sin, tá yang bunúil agus yin bunúil mar tréithe den nádúr inmheánach bunúil agus foirm seachtrach bunúil.Tá an gcaidreamh idir yang agus yin cosúil leis an gceann atá i mbeithsine idir an nádúr inmheánach agus foirm seachtrach.Dá bhrí sin tá an gcaidreamh frithpháirteach seo a leanas idir yang agus yin: inmheánach agus seachtrach, cúis agus toradh, pháirtí suibíocht agus pháirtí obiacht, ingearach agus cothrománach. De bharr an cúis seo, tá sé scríofa i nGheineasas gur ghlac Dia easna as an fear, Ádhamh, agus chruthaigh bean, Éabha, a bheith marcuiditheoir.Sa gcás seo, da shoiléirigh yang agus yin Dé i baininscneachas agus firinscneachas.

Baineann duine foirfeachtas amach nuair a láraíonn sé a shaol ar a aigne;mar an gcéanna, tiocfaidh an chruthú chun bheith críochnaithe ach amháin nuair a sheasann Dia mar lár.Dá bhrí sin, is é an gCruinne corp foirfe orgánach a mbogann ach amháin de réir chuspóir chruthú Dé.Mar corp amháin orgánach, ba chóir na Cruinne bheith ann mar gcaidreamh de nádúr inmheánach agus foirm seachtrach, le Dia mar an nádúr inmheánach agus na Cruinne cruthaíthe mar fhoirm seachtrach. De bharr an fáth seo, tá sé scríofa in san Bhíobla go bhfuil daoine, mar lár na gcruinne, cruthaíthe i n-íomhá Dé.Toisc go bhfuil Dia i mbeithsine ann mar pháirtísuibíocht leisna tréithe denádúr inmheánach agus firinscneachas, chruthaigh sé an cruinne mar a pháirtí obiacht leis na tréithe de fhoirm seachtrach agusbaininscneachas. Tagann tacaíocht do seo go léir ón véarsa Bíobla a deireann,”fear. . . déanta i n-íomhá agus glor Dé.” Mar aitheantas ar sheasamh Dé mar pháirtí suibíocht inmheánach, firinscneach, tugaimid “Ár nAthair” ar.

Go hachomair, is é Dia an suibíocht in a bhfuil na dhá-saintréithe de nádúr inmheánach agus foirm seachtrach bunaíthe le chéile i n-armóin. Ag an am céanna, is é Dia an aontas chomhchuí de firinscneachas agus baininscneachas, a léiríonn na buanna den bhun-nádúr inmheánach agus bhun-foirm seachtrach, faoi seach. Maidir leis an Cruinne, is é Dia an pháirtí suibíocht a bhfuil na buanna de nádúr inmheánachas agus firinscneachas.


1.2 An Gaol idir Dia agus an Cruinne


D’fhoghlamar go bhfuil gach chruthú Dé a pháirtí obiacht substaintiúil, a bhfoirmiú tar éis acosúlacht mar mheastachán scoite Dá dhá-saintréithe. Tá Dia i mbeithsine mar pháirtí suibíocht neamhchorprach do gach dhaoine. Is pháirtithe obiacht an Cine Daonna corpraithe ag leibhéal an íomhá,agus is pháirtithe obiacht an chuid eile den chruthú corpraitheag an leibhéal de siombail.Tugtar fírinnaí corpraithe aonair ar na pháirtithe obiacht seo, i n-íomhá agus siombail.Is léiriú scoite de na dhá-saintréithe Dé na fírinnaí corpraithe aonair seo.Dá bhrí sin, is féidir iad a idirdhealú go ginearálta i dhá rang:

iad siúd de na tréithe yangle cosúileacht nádúr bunúsach inmheánachagusfirinscneachasDé,agus iad siúd de na tréithe yinleis cosúileacht an fhoirm bhunaidh seachtrach agus baininscneachasDé.Cé go mbaineann fírinnaí corpraithe aonairle ceachtar de na dhá rang,ós rud é go bhfuil siad go léir pháirtí obiacht substaintiúil de Dhia-ag taispáint cosúileacht a nádúr inmheánach bunúsach agus foirm seachtrach bhunúsach-tá laistigh ionta fhéin freisin nádúr inmheánach agus foirm seachtrach, agus mar an gcéanna na dhá tréithe de yang agus yin.

I bhfianaise ar ár dtuiscint de na dhá-saintréithe, is feidir an gcaidreamh idir Dia agus na cruinne a achoimriú mar seo:Is é an gCruinne ina h-iomláine pháirtí obiacht substaintiúil do Dhia. Tá sé comhdhéanta defírinnaí corpraithe aonair, gach ceann acu léiriúuathúilde dhá-saintréithe Dé ag leibhéal an íomhá nó siombail, mar rialithe agPrionsabal na Chruthú. Tá tréithe iliomad Dé, ina-dhúbailteacht, chionroinnte i ndaoine éagsúla, gach pháirtí obiacht ionchollaitheag leibhéal an íomhá. Tá na tréithe seo chionroinnte freisin i ngach rud éagsúla sa chruthú, gach ceann acu mar pháirtí obiacht corpraithe ag an leibhéal de siombail.Tá an ngaol idir Dia agus na gCruinne cosúil leis an ceann idir an nádúr inmheánach agus an foirm seachtrach.Is caidreamh frithpháirteach é mar an ceann idir na dhá-tréithí: inmheánach agus seachtrach, cúis agus toradh, ingearach agus cothrománach, pháirtí subiacht agus pháirtí obiacht, agus mar sin de.

Ar deireadh, ó thaobh Prionsabal na Chruthú, lig dúinn imscrúdú a dhéanamh ar an
coincheapmeitifisiciúil ag fhréamh fealsúnacht Oirthear na hÁise atá bunaithe ar Leabhar na h-Athruithe (I Ching).Ansin, is é foinse na gCruinnená an Bhunaidh Mhór (Bhun-Folúntas).Ón Bhunaidh Mhór d’eascair yang agus yin, ó yang agus yin a tháinig amach na Cúig Gníomhairí-miotal, adhmad, uisce, tine agus cré-agus ó na Cúig Gníomhairí tháinig gach rud i mbheithsine.Tugtar an Bhealach (Tao) ar yang agus yin le chéile, nó mar atá scríobhta i Leabhar na hAthruithe,”yang amháin agus yin amháin: is é seo an Bhealach.”Tá an Bhealach sainmhínithe go traidisiúnta mar an Bhriathar. Chun é seo go léir a chur le chéile,ón Bhunaidh Mhór d’eascair yang agus yin, nó anBhriathar,agus tháinig gach rud isteach i mbheithsine bunaithe aranBhriathar. Dá réir sin, isé anBhunaidh Mhór an Céad Chúisde gach rud beo atái mbheithsine,an núicléas lárnach agus pháirtí subiacht chomhchuí de yang agus yin.

Tá sé scríofa i Soiscéal Eoin go raibh “an briathar le Dé, agus gur é an bhriathar ná Dé,” agus go ndearnadh gach rud tríd an Bhriathar.Ag déanamh comparáid idir seo agus na meitifisicatáfréamhaithe iLeabhar na h-Athruithe, is féidir tuairim a bheith againnnach bhfuil anBhunaidh Mhór, mar an fhoinse chomhchuí de yang agus yin, nó an Bhriathar,aon duine eile seachas Dia, agus mar atá feicthe againn, is é an comhpháirtí subiacht, chomhchuí de na dhá-saintréithe.De réir Prionsabal na Chruthú, tá an bhfíric ná toisc go bhfuil dhá-saintréithe ag gach rud a cruthaíodh tríd an Bhriathar, léiríonn se seo go bhfuil dhá-saintréithe ag an mBriathar fhéin.

Dá bhrí sin, tá an t-éileamh atá déanta i Leabhar na h-Athruithe go bhfuil yang agus yin le chéile
mar an Bhriathar bailí.Mar sin fhéin féachann meitifisic Oirthear na hÁise seo ar na gcruinne go heisiach ó dhearcadh yang agus yinagus ag an am céanna teipinn sí aithint go bhfuil chomh maith nádúr inmheánach agus foirm seachtrach ag gach rud.Dá bhrí sin, cé go léiríonn sí go bhfuil an Bhunaidh Mhór an pháirtí subiacht, chomhchuí de yang agus yin,teipinn síchun a thaispeáint go bhfuil an Bhunaidh Mhór, anpháirtí subiachtde nádúr chomhchuí inmheánach bhunaidh agus foirm seachtrach bhunaidh.Dá bhrí sin, níl an tuiscint aici go bhfuil an Bhunaidh Mhór, Dia le pearsantacht.

Táimid tar éis foghlaim nach féidir fhréamh coincheap fealsúnacht Oirthear na hÁise mar bunaithe ar Leabhar na hAthruithe a shoiléiriú go hiomlán ach amháin trí cabhair ó Prionsabal na Chruthú. Le blianta beaga anuas,tá aitheantas níos mo tagaithe ar leigheas Oirthearach ar fud an domhain. Is é an rath mar gheall ar an bhfíric go bhfuil a chuid bunphrionsabail, a díriú ar na coincheapa de yang agus yin, i gcomhréir leis anPrionsabal na Chruthú.

Alt 2
Príomh-Fhuinneamh Uilíoch, Gníomh Tabhairt agus Glac agus Bonn na gCeithre Sheasamh


2.1 Príomh Fhuinnimh Uilíoch

Is é Dia, Cruthaitheoir na nithe go léir, an réaltacht absalóid, síoraí, féin-bheithsineacht agus tarchéimnitheacht ama agus spáis. Tá an fuinneamh bunúsach de Dhé freisinsíoraí, féin-bheithsineacht agus absalóid.Is é bunús gach fuinneamh agus fórsaí a ligean dhaoine cruthaithe a bheith ann. Tugann muid príomh fuinneamh uilíoch ar an bhfuinneamh bhunúsach seo.

2.2Gníomh Tabhair agus Glac


Tríd an ghníomhaireacht príomh fuinnimh uilíoch,foirmíonn na eilimintí subiacht agus obiacht de gach eintiteas bonn comhchoiteann agus téinn said isteach i n-idirghníomhaíocht le chéile.Ghiníonn an idirghníomhú seo, ar a seal, na fórsaí uile atá dedhíth ag an aonán do bheithsine, iolrú, agus idirghníomhaíocht. Tugtar gníomh tabhair agus glac ar an idirghníomhaíocht a ghiniúnn na fórsaí tríd an phróiseas seo.Tá an príomh fhuinnimh uilíoch agus na fórsaí a ghintear trí gníomh tabhair agus glac i gcaidreamhcómhalartach cúis agus toradh,inmheánach agus seachtrach, agus comhpáirtí subiacht agus obiacht. Is fórsa ingearach é an príomh fhuinnimh uilíoch, agus is fórsaí cothrománacha a ghintear trí gníomh tabhairt agus glac.

Lig dúinn scrúdú a dhéanamh go mion ar Dia agus a chruthú i dtéarmaí príomh fuinnimh uilíoch agus gníomh tabhair agus glac.Ordíonn príomh fhuinnimh uilíoch Dé a dhá saintréithe síoraí chun bonn coiteann a fhoirmiú do a gcaidreamh frithpháirteach. Ansin téann said isteach le chéile i gníomh tabhair agus glac. Bunaithe ar na fórsaí a ghineann as an gníomh tabhair agus glacseo, thógánn na dhá saintréithe bunús le haghaidha frithingiúsíoraí.Is é seo an bunús le haghaidh bheithsine Dé, ar a bhfuil Dia i mbeithsine go síoraíagus a gineannsé na fórsaí ag teastáil chun an cruinne a chruthú agus a chothú.

In san cruinne a cruthaíodh, tagann chumhacht an príomh fhuinneamh uilíoch chuig na dhá saintréithe a dhéanann suas gach neach chun bonn coiteann a bhunú. Ansin bheith siad ag gabháil i gníomh tabhairt agus glac.Bunaithe ar na fórsaí a ghineann an gníomh tabhairt agus glac, thógánn na dhá saintréithe bunús le haghaidh a frithingiú leanúnach. Tiocfaidh sé seo chun bheith an bunús le haghaidh bheithsine gach neach aonair, agus de bharr sin tiocfaidh sé chun bheith ina pháirtí obiacht le Dé agus tá sé in ann na fórsaí a ghiniúint le haghaidh bheithsine leanúnach.

Mar shampla, tagann adaimh i mbeithsine nuair a mbailíonn leictreoin faoi núicléas agus déantar idirghníomhaíochta leictreamaighnéadacha, atá cineál gníomh tabhairt agus glac. Nuair a dhéanann iain dheimhneacha agus iain dhiúltacha gníomh tabhairt agus glac,foirmíonn siad móilíní agus tháirgíonn siad imoibrithe ceimiceacha.Tá angníomh tabhairt agus glacidir muirirleictreachais dearfach agus diúltach mar bhunús de gach feiniméin leictreach.

Is é an scaipeadh cothaithigh idir xiléim agus fléam cheann de na gníomhartha tabhairt agus glacadh i bplandaí a chothaíonn a gcuid feidhmeanna saol agus a gchuireann a bhfás chun cinn.Is é angníomh tabhairt agus glacidir staimín agus pistil anmeáin ceannasach do atáirgeadh saol phlandaí.Iolríonn agus chothabhálann ainmhithe a gcuid speiceas trí gníomh thabhairt agus ghlac idir fireann agus baineann.Comh-bheithsinn ainmhithe agus plandaí trí an sórt sin gníomh thabhairt agus ghlacadh mar anmalartú ocsaigin agus dé-ocsaíd charbóin agus an comhoibriú idir beacha agus bláthanna.

Maidir leis na rinnaí neamhaí,tá staid an córas gréine bunaithe ar an gníomh tabhairt agus ghlacidir an ghrian agus na pláinéidí. Tugann a gcuid gluaiseachtaí éagsúla struchtúr do na gcruinne.Tá an talamh agus an ghealach a choimeád ar bun chomh maith, a rothlaithe agus a réabhlóid ibhfithis a leagtar trí a gníomhú thabhairt agus ghlac.


Coinníonn corp an duine a saol tríd na gníomhaíochtaí tabhairt agus a glac idir artairí agus féitheacha,ion-análú agus easanálú,néarógí simpiteach agus pharaisimpiteach,agus mar sin de.Tugann an gníomhú tabhairt agus glac idir aigne agus corp chumas don dhuine aonair chun a chur i gcríoch gníomhaíochtaí a cuireann leis cuspóir na bheatha.Tá na gníomhú tabhairt agus glac idir fhear agus bean chéile i dteaghlach, i measc daoine i sochaí, idir an rialtais agus do shaoránaigh i náisiún, agus i measc na náisiúin an domhainriachtanach dóibh chun cónaí le chéile icomhtheacht agus síocháin.

D’ainneoin cé comh olc is féidir le duine a bheith,tá fórsa a coinsiasa, a gcuireann iallach air i dtreo saol suáilce,igcónaí gníomhach laistigh dá féin inmheánach.Tá sé seo fíor i gcás gach duine de gach aois agus áiteanna. Ní féidir aon duine cuir faoi chois fórsa an choinsiasa,a bhfuil cumhachtach ag an obair fiú gan aon fheasacht comhfhiosach. Comh luath is a ndéanann duine gníomh olc, mothaíonn sé láithreachcráphianína choinsiasa.Dá mbheadh feidhmiú an choinsiasa as láthair i ndaoine uabhair, bheadh deonú athchóiriú Dé dodhéanta. Cén chaoi a ghintear an fórsa coinsiasa seo?Ós rud é go tháirgtear na fórsaí go léir trí gníomh tabhairt agus ghlac, ní féidir an coinsias an fórsa is gá chun é a oibriú a ghiniúintar a h-aonair.Tá sé sin le rá, nach féidir leis an choinsiasa oibriú ach amháin nuair a dhéanann sé bonn coitianta le roinnt ábhar comhpháirtí subiacht éigin agus gabháilann sé i gníomhú thabhairt agus glachadh leis.Is é Dia ár gcomhpháirtí subiacht coinsiasa deiridh.

Go bhunúsach deighil titim an cine daonna ár gcaidreamh le Dia. Seachas aonacht a bhaint amach le Dia, tháinig ár sinsear i gcaidreamh cómhalartach le Sátan,mar sin de chuadar mar aonacht leis. Ba é Íosa an t-aon Mhac ó Dé;fuair sé aonacht le Dé trí gníomh thabhairt agus ghlacadh foirfeach.Nuair a dtagann aontú le Íosa i gcaidreamh cómhalartach foirfe, is féidir linn ár bhun-nádúr tugtha ó Dhé a ghnóthú.Is féidir caidreamh thabhairt agus ghlacadh a shaothraigh le Dia agus a bheith ar aon leis.Seo é conas a fheidhmíonn Íosa mar idirghabhálaí do dhaoineuabhair; is é ár slí, fhírinne agus an saol. Tháinig Íosa le gráagus íobairt, chun gach rud a bhí aige a thabhairt don cine daonna, fiú ag tairiscint a chuid saol.Má casann duine dó i gcreideamh, tarlóidh sé”nach gcaillfí é ach go mbeadh an bheatha shioraí aige.

Is é an Chríostaíocht reiligiún de ghrá. Bíonn sé ag streachailt le grá agus íobairt chun cosán a oscailt chun caidreamh cothrománacha thabhairt agus a ghlacadh idir dhaoine i grá Críosta h-athchóiriú. Ar an bunús cothrománach grá seo, tá an mbealach oscailte chun ár n-gaol thabhairt agus ghlacadh ingearach le Dia a a h-athchóiriú. I fírinne, ba é seo an príomhchuspóir de gach theagasc agus gníomhais Íosa. Mar shampla, dúirt Íosa:

Ná tugaigí breith le heagla go dtabharfaí breith oraibh; óir is de réir na breithe a thugann sibh a thabharfar breith oraibh, agus is de réir an tomhais lena dtomhaiseann sibh a thomhaisfear chugaibh. -Matha 7:1-2

Nithe ar bith ab áil libh daoine a dhéanamh daoibhse, déanaigí amhlaidh sin dóibh: sin é an dlí agus na fáithe. -Matha. 07:12

Duine ar bith a admhóidh mise os comhair daoine, admhóidh mise eisean chomh maith os comhair m’Athar atá ar neamh. Ach duine ar bith a shéanfaidh os comhair daoine mé, séanfaidh mise eisean chomh maith os comhair m’Athar atá ar neamh.-Matha. 10:32

An té a ghlacann fáidh as ucht gur fáidh é, is tuarastal fáidh a gheobhaidh; agus an té a ghlacfaidh fíréan as ucht gur fíréan é, is tuarastal fíréin a gheobhaidh.-Matha. 10:41

Agus má thugann duine ar bith oiread is an cupán d’fhíoruisce do dhuine den mhuintir bheag seo, as ucht gur deisceabal é, ní bheidh sé gan a thuarastal a fháil.-Matha. 10:42

2.3 Bonn na gCeithre Sheasamh a Chruthaíonn an Cuspóir Thrí-Obiacht trí Ghníomhaíocht Foinse-Rannán-Aontas

2.3.1 Gníomh Foinse-Rannán-Aontas

Tosaíonn an próiseas de chruthú Dé nuair a foirmíonn na dhá-saintréithe laistigh de Dia bonn comónta trí leidíocht ón a bhfuinneamh phríomh uilíoch.Mar a ngabhann siad i gníomh tabhairt agus ghlacadh, gineann siad fórsa a giniúann iolrú.Teilgeann an fórsa seo na dhá-saintréithe isteach i gcomhpháirtithe obiacht scoite substaintiúla, gach ceann a bhaineann le Dia mar ionad. Glacann na comhpháirtithe obiacht do Dhia ansin an seasamh de pháirtí subiacht agus pháirtí obiacht dá chéilemar a spreag an príomh fuinnimh uilíoch chun bonn coiteann a dhéanamh agus dul isteach i gníomh tabhairt agus glacadh lena chéile.Ansin glachann siad páirt le chéile in aon aontas chomhchuí chun páirtí nua obiacht a foirmáil le Dia.An próiseas ar fad seoi cé acu taobh amuigh de Dhia,an Foinse,tá dhá aonánléirithe go leithleach roimh teacht le chéile arís i n-aonacht ar a dtugtar gníomh foinse-rannán-aontas.

2.3.2An Cuspóir Trí Obiacht


Mar thoradh argníomh foinse-rannán-aontas, tá ceithre seasamh formálta: an foinse ag an lár,na pháirtí subiacht agus obiacht(pháirtithe obiacht substaintiúil ar leith maidir leis an foinse i patrún a dhá saintréithe), agus a n-aontas. Is féidir aon cheann de na ceithre shuíomh glacadh le seasamh an pháirtí subiachtagus dul i ngleic leis na trí obiachtaí eileagus a chomhpháirtithe, chun bheidh inacomaoineach de trí comhpháirtithe obiacht. Nuair a glaclann gach ceann de na ceithre sheasamh áit mar comhpháirtí subiacht téann sé isteach i thabhairt agus a ghlacadh leis na trí ceann eile ag roithleánach timpeall air, comhlíonann siad an chuspóir trí obiacht.

2.3.3Bonn na gCeithre Sheasamh


Nuair a bheidh chuspóir na trí h-obiacht cruthaithe trí gníomh foinse-rannán-aontas, an foinse leisna comhpháirtí subiacht agus obiacht mheasta as é fhéin, agus a n-aontas go léir chomhlíonta, tá bonn na gceithre sheasamh bunaithe.

Is é bonn na ceithre seasamh fhréamh uimhir a ceathair.Tá sé freisin an fhréamh de uimhir a trí,toisc go bhfuil sé a chomhlíonadh an críche sin de na chuspóir trí h-obiacht.Tábonn na ceithre seasamhréadaithe ag Dia, fear céile agus bean chéile, agus leanaí;críochnaionn siad na trí chéim degníomh foinse-rannán-aontas. Dá bhrí sin, tá bonn na ceithre seasamh an fhréamh de prionsabal na trí chéim. Comh maith leis sin,glachann leis gach ceann de na ceithre bonn in san bonn ceithre seasamh le trí comhpháirtithe obiacht ag comhlíonadh an chuspóir trí obiacht. San iomlán, tá dhá cheann déag de comhpháirtithe obiacht;dá bhrí sin, is é an fhréamh den uimhir dó dhéag. Is é an bonn ceithre seasamh an bhunchloch bhunúsach de maitheasa.Tá sé réadú cuspóir Dé de a chruthú. Is é an bunús bunúsach don saol na ndaoine go léir, ag soláthar na fórsaí uile atá riachtanach chun a bheith ann agus achumasú Dia chun cloí isteach ionta.Dá bhrí sin, is é bunús na ceithre sheasamh críche síoraí Dé de an chruthú.

2.3.4Modh Beithsine Bhonn na gCeithre Sheasamh

Gluaiseann gach neach a chríochnaigh bunús na ceithre seasamh trí comhlíonadh chuspóir na trí obiacht trí gníomh foinse-rannán-aontas i mbogadh ciorclach (éilipseach) nó i gcosáin sféarúil.Mar thoradh air sin, tá siad i mbeithsine i dtrí thoise. Lig dúinn imscrúdú a dhéanamh anois ar an cúis leis seo.

Trí gníomh foinse-rannán-aontas, tá dhá-tréithe Dé theilgthe go ndéanann dhá comhpháirtithe obiacht ar leith agus substaintiúil, a bhíonn ag idirghníomhú lena chéile mar pháirtí subiacht agus pháirtí obiacht.Freagraíonn an páirtí obiacht leis an pháirtí subiacht chun bonn comónta a bhunaidh agus tosaíonn gníomhú thabhairt agus glacadh timpeall an pháirtí subiacht.Fhaid is atá siad ar comhardú le fórsa a thabhairt(lártheifeacha)agus an fórsa ghlacadh (láraimsitheach) imrothlaíonnan pháirtí obiacht timpeall an pháirtí subiacht i gluaiseacht ciorclach,agus dá bhrí sin tagann siad go chomhchuí agus aontais. Sa tslí chéanna, thiocfaidh an pháirtí subiacht chun bheith ina comhpháirtí obiacht le Dia, ag imrothlach timpeallDé agus dá bhrí sin ag bhaint amach aontais leis. Nuair a bhíonn an pháirtí obiacht aointaithe i n-iomlán lena pháirtí subiacht, seasann a n-aontas os comhair Dia mar pháirtí obiacht nua leis cosúileacht ar na dhá-saintréithe.Thairis sin, an mbealach le haghaidh aon pháirtí obiacht chun seasamh mar pháirtí obiacht roimh Dhia ná trí aontas a dhéanamh lena chomhpháirtí subiacht.

San aontas seo de pháirtí subiacht agus obiacht, tá an pháirtí subiacht agus pháirtí obiacht iad fhéin comhdhéanta de dhá-tréithe;iad seo, leis an prionsabal céanna de gníomh thabhairt agus ghlacadh, ag sheoladh a gcuid tairiscintí ciorclach féin.Dá bhrí sin, feicimid gluaisne ciorclach de gníomh thabhairt agus ghlacadh laistigh dena pháirtí subiacht agus obiacht,atá gníomhach go comhuaineach sa gluiseacht ciorclán níos mó laistigh dá aontas. Cé go bhfuil amannaann nuair an bhíonn na dhá leibhéal de gluiseacht ciorclach depháirtí subiacht agus obiacht ag fithisíocht ar an phlána céanna, go ginearalta, de

bharr uile de réabhlóid ar fud an pháirtí subiacht ag athrú de shíor, thiocfaidh an gluaiseacht ciorclach seo chun bheith gluaiseacht sféarúil. I mbeagán focal, tá gach dhaoine a bhfuil an bunús ceithre seasamh críochnaíodh acu ag leannacht le ghluaiseacht ciorclach agus sféarúil, dá bhrí sin thiocfaidh chun a modh bheithsine i gcónaí chun bheith tríthoiseach.

Lig dúinn glacadh leis an gcóras gréine mar shampla.Foirmíonn gach pláinéid, ag seasamh mar pháirtithe obiacht leis an ghrian, bonn coiteann agus téann said i mbun tabhairt agus glacadh leis an ghrian trí fórsaí láraimsitheach agus lártheifeacha. Ag roithleánachar fud an ghrian i fithise éilipseacha, bhainann an ghrian agus na pláinéid amach comhréiteachas agusaonacht ag bhunú an córas gréine.Ag an am céanna rothlaíonnphláinéid an Domhain, mar chomhlacht ilchodach de na dhá-saintréithe,ar a ais féin.Tá sé seo fíor freisin maidir leis an ghrian agus an chuid eile de na pláinéid;go bhfuil siadi h-uainíochtaleanúnach ar a n-aiseanna féin, mar go bhfuil siad freisin chomhlachtaí ilchodach déanta de dhá-saintréithe.Níl nafithisele cúisde bharr an tabhairt agus glac sa ghrianchórasag áitiúgo díreach ar an phlána céanna. Ina ionad sin, mar gheall ar na huillinneacha éagsúla a fithiseagus rothlaithe,foilseáin an córas gréine tairiscintsféarúili dtrí thoise. Mar an gcéanna, tá gach rinn neamhaí i mbheithsine i dtrí thoisede bhua a n-gluaiseachtaí ciorclach agus sféarúil. Nuair a dhéanann na rinnaíneamhaígan-comhaireamh thabhairt agus glacadh le chéile, foirmíonn siad rinn amháin agus dá bhrí sin tugann said struchtúr do na cruinne.Tá an cruinne ann i dtrí thoise mar, faoi rialú ag an prionsabal céanna, ghlacann a eilimintí páirt i gluaiseachtaí sféarúil.

Nuair a foirmeann leictreon bonn coiteann le prótón agus tógann sé páirt i gníomh thabhairt agus ghlacadh,rothlaíonné thart ar an phrótóin i tairiscint ciorclach.Dá bhrí sin, aontaíonn said agus foirmíonn said adamh (Hidrigin). Tá an leictreoin agus an prótón fhéin comhdhéanta de dhá saintréithe a thugann cúis leo casadh i uainíochta leanúnach.Dá bhrí sin, níl an gluaiseacht ciorclána h-eascraíonnas an gníomhú thabhairt agus glacadh idir an prótón agus leictreonteoranta do fithisar phlána amháin ach,trí uillinn na réabhlóide a h-athrú go leanúnach,cruthaíonn gluaiseacht sféarúil.Trí ghluaiseacht sféarúil bionn an adamh mar sin i trí toisí. Ar an gcaoi chéanna, is cúis fórsa maighnéadach idir cuaillí dearfach agus diúltacha le cáithníní mhuirear leictreachas chun luainighi ngluaiseacht sféarúil.

Lig dúinn machnamh ar an cine daonna mar shampla.Mar an pháirtí obiacht leis an aigne, bunaíonn an
corp bonn comhchoiteann leis an intinn agus bíonn se ag gabháil gníomh thabhairt agus glacadh leis.Ag labhairt go fáthchiallach,ansin rothlaíonn an corp timpeall ar an intinn agus bainneann sé amachaontacht iomlán leis.Má bhíonn agus nuair a sheasann an aigne mar pháirtí obiacht roimh Dhia agus imrothlaíonn sé timpeall Ar,ag athshondach i n-aonacht leis,agus nuair a thagann an corp chun bheith in aonacht leis an intinn, beidh cosúileacht le dhá-saintréithe Dé ag an duine aonair dá bhrí sin agus beidh sé ag seasamh mar pháirtí obiacht chorprófar Dé. Air sin comhlíonann an duine cuspóir na chruthú.Tá an intinn agus an corp freisin comhdhéanta de dhá-saintréithe, mar sin déanann siad gluaiseacht leanúnach laistigh d’iad fhéin.Dá bhrí sin, athraíonn gan stad an gluaiseacht ciorclach a tháirgtear trí an thabhairt agus ghlacadh dinimiciúil idir an intinn agus corp an uillinn réabhlóid arfud Dé agus thiocfaidh sé chun bheith sféarúil.

Bíonn daoine lecuspóir na chruthúreadaítheacu i mbeithsine mar dhaoine tríthoiseach atá i gcónaí le thoradh ar a saol chun bheith i gcaidrimhí sféarúil díríthe ar Dé.Seo é an chaoi go féidir leo máistreacht a bhaint amach fiú thar an domhain neamhchorprach. 11

Nuair a bheidh an ghluaiseacht ciorclach ón pháirtí subiacht agus an pháirtí obiachtar plána amháinagus thiocfaidh chun bheith gluaiseacht sféarúil i bhfithis tríthoiseach,leathnaíonn an dinimiceas agus cruthaitheacht na cruinne. Léirionn Athruithe ar achar, staid, cruth,treo, uillinn, fórsa agus luas gach bhfithis iad mar an áilleacht a chruthú ina infinideach éagsúla.

Díreach mar a bhfuil nádúr inmheánach agus foirm seachtracha ag gach dhaoine, tá cineál gluaiseacht sféarúil a comhfhreagraíonn do nádúr inmheánacha agus tá cineál a comhfhreagraíonn le foirm seachtracha. Mar an gcéanna tá gluaiseacht lárionad a comhfhreagraíonn do nádúr inmheánacha agus tá cineál a comhfhreagraíonn le foirm seachtracha. Tá an gcaidreamh céanna idir na dhá h-ionad seo is atá idir nádúr inmheánacha agus fhoirm seachtracha.


Cad é an t-ionad deiridh de gach de na gluaiseachtaísféarúil seo? Tá an cine daonna mar lár de gach rud a cruthaíodh,atá mar pháirtithe obiacht ionchollaithe dodhá-saintréithe Dé i siombail
. Is é Dia an lár-ionad na cine daonna,a cruthaíodh mar comhpháirtithe obiacht ionchollaithe i n-íomhá. Dá bhrí sin, is é Dia an t-ionad deiridh de gach gluaiseachtaí sféarúil in san gCruinne.

Lig dúinn tuilleadh machnamh ar seo.Taobh istigh de gach comhpháirtí obiacht de Dé tá chomhpháirtí subiacht agus pháirtí obiacht laistigh dó féin.Is é lár an gcaidreamh seo ná an comhpháirtí subiacht,mar sin de is lár an aonaocht idir comhpháirtí subiacht agus an comhpháirtí obiacht ná an comhpháirtísubiacht. Ós rud é go bhfuil Dia mar lár an pháirtí subiacht, tá sé freisin an lár deiridh den aontas.Mar atá pléite thuas, tá na trí comhpháirtithe obiacht do Dhia (pháirtí subiacht, pháirtí obiacht, agus aontas) freisin ina bhoinn choiteanna le gach eile. Mar a thógann gach ceann de na trí an áit lárnach, agus éiríonn ar cheann leis na trí ceann eile tríd gníomhú thabhairt agus glacadh le Dia mar a n-ionad deiridh, comhlíonann siad an cuspóir thrí-obiacht agus bonn na gceithre sheasamh. Dá réir sin, an deiridh lárnach de bhonn na ceithre seasamh ná Dia.

Is aonair fírinne ionchollaithe gach rud a bhfuil seasamh ceithre bonn bunaíodh ar an mbealach seo acu.Mar atá luaite cheana, tá aonair fírinne ionchollaithe roinnte isteach i n-aonair fírinne ionchollaithe i n-íomhá (cine daonna) agus aonair fírinne ionchollaithe i siombail (an chuid eile den chruthú).Tá an gcruinne comhdhéantad’aonair fírinneionchollaithe gan comhaireamh,frithpháirteach i gcaidreamh le gach ceann eile in ordmaith ó na cinn ar an leibhéal is ísle go dtí an leibhéal is airde.I measc iad go léir, áitiú ar dhaoine an leibhéal is airde.

Imrothlaíonn aonair fírinne ionchollaithego sféarúil timpeall ar a chéile,agus iad siúd de leibhéal níos ísle ag gníomhú mar pháirtitheobiachtdóibh siúd arleibhéal níos airde.Dá bhrí sin, tá an t-aonair fírinne ionchollaithean t-ionad de aon ghluaiseacht sféarúil ar leibhéal níos airde a feidhmíonn mar pháirtí subiacht.Tá ionaid na h’aonair fírinne siombalach ionchollaithe gan comhaireamh idirnasctha ó na cinn is ísle is go dtí na cinn is airde.Tá an cine daonna na h-ionaid is airde, a bhfuil aonair fírinne ionchollaithe i n-íomhá.


Lig dúinn scrúdú a dhéanamh ar lárnacht an cine daonna.Deireann eolaíocht go bhfuil cáithníní bhunúsach na bloic tógála is bunúsaí de dhamhna agus míníonn sí go bhfuil siad comhdhéanta d’fhuinnimh. Ag tógaint san aireamh cuspóir bheithsine na h-aonair fírinne ionchollaithe a dhéanann suas an cruinne dhamhna ar leibhéil éagsúla, is féidir linnrá: go bhfuil fuinneamh annchun cáithníní a fhoirmiú, tá cáithníní ann chun adamh a fhoirmiú, adaimh chun móilíní a fhoirmiú,móilíní chun damhna a fhoirmiú,agus tá damhna ann do chruthú gach uile na haonáin aonair in san gCruinne.Mar an gcéanna, tá ghníomhaíocht fuinnimh le haghaidh cuspóir cáithníní a fhoirmiú, tá ghníomhaíocht gcáithníní do adaimh, tá ghníomhaíocht na n-adamh do móilíní, agus tá ghníomhaíocht móilíní do dhamhna, agus tá ghníomhaíocht damhna le haghaidh cuspóir thógáil na gcruinne.

Cad é cuspóir na gcruinne?Cad é a lár?Freagra na dhá cheist ní h-ea aon cheann eile ná daoine.Sin é an fáth, tar éis dhaoine a chruthú, d’ordaigh Dia dóibh tiarnas a bheith acu ar angcruinne.12Muna mbeidh aon daoine le léirthuiscint ar na gcruinne, ansin d’fhéadfadh sé a chur i gcomparáid le músaem gan aon chuairteoirí.Bhaineann na h-ailt ar taispeáint i músaem amach a luach fíoragus chothaímid mar iarsmaí stairiúla iad ach amháin nuair a bhfuil daoine a bhfuil meas, grá agus a ghlachannáthasionta. Tugann a gcaidreamh le daoine luach dó a bheithsine.Muna mbeidh aon daoine le léirthuiscint ortha, ansin cén ​​brí a mbheadh ann dó a bheithsine?Tá sé mar an gcéanna i gcás na cruinne, ina bhfuil dhaoine mar tiarnaí.

Téinn na rudaí éagsúla i gcruthú isteach i gcaidreamh frithpháirteach le comhchuspóir nuair a h-aimsíonn dhaoine foinse agus nádúr de dhamhna, agus nuair a h-aithníonn agus rangíonn phlandaí agus ainmhithe de na h-uisce, talamh agus aer, agus na réaltaí sa spéir. Tá a gcuspóir coiteann bainte amach acu nuaira chomhshamhlú i gcorp an duine mar gnéithe riachtanacha do dhaoine a choimeád ar buna gcuid feidhmeanna fiseolaíocha, agus nuair ghlachann siad páirt i dtógáil timpeallacht maireachtála compordach do dhaoine.I na mbealaí seo agus eile, seasann dhaoine i lár-ionad na gcruinne cruthaíodh ó thaobh a stádais sheachtrach.

Ina theannta sin,bíonn dáimh ag daoine leisna gCruinneóna stádas mar an lár-ionad inmheánach.Cé go bhfuil na gcaidrimh a pléadh thuas caidreamh fisiciúil, mheasamar anseo na gcaidrimh meabhrach nó spioradálta. Freagraíonn corp an duine, cé go bhfuil sé déannta suas de dhamhna, go hiomlán fiseolaíoch leis anmothúchán,intleacht agus thoil aigne an cinne daonna.Léiríonn seo go bhfuileilimintí i dhamhna faoi a réim fhéin ledáimh a bheith lemothúchán,intleacht agus thoil-eilimintí a chomhdhéanann an nádúr inmheánach dhamhna.Is é seo an fáth a freagríonn gach rud in san gCruinnedomothúchán,intleacht agus toil an cinne daonna, cé le céimeanna éagsúla.Bíonn muid ar meisce leis áilleacht an domhan nádúrtha agus taithídeascabháil aontais mistiúil.Bíonn taithí againn ar seo toisc go bhfuil muid mar lár de na nádúr inmheánacha de gach rud sa domhan nádúrtha. Tá an cine daonna mar sin cruthaíodh mar ionad na gcruinne, agus an áit ina dtagann Dia agus an cine daonna chun bheith aontaithe go hiomlán is é seo lár an gcosmas.

Lig dúinn plé a dhéanamh ó thaobh eile conas atá daoine i lár an gcosmas, atá comhdhéanta de an domhan spiorad agus an domhan fisiceach.Cuimsíonn gach duine gnéithe uile na gcosmas. Ach, mar a pléadh níos luaithe againn, is féidir le gach rud sa gcosmas a roinnt go leathan i gcomhpháirtithe subiacht agus comhpháirtithe obiacht.Dá bhain Ádhamh, sinsear an chéad duine, amach foirfeachteas, chorprófar sé na heilimintí subiacht go léir i rudaí an chruthú.Dá bhain Éabha, amach foirfeachteas, chorprófar sí na heilimintí obiacht go léir i rudaí an chruthú.Chruthaigh Dia Ádhamh and Éabha chuntiarnasa bheith acu ar fud an domhain nádúrtha.Ag fás le chéile i dtreo foirfeachta, bhí Ádhamh le bheith rí na gnéithe uile subiacht sa gcruthú agus bhí Éabha le bheith banríon na gnéithe uile obiacht.Más rud é go raibh siad ansin anois i n-aontas mar fhear céile agus bean chéile, ba mhaith a bheith siad croílár a d’fhéadfadh riail thar na gCruinne ar fad atá comhdhéanta de comhpháirtithe subiacht agus comhpháirtithe obiacht.

Chruthaíodh an cine daonna le bheith mar lár comhchuí den gcosmas iomláine. Dá mbheidh foirfeachtas bainte amach ag Ádhamh agus Éabha agus da mbheidh siad aontaithe mar fhear céile agus bean chéile, bheadh ​​i gceist teacht isteach i n-aontas na dhá ionad de na dhá saintréithe na ndaoine go léir.

Da mbheidh Ádhamh agus Éabha ag gluaiseacht in ionad le chéile agus aontas bhainte amach acu, bheidh an gcosmas ar fad leis a dhá saintréithe ag rince le chéile i gcomhchuí. Is é an áit seo in a dtagann Ádhamh agus Éabha le chéile go forfach i gcroí agus corp mar fear céile agus bean chéile an áit a thagann Dia, an comhpháirtí subiacht ag tabhairt grá, agus an cine daonna, na comhpháirtithe obiacht ag tabhairt ar ais áilleacht chun bheith i n-aontais. Is é seo an t-ionad maitheasa ina bhfuil cuspóir an chruthú chomhlíonta. Anseo Tarraingíonn Dia, ár dTuismitheor, in aice le agus seasann laistigh ina leanaíforfithe go scíthuil síochánta don síoraíocht.Is é an t-ionad maitheasa seo an comhpháirtí obiacht de grá síoraí Dé, cá bhféidir Dia spreagadh le háthas go síoraí. Is é seo an áit ina bhfuil an Briathar Dé ionchollaithe agus tugtha chun comhlíonadh.Is é seo ionad na fírinne agus an bhun-intinna threoraíonn muid dul ar tóir arcuspóir na Chruthú.

Dá bhrí sin, beidh na Cruinne ar fad aggníomhú gluaiseacht sféarúil le críche aontaithe nuair a bheidh sé bunaithe ar anbhonn ceithresheasamh cruthaithe as fear agus bean foirfeach, aontaithe mar fhear céile agus bean chéile dírithe ar Dia. Go tragóideach, chaill an gcruinne a h-ionad nuair a thit an cine daonna.Sin é an fáth a scríobh Naomh Pól go bhfuil an dúlra féin ag tnúth go díocasach le foilsiú chlann Dé. Tá an Cruthú fós ag fanacht chun bheith i láthair agus mar lár na daoine a bhfuil a nádúr bhunúsach athchóirithe acu.

2.4 Uileláithreacht Dé

Táimid tar éis foghlaim go bhfuilan bonn ceithre sheasamh, tógtha ar chuspóir trí obiacht, trí gníomhaíocht, foinse-rannán-aontas timpeall ar Dé go sféarúil agus go d-tagann sé isteach igceann amháinLeis. Seo é an bunús bhunúsach do gach rud i mbeithsine chun rialachas Dé a chur ar fáil leis na cumhachtaí riachtanachadon saol.I domhan ina bhfuil cuspóir chruthú Décomhlíonta,incomhlíonann gach duine aonair bhun-nádúr inmheánach agus bhun-foirm seachtrach Dé agus cuireann said tús le gluaiseachtaí sféarúilar son bhunaidh rialachas Dé a thógáil. Dá bhrí sin tá Dia uileláithreach.


2.5 An Iolrú na Beatha

Má tá dhúile beo chun a chineál a iomadaigh caithfidh siad atáirgeadh, agus tarlaíonn an iolrú seo trí gníomhaíochtfoinse-rannán-aontasatá tógtha ar idirghníomhaíochtaí maithe.Mar shampla, i bplandaí, a fhorbaireann síolta isteach i mbláthanna le staimíní agus pistilí;trí pailniú tháirgíonn siad a n-síl agus iomadaíonn said á gcineál. Éirionn ainmhithe fireann agus baineann aibí, ghlacann said páirt i tochmharc, cúplálann agus máithríonn said sleachta. Roinntear gach cealla i n-ainmhithe agus phlandaí tríd ghníomhaíocht thabhairt agus glachadh.

Nuair a ghníomhnaíonn an gcorp i gcomhréir leis toilan aigne,agus dá bhrí sin téann an intinn agus an corp isteach i mbun gníomh thabhairt agus ghlacadh, beidh saol a bhfuil cuspóir leis a mhaireachtál ag duine. Ansin mhealladh an duine aonair seo daoine ar aon intinn céanna.Fhaid is a n-oibríonn na compánaigh le chéile go táirgiúil, caithfidh a n-ghrúpa síolraigh. D’fhéadfadh le rá go bhfuil na Cruinnefoirmithe as iolrúchán na comharthaí iliomad substaintiúlanádúr inmheánach bunúil agus foirm seachtrach bunúil Dé trína gníomhúthabhairt agus glachadh ar tóir cuspóir na chruthú.

2.6An fáth go bhfuil Gach Rud Beo Comhdhéanta deDéthréithe

Chun neach ar bith a bheith ann, tá fuinnimh ag teastáil,agus is féidir fuinneamh a tháirgeadh ach amháin trí gníomh thabhairt agus ghlacadh.Mar sin féin, ní féidir aon rud frithingigh gan pháirtí. Chun a ghiniúint na bhfórsaí is gá chun eiseadh, ní mór a bheith ag neach ná dé-tréithe,pháirtí subiacht agus pháirtí obiacht,is féidir a dul i mbun i gníomh thabhairt agus ghlacadh.

Ní féidir le gluaiseacht i líne dhíreach a choinneáil go deo. Do rud ar bith nádúr síoraí a bheith ní mór dó bogadh i gciorcal; tá gníomhú thabhairt agus glac idir páirtí subiacht agus pháirtí obiacht riachtanach le haghaidh aon tairiscint ciorclach.Tá sé seo fíor fiú do Dhia;
agus mar sin tá dé-tréithe Aige a ligeann dó maireachtáil gosíoraí.
Chun go mbeidh cosúlacht idir chruthú Dia leis a nádúr síoraí agus a bheith mar pháirtí síoraí obiacht, caithfidh sé a bheith mar an gcéanna comhdhéanta de na dé saintréithe.Mar an gcéanna, coinníonn am a suthaineacht trína timthriallta tréimhsiúla.

Alt 3
Cuspóir an Chruthú


3.1 Cuspóir Chruthú na Cruinne

Tá sé taifeadta sa Bhíobla ná tar éis do Dhia gach lá den chruthú a críochnú, chonaic Sé go raibh said maith.14 Tugann seo le fios go raibh Diaag iarraidh go mbheadh a Chruthú comhpháirtithe obiacht ag inchollaidhmaitheaschun go mbhféadfadh Séáthas a ghlacadh iontu.Conas is féidir leis an chruthú an t-áthas ba mhó a thabhairt do Dhia?

Cruthaíodh Dia dhaoine mar an chéim deiridh i cruthú na cruinne. Chruthaigh Sé iad in a h-íomhá, i gcosúlacht a nádúr inmheánach agus foim seachtrach, agus thug Sé íogaireacht dóibh le gach braistintí agus mothúcháin toisc go raibh Sé ar A intinn áthas a roinnt leo.Tar éis a chruthú, bheannaigh Dia Ádhamh agus Éabha:

Agus bheannaigh Dia iad á rá leo: “Bígí torthach, agus téigí i líonmhaire agus líonaigí an talamh agus cuirigí smacht air. Bíodh tiarnas agaibh ar iasc na farraige, ar éanlaith an aeir agus ar an uile dhúil bheo a chorraíonn ar talamh.” -Gen. 01:28

Seo iad na trí Beannachtaí Mhóir: a bheith rathúil (aibí agus réidh torthaí a iompróidh),iolrú agus tiarnas a bheith thar an Chruthú.Dá ngéilleadh Ádhamh agus Éabha an sainordú diaga seoagus tógadh an Ríocht na bhFlaitheas,níl aon amhras ach go mbeadh Diaa bhraith an-áthas is mó fhaid is a déanfadh a mhac agus iníonacha gairdeasar fud an domhain de chuid idéalach.

Conas is féidir na trí beannachtaí mhóra Dé a chomhlíonadh? Is féidir iad a bhaint amach ach amháin nuair a bunaítar an bunús ceithre seasamh, atá mar fhondúireacht bunúsach na Chruthú.Chomhlíontar natrí beannachtaí mhóranuair a chríochnaíonn an chruthú ar fad, daoine san áireamh, an bunús ceithre seasamhle Dia mar lár. Seo é Ríocht na bhFlaitheas, áit a bhfuil maitheas deiridh réadaithe agus mothaíonn Dia an t-áthas is mó. Tá sé seo, i ndáiríre, cuspóir cuí Dia nuair a chruthaíodh na gCruinne.

Leis an gcine daonna ag a lár is é cuspóir deiridh na cruinne, áthas a thabhairt ar ais do Dhia.Tá dhá críocha ag gach aonáin.Mar a míníodh níos túisce, tá dhá ionaid gluaiseachta ag gach aonán, cheann de chineál inmheánach agus ceann eile de bhfoirm seachtracha.Tá na h-ionaid seo ag dul ar thóircríocha comhfhreagracha – ar son mhaithe ar an iomlán agus ar mhaithe an duine aonair – a bhfuil mar an gcéanna a caidreamh mar sin idir an nadúr inmheánach agus foirm seachtrach. Baineann na dhá críocha le chéile mar cúis agus toradh, inmheánacha agus seachtracha, comhpháirtí subiacht agus comhpháirtí obiacht.I n-idéalach Dé, ní féidir a bheith ann aon cuspóir aonair nach tacaíonn leis an cuspóir iomlán, ná ní féidir go mbeadh aon cuspóir iomlán nach dtugann ráthú do leasannaan duine aonair.Déanannan éagsúlachtinfinideach d’eisintí suascorp amháin orgánach ollmhórfite fuaite den na dé-críocha seo.


3.2 Comhpháirtithe Obiacht Maith do Lúcháir Dé

Chun tuiscint níos beaichte ar na saincheisteanna a bhaineann le cuspóir chruthú Dé, lig dúinn ar dtús scrúdú a dhéanamh ar an gcaoi a tháirgtear áthas.Ní tháirgtear áthas ag duine aonair ina n-aonar.Tagann áthas nuair atá againn comhpháirtí obiacht ina bhfuil ár nádúr inmheánach agus foirm seachtrach frithchaite agus forbartha.Cuidíonn ár comhpháirtí obiacht dúinn ár nádúr inmheánacha agus foirm seachtracha féin a mhothú tríd an spreagadh a thugann sé.D’fhéadfadh an comhpháirtí obiacht seo bheith doláimhsithe nó d’fhéadfadh sé bheith suntasach. Mar shampla, d’fhéadfadh pháirtí obiacht ealaíontóra a bheith mar smaoineamh ina aigne, nó an phéintéireacht nó dealbh críochnaithe a thugann bunús don smaoineamh.
Nuair a shamhlaíonn sé a smaoineamh nó dhearcaíonn sé a chuid oibre, tá sé spreagtha a chuid nádúr inmheánach agus foirm seachtracha fhéin a mhothú frithchaite lastigh ann agus mothaíonn sé áthas agus sásamh. Nuair is é a smaoineamh amháin an comhpháirtí obiacht, níl sé chomh spreagúil, nó níl an t-áthas a thugann sé chomh doimhin, mar atá as saothar críochnaithe.Dtionscnaíonn nádúr seo an cinne daonna i nádúr Dé.In san slí chéanna, mothaíonn Dia lánmhaireacht áthas nuair spreagtar É leis A gchomhpháirtithe obiacht suntasachnádúr inmheánach bhunúsach agus foirm seachtracha bhunúsach a mothaigh tríothu.

Míníodh níos luaithe nuair atá Ríocht na bhFlaitheasréadaithe – trídcomhlíonadhna Trí Bheannachtaí Mhóra agusbhunúBonn na gCeithre Sheasamh- tagann sé chun bheith an comhpháirtí obiacht maith a thugann áthas do Dhia. Lig dúinn a imscrúdú conas a éiríonn an Ríocht chun bheith mar comhpháirtí maith Dé.

Eochair do chéad beannacht Dé ná foirfeachtas den charachtar aonair. Is réamh-mheastacháin scoite agus comhpháirtithe obiachta Dé aigne agus corp an duine aonair. Chun gur féidir le duine aonair a gcarachtair a foirfiú, ní mór dó bunús ceithre seasamh a fhoirmiú laistigh dó fhéin trína intinn agus corp bheith aontaithe le chéile ag gníomh tóg agus glac le Dia san áit lárnach. Beidh daoine aonair den sórt sin mar Theampeall de Dhia, [15] ag baint amach aontas iomlán l’Eisean, [16] agus in ann nádúr Dhiaga a fháil. Gheobhfaidh said taithí ar Chroí Dé mar dá mba é a gcuid féin. Dá réir sin, tuigeann siad A Thoil agus maireann said go hiomlán in oiriúint dó.Nuair a cloígheann duine i staid na foirfeachta aonair, chónaíonn sé mar an comhpháirtí suntasach obiacht leis a h-intinn. De bharr go bhfuil Dia i lár a aigne, bíonn sé ina chónaí freisin mar comhpháirtí obiacht suntasach do Dhia. Déanann an intinn agus Dia gairdeas nuair a mhothíonn siad a nádúr inmheánach agus foirm seachtrachatríd an
spreagadh a thugann a gcuid comhpháirtithe obiachta leo. Dá réir sin, nuair a bhaineann daoine amach chéad bheannacht Dé,éir
íonn said muirneach doDhia agusspreagann É le háthas. Agroinnt mothúcháin Dé go léir mar a gcuid féin, ní bheadh ​​siad in ann aon ghníomhartha peacúil a dhéanamhar nós go mbeadh buairt ar Dé. Ciallaíonn sé seo nach mbeadh siad in ann titim riamh.

Bhí dara beannacht Dé le bheith comhlíonadh ag Ádhamh agus Éabhatar éis foirfeachtas aonair a bhaint amach acu mar chomhpháirtithe obiachta do Dhia,gach duine d’iad ag shoiléiriúgné de dhá saintréithe Dé.Chun an bhonn ceithre sheasamh a thógáil ina theaghlach,ba chóir Ádhamh agus Éabhaaontú le chéile go grámhara mar fhear céile agus bean chéile agus leanaí a thógadh.Bheadh ​​sé seo comhlíonadh den dara bheannacht. Tá an teaghlaigh nó sochaí a bhunaíodh ar bhonn ceithre sheasamh i gcomhréir lebarrshamhail Dé phatrúnaithetar éis íomhá de aonair foirfe.Éiríonn sé mar sin chun bheith an comhpháirtí substaintiúil obiachta leis an duine aonair atá ina chónaí i n-aontas le Dé, agus dá bhrí sin, tiocfaidh sé chun bheith freisin an comhpháirtí suntasach obiachta le Dhia.Mothaíonn an duine aonair áthas, agus mar an gcéanna mothaíonn Dia áthas, nuair abhraitheanngach ceann sa teaghlach nó sa phobal na léiriú ar a nádúr inmheánach agus foirm seachtrach fhéin.Nuair a chomhlíonadh dara beannacht Dé, thiocfaidh an teaghlaigh nó an phobail seo freisin chun bheith mar chomhpháirtí obiachta maith ag tabhairt áthas do Dhia.

Roimh dúinn scrúdaigh faoi conas tar éis an tríú bheannacht a bhaint amach a bhunaíonn duine le dea-comhpháirtíochta obiacht a thugann áthas do Dhia, ní mór dúinn imscrúdú a dhéanamh ar dtús faoi an ngaol idir dhaoine agus a chruthú ó dearcadh an nadúr inmheánacha agus foirm seachtracha.

Roimh chruthú an cine daonna, chruthaigh Dia an domhan nádúrthatrí léiriú machnaimh páirteach den nádúr inmheánach agus fhoirm seachtrach a bhí coimpeartha Aige don cinne daonna. Dá bhrí sin, tá laistigh insan duine féin an tsuim iomlán na h-úscraí de gach rud.Is é seo an chúis go dtugtar micreacosma na gcosmas ar.

Nuair a chruthaigh Dia rudaí beo, thosaigh Sé le créatúir le ordú níos ísle.Thar na h-ama, chruthaigh Sé ainmhithe le ord níos airde le bitheolaíochta le feidhmeanna níos casta,ag sroich buaiceleis an gcine daonna ag an leibhéal is airde.Mar sin, tá na heilimintí, na struchtúir agus na cáilíochtaí céanna le fáil in ainmhithe is atá ag an cine daonna.Mar shampla,tá cordaí gutha an duine comh ilúsáide sin gur féidir leo aithris a dhéanamh ar beagnachaon fuaime ainmhí. Toisc go bhfuil laistigh i gcorp an duine na cuair agus línte álainn go léir an chruthú,feabhsaíonn ealaíontóir a chuid scileannaag tarraingtcuspaí nochtaíthe.

Cé go bhfuil struchtúir agus feidhmeanna éagsúla ar dhaoine agus plandaí, tá siadden chineál céanna in san treo go bhfuil siad araon comhdhéanta de chealla.Is féidir gach ceann de na heilimintí, struchtúir agus saintréithe de phlandaí a fháil i ndaoine. Mar shampla, comhfhreagraíonn duille plandaí leis an scamhóg daonna i gcuma agus feidhm. Mar aionsúinnduilleoga carbóin dé-ocsaíd as an atmaisféar, súnn an scamhóg daonna ocsaigine.Comhfhreagraíonn brainsíagus coise de plandaí ar angcóras imshruthaithe daonna, a dháileann bheathú go dtí an corp ar fad;comfhreagraíonn an xiléim agus fléam do artairí agus féitheacha daonna.Comhfhreagraíonn fréamhacha phlandaí don bhoilg agus stéige daonna, a ionsúinn cothaithigh.

Rinneadh ancine daonnaó cré, uisce agus aer;dá bhrí sintá gnéitheden ríocht mianraí taobh istigh díobh.Thairis sin, léiríonn an domhan cosúlachtle struchtúr corp an duine: tá screamh an domhain clúdaithe le plandaí,lena uiscebhealaí faoi thalamh taobh istigh den bunsraith,agus faoi bhun é go léir luíonn croíleacaigh leáite timpeallaithe le maintlín creagach. Tá an cosúileachtseo mar struchtúr corp an duine, lecraiceann clúdaithe le gruaig, fuileadán aritheann taobh istigh de córas matán na leise,agus smeara suite (46) níos doimhne fós laistigh insna cnámha.

Is é an bhrí le tríú beannacht Déná foirfeachteas tiarnas an duine thar an domhain nádúrtha.Chun an bheannacht seo a chomhlíonadh, caithfidh tiarnais bhunús na ceithre seasamh a bhunú dírithe ar Dhia. Ní mór an cine daonna agus an domhan nádúrtha, mar comhpháirtithe obiachta substaintiúil Dé ag leibhéal na n-íomhá agus siombailí faoi seach, grá agus áilleacht a roinnt chun le bheith go hiomlán ar aon. (17)

Is comhpháirtí obiacht an domhan nádúrtha a thaispeáinn nádúr inmheánach agus foirm seachtrach an cine daonna ar bhealaí éagsúla.Dá réir sin, faigheanndhaoine idéalach spreagadhó domhan an nádúir.Ag mothúa nádúr inmheánach agus foirm seachtrach féinar thaispeáint ar fud an chruthú,mothaíonn siad áthas ollmhór.Mothaíonn Dia áthasachfreisin nuair a spreagtar A nádúr inmheánach bhunúsach agus foirm seachtrach bhunaidh ón t-uilebhith;tá sé seo indéanta nuair a dtéinn Sé ina tríú pháirtí obiacht trí
an aontas chomhchuí idir an cine daonna agus an domhan nádúrtha.Dá bhrí sin, nuair a baineann daoine amach an tríú beannacht Dé, éiríonn anuilebhithar fadbheith mar comhpháirtíochtaobiacht maith eile ag tabhairt áthas do Dhia.Dá mbeadh cuspóir chruthú Dé bainte amach ar an mbealach seo, bheadh ​​saol idéalach gan fiú rian de pheachacurtha ar bun ar an domhain.Glaoightear Ríocht na bhFlaitheasar domhanar an domhain seo.Nuair a druideann saol sa Ríocht na bhFlaitheas ar domhan chun deiridh,tá daoine chun dul isteach insan domhan spiorad agus go nádúrthataitneamh a bhaint as beatha síoraí i Ríocht na bhFlaitheas ann.

Bunaithe ar an bplé go dtí seo, is féidir linn a thuiscint go bhfuil an Ríocht na bhFlaitheascosúil le duine a bhfuil foirfeacht aonair bhainte amach,ag leanúint go h-iarmhartachbhun-nádúr inmheánach agus foirm seachtrach Dé.Sa duine aonair, tá ordú na h-aigne atharchurchuig an corp ar fad tríd lárchóras na néaróg,ag tabhairt cúis leis an gcorpgníomhú le cuspóir amháin. Mar an gcéanna, i Ríocht na bhFlaitheas, beidhtreorúDé á curin iúl do chách a leanaí trí Tuismitheoirí Fíor an chine daonna, a threoraíonn gach duine chun cónaí mar aon ní amháin.

Alt 4

An Bhun Luach

4.1 Próiseas agus Caighdeán do Chinneadh An Bhun Luach

Conas a dhéantar cinneadh luachar neach a bhun-cruthaíodh? Féadfar luach eintiteas a chinneadh maidir leis an gcaidreamh idir chuspóirbeithsine an eintiteas agus an dúil atá ag duine dó.Chun a bheith níos cruinne, níl luach an eintiteas ag a chruthú socraithe mar tréith bhunúsach. Ina ionad sin, tá sé a bunaíodh tríd an caidreamh frithpháirteach idir cuspóir an aonán de réir idéalach chruthú Dé,agus bhun-mian daoineé a thaisceagus an fiúchas fíor a thabhairt amach as.Fhaigheann sé a luach fíor nuair atá sé rannpháirteachmar chomhpháirtí obiacht i mbunús ceithre phost Dia-lárnaithe i dáimh le duine trí gníomh thabhairt agus ghlac agus trí a n-aontas dul in éirí mar an tríú páirtí obiacht do Dhia.


Cad a leagann amach an caighdeán ar chinneadh faoi bhun luach eintiteas? Ós rud égo bhfuil a bhun-luach cinntithe nuair atá sé rannpháirteach i bhonn ceithre seasamh, agus ós rud é go bhfuil lár den bhonn ceithre seasamh seo bunús Dé, is é Dia a leagann an caighdeán ar a luach. Ós rud é go bhfuil Dia absalóideach,caithfidh bhun-luach an chomhpháirtí obiacht i dtaca leis an gcaighdeán atá leagtha síos ag Dia a bheith absalóideach freisin.

Smaoinigh ar rós; conas is féidir a cuid bhun-áilleacht a chinneadh?Tá sé cinntithe nuair atá cúschruthaigh an bláthó Dhia agus mian an cine daonna a thugadh go dhiagach ag iarraidh meas agus áilleacht an rós a thabhairt amach ag chomhlíonadh le chéile. Chun é a chur ar bhealach eile, mothaíonn duine idéalachan t-áthasiomlán nuair atá a mhian chun áilleacht a comhlíonadh sásta leis an spreagadh mhothúchánach a thugann an bhláthdó.Ag an nóiméad sin, soiléiríonn an bláth a bhun-áilleacht.Éiríonn áilleacht an bláth absalóid nuair a baineann sé amach a chuspóir inghreamaithe,is é sin áthas iomlán a thabhairt dó a pháirtí subiacht. Tá fonn an cine daonna áilleacht an bhláth a léirthuiscint ásc den mhian gnéithe d’ar nádúr inmheánach agus foirm seachtracha fhéina mhothútrí chomhpháirtíte obiacht.An nóiméadá gcomhlíontar cúis cruthaithe an bhláth agus mian an cine daonnaa luach a thabhairt amachtéinn ancomhpháirtí subiacht agus an comhpháirtí obiacht isteachi staid chomhchuí aonacht.

Slánóidh an t-aonán a luach fíor nuair a théann sé agus an duine, a pháirtí subiacht, isteach
i staid chomhchuí aonacht agus foirm
íonn said an tríú pháirtí obiacht do Dhia sa bhonn ceithre
sheasamh.Tríd an bpróiseas seo, tá na luachanna fíor de gach rud a chinneadh go hiomlán, bunaithe ar a gcaidreamh leis an gcaighdeán absalóid de luach atá leagtha síos ag Dia.Go dtí an lá atá inniú ann, ní fhéadfadh luach aon pháirtí obiacht a bheithabsalóid; d’fhan sécoibhneasta toisc nach raibh a gcaidreamh le daoine tite bunaithe ar idéalach chruthú Dé, ach ar aidhm agus mian Satánach.

4.2 Bhun Mothúchán, Intleacht & Toil; agus Bhun Áilleacht, Fírinne agus Maitheas

Tá tríacmhainneag aigne an cine daonna:mothúchán, intleacht agus toil. Gníomhnaíonn corp an duine mar fhreagra ar orduithe an aigne.Nuair a bhfreagraíonn an corp armothúchán, intleacht agus toilan aignetéinn a ghníomhartha sa tóir arna luachanna áilleacht, fírinne agus maitheasfaoi ​​seach.Is é Dia an comhpháirtí subiacht d’aigne an cine daonna;dá bhrí sin, is É freisin an comhpháirtíochtasubiachtdomhothúchán, intleacht agus toilan cine daonna.Ós go mian leis a bhun-luach a bhaint amach, freagraíonn duine leis mhothúchán foirfe, intleacht foirfe agus toil foirfe Dia trí a intinn, agus gníomhníonn sé dá réir sin trí a chorp.Dá bhrí sin,soiléiríonnsé na
luachanna de áilleacht bhunúsach, fhírinne bhunúsach agus maitheas bhunúsach.

4.3 Grá agus Áilleacht, An Mhaith agus an tOlc, Fíréantacht agus Neamhfhíréantacht

4.3.1Grá agus Áilleacht

Nuair a dhéanann dhá aonáin, soiléirithe scoite de dhá-saintréithe Dé bonn coiteann agus iarracht a aontú mar an tríú páirtí obiacht do Dhia agus bhunús ceithre seasamh a chrutú, is féidir rá go bhfuil siad páirteach le chéile i gníomh tóg agus ghlac.Le linn é seo a bhaint amach,

is é an fórsa mhothúchánach a thugann an comhpháirtí subiacht leis an comhpháirtí obiacht a dtugtar grá ar, agus is é an fórsa mhothúchánach a thuairiscaíonn an comhpháirtí obiacht leis an pháirtí subiacht a dtugtar áilleacht ar. Tá an fórsa ghrá gníomhach, agus tá spreagadh na háilleachta éighníomhach.

In san gcaidreamh idir Dia agus an cine daonna, tugann Dia grá mar comhpháirtí subiacht agus tugann daoine ar ais áilleacht mar chomhpháirtí obiacht. In san gcaidreamh idir fear agus bean, is é an fear an comhpháirtí subiacht, ag tabhairt grá, agus is í an bean an comhpháirtí obiacht, ag tabhairt ar ais áilleacht. Sa cruinne, is é daoine na comhpháirtí subiacht a thugann grá don domhan nádúrtha, agus tuairisceáin an domhan nádúrtha áilleacht mar comhpháirtí obiacht.Mar sin féin, nuair a dtéann an comhpháirtí subiacht agus comhpháirtí obiacht le chéile go hiomlán go comhchuí, tá grá le fáil taobh istigh de áilleacht agus áilleacht atá le fáil laistigh de grá. Tá sé seo mar nuair a dtagann comhpháirtí subiacht agus comhpháirtí obiacht le chéile i ngluaiseacht ciorclach, gníomhaíonn an comhpháirtí subiacht uaireanta mar comhpháirtí obiacht, agus feidhmíonn an comhpháirtí obiacht uaireanta mar comhpháirtí subiacht.

I gcaidrimh idirphearsanta, tugtar dílseacht ar an áilleacht a tuairisceáin duine fo-ordaigh mar fhreagra ar grá duine uachtarach,agus tugtar cráifeacht mhacúil ar an áilleacht a thugann leanaí mar fhreagra le grá a dtuismitheoirí. Tugtar dílseacht ar an áilleacht a thuairisceáin bean chéile mar freagra ar grá a fear chéile.Sé cuspóir an ghrá agus áilleacht ná a chur ar chumas beirt dhaoine folláin,mothasachó Dhia,anbhonn ceithre sheasamh a bhunú agus cuspóir an chruthú a bhaint amach.Trí grá agus áilleacht a roinnt le chéile, ghlacann siad páirt i n-aonacht chomhchuí, ag éirí leo mar an tríú obiacht comhpháirtí do Dhia.

Mar sin, ligdúinn imscrúdú a dhéanamh ar nádúr ghrá Dé.Dá mbeadh foirfeachtas bainte amach ag Ádhamh agus Éabha,an beirt acu le bheith ina comhpháirtí obiacht suntasach do Dhia cosúil ar cheann de chuid dhá-saintréithe Dé,bheadh ​​siadcomhcheangailte marfhear céile agus bean chéile agusleanaí a ardaíodhi dteaghlach Diagach.Lena linn sin, bheadh taithí ortha ar trí chineál de ghrá bhunúsach lena d-trí comhpháirtithe obiacht:grá do thuismitheoirí, grá phósta agus grá leanaí. (Grá an chéad pháirtí obiacht, grá an dara pháirtí obiacht, agus grá an tríú pháirtí obiacht.)Ansin amháin a bheadh ​​siad in ann na trí chuspóir obiachta shlánúagus bonn na ceithre sheasamh a foirmeáil. Bheadh ​​sé seo le comhlíonadh a gcuidcuspóir na Chruthú.

Ta grá Dé mar subiacht do na cineálacha ghrá éagsúla a ritheann tríanbhonn ceithre sheasamh. Dá bhrí sin, tá grá Dé léirithe trí na grá éagsúla de na trí comhpháirtithe obiacht. Is é grá Dé an bun-fórsa aanálann beocht isteach in san bhonn ceithre sheasamh.Dá réir sin, is éanbhonn ceithre sheasamhan soitheacháilleacht foirfe trínar féidir linn taitneamh a fháilagus a bhaint as lánmhaireacht ghrá Dé.Tá sé freisinan teaghlach d’áthas foirfe agus foinse na maitheasa. Ar an d-talamh seo, tá cuspóir na Chruthú críochnaithe.

4.3.2An Mhaith agus an tOlc

Mheastar go bhfuil gníomh nó torthabheart go maith nuair a chomhlíonann sécuspóir Dé na Chruthú. Tarlaíonn sé seo nuair ah-aontaíonn chomhpháirtí subiacht agus comhpháirtí obiacht le chéiletríd an thabhairt agus ghlacadh chomhchuí agusspioradachde ghrá agus áilleacht,chun bheith mar an tríú comhpháirtí obiacht le Dia, agus foirm an bhonn ceithre sheasamha fhoirmeáil. Ar an láimh eile, tugtar gníomh nó toradh olc air nuair a sháraíonn sé cuspóir Dé na Chruthú tré bhonn ceithre sheasamh afhoirmeáilfaoi tiarnas Satán.

Mar shampla,nuair aréalaíonnduine aonair chéad beannacht Dé agus comhlíonann sé a chuspóirfíor, tána gníomhartha i dtreo na críche sin gomaithagus tá an duine aonair go maith. Baineann na gníomhartha seo leis an a thabhairt agus ghlacadh saor-shruthach de ghrá agus áilleacht idir an intinn agus an gcorpionas go mbeidh siad aontaithe ar an mbealach le Dia agusfoirmeáileannsaid anbhonn ceithresheasamh indibhidiúil.Nuair a bhaineannÁdhamh agus Éabhaamach an dara bheannacht ag tógáil teaghlach aréalaíonncuspóir Dé, tá a gcuid gníomhartha i dtreo na críche sin gomaith agus tá an teaghlach afoirmeáileannsiad maith.Áirítear ar na gníomhaíochtaí a cheanglaíonn mar lánúin ar mbealach Dé tríd an roinnt chomhchuí agus paiseanta de ghrá agus áilleachta, ná saolú agus ardú leanaí, agus dá bhrí sin ag bunú an bhonn ceithre sheasamh teaghlaigh.Thairis sin, nuair a bhaineann duine aonair foirfe amach an tríú beannacht, tá na gníomhartha chuig na críche sin go maith agus tá gach rud a chothaíonn sé go maith.Trí baint leis an domhan nádúrtha mar a dara féin agus ag éirí go hiomlán mar aon leis, tá aontas déanta inathiocfaidh an tríú comhpháirtí obiacht le Dia,dá bhrí sin ag tógáil an bhonn ceithre sheasamh an tiarnas.Os a choinne sin, nuair afoirmeáileannduine bunús ceithre seasamhfaoidaorbhroidSatánagus réadaíonn críche contrártha do thrí bheannachtaí Dé, is é seo an gníomh nó a thoradh ar a dtugtar olc.

4.3.3Fíréantacht agus Neamhfhíréantacht

Tagraíonnfíréantacht leisan caighdeán i duineas a dtagann dó an toil chun dul i dtóir maitheas agus feabhas a shaothrú ara chuspóir.Tagraíonn neamhfhíréantachtleis an caighdeán i duine a dtagann é chun slí olcagusfeabhas a shaothrú ara chuspóir Satánach.Tá saol fíréantacht go hiomlán ag teastáil chun maitheasa a bhaint amach.

Alt 5

Próiseas Cruthú na Cruinne agus an Tréimhse Fás

5.1 Próiseas Cruthú na Cruinne

Dar leis an gcuntas Gheineasas de chruthú na cruinne, i lár an staid príomhordach de anord, folúntas agus dorchadas, chruthaigh Dia solas. Tar éis sin scar Dia na huiscí faoi an firmimint ó na huiscí os cionn an firmimint. Ansin roinn sé an talamh óna farraige, cruthaíodh plandaí, éisc, éin agus mamaigh, agus ar deireadh a Rinneadh an cine daonna. Tharla seo ar feadh tréimhse de shé “laethanta.” Ó an gcuntas seo, is féidir tuairim a bheith linn gur ghlac próiseas chruthú na cruinne tréimhse áirithe ama léirithe ag sé laethanta.

Glacann próiseas an chruthú a taifeadadh sa Bhíobla roinnt cosúlacht ar teoiric an bhunús agus foirmiú na cruinne mar a thuairiscítear ag an eolaíocht nua-aimseartha. Dar le eolaíocht nua-aimseartha, thosaigh na cruinne mar leathnú plasma. As anord agus folúntas spás, Rinneadh na comhlachtaí neamhaí agus thugadar amach solas.Fhaid is a fuaraigh an domhain leáite,

líon brúchtaí bolcánacha an spéir lefirmimintuisce.D’ardaigh an talamh agus thit an t-uisce mar bháisteach, ag cruthúna mór-ranna agus na haigéin.Tar éis, tháinig na phlandaí agus ainmhithe ísle i mbeithsine.Ansin tháinig éisc, éin, mamaigh, agus ar deireadh an chine daonna, in san ord sin. Deirtear go bhfuil aois an domhainríomhaithechun bheithroinnt billiún bliain.Ag tabhairt san áireamh go bhfuil an cuntas ar chruthú na Cruinne a taifeadadh sa Bíobla sna mílte bliain ó shin beagnach comhthráthach le torthaí an taighde eolaíoch nua-aimseartha,tá muid suaimhneasach go mór gur taibhreamhó Dhia an taifead seo bíobalta.

Níor tháinig na Cruinne amach i mbeithsine go tobann i gcrích, gan aird ar an sreabhadh am.Go deimhin, thóg a bhunúsagus a fhorbairt ollmhór ama ar fad.Dá bhrí sin, ní féidir an tréimhse biblicúil de sé ládo chríochnú na cruinnea chuir san áireamh faoi ​​líon na n-éirí agus luí gréineliteartha.Is siombalaighí de sé thréimhse ordaigh ama sa phróiseas chruthú.

5.2An Tréimhse Fás don Chruthú


Ciallaíonn an bhfíric gur thóg sé sé lá, ‘sé sin, sé thréimhse ama, a chur i gcrích le cruthú na cruinne go raibh roinnt tréimhse ama is gá freisin a chur i gcrích chruthú gach ceann de na haonáin aonair a dhéanann suas na cruinne.Ina theannta sin, nochtann an treo a áiríonn an cuntas Gheineasas gach lá rud éigin mar gheall ar an imeacht ama ag teastáil le haghaidh eintitis a chruthú.Tá bhealach neamhghnách ag an cuntas na huimhearachta a comhaireamh de gach lá den chruthú.Nuair a cuireadh an chéad lá den chruthú i gcrích,Thug Dia “lá” ar an solas agus “oíche” ar an dorchadas. Ba shin an chéad lá, an nóin agus an mhaidin. Cheapfá go dtagraítear an dara lá ar an lá le teacht ​​an maidin nua, tar éis an tráthnóna agus oíche bheith imithe, ach dtagraítear an chéad lá ar. Deir an Bíobla “lá amháin” chun a thaispeáint go gcaithfidh an mbheithsine cruthaithe dul tríd thréimhse fás,siombalaitheag an oíche, roimh foirfeachtas a sroich ar maidin.Ansin, nuair a failtíonn sé ar maidin nua seo, is féidir leis siúl ar aghaidh agus a idéalach na chruthú a bhaint amach.

Tharlaíonn sé go dtagann torthaí ó gach feiniméin in san gcruinne ach amháin tar éis imeacht am áirithe. Tá gach rudaí gur ceapadh iadchun teacht ar chríochnúach amháin tar éis dul trí tacar tréimhse fás.

5.2.1Na Trí Céimeanna Ordaíodh den Tréimhse Fás

Nochtaíonnagus réalaíonnan t-uilebhithbunús nádúr inmheánach agusfoirm seachtrach Dé bunaithe ar phrionsabail matamaiticiúla. Dá réir sin, is féidir linn a bhaint astu go bhfuil gné amháin de nádúr Dé atá mhatamaiticiúil. Is é Dia an réaltacht amháin iomlán in a b’fhéidir na dhá-saintréithe idirghníomhú le chéile i n-armóin;Dá bhrí sin, is Bheithsine É den uimhir trí.Léiríonn gach dhaoine a cruthaíodh,agus a coimpríodh i cosúlacht Dé, a bheithsine, gluaiseacht agus fástrí chúrsa trí chéim.

Bhí an bonn ceithre sheasamh, ‘s é sin cuspóir chruthú Dé, le bheith críochnaithe trí phróiseas trí chéim: an tionscnaimh i nDia, an pósadh ar Ádhamh agus Éabha, agus a iolrú leanaí. Chun an bonnceithre sheasamh a bhunú agus leannacht ar aghaidh le ghluaiseacht ciorclach, ní mór don bheithsine ar dtús a fheidhmiú an gníomh trí-chéim foinse-rannán-aontas agus ancuspóir thrí-obiacht a chomhlíonadh,le gach post ag gabháili idirghníomhú leis na trí eile.Tá sé cosúil le cad atá ag teastáil le haghaidh rud éigin chun seasamh diongbháilte: caithfidh sé a bheith tacaithe ag ar a laghad trí phointe.Dá réir sin, sroicheann gach rud foirfeachtas trí dul trí trí chéim ordaithe fáis: an chéim foirmiú, an chéim forás agus an chéim comhlánú.

Insan saol nádúrtha, tá le feiceáil a lán rudaí i dtriúir. Tá trí ríochtaí: mianraí, plandaí agus ainmhithe. Tá damhna ann i dtrí stáit: gáis, leachta agus soladach. Tá formhór phlandaí comhdhéanta de thrí chuid: fréamhacha, brainsí nó gais agus duilleoga. Tá ainmhithe comhdhéanta de cheann, corp agus géaga.

Freisin tá go leor samplaí ann den uimhir trí sa Bhíobla.Ní fhéadfadh an cine daonna cuspóir a mbheithsine a chomhlíonadh mar gheall gur thit siad gan na trí céim den tréimhse fás a chríochnú.Dá réir sin, i n-iarrachtaí athnuaite a n-aidhm a bhaint amach,ní mór do dhaoine dul tríd na trí chéim.Insan orchill athchóiriú, d’oibrigh Dia chun athshlánú ar ais ar an uimhir trí, a mhíníonn cén fáth go bhfuil go leor taifid sa Bhíobla ar an uimhir tríagus dispeansáidíbunaithe ar an uimhir trí: an Tríonóide (Athair, Mac agus Spiorad Naomh); an trí leibhéal naParthais;na tríardaingeal; an trí leibhéalÁirce Naoi;na trí eitiltí an chol as an airc i ndiaidh na tuile;na trí tairiscintí Abrahám; agus an turas trí lá roimh an íobairt de Isaac.Ag an am Maois bhí: an plá trí lá an dorchadais,an trí lá de íonú ag tús an Eacsadas,an trí thréimhse daichead bliain
don turas go Canán,agus trí lá de íonú faoi cheannaireacht Iósua díreach roimh trasnú an Abhainn Iordáin. I saol Íosa feicimid: tríocha bliain de saol príobháideach ina dhiaidh sin trí bliana de mhinistreacht phoiblí,an Triúr Saoithe ó Thoir a tugadh trí bronntanais,na trí deisceabail, na trí cathú, na trí paidreacha sa ghairdín na Geitséamainí, trí séanta Peadar, na trí uair an chloig de dorchadas ag an céasadh, agus aiséirí Íosa tar éis trí lá sa tuama.

Cathain ar thit an chéad sinsear daonna? Thit siad le linn a dtréimhse fás, nuair a bhí siad fós neamhaibí.Má thit dhaoine tar éis foirfeachtas bheith bainte amach acu,ansin ní mbeadh aon bhunús don chreideamh i n-uilechumhachtas Dé.Má thit dhaoine tar éisdóibh bheith ionchollaithe le foirfeachtas na maitheasa,bheadh orainn rá ansin go bhfuil maitheas féin neamhfhoirfe.Dá réir sin, bhéadh orainn a thabhairt i gcrích go bhfuil Dia, mar an fhoinse maitheas, freisin neamhfhoirfe.

Tá sé scríofa i Leabhar Gheineasas go rabhadh Dia Ádhamh and Éamha, “Tá saorchead agat

toradh a ithe de gach crann sa ghairdín, ach toradh de chrann fhios na maitheasa agus

an oilc, ní íosfaidh tú mar an lá a íosfaidh tú de thoradh an chrainn sin, gheobhair bás,

gheobhair sin.”Bhí rogha acu chun neamhaird a dhéanamhagus a saol a chailleadh nóéisteach leis an rabhadh agus marachtáil.Ar an bhfíric go raibh an gcumas titim nó a bheith foirfe léiríonn go raibh siad fós i stát neamhaibí. Ceapadh an t-uilebheath chun teacht go foirfeachtas tar éis tréimhse áirithe ag fás, curtha síos saBhíobla mar sé lá.Mar cheann decruthaítheDé, tá dhaoine faoi cheangal freisin leis an bprionsabal seo.

Ag cén chéim den tréimhse fás a thit na chéad daoine?Thit siad ag barr an chéim forás.Is féidir é seo a léiriú trí scrúdú a dhéanamh ar nacúinsí mórthimpeall titim na chéad sinsear an cine daonna agus stair anorchill athchóiriú. Beidh iad seo shoiléiríthe tuilleadh trí staidéar críochnúil den imleabhar seo.

5.2.2 An Réimse an Tiarnas Indíreach

Le linn dul tríd an tréimhse fás, schroicheann gach rud foirfeachtas de bhuaan féinriar
agus rialachas a thug Prionsabal Dé. Bíonn meas ag Dia, Údar an Prionsabal, ach amháin le haghaidh na torthaí a gcuid bhfás atá bunaithe ar an bPrionsabal.Mar sin, rialaíonn sé gach rud go hindíreach. Tugaimid réimse tiarnas indíreach Dénó réimse na tiarnais bunaithe aréachtaí tríd an Prionsabal ar tréimhse fás seo.

Baineann gach rud amach foirfeachtas tar éis dul tríd an tréimhse fás (réimse an tiarnas indíreach) de bhua an féinriar agus rialachas tugaíthe ag Prionsabal Dé.Cruthaíodh an cine daonna áfach sa chaoi go n-éilíonn a bhfás comhlíonadh dá gcuid freagrachtas féin,i dteannta leis an treoir atá ag teacht ón bPrionsabal.Ní mór dóibh an fhreagracht seo a fheidhmiú chun dulgo rathúil tríd an tréimhse fás agus teacht ar foirfeachtas.Is féidir linn a dhéaduchtú ó ordaigh Dégo h-Ádhamh agus Éabha go raibh an chéad sinsearfreagrach chun a chreidiúint i mBriathar Dé, agusgan an tortha a ithe.Ní brath cibé gur chuaigh said i gcoinneDia agus thit ar Dhia, ach ar iad féin.Dá réir sin,ní bhaineann sé amháin ar chumhacht Dé a chruthú cibé a bhaintear amach foirfeachtas an cine daonna; Éilíonn sé freisin comhlíonadh na freagrachta an duine.Ina gcumas mar an Cruthaitheoir, chruthaigh Dia dhaoine i cibé slí gur féidir leodul tríd an tréimhse fás (réimse den tiarnas indíreach) agus foirfeachtas a bhaint amach ach amháin nuair a críochnaigh said a gcuid freagrachta féin.Mar gheall ar go cruthaíodh Dia é féin an cine daonna in san treo seo, ní chuireann sé isteach ar fhreagracht an duine.

Dhearlactaigh Dia an cine daonnale cuid de fhreagracht ar an gcúis seo a leanas.De réir a gcomhall a gchuid áirithe freagrachta, le nach fiú amháin Dia ag cur isteach ar,ba comháir do dhaoine dul inoidhreacht ar nádúr cruthaitheach Dé agus páirt a ghlacadh i n-obair iontach chruthú Dé.Tá sé ar intinn ag Dia do dhaoine úinéireacht a thuilleamhagus a bheith fiúntach chun rialú a thabhairt ar an cruthú mar Chruthúoirí ina gceart féin,díreach mar a rialaíonn Dia os a gcionn mar agChruthaitheoir. Is é seo an príomh-difríocht idir dhaoine agus an chuid eile den chruthú.

Chomh luath agus a chomhlíonadh ár bhfreagracht,téinn muid i noidhreachtcruthúchánach Dé agus bhaineann muid tiarnas amach thar gach rud, na haingil sanáireamh.Soláthraíonn Dia cúrsa dúinntríd an réimsetiarnas indíreach chungur féidir linn an foirfeachtas seo a bhaint amach.Ní mhór do muidne, daoine titíthe, nach bhfuil na cháilíocht chun rialú bainte amach againn go fóill, ár bhfreagrachta gchomhlíonadh i gchomhallle Prionsabal na Athchóiriú.De bharr sin a dhéanamh, isféidir linn dul chun cinn tríd an réimse de tiarnas indíreach agus sa tslí sin ár ceart chun rialú a thabhairt ar gach rud, Sátan san áireamh.Is é seo an t-aon treo is féidir linncríche an chruthú a comhlíonadh.Shíneadh amach deonú Dé na tslánaithe comh fada sin mar gheall ar na botúin a rinneadh na figiúirí lárnach i gceannas ar an deonú athchóiriú arís agus arís eile ag iarraidh a gcuid freagrachta a chomhlíonadh, lena nach bhféadfaí fiú Dia cur isteach ar.

Is cuma cé chomh mór atá grásta shábháil na croise Chríost,beidh an slánú ag mbuaileadh ag ár n-doras le haghaidh tada ach amháin mádaingníonn muid ár gcreideamh, a bhfuil ár gchuid fhreagracht. Bhí sé freagracht Dé chuntairbheaiséirítríchéasaÍosa a bhronnadh, ach chun a chreidiúint nó gan a chreidiúint, ‘s égo beacht amháin ár gchuid fhreagracht féin.

5.2.3 An Réimse den Tiarnas Díreach

Cad é an réimse na tiarnas dhíreach Dé agus cad é a chuspóir? Conaíonn an cinne daonna i réimse an tiarnas díreach nuair, mar chomhpháirtí subiacht agus obiacht, aontaíonn siad i ngrá Déchun an bunús ceithre sheasamh a foirmiú agus a bheith mar aon croí le Dia. Sa réimse seo bheidh siad ag roinnt grá agus áilleacht go hiomlán le shaoirse agus de réir toil an comhpháirtí subiacht, mar sin de ag bhaint amach cuspóir na maitheasa.Is é réimse an tiarnas díreach an réimse na foirfeachta.Tá sé fíor-riachtanach chun an cuspóirnaChruthú a comhlíonadh.

Cad is brí le tiarnas dhíreach Dé thar dhaoine? Comh luath is a mbaineadh Ádamh agus Éabha amach foirfeachtas mar dhaoine aonairlárnaithe ar Dhia, bhí siad chun cónaí le chéile mar aon ag foirmiú an bhonn ceithre sheasamh ina dteaghlaigh.Ag maireachtáil mar aon le Croí Dé,bheadh​​saol de maitheasa amach rompu, ag roinnt an t-iomlán de ghrá agus áilleacht le Ádamh mar cheann an teaghlaigh. I réimse tiarnas díreach Dé, beidh taithí díochra ag daoine le Croí Dé laistigh dóibh féin.Dá réir sin, beidh Toil Dé ar eolas acu agus leanfaidh siad ar aghaidh leis lena gcuid gníomhaíochtaí. Díreach mar go ghluaiseann gach cuid den corp go spontáineach mar fhreagra ar na treorachafíneálta na h-aigne,beidh daoine a chur i gcrích go spontáineach Toil Dé i gcomhréirleis an intinn bhraith go domhain ar A Chroí.Sa staid athshondas foirfe seo, tá cuspóir na Chruthú bhainte amach.

Cad a bheidh an domhan cosúil le nuair a cloígheannan domhan nádúrtha faoi tiarnas dhíreach an cine daonna?Nuair a bhaineann duine iomlán aibí leis na rudaí éagsúla i nádúr mar a chomhpháirtithe obiacht, tá siad ansin le chéile mar bhunús ceithre sheasamh. Beidh daoine atá i athshondas iomlán leis Chroí Démar ceannaraí ar andomhan nádúrthaagroinnt grá agus áilleacht go saorshreabhadh,agus bainfidh na cruinne ar fad amach maitheasa.Insan treo sin, beidhan cine daonna in ann tiarnas díreach a fheidhmiú thar gach rud.

Alt 6
An Domhan Neamhchorprach agus an Domhan Corprach Láraithe ar an Cine Daona

6.1 An Domhan Neamhchorprach agus an Domhan Corprach mar Réadúlachtaí Substaintiúla

Cruthaíodh an t-uilebhith tar éis patrún an cine daonna, atá i n-íomhá de saintréithe Dé.Dá bhrí sin, tá struchtúr na cruinne agus gach aonán ann cosúil leis an cine daonna,comhdhéanta go bhunúsach de aigne agus corp. Ag comhfhreagar leis aigne agus corp an duine, tá an t-uilebhith déanta suas dendomhan neamhchorprach agus an domhan corprach, araonatá fíor agus substaintiúil. Glaoightear an domhan neamhchorprach ar toisc nach féidir linn airigh ar tríd ár cúig céadfaí fisiciúil. Ach is féidir linn airigh ar tríd ár cúig chéadfa spioradálta. Tugann iad siúd a bhí taithí spioradálta acu fianaise go bhfuil an chuma ar an domhan neamhchorprach chomh fíor mar an domhain ina mairimid.Déanann an domhain neamhchorpracha agus corprach suas le chéile an gcosmas.

Ní féidir leis an gcorp gníomhú seachas a chaidreamh leis an aigne;Ní féidir le duine gníomhartha fíor a dhéanamh seachas gcaidreamh le Dia. Mar an gcéanna, ní féidir leis an domhan corprach léiriú a luach

fíor seachas le caidreamh leis andomhan neamhchorprach.Ina theannta sin, díreach mar nach féidir linncarachtar duine a h-aithint gana intinn a thuiscint, ní féidir linn a thuiscint an bhrí bhunúsach de shaol an duine gan tuiscint ar Dia, mar sin ní féidir linn a thuiscint go hiomlán ar an nádúr agus struchtúr an domhan corprach gan tuiscint ar an nádúr agus struchtúr andomhan neamhchorprach. Táan domhan neamhchorprach, nó domhan spiorad, ag seasamh i n-áit comhpháirtíochta ábhair, agus an domhan corprach, nó domhan fisiceach, ag seasamh i n-áit comhpháirtíochta obiacht.Tá an dara ceann mar scáth an iar-ceann.Nuair a chaillfidh ár corp fisiciúil tar éis ár saol insan domhan fisiceach, rachfaimíd isteach insan domhan spiorad marspioraidle cónaí ann go síoraí.

6.2 Seasamh an gCine Daonna sa gCosmas

Tá trí ghné le sheasamh an gcine daonna sa gcosmas.Sa gcéad dul síos, chruthaigh Dia dhaoine le bheith mar rialóirí den t-uilebhith.Nílcéadfachtinmheánach féin ag an t-uilebhith i dtreo Dhia.Dá réir sin, ní rialaíonn Dia an t-uilebhith go díreach. Ina ionad sin,dhearlaigh Dia céadfachta ar dhaoine le gach rud insant-uilebhithagus thug sé dóibh an sainordú chun rialú a thabhairt ar fud na h-uilebhithe go dhíreach.Chruthaigh Dia corp an cine daonna le heilimintí ó fud an domhain fhisiciúil-ar nós uisce, cré agus aer-chun gur féidir linn é a bhrath agus a rialaiú thar é.Chun é a dhéanamh gur féidir le linn a bhrath agus a rialaiúthar an domhan spiorad, chruthaigh Dia ár spioraid leis na heilimintí céanna spioradálta le go cum an domhan spiorad.Ar Sliabh an Claochlú,taispeáin Mhaois agus Elijah, a fuair bás na céadta bliain roimhe sin, iad fhéin roimh Íosa agus mhineastrál said dó. Bhí siad i ndáiríre na spioraid de MhaoisagusElijah, ach fós bhí Íosa inann coinbhéartaleoagus thugadh glóir dóos a gcomhair.Tá ag an gcine daonna, comhdhéanta de feoil gur féidir ceannas ar an domhan fisiceach agus spiorad gur féidir a ceannas a bhaint ar fud an domhain spioradálta, mar an gcéanna an gcumas chun rialú thar na dhá saoil.

Sa dara áit, chruthaigh Dia an cine daonna le bheith inah-idirghabhálaí agus lár na harmóin den gcosmas.Nuair a aontaíonn feol agus spiorad an duine trí gníomh thabhairt agus ghlacadh agustagann said chun a bheith mar pháirtí obiacht substaintiúil Dé, is féidir leis na domhain fisiciúil agus spioradáltachomh maith gníomh thabhairt agus ghlacadh a thusnú leis an duine sin go lárnach.Dá bhrí sin baineann siad amach síth comhtháite chun cosmas a thógáil atá freagrúil do Dhia.Cosúil leis an aer a chuireann ar chumas dhá gabhlóga tiúnta athshon le chéile, gníomhaíonn duine fíor mar an idirghabhálaí agus lársíthidir an dhá domhain.Féadfaidh cumas na dhá domhain chun cumarsáid a dhéanamh eatarthu féin, a chur i gcomparáid freisin le raidió nó teilifíse a chlaochlaíonn tonnta dofheicthe isteach i n-íomhánna agus fuaimeanna inbhraite. Dá bhrí sin, is féidir le duine réaltachtaí an domhan spiorad a cur in iúl go cruinn don domhan fisiceach.

Sa tríú áit, chruthaigh Dia dhaoinechun imchochlú i bhfoirm suntasach na h-úscraí de gach rud sa gcosmas. Chruthaigh Dia an t-uilebhithtrí teilgeadh amach agus fhorbairt fhréamhshamhail réamh-ann de nádúr inmheánach agus foirm seachtrach neamh-ináirithe an duineifoirmeacha substaintiúil. Cuimsíonn spiorad an duine gach ceann de na dúile a fhaightear insan domhan spiorad, ós rud é go chruthaigh Dia an domhan spioradmar annochtadh dennadúr inmheánachagus foirm seachtrach an spiorad.Cuimsíonn corp an duine na gnéithe ar fad den domhan fisiceach, ós rud é go chruthaigh Dia an réimse ábharmar nochtadh an nádúr inmheánach agus foirm seachtrach an corp.Dá réir sin, ós rud é go bhfuil laistigh i ndaoine iad féin na úscraí de gach rud sa gcosmas, is micreacosma gach duine.

Mar sin féin, mar gheall ar Titim an cine daonna, chaill an t-uilebhith a mháistir.Scríobh Naomh Pól Ro 8:19“Mar tá an dúlra féin ag tnúth go díocasach le foilsiú chlann Dé.”is é sin, daoine a bhfuil curtha ar ais go dtí an staid bhunaidh.Go tragóideach, leisTitim an cine daonna, ab chóir freastailmar lár de shíthuilíoch,gearradh an thabhairt agus ghlacadh idirna domhain fisiciúil agus spioradálta.Rinneadh na dá shaol neamhábaltacomhtháthú agus síth a bhaint amach.Ós rud é go bhfanann siad roinnte, lean Pól, 22“Is eol dúinn go ráibh an cruthúchán go léir le chéile go dtí anois ag cneadach le tinneas mar a bheadh sí ar a leaba luí seoil.”

Tháinig Íosa mar an Ádamh nua, foirfe i colainn agus spiorad.Bhí sé ina micreacosma na gcosmas. Is é seo an fáth go bhfuil sé scríofa,”Tá gach ní curtha faoi chois Aige.”Is é Íosa ár Slánaitheoir. Tháinig sé ar an saol chun an bealach a oscailt do dhaoine tite le bheith foirfe mar a bhí sé foirfe, ag bogadh ár gcroí chun chreidiúint a thabhairt dóagus a bheith mar aon leis.

6.3 An Gaol idir an Féin Fhisiciúil agus an Féin Spiorad

6.3.1 Struchtúr agus Feidhmeanna an Féin Fhisiciúil

Tá an féin fisiciúil comhdhéanta de na dhá-saintréithe den aigne fisiciúil (pháirtí subiacht) agus an corp fisiciúil (pháirtí obiacht).Stiúrann an aigne fisiciúil an comhlacht fisiciúil chun choimeád ar bun nafeidhmeannale gá chun mairfidh, cosaint agus atáirgeadh.Is eainstinne,mar shampla,gné aigne fisiciúil ar ainmhí.Chun go mbeidh an féin fisiciúil ag fás i sláinte mhaith, caithfidh cothú cuí bheith ann. Ní mór é a ionsú aer agus solas na gréine, a bhfuil doláimhsithe, cineálacha cothú yang, agus ní mór a ithe agus ól bia agus uisce, atá inláimhsithe, cineálacha ceann de cothú yin.Tá an corp a thabhairt agus a ghlacadh leis an cothú trína córais díleácha agus imshruthaithe.

Is é maitheas nó olcas i stiúradh an féin fisiciúil ancinntitheach is mó de cibé an thiocfaidh an féin spiorad chun bheith maith nó olc. Tá sé seo toisc go soláthraíonn an féin fisiciúil eilimint áirithe, a tugaimid an ghné bheocht, leis an féin spiorad.In ár taithí lá go lá, tagann lúcháir ar ár n-intinn nuair a dhéanann ár féin fisiciúil gníomhais maith ach mothaíonn imní i ndiaidh iompar olc.Tá sé seo toisc go bhfuil eilimintí bheocht, a féidir bheith maith nó olc i gcomhréir leis gníomhais an féin fisiciúil, iondoirte isteach inár féin spiorad.

6.3.2Struchtúr agus Feidhmeanna an Féin Spiorad

Is é réaltacht substaintiúil fiúneamhchorprach ár féin spiorad, nó spiorad, ar féidir a bheith gabhadh ach amháin trí na céadfaí spioradálta.Is é an páirtí subiacht leis ár féin fhisiciúil.Is féidir ár spiorad cumarsáid a dhéanamh go díreach le Dhia agus ba comhair a rialú thar an domhan neamhchorpraithe, lena n-áirítear na haingil. Tá an íomha céanna ar ár féin spiorad is atá ag ár féin fisiciúil. Tar éis a chaillfidh muid an féin fisiciúil, táimid ag dul isteach sa domhan spiorad chun cónaí ann go síoraí.Is é an chúis go bhfuil dúil againn beatha síoraí ná toisc go bhfuil ár féin is inmhéanach an féin spiorad ina bhfuil nádúr síoraí.Tá ár féin spiorad déanta de na dhá-saintréithe de aigne spiorad (pháirtí subiacht), agus corp spiorad (pháirtí obiacht). Is é aigne spiorad lár an féin spiorad, agus is é sin inabhfuil Dia suite.

Fásann an spiorad trí gníomh thabhairt agus a ghlacadh idir dhá chineálcothú:eilimintí bheocht den chineál yang a thagann ó Dhia, agus eilimintí bheatha den chineál yin a thagann as an féin fisiciúil.Ní amháin go fhaigheann an féin spiorad eilimintí bheocht ón féin fisiciúil;tugannsé freisin eilimint ar ais leis an féin fisiciúil ar a dtugaimid an eilimint spiorad maireachtála.Nuair a fhaigheann daoine grástaó spiorad neamhaí, téann said faoi go leor athruithe dearfacha ina gcuid féin fisiciúil;mothaíonnsiad áthas gan teorainn, agusneart nua ag teachtsuas iontu ar féidir a thiomáint uatha ar shiúl tinneas fiú.Tharlaíonn feiniméin den sórt sin mar gheall go faigheann an féin fisiciúil eilimintí spioradmaireachtálaónféin spiorad.

Is féidir leis an spiorad fás ach amháin fad is atá sé sa cholainn.Dá bhrí sin, tá an gcaidreamh idir an féin fisiciúil agus an féin spiorad cosúil leis sin idir crann agus a chuid torthaí.Nuair a
géilleannan aigne fisiciúil leis an aigne spioradagus feidhmíonn an féin fisiciúili gcomhréir leiscuspóir maithan aigne spiorad,faigheann an féin fisiciúil eilimintí spiorad mhaireachtálaó an féin spiorad agus thiocfaidh chun bheith folláin. Mar freagair, soláthraíonn an féin fisiciúil heilimintí bheocht maith leis an féin spiorad, a chuireann ar chumas an féin spiorad fás i gceart sa treo na maitheasa.

Soilsíonn fírinnean mian is inmhéanach denaigne spiorad. Ní mór do dhuine ar dtús tuiscint a bheith ar na mhian is doimhne a h-aigne spiorad tríd an fhírinne agus ansin an t-eolas seo a chur i ngníomhchun a fhreagracht a chomhlíonadh. Ach ansin amháin a frithingíonneilimintí spiorad mhaireachtálaagus eilimintí bheochtlaistigh dó,a chumasú dó chur chun cinn i dtreo maitheasa. Tá an chineál gaol de nadúr inmheánach agus foirm seachtrach ag na eilimint spiorad mhaireachtál agus eilimint beogacht. Toisc go bhfuil eilimintí spiorad mhaireachtála gníomhacht riamh laistigh féin ag gach duine, fiú amháin i duine olcmalaíonn an bhun-intinn i dtreo na maitheasa.Mar sin féin, mura dtagann sé i ndáiríre ar an saol na maitheasa,ní féidir leis na h-eilimintí spiorad mhaireachtála gníomhaíocht ceart thabhairt agus ghlacadh leis na heilimintí bheocht,ná ní féidiriad a iondoirtisteach ina féin fisiciúil le dhéanamh folláin é.

Is féidir a thuiscint ón thuas gur féidir leis an féin spiorad foirfeachtas a bhaint amach ach amháin i rith saol domhanda duine.Treoraíonn an aigne spiorad an féin spiorad mar a fhásann sé sanithir de an féin fisiciúil.Téann fás an spiorad féin i dtreo foirfeachta tríd an trí chéim ordúil ornithe agPrionsabal anChruthú. Tugtar spiorad foirmiúar spiorad sa céim foirmiú den saol; spiorad beocht ar spiorad sa chéim fás; agus spiorad dhiagach ar spiorad sa céim i gcrích.

Aibíonn spiorad go hiomlán mar spiorad dhiaga nuair a aontaíonn a féin spiorad agus féin fisiciúil trí thabhairt agus gníomh foirfe lárithe ar Dhia agus foirmeálann bhunús na gceithre sheasamh.Is féidir le spiorad Dhiaga gach réaltacht sa domhan spiorad a mhothaigh agus a bhrath go cruinn. Mar a bhíonn dáimh ag na réaltachtaí spioradálta tríd an gcorp agus léiríonn siad fhéin mar feiniméin fiseolaíocha, is féidir iad a aithint trí na cúig céadfaí fisiciúil.Tógáileann daoine le spiorad dhiaga, a mbíonn dáimh acu dá bhrí sin leis an domhan spiorad, an Ríocht Neamh ar domhan.Nuair a chaillfidh siad a corp fisiciúil, beidh siad a dhéanamh réidh aistriú isteach go lochair go Ríocht na bhFlaitheas an domhain spiorad.Ar an gcúis sin, beidh an Ríocht na bhFlaitheas i neamh bhainte amach ach amháin tar éis an Ríocht na bhFlaitheas ar talamh bheith curtha ar bhun.Tá gach de na céadfachtaí spiorad saothraithe tríd an gaol athfhillteach leis an féin fisiciúil le linn an saol domhanda.Dá bhrí sin, ach amháin nuair a bhaineann duine foirfeachtas amach agus tumtha go hiomlán i ngrá Dé agus iad ar domhan is féidir bheith ríméadachgo hiomlán i grá Dé mar spiorad tar éis bháis dóibh.Tá gach de na mbuanna a mbaineann leis an féin spiorad forbaithe fhaid is atásé suite insanféin fhisiceach: Cuireann gach iompar peachach le linn saol domhanda le n-olcas agusgránnacht i spiorad an duine tite,agus osclaíonn fuascailt na bpeacaí a deonaíodhle linn saol domhandaan bealach do a spiorad a bheith go maith. Ba í seo an chúisgur tháinigÍosa chuig an domhain sa cholainnchun daonnachta peachach a shábháil.Ní mór dúinn saol maith a maireachtál fhaid is atá muid ar an domhan. Thug Íosa na heochracha go dtí an Ríocht na bhFlaitheas go Pheadar, a d’fhan ar an domhain, agus dúirt sé,”Deirim libh go fírinneach, gach uile ní a cheanglaíonn sibh ar talamh beidh said ceangailte ar neamh, agus nithe ar bith a scaoilfidh sibh ar talamh beidh siad scaoilte ar neamh,” mar ní mór cuspóir príomhúil an deonú athchóiriú a dhéanamh ar an domhain.

Níl sé Dia a chinneann cé áit a rachfaidh spiorad an duine ar a bás, neamh nó ifreann; tá sé arna gcinneadh ag an spiorad féin.Cruthaíodh daoine ionas nuair a shroicheann siad foirfeachta beidh siad ag análaigh grá Dé go hiomlán. Beidh iad siúd a rinneadh gníomhais peachach agus iad ar domhan spiorad craplaithe atá éagumasach análaithe isteach grá Dé go hiomlán.Bhfaighidh siad croí chráite chun seasamh roimh Dhia, lár an ghrá fíor. As a n-toil féin, roghnaíonn siad fosúin ifreann, i bhfad uaidh grá Dé.

Ós rud é gur féidir leis spiorad an cine daonna fás ach amháin san ithir an féin fhisiceach, tarlaíonn an iolraithe spiorad daonna ag an am céanna go bhfuil an iolrú na féin fisiciúla a thárla: le linn saol domhanda.

6.3.3 An Meabhair Spiorad, Meabhair Fisiciúil agus an nGaol eatarthu i Meabhair Cinne Daonna

Tá aigne an duine déanta suas de aigne spiorad agus aigne fisiciúil. Tá an gcaidreamh idir an dá aigne mar nadúr inmheánach agus foirm seachtrach.Nuair a a thagann siad le chéile trí gníomh thabhairt agus a ghlacadh le Dhia mar lár,foirmeáileann siad aonán feidhmiú aontaithe a threoraíonn an féin spiorad agus féin fisiciúil a bheith chomhchuí agus dul chun cinn i dtreo an cuspóir na Chruthú. Is é an t-eintiteas aontaithe seo ná aigne an duine.

Is é an choinsiasa a bhfuil achmainn aigne an duine, de bhua dá nádúrinbheirthe, a ordóidh dúinn i gcónaí i dtreo go cheapann againn a bhfuil maith. Mar sin féin, mar gheall ar an Titim, d’éirigh dhaoine chun bheithaineolach ar Dhia agus dá bhrí sin aineolach ar an gcaighdeán iomlán na maitheasa.Dá bhrí seo, níl muid in ann a shocrú ar an caighdeán cuí breithiúnas le haghaidh ár coinsiasa. Mar a athraíonn an caighdeán na maitheasa,luainíonn ár gcaighdeáncoinsiasa freisin;cúiseanna seo spairn go minic, fiú i measc iad siúd a mholann saol choinsiasach.

Is é an bhun-aigne an achmainn aigne cine daonna a théinn sa tóir ar maitheas iomlán. Baineann sé leis an choinsiasa mar nádúr inmheánach le foirm seachtracha. Treoraíonn coinsiasa duine chun dul ar slí an mhaiteas de réir an gcaighdeán atá leagtha síos aige i aineolas, cé go bhféadfadh sé a bheith éagsúil leis an gcaighdeán bhunúsach.Mar sin féin, éarann an bhun aigne, atá íogair leis an treo ceart, an caighdeán seo lochtach agus oibríonn chun an choinsiasa a cheartú.

Chomh fada is atá ár n-aigne spiorad agus aigne fisiciúil faoi dhaoirse Satán, tugfar an intinn olc ar an eintiteas feidhmiú a cruthaíonn siad tríd a gcuid gníomh thabhairt agus ghlacadh.Go leanúnach thiomáineann an aigne olc daoine chun olcas a dhéanamh.Ordaíonn ár bhun intinn agus choinsiasa dúinn an intinn olc a h-éar. Treoiríonn siad linn in iarrachtaí éadóchasach mian olc a dhiúltú agus groim le maitheas trí ár nasc leis an diabhal a bhriseadh agus casadh le h-aghaidh Dhia.

Caibidil 2.

Titim an Cine Daona

Tá aigne bhunúsach ag gach duine aclaonannleo olcas a dhiúltú agus maitheas a shaothrú.Ach, fiú gan ár bheith faoi deara é, táimid tiomáinte ag fórsaí olc an maitheas a mian leis ár bhun-naigne a thréigeanagus gníomhais olc a dhéanamh nach mian linn, inár gcroílár, iarraidh a dhéanamh.Chomh fadais atá na fórsaí olc seo ag ionsaigh muid, leannfaidh an stair peachach seo na daonnachta ar aghaidh gan laghdú. I Chríostaíocht, tugtar an diabhal ar an máistir de na fórsaí olc seo.Ní raibheamarin aon chur in ann fórsaí na Satán a leachtú toisc nachraibheamar in ann a thuiscint céannacht Satán nó conas a tháinig sé chun bheith ann.Chun olcas a dhíbirt ag a fréamhacha, agus deireadh a chuir leis an stair peacach agus ré maitheas a uséarigh isteach, ní mór dúinn a nochtadh ar dtús leis inspreagadh agus tionscnaimh na Satán agus aitheantas a thabhairt don treo gur scrios sé saol an cine daonna.Tabhairfidh an míniú seo ar an titim soiléiriú ar na ceisteanna seo.

Alt 1
Fréamh don Pheaca

Ní raibh eolas ag aon duine riamh ar an fhréamh don pheaca, atá suite go domhain laistigh dúinn agus a thiomáineann daoinegan sosi dtreo an mbealach olc.Bunaithe ar an Bhíobla,coiméadann Críostaithe le creideamh doiléir gur ith Adámh agus Éabha tortha ar an crann de eolas maith agus olc agus is é seo an fhréamh don pheaca. Chreideann roinnt Críostaithe, gur tortha de crann iarbhír an tortha den crann de eolas maith agus olc, agus creideann daoine eile gur siombail a bhfuil insan tortha, mar go bhfuil a lán den Bhíobla scríofa i dteanga siombalach.Lig dúinn machnamh ar tuairiscan Bhíobla ar Titim an cine daonna agus a cuid léirithe éagsúla chun go mbeidh muid in ann teacht ar míniú iomlán.

    1.1 Crann na Beatha agus chrann fhios na maitheasa agus an oilc

Thit Ádamh agus Éabha nuair a d’ith siad tortha denchrann fhios na maitheasa agus an oilc. Shíl go leor Críostaithe go dtí an lá inniú go raibh sé seo na torthaí ar chrann iarbhír.Ach an bhféadfadh ​​Dhia, an Tuismitheoir grámhara na daonnachta, torthaí a dhéanamh a d’fhéadfadh a bheith ina chúis an Titim le cuma chomh tarraingteach?An mbeadh Sé in ann é a chur in áit a b’fhéadfadh A leanaí é a bhaint amach chomh héasca sin?Ina theannta sin, dúirt Íosa, “Ní hé an rud a théann isteach sa bhéal a dhéanann neamhghlan an duine, ach an rud a thagann amach as an mbéal, sin é a dhéanann neamhghlan an duine.”Conas, ansin, is féidir le bia a itheann duine bheith mar cúis titim?

Tá an chine daonna i dtrioblóid de bharr an pheaca bhunúsach, atá mar oidhreacht ón ár gcéad sinsear. Ach conas is féidir rud éigin a itheann duinepheaca a chur faoi deara gur féidira tharchur chuig ár sliochtaigh? An t-aon bhealach is féidir rud éigin a hoidhriú ná trí bheith rite síos tríd anginealach.Ní féidir leis na droch héifeachtaí sealadach de rud éigin ithe bheith buainte trí shliocht fada ginealach.

Tá iad siúd a chreideann gur rinne Dia antortha denchrann fhios na maitheasa agus an oilcagus d’ordaigh Sé Ádamh agus Éabha gan é a ithe chun thástáil an géilleadh siad Dó.Is féidir linn a iarraidh: an bhféadfadh ​​Dia grá an cine daonna a thástál chomhneamh-tróchaireach ar bhealach a d’fhéadfadh a bheith ina chúis a bháis?Bhí fhios ag Ádamh agus Éabha go gheobhfaidh siad bás ar an nóiméad a d’ith siad an tortha, mar dúirt Dia é sin leo.Ach fós d’ith siad é.Ní raibh easpa bia agÁdamh agus Éabha. Ní bheadh ​​siad ar mhisneach a saol a chuir i mbaol agus easumhlaíocht a thaispáint do Dhia ach amháin chun fháil ar roinntsó. Dá bhrí sin, is féidir tuairim a bheith againn nach fhéadfaí an tortha ar an chrannfhios na maitheasa agus an oilca bheith ina gnáth tortha. Ina ionad sin, ní mór go raibh sé rud éigin á spreagadhcomh neamhghnách sin iad nárbh fiú don eagla an bháis a dhíspreagadh dóibh ó é a thógadh.

Más rud é nach raibh an tortha den chrann fhios na maitheasa agus an oilc tortha ábhartha, ansin caithfidh sé a bheith ina siombail a léiríonn rud éigin eile.Cén fáth ar chóir dúinn cloí go ceanndána le léirmhíniú liteartha de an torthanuair atá an méid sin den Bhíobla ag baint úsáid as siombalachas agus meafar?Bheidh sé níos fear dúinn thréigean den sórt sin dearcadh caol agus sean aimsireach den chreidimh.

Chun foghlaim cén brí atá leis an toradh den chrann fhios na maitheasa agus an oilc, lig dúinn ar dtús imscrúdú a dhéanamh ar crann na bheatha, a bhí in aice leis an crann fhios na maitheasa agus an oilc sa GhairdínÉidin.Nuair a thagann tuiscint dúinn ar an bhrí atá leis an crann na bheatha, ansin is féidir linn a thuiscint chomh maith an bhrí ar chrann fhios na maitheasa agus an oilc.

1.1.1 An Crann na Beatha

Dar leis an Bíobla, is é dóchas na ndaoine tite chun cur chuige nó a bhaint amach ar crann na bheatha:”Goilleann an dóchas a théann i bhfad ar an gcroí; ach an mhian a shásaítear, déanann crann na beatha di.”Dá bhrí sin, d’fhéach na h-Iosraeligh Aoise na Shean-Tiomna ar an crann na beatha mar a n-dóchas. Mar an gcéanna, b’ea dóchas na Críostaithe go léir ó aimsir Íosa go dtí go lá atá inniú ann ná dul chuige agus páirt a ghlacadh ar an crann na beatha:”Is meaner dóibh siúd a níonn a n-éidí, chun go mbeadh ceart acu chun crann na beatha, agus dul na geataí isteach don chathair.”Ós rud é go bhfuil dóchas deiridh an chine daonna an crann na beatha, is féidir linn an tátal a bhaint as go raibh dóchas Ádamh freisin an crann na beatha.

Tá sé scríofa go nuair a thit Ádamh, gur bac Dhia a bhealach go dtí crann na beatha ag cuir Sé cherubim i stáisúin le claíomh bladhmadh ag gardáil é.Ón seo, is féidir linn a dhéaduchtú chomh maith go raibh dóchas Ádamh roimh an Titim ná crann na beatha.Bhí Ádamh caite amach as Gairdín Éidingan a dóchas, an crann na beatha a bhaint amach.I gcás daoine tite ó shin i leith, fanann crann na beatha mar dóchas nach bhfuil comhlíonte.

Cad a bhí dóchas Ádhaimh i rith an ama a bhí sé neamhaibí agus ag fás i dtreo foirfeachta?

Caithfidh sé go raibh sé an dóchas le bheith ina fear a bhféadach ​​baint amach idéalach chruthú Dé trí fás chun foirfeachta gan titim.Seasann an crann na beatha i ndáiríre le fear a bhfuil i gcrích go hiomlán ar idéalach an chruthú.Bhí Ádhaimh foirfe le bheith mar an fear idéalach seo. Dá bhrí sin tá an crann na beatha mar an siombal de Ádhaimh foirfe.

Más rud é nár thit Ádhaimh, ach bhain sé amach an crann na beatha, d’fhéadfadh a sliocht go léir freisin crann na beatha a bhaint amach. Bheadh Ríocht na bhFlaitheas ar domhan tógtha acu. Ach thit Ádhaimh, agus bac Dia a bhealach go dtí an crann le claíomh bladhmadh. Ó shin i leith, in ainneoin na hiarrachtaí is fearr na daoine tite idéalach an chruthú a dheisiú, d’fhan crann na beatha mar aisling neamh-insroichte.Muiríneach leispeacaantsinsir, ní féidir daoine titeidéalach an chruthú a chomhlánú agus bheith ina crainn an tsaoil leis a n-iarrachtaí féin ina n-aonar. Chun an idéalach seo a bhaint amach, caithfidh fear a bhfuil idéalach an chruthú sáraithe aige teacht go dtí an dtalamh mar chrann na beatha.Ní mór do gach ceann de na cine daonna bheith fréamhaíodh leis agus a bheith aontaithe leis.Ba ea Íosa an fear a tháinig mar an crann na beatha.An crann na beatha a raibh daoine dílis na h-Aoise Sean-Tiomna éagmaiseach dó ná duine ar bith seachas Íosa.

Ó shin i leith ó bac Dia bealach Ádhaimh go dtí an crann na beatha agcosaint é leis claíomh bladhmadh, ní fhéadfadh tarraingt ar an crann gan an chosáin a h-imréitigh. Ar an lá de Chincís, thuirling teangacha tine ar na naoimh, agus bhí siad a líonadh leis an Spiorad Naofa.Marcáil an imeacht seo ghlanadh an cosán agus an bogadh ar leataobh an claíomhbladhmadh,a bhí le feiceáil mar theanga na tine roimh rabhait an Spiorad Naofa.D’oscail sé an bealach do gach daonnachta chun dul chuig Íosa, an crann na beatha, agus abheith fréamhaíthe leis.

Mar sin féin, ní mór do Críostaithe bheith fréamhaíthe le Íosa ach go spioradálta.Sin é an fáth go bhfuil oidhreacht peaca fós ag páistí fiú le tuismitheoirí Críostaí is cráifeach, a chaithfidh bheith slánaithe.Fiú amháin ní raibh na naomh is dílse in ann fáil réidh leispeacaantsinsir, agus dá bhrí sin ní féidir leo cabhrú ach é a tharchur chuig a bpáistí. Ar an gcúis sin, ní mór Críost teacht arís ar an talamh mar an crann na beatha. Trí gach chine daonna a bhfréamhú leis arís, tá sé chun peacaantsinsir a shlánaigh.Dá bhrí sin tá Críostaithe ag fanacht go mífhoighneach ar crann na beatha, atá mar siombal Críost ag an Atheacht i Leabhar na dTaibhreamh.

Is é cuspóir Deonú Dé na tslánaithe ná an teipar bhaint amachcrann na beathasaGhairdín Éidin aathchóirigh trícrann na beatha a luaitear sa Leabhar na dTaibhreamh a bhaint amach. Mar gheall ar an Titim, ní fhéadfadh Ádhaimh chomhlíonadh ar idéalach an chéad crann na beatha. Chunslánú na daonnachta tite a críochnú, caithfidh Íosa, an “Ádhaimh deireadh,” teacht arís mar an crann na beatha sna Laethanta Deireadh.

1.1.2 Crann Fios Maitheas agus Olc

Níor chruthaigh Dia Ádhaimh chun bheith ina n-aonar;Chruthaigh sé Éabha freisin le bheith céile Ádhaimh.Díreach mar bhí crann sa GhairdínÉidinmar siombail de fear foirfe, ba chóir a bheith chomh maith crann a léirigh bean a cuir i gcrích go hiomlán idéalach an chruthú. An crann fios maitheas agus olc, ag seasamh in aice leis crann na beatha, ba an crann a, ag comhlíonadh a chuspóir dea-ionann, a léiríonn an bean idéalach, Éabha foirfe.

Tagraíonn an Bíobla le Íosa ag úsáid na meafair de féith agus brainse. Mar an gcéanna, chun leid a thabhairt dúinn maidir leis rún de Titim an cine daonna,sholáthraighDia an siombalachas de dhá crainn ag ionadaíocht Ádhamh agus Éabha foirfe.

1.2 Céannacht an nathair

Sa Bhíobla léaghthar go gcathú nathair Éabha peaca a dhéanamh.Cad atá an nathair mar siombail ar?Lig dúinn imscrúdú a dhéanamh ar an céannacht fíor den nathair, bunaithe ar an cuntas Geiniseas.

Bhí an nathair atá curtha síos déanta ar sa Bhíobla in ann aghaill le daoine. Ba chúis é ar Titim an cine daonna, atá dhaoine spioradálta. Ina theannta sin, bhí fhios ag an nathair ar Toil Dé,nár lig go docht ar dhaoine an tortha a ithe ón gcrann fios maitheas agus olc. Is é seo fianaise an-láidir go raibh an neach atá mar siombal an nathair ina neach spioradálta.

Tá sé scríofa: An dragan mór, an nathair nimhechianaosta, an té ar a dtugtar an Diabhal agus Sátan, an té a mheallann an saol go léir, teilgeadh chun na talún é. Is é seo an nathair an nathair céanna a cuir cathuithe ar Éabha saGhairdínÉidin. Ag cónaí ar neamh sular caitheadh ​​síos é, ní mór go raibh an Diabhal seo nó Sátan a bheith ina neach spioradálta. Go deimhin, ó shin i leith ó na h-ama Titim na cine daonna, tá Sátanag casadh croí na ndaoine i dtreo olc.Ós rud é gur neach spioradálta é an diabhal, ní mór don nathair a shiombailíonn é bheith mar ionad de neach spioradálta. Dheimhníonn na snáitheanna fhianaise biblicúil sin nach raibh ainmhí é an nathair a cathú Éabha, ach siombail de neach spioradálta.

Tagann an cheist an raibh an neach spioradáltasiombáilíthe ag an nathair ann roimh cruthú na cruinne nó a cruthaíodh é mar chuid de na cruinne?Más rud é go raibh an neach seo ann roimh cruthú na cruinne agus go raibh cuspóir contrártha aige le Dhia, ansin bheadh ​​an choimhlint idir mhaith agus olc insan gCruinne le bheith dosheachanta agus suthain.Ansin bheadh deonú Dé na h-athchóiriú, i n-aisce. Thairis sin, bheadh aondiachas, a deireann go raibh gach rud insan gCruinne cruthaithe ag Dia amháin, ​​gan bhunús.Táimid fágaithe leis an tuairim go cruthaíodh an neach spioradálta ionadaíthe ag an nathair ar dtús le cuspóir maith, ach ina dhiaidh sin thit sé agus rinnead Sátan de.

Cén cineál neach spioradálta a bhí ann i chruthú Dé a bhféadfadh agaill le daoine, tuiscint a bheith aige ar Toil Dé agus a bhí ina chónaí ar sa rícheadh?Cén cineál neach, fiú tar éis dó titim agus a bheith díghrádaithe chun bheith ina neach olc, a d’fhéadfadh am agus spás a tharchéimniú agus anam an duine a forlámhú? Níl aon dhaoine bhronnta le tréithe den sórt sin seachas aingeal.”Murar lig Dia leis na haingil nuair a pheacaigh siad, ach iad a chartadh síos go hifreann agus a thabhairt suas do na pluaiseanna gruama laistíos le coinneáil go lá an bhrátha.” Léiríonn an bhéarsa seo an tuairim gurbh aingeal é an nathair, a thug cathú do dhaoine agus a rinne pheaca.” Tá teanga nathair gabhlánach.Léiríonn sé duine a labhraíonn rudaí salach le teanga amháin agus atá ag marachtáil ar an saol le dhá-aghaidh agus chroí amháin.

Casann nathair a chorp timpeall a chreiche roimh é a shlogadh,meafar do dhuine a gaistíonn dhaoine eile mar tairbhe dhó féin. Ar na cúiseanna sin, déanann an Bhíobla comparáid idir nathair agus an aingeal a thug cathú leis an cine daonna.

1.3 Titim an Angeal agus an Titim an Cine Daona

Tá sé soiléir go raibh aingeal é an nathair a cuir cathuithe ar an gcine daona chun titim, agus gur tháinig an aingeal chun bheith Satán nuair a rinne sé peaca agus thit sé.Lig dúinn a imscrúdú anois cad cineál de pheaca a rinne an aingeal agus an cine daonna.

1.3.1 Coirpeacht an Aingeal

Agus na haingil nár choinnigh a bhflaitheas féin, ach a d’fhág a láthair lonnaithe féin, tá siad coimeádta aige i gcuibhreacha síoraí thíos i n-ifreann igcomhair bhreith an lae mhóir. Ba é an dála céanna é ag Sodom agus Gomorá, agus ag na cathracha ina dtimpeall; ghabh siadsan freisin le collaíocht agus drúis mhínádúrtha; fágadh mar shampla iad ag fulaingt pionós na tine síora.

– Iúd 6-7

Ón sliocht thuas is féidir linntátal a bhaint gur thit an t-aingeal mar thoradh de gaol gnéasach aindleathach.

Is é táth coir den saighis nach féidir a bheith déanta ina n-aonar.Cé leis a rinne an t-aingeal tiomantas an gníomh gnéasach aindleathach sa Ghairdín Éidin? Chun an mistéir a nochtadh, lig dúinn scrúdú a dhéanamh ar cén cineál de pheaca a thiomán an cine daonna.

1.3.2Coirpeacht an Chine Daona

Léimid go sular thit siad, bhí Ádhamh agus Éabha araon nochtaíthe,agus ní raibh náire orthu.Tar éis an dTitim, áfach, bhraith siad náireach de bharr bheith nochtaíthe agus dfhuáil said feagacha duilleoga le chéile i naprúin chun a codanna ísle a chlúdaigh.Más rud é go raibh coir déanta acu trí roinnt torthaíiarbhíró chrann a ithea dtugtar an crann ar eolas maith agus olc,ansin bheadh ​​a lámha nó mbéal a clúdu go cinnte acu ina ionad. Is é nádúr an cine daonna ár lochtanna a cheilt. Dá bhrí sin, taispáineann an gníomh a chlúdaíonn a gcuid codanna íoctar go raibh insna codanna seo, agus níina mbéal a raibh, foinse a n-náire. I Job 31:33 tá sé scríofa, “Ar cheil mé riamh mo chionta [ó dhaoine]? Agus ar chuir mé m’urchóid i bhfolach i mo chliabh?” Ceiligh Ádhamh a chuid codanna íoctar tar éis an Titim;Léiríonn sé seo go raibh alochtina gcodanna ísle. Bhí an fhoinse náire Ádhamh agus Éabha na páirteanna gnéasach toisc go raibh siad na n-ionstraimí ar a n-ghníomhas peacúil.

Insan saol roimh Titim an cine daonna, cén gníomh a bheadh ​​duine a bheith sásta a chur i gcrích fiú ag an baol soiléir dó saol?Ní fhéadfadh sé a bheith aon rud eile, ach an gníomh na ghrá. Ní féidir Cuspóir Dé na chruthú, a thuairiscítear sna beannachtaí “a bheith torthúil agus iolrú,” a bhaint amach ach amháin trí ghrá. Dá réir sin, ó thaobh Dé doCuspóir Chruthú na Cruinne
Ba chóir go mbeadh grá an gníomh is luachmhaire agus naofa.Ach toisc go raibh an gníomh gnéasach ar an chúis den Titim, féachann daoine go minic ar le náire agus fiú amháin drochmheas.
Mar tátal,thit dhaoine trí ghníomh collaí neamhcheadaithe.

1.3.3An tAcht Gnéis Aindleathach idir an Aingeall agus an Cine Daona

Go dtí seo, mhíníomar go meabhlaigh an aingeal dhaoine chun titim, agus gur thit an dá, an aingeal agus na cine daonna mar gheall ar grá aindleathach gnéasach.Siad an cine daonna agus na haingeal amháin na h-aon neach spioradálta insan gCruinne atá in ann caidreamh grá a bheith acu. Is féidir linn a dhéaduchtú go gcaithfidh an caidreamh gnéasach aindleathach a bheith i gceist idir an t-aingeal agus na ndaoine.

Dúirt Íosa, “Is ón diabhal, mar athair, sibhse agus is iad mianta bhúr n-athar a theastaíonn uaibh a dhéanamh.”Ós rud é gur an Diabhal a aithníodh mar Sátan, is féidir linn a dhearbhú gur sliocht dhaoine de Sátan, an “nathair nimhe ársa” a cathú dhaoine. Trí cad imthosca a n-éirí leis an gcine daonna a bheith mar sliocht den aingeal tite, Sátan? Bhí caidreamh gnéis aindleathach idir an t-aingeal agus an chéad sinsear. Mar toradh den gaol sin, tá gach uile de na daonnachta ón ginealachde Sátan. Nuair a scríobh Naomh Pól, “Agus ní hé an dúlra amháin atá amhlaidh ach sinne féin chomh maith; cé go bhfuil céadtorthaí an Spioraid againn cheana féin, táimidne ag cneadach freisin inár gcroí istigh agus sinn ag feitheamh le go ndéanfar clann dínn, agus go mbeidh ár gcorp fuascailte,” bhí sé ag admháilgur gas muidne, daoine tite de ginealach Sátan, ní as ginealach Dé muid.D’aisc Eoin Baiste na ndaoine, ag glaoigh orthusceith na bpéisteanna,” s’é sin, páistí de Sátan.Dúirt Íosa leis na Sadúcaigh agus na Fairisínigh, “A nathracha nimhe, a sceith na bpéisteanna, conas a fhéadfaidh sibh teitheadh ó dhaorbhreith ifrinn?”Tá na véarsaí seo a dhaingniú go bhfuil muid mar sliocht de caidreamh gnéis aindleathach a bhaineann leis an aingeal agus ár gcéad sinsear.Is é seo, i ndáiríre a luíonn ag croílár de thitim an cine daonna.

1.4 Torthaí Crann Fios na Maitheas agus na h-Olc

Taispeánadh an crann fios na maitheas agus na h-olcníos luaithe mar siombal de Éabha.Cad a léiríonn an tortha den crann seo?Chiallaíonn sé grá Éabha.Mar a méadaíonn crann lena chuid torthaí, ba chóir go máithrighÉabhapáistí maith trí mheán a ngrádiagrach. Ina áit sin, máithrigh sí leanaí olc trí mheán a grá sátánach.Cruthaíodh Éabhai cruth neamhaibí;bhí sí chun teacht ar aibíocht iomlán ach amháin tar éis dul trí thréimhse fáis. Dá bhrí sin, bhí sé indéanta diceachtar de torthaí maith nó torthaí olc a máithrigh tríd a ghrá.Is é seo an fáth go bhfuil grá Éabhasiombalaithe ag na torthaí ón gcrann fios na maitheas agus na h-olcagus an fáth go bhfuilÉabhamar siombal den gcrann.

Cén bhrí a léirigh ite na torthaí ón gcrann fios na maitheas agus na h-olc?Nuair a ithimid rud éigin, déanann muid é chuid dúinn fhéin.Bhí Éabha chun a grá Dia-lárnaithe a críochnú trí tortha na maitheasa a ithe. Ansin, bheadh eisint diagacht Défaighte aiciagus d’fhéadfadh sí líne ghinealaigh maith a h-iolrú. Áfach, d’ith sí an tortha olc agus críochnaigh sí a grá olc dírithe ar Sátan. Dá réir sin, fuair sí eisint a nádúr olc agus d’iolraigh sílíne ghinealaigholc as a tháinig ár sochaí peachach. Mar sin, sainchiallaíonn ithe Éamha de torthaí crann fios na maitheas agus na h-olc go críochnaigh sícaidreamh grá sátanach leis an aingeal a cheangal í i nasc gaoil fola leis.

Cuir Dia mallacht ar an aingeal tite, ag rá, “beidh tú ag sní ar do bholg agus ag ithe cré, gach lá de do shaol.” Ciallaíonn “beidh tú ag sní ar do bholg”go mbeadh an t-aingeal le bheith ina neach aimléiseach, nach mbeadh in ann feidhme i gceart nó asheirbhís bhunúsach a comhlíonadh.An brí atá le”ag ithe cré”[nó deannach]ná,ó caitheadh ​​an t-aingeal anuas ó neamh,bhaineadh uaidh na dúil beocht ó Dhia. Ina áit sin, tháinig sé go raibh ar marthainar dúil olcconlaitheas an domhan peachach.

1.5 Fréamh don Pheaca

Táimid tar éis a foghlaim ón léiriú thuas den Bíobla nach raibh an fhréamh don pheaca gur ith an chéad sinsear an cine daonna torthaí, ach go raibh caidreamh gnéis aindleathach acu le aingeal (siombaillithe ag nathair).Dá bhrí sin, ní fhéadfadh siad folaíocht maith Dhia a iolrú, ach ina ionad sin d’iolraigh siad folaíocht olc Sátan.

Tá neart fianaise a chabhraíonn linn a aithint goeascraíonn an fhréamh de peaca an cine daonna ó mímhoráltacht gnéasach.Tá a fhios againn go bhfuil an pheaca bunúsacha bhuanú trí ghinealachdírshliochteachaó ghlúin go glúin.Tá sé seo toisc go raibhan fhréamh de pheaca soladaithe ag caidreamh gnéis a chónaisceann duine i ceangail na fola.Ina theannta sin, leis na reiligiúin a chuireann béim ar an ngá atá le ghlanadh pheaca is é táidhe a thugtar an aird ar mar an pheaca cairdinéalta, agus mhúintear na suáilcí de geanmnaíocht agus srianadhchun é seo a cheansú. Is léiriú é seo go bhfuil an fhréamh de pheaca le fáil i miantadrúis.Rinneadh na h-Iosraelach deasghnáth an timpeallghearrtha mar choinníoll docoisriceadh.Cháiligh siad iad fhéin mar daoine roghnaithe ag Dia trí fola a thaoscadh,toisc go luíonn an fhréamh de pheaca insan fuil olc ina sníonn ár neach agus a tháinig isteachionann trí ghníomh mígheanmnaí.

Is ceadaíocht ghnéasach ceann de na príomh cúis leis turnamhgo leor de na laochra, tírghráthóirí agus na náisiúin.Fiú insna daoine is mó den scoth, is é an fhréamh pheaca-dúil aindleathacha gnéasach atá i gcónaí gníomhach i n-anamacha, uaireanta gan a bhfeasacht comhfhiosach. Is féidir linn a bheith in ann deireadh a chur leis na h-oilc go léir eile le bhunú cóid morálta trí reiligiún, nó trí chur i bhfeidhm cláir oideachais éagsúla, nó tríd athleasú den gcóras soch-eacnamaíochtaa chothaíonn coireachta.Ach ní féidir aon duine cosc a chur ar anpláde ceadaíocht ghnéasach, atá tar éis éirí níos forleithne fhaid is adhéanann forás na sibhialtachta ar stíleanna maireachtála níos compordaí agus liúntach.Dá bhrí sin, is aisling folamh é an dóchas de domhain idéalach chomh fada nach bhfuil an fhréamh de gach olcdíothaitheag an bhfoinse.Ní mór dó Críost ag a Dara Aidbhint a bheith in ann an fhadhb seo a réiteachgo haonuaireagus do cách.

Alt 2
Spreagadh agus Próiseas An Titim

Leag an spreagadh don Titim laistigh den aingeal, a bhí, mar atá feicthe againn, siombailithe ag an nathair a phrioc Éabha.Dá bhrí sin, sular féidir linn fhios a bheith againn faoi spreagadh agus an próiseas an Titim, ní mór dúinn a fhoghlaim ar dtús mar gheall ar an aingeal.

2.1 Na h-Aingeal, a Mhisin agus a n-Gaol leis an Chine Daona

Cosúil le gach neacha, cruthaigh Dia na h-aingeal. Cruthaigh Dia iad roimh aon cruthú eile. Sa cur síos sa Bhíobla de chruthú neamh agus talamh, feicimid gur labhair Dia san uimhir iolra: “Déanaimis an duine ar ár ndeilbh féin, ar ár gcosúlacht féin.” Níl sé seo de bharr go raibh Dia ag tagartha Do féin mar an Tríonóide Naofa, mar go léirmhíniú go leor diagairí an sliocht. Ina ionad sin, bhí sé ag labhairt leis na h-aingeal, a chruthaigh sé roimh dhaoine.

Chruthaigh Dia na h-aingeal le bheithA gnáthmhuintir, a bheadh ​​ag cabhrú Eisean a chruthú agus a chothú an t-uilebhith. Sa Bhíobla feicimid go leor cásanna de aingeal ag obair do Toil Dé. Cuir na h-aingealin iúl doAbrahámfocail tábhachtacha de beannacht Dé;D’Aralt na h-aingeal an gcoimpeart de Chríost; Scaoil aingeal na slabhra ó Pheadar agus thug sé amach as an bpríosún agus isteach sa cathair é. Glaonn an aingeal a tionlacaíonn Eoin i Leabhar Apacailipsis Eoin “seirbhíseach,” ar féin agus in Eabhraigh dtagraítear aingil mar “spioraid fhriothála.”Is minic a léiríonn an Bíobla aingil ag tabhairt onóir agus moladh do Dhia.

Lig dúinn imscrúdú a dhéanamh ar an ngaol idir dhaoine agus na h-aingeal ó thaobh anPrionsabal na Chruthú. Toisc gur chruthaigh Dia muid mar A chuid clann agus thug sé tiarnas dúinn thar gach chruthú,ba cóir dúinn rialú thar na h-aingeal chomh maith.Tá sé scríofa sa Bhíobla go bhfuil an t-údarás againn chun breithiúnas a thabhairt ar na haingeal.Thuggo leor daoine a dhéanann cumarsáid leis an domhan spiorad fianaise de na sluaite aingeal a thionlacan na naoimh ibParthas. Léiríonn na tuairimí ar an bhfíric go bhfuil an misean ag na haingealchun friotháilleis an cine daonna.

2.2 An Titim Spioradálta agus an Titim Fhisiciúil

Chruthaigh Dia an chine daonna le dhá chomhpháirt:an féin spiorad agus an féin fisiciúil. Mar an gcéanna tharla Titim an chine daonna in dhá thoise: spioradálta agus fisiciúil.Ba é an titim a tharla tríd an caidreamh gnéasach idir an aingeal agus Éabha an titim spioradálta, cé go raibh an titim a tharla tríd an caidreamh gnéasach idir Éabha agus Ádamh an titim fisiciúil.

Conas is féidir le gníomh de ghrá paiseanta abheith críochnaithe idir aingeal agus duine?Tá gach ceann de na mothúcháin agus céafaí bhraith idir duine agus spiorad díreach mar an gcéanna leis na cinn a bhraith le linn teagmháil idir beirt daoine saolta.Gan amhras, tá aontas gnéasach idir aingeal agus duine féidearthach.


Is féidir linn a thuiscint níos soiléire as an fhianaise seo a leanas.Tá cásanna luaite de daoine saolta ag conaí saol pósta le spiorad. Sa Bhíobla tá an tuairisc de aingeal ah’imthreascair leIácóib agus a chur a leis as áighe. Thug trí aingeal cuairt ar teaghlaigh Abrahám agus d’ith siad béile de laofheoil, bainne agus gruth.Thairis sin, rinneadh dhá aingeal cuairt ar teach Lót agus d’ith siad an t-arán gan laibhín a fhóin sé d’iad.Nuair a chonaic lucht an bhaile mhóir na haingil, bhí siad ar bís le miantadrúisiúil dóibh agus timpeallaigh saidteachLót, agus ghlaodar ar Lót á rá: “Cá bhfuil na fir a tháinig chugat anocht? Seol amach chugainn iad chun go mbainfimis sásamh astu.”

2.2.1 An Titim Spioradálta

Chruthaigh Dia an domhan ainglí agus ceapadh Lúicifir i n-áitArdaingil.B’eaLúicifir an cainéal de ghrá Dé chuig an domhan ainglí, díreach mar a bhí Abrahám an cainéal de bheannacht Dé chuig na Iosraelíteach.San áit seobeagnach monaplaigh ségrá Dé. Mar sin féin, tar éis do Dhia an chine daonna a chruthaigh mar a chuid clann, bhí grá mhéad uair níos mó Aige d’iadná mar a bhíAige riamh doLúicifir, a chruthaigh sé mar seirbhíseach.I fírinne, ní raibh athrú le grá Dé i dtreo Lúicifir; bhí sé mar an gcéanna roimh agus tar éis chruthú an chine daonna.Ach nuair a chonaic Lúicifir go raibh grá Dia do Ádamh agus Éabha níos mó ná an grá d’eisin, bhraith sé amhail is dá raibh laghdú ar an grá a fuair sé ó Dhia. Tá an cúinse seo cosúil leis sin sa parabal sa Bhíobla maidir leis na oibrithe san fhíonghoirt.Cégo bhfuair na oibrithe a bhíodh ag obair ó mhaidin pá cóir, nuair a chonaic siadiad siúd a tháinig ina dhiaidh sin agus a d’oibrigh níos lú a fuarthas pá cothrom, bhraith siad ghannphá.Bhí Lúicifir, cé gur mhothaigh sé margo raibh sé ag fáil níos lú grá ná mar a bhí tuillte aige, ag iarraidhan staid lárnach céanna i sochaí an duine a greimiú ná mar a thaitin leis sa domhain ainglí, mar an cainéal de ghrá Dé.Bhí sé seo an fáth gur meabhlaigh séÉabha, agus ba é seo an spreagadh taobh thiar den titim spioradálta.

Tá gach rud insan t-uilebith a cruthaíodh le bheith faoi rialú Dé trí ghrá.Dá bhrí sin, is é grá foinse na beatha, an eochair do sonas, agus eisint an barrshamhail a bhfuil ag dréim ag gach dhaoine.An mó grá a faigheann duine, an cosúileacht níos áille a mbíonn do dhaoine eile ortha.Nuair a bheir an t-aingeal, a cruthaíodh mar sheirbhíseach Dé, greim ar Éabha, iníon Dé, ní raibh sé ach nádúrtha gur fhéach sí go hálainn ina súile. Thairis sin, nuair a chonaic Lúicifir go raibh Éabha ag freagairt a chuid cathú, bhraith an aingeal an spreagadh ghrá lebheith tarraingteach aoibhinn.Ag an bpointe seo, bhí Lúicifir ag mhealladh Éabha leis an intinni a thógaint, ar neamhchead do na hiarmhairtí.RinneLúicifir, a d’fhág a phost cuí mar gheall ar a mhian iomarcach, agus Éabha, a bhí ag iarraidh a súile a oscailt agus a bheith cosúil le Dia roimh an t-am níos aibí,comhbhonn agus thosaighsiad gníomh tabhair agus glac.De bharr chumhachtan grá gan phrionsabal a ghintear leis a thabhairt agus ghlacadheathracríochnaigh siadcaidreamh gnéis aindleathach ar anplánaspioradálta.

Tá gach neach atá cruthaithe bunaithe ar an bprionsabal ná nuair a dtagann siad le chéile mar aon i ngrá, go malartaíonn siad gnéithe lena chéile.Dá réir sin, nuair a tháinigÉabhale chéile mar aon le Lúicifir trí ghrá, fuair sí gnéithe áirithe uaidh.Sa gcéad dul síos, fuair sí mothúcháinimeagla a h-eascraigh as deanna coinsias ciontach, a scagadh as a cuidsárú arcuspóir an chruthú.Sa dara áit, fuair sí ó Lúicifir an eagna a chuir ar chumas aicigo raibh an céilea bhí le bheith aici ar dtús ná Ádamh, ní an t-aingeal. Bhí Éabha a bhí in ann eagna a fháil ón t-Ardaingeal toisc go raibh sí neamhaibí agus nach raibh a eagna comh séasúrach le ceann an t-Ardaingeal, a bhí cheana féin i stát aibíochta ainglí.

2.2.2 An Titim Fisiciúil

Ba ceart do Ádamh agus Éabha foirfe le bheith ina fear céile agus bean chéile síoraí i ngrá Dé.Ach d’imigh Éabha, ina neamhaibíocht a bhí ag gabháil i gcaidreamh aindleathach leis an t-Ardaingeal, le Ádamh mar fhear agus bean chéile.Dá bhrí sin, thit Ádamh freisin nuair a bhí sé fós neamhaibí.Bhunaigh an gcaidreamh gníomh nuachairmí-ionúch i ngrá diabhlaí idir Ádamh and Éabha an titim fisiciúil.

Mar a luadh thuas, tríd an titim spioradálta leis anArdaingeal, fuair Éabha mothúcháinimeaglaa eascraíonn as nadeannade coinsiasa ciontach agus eagna nua nach raibh a céilear dtús le bheith an t-Ardaingeal achÁdhamh. Ansin mheallaigh Éabha Ádhamh leis an dóchasgo trí aontú leis, a céile a bhí leagtha amach di, d’fhéadfadh sí fáil réidh dí féin ón imeagla agus arís seasamh roimh Dhia.Bhí sé seo spreagadhÉabhaar a ba chúis leis an titim fisiciúil.

Comh lua is a d’aontaigh Éabha leis anArdaingealtrína gcaidreamh gnéasach aindleathach,sheassí i n-áit na h-Ardaingil maidir leÁdhamh. Dá bhrí sin, bhí chuma an-tarraingteach ag Ádhamh di, a bhí fós ag fail grá Dé.Ag breathnú ar Ádhamh mar an t-aon dóchas di filleadh ar Dhia,cas Éabha ar Ádhamhagus cathaigh sí é, ag imirt ar an ról céanna a d’imir anArdaingealnuair a gcathaighsé í.D’fhreagair Ádhamh agus rinne sé comhbhonn leÉabha, agus thosaigh siadgníomhúthabhairt agus ghlacadhle chéile. Spreagadh cumhacht an ghrá gan phrionsabal a ghintear ina gcaidreamhÁdhamha áit bhunaidh a thréigeadh agusthóg sé iad le chéile i gcaidreamh fisiceach aindleathach ghrá gnéasach.

Nuair a h-aontaigh Ádhamh mar aon le Éabha, fuairsé oidreacht na h-eilimintí go léir a fuair Éabha ónArdaingeal. Tá na gnéithe seo i ndiaidh sin rite síos go dtí na glúnta atá ina dhiaidh sin gan briseadh. Cad a tharlaíodh dá mbhaineadh Ádhamh amach foirfeachtas gangéilleadh do cathú Éabha tite? Bheadh an deonú chun Éabha a athbhunú ar ais sách éasca mar, cé go gur thit sí, bheadh Ádamh gur fhan slán fós mar a páirtí subiacht foirfe.Ar an drochuair, thit Ádhamh freisin, agus tá na daonnachta iolrú i pheaca go dtí an lá inniú, ag buanú ginealach Sátan.

Alt 3

Cumhacht an Ghrá, Cumhacht an bPrionsabal agus Aithne Dé

3.1 Cumhacht Grá agus an Cumhacht an bPrionsabal i dTitim An Cine Daona

Tá an cine daonna cruthaithe tríd an bPrionsabal, agus ba coir dóibh cónaí i gcomhréir leis bealach an Phrionsabail.Dá bhrí sin, ní fhéadfadh é a bheith go mbeadh an fórsaatá dúchas don Phrionsabail duine a h-aslú ó bealach an Phrionsabail agus faoi deara bheith ina gcúis dóibh titim. D’fhéadfadh sé seo a chur i gcomparáid leis an traein nach féidir rith as an raon mura rud é, seachas briseadh síos an raon nó innill ghluaiste, imbhuaileann fórsa níos láidre leis ná móiminteam tosachan traein agus bruigheann sé i dtreo eile í.Mar an chéanna, tugann anbhfórsaatá dúchas don Phrionsabail treorachado dhaoine chun fás sa treo ceart.Ach má imbhuaileannfórsaníos láidre ó treoir difriúil agus le cuspóir gan phrionsabal leo,titfidh siad gan amhras. Is é an fórsa atá níos láidre ná fórsa an Phrionsabail ná chumhacht an ghrá.Fhaid is atá daoine i staid anabaíocht, is féidir chumhacht an ghrá gan phrionsabal iad a h’aslaigh chun titim.


Cén fáth go bhfuil chumhacht an ghrá níos láidre ná cumhacht an Prionsabal?Cén fáth a chruthaigh Dia níos láidre é, nuair a fhágann sé seo ar oscailt an fhéidearthacht go bhféadfadh chumhacht an ghrá chlaonaíochimbhuail faoi duine i staid anabaíocht agus faoi deara bheith mar cúis titim dóibh?

Dar leis Phrionsabal na Chruthú, s’ea grá Dé an subiacht thar gach grá ag sileadh taobh istigh denbhonn cheithre seasamh,a bunaíodh nuair a bheidh an cuspóir trí obiacht críochnaithe ag a gchomhaltaí trína gcuid grá dinimiciúil atá acu do chéile.Gan grá Dé, níl aon bhealach chun an bhonn cheithre seasamh fíor a bhunú;gan grá Dé, níl aon bhealach dúinne na críche inár gcruthaíomar i gcomhair a chomhlíonadh. Tá sé fíor gur é grá an foinse agusfobhar de n-ár saol agus sonas.

Cé gur chruthaigh Dia an cine daonna bunaithe ar an bPrionsabal, rialaíonn sé tharainn trí ghrá.Dá réir sin,i n’fhonngo bheidh ghrá in ann a ról a chomhlíonadh go cuí,ní mór a chumhacht a bheith níos láidre ná cumhacht an bPrionsabal. Dá mbhéadh chumhacht an ghrá níos laige ná an cumhacht ag an Phrionsabail, ní fhéadfadh Dia rialiú thar an cine daonna trí ghrá; ina h-ionad sin, bheidh sé de mhiste dúinn an Prionsabal a thóraigh níos mó ná grá Dé. Ar an gcúis sin, rinne Íosa iarracht nadheisceabal a ardú leis an fhírinne, ach ba é a ghrá a shábháil iad.

3.2 An fáth gur leag Dia amach an Aithne mar Cuspóir Chreidimh

Cén fáth a chothú Dhia creideamh Ádhamh agus Éabha trí an aithne a thabhairt dóibh, “Ná ith den tortha”? Ina staid neamhaibí, ní bhféadfaí Ádhamh agus Éabha bheith faoi rialú díreach Dé trí ghrá. Toisc go bhfuil chumhacht an ghrá níos láidre ná cumhacht an Prionsabal,réamh-chonaic Dhia go má rud é go rinneadar riamh bonn coiteann leis anArdaingeal, bhí an seans ann go bhféadfadh siadgéilleadh leis chumhacht grá chlaonaíoch, neamhphrionsabálta agus titim.Chun é seo a chosc, thug Dia an aithne doÁdamh agus Éabhaa cros iad ó aon bhaint a bheith acu leis an Ardaingeal ar an mbealach seo.Is cuma cé chomh cumhachtach a d’fhéadfadh an gráneamhphrionsabáltaan Ardaingeal a bheith, dá gchloígh Ádamh agus Éabha le h-aithne Dé,agcruthúbonn coiteannle Dia agus a bheith rannpháirteach i thabhairt agus a ghlacadh l’Eisean agus ní le aon ní eile, ní bheadh aon tionchar ar chumhacht ghrá neamhphrionsabálta an Ardaingeal orthu agusriamh ní thitfidh siad.Go tragóideach, ní raibh Ádamh agus Éabha umhal don aithne,ach rinneadar bonn coiteann leis an Ardaingeal agus rinneadar thabhairt agus ghlacadh leis. Dá réir sin, bhrúigh chumhacht an ghrá aindleathacha iad as an mbóthar.

Ní amháin chun cosc a chur ar a n-titim a thug Dia an aithne do dhaoine neamhaibí.Theastaigh Dia dóibh freisin taitneamh a bhaint as tiarnas a bheith acu thar an domhain nádúrtha, na haingil san áireamh-trí oidhreacht a fháil ar A nádúr cruthaitheach. Chun oidhreacht a fháil ar ancruthúchánach seo, ba cheart do dhaoine iad féin a foirfú trína gcreideamh insan Bhriathar mar a chuid freagracht féin.

Níor thug Dia an aithne go dtí an Ardaingeal, ach amháin chuig na ndaoine. Bhí Dia ag iarraidh dhínit na ndaoine a ardú mar atá tíolaicadh ag Prionsabal an Chruthú, a chuir i dteideal dóibh chun seasamh mar leanaí Dé agus a rialú fiú thar na h-aingil.

3.3 An Tréimhse Ama don Aithne bheith Riachtanach


An raibh aithne Dé gan na torthaí a ithe ceangailteach go deo?Bhí dara beannacht Dé le bheith comhlíonta nuair a chuaigh Ádamh agus Éabha isteach i dtiarnas díreach ghrá Dé, agus cheangailt mar fear agus bean chéile fíor ag tabhairt agus thógáil páistí i ngrá Dé.Go deimhin, sainordaíonn an Prionsabal go n-itheann daoine de na torthaí nuair a shroicheann siad aibíocht iomlán de charachtar.

Tá chumhacht an ghrá níos láidre ná cumhacht an Phrionsabal.Dá mbeadh foirfeacht shroichte ag Ádhamh agus Éabha,agus iad le bheith ina fear agus bean chéile diaga, agus taithí rialú díreach Déa mhothú trí an chumhacht iomlán de A ghrá,d’fhéadfadha gcuid grá phósta a bheith iomlán. Ní fhéadfadh aon duine, nó aon chumhacht insan gcruinne snaidhm an ghrá sin a bhriseadh riamh.Ag an bpointe seo, ní bheadh ​​Ádhamh agus Éabha in ann titim riamh.Ní d’fhéadfadhaon bhealach bheith ann riamhdo grá an Ardaingeal, atá níos lú ná dhaoine,grá phósta de Ádhamh and Éabha á ngearradh nuair a bhí sé bunaithe go daingean i nDia. Dá réir sin, bhí aithne Dé, “Ná ith den tortha,” le bheith ina gceangal ar Ádhamh agus Éabha amháin fad is a bhí siad neamhaibí.

Alt 4
Iarmhairtí Titim An Cine Daona

Cad a bhí na hiarmhairtí ar an titim spioradálta agus fisiceacha de Ádhamh agus Éabha le haghaidh na cruinne ar fad, lena n-áirítear an gcine daonna agus na haingil? Lig dúinn plé a dhéanamh ar roinnt de na hiarmhairtí is tromchúisí.

4.1 Sátan agus an Cine Daona Titíthe

Is é Sátan an t-ainm a thugtar ar anArdaingealLúicifir tar éis dó titim.Nuair a thit na chéad sinsear an cine daona, cheangal siad iad féin i gceangail fola leLúicifir. Cruthaigh siad bonn ceithre seasamhcuinge goSátan, agus de bharr sin tháinig na daonnachta go léir chun bheith ina bpáistí de Sátan.Sin é an fáth a dúirt Íosa do na daoine, “Is ón diabhal, mar athair, sibhse,” agus ar a dtugtar “sceith na bpéisteanna” ortha. Scríobh Naomh Pól, “Agus ní hé an dúlra amháin atá amhlaidh ach sinne féin chomh maith; cé go bhfuil céadtorthaí an Spioraid againn cheana féin, táimidne ag cneadach freisin inár gcroí istigh agus sinn ag feitheamh le go ndéanfar clann dínn,” a léiríonn nach mbaineann aon duine le ginealach Dé.Ina áit sin, mar gheall ar Titim chéad sinsear an cine daona, tá dhaoine de ginealach Sátan.

Dá mbeadh aibíocht iomlán bainte amach agÁdhamh agus Éabhaagus bunús ceithre sheasamh tógadh acu dírithe ar Dhia, bheadh an domhain de flaithiúnasDé curtha ar bun ag an am sin.Fhaid is a bhíodar fós neamhaibí, áfach, thiteadar agus rinneadar bunús ceithre sheasamh ag díriú ar Sátan.Dá bhrí sin, tháinig an domhan seo faoifhlaitheas Sátan.Dá réir sin, deireann an Bíobla gur é Sátan “rialóir an domhan seo” agus “Dia an domhan seo.”

Comh luadh is a ghlac Sátan ceannas thar an cine daona, a bhí le bheith na dTiarnaí an chruthú, bhain sé freisin forlámhas thar gach rud insan gCruinne. Dá réir sin, tá sé scríofa,”Mar tá an dúlra féin ag tnúth go díocasach le foilsiú chlann Dé…… Is eol dúinn go ráibh an cruthúchán go léir le chéile go dtí anois ag cneadach le tinneas mar a bheadh sí ar a leaba luí seoil.”Léiríonn na véarsaí seocéasadh an cruthúchán faoi forlámhasSátan,éagmaiseach ar theacht daoine nár thit a bhfuil nádúr bhunúsach foirfíthe acu; tnúthánach don lá nuair a bheidh coscair acu thar Sátan agus riailú acu thar an gcruthaíocht i ngrá.

4.2 Gníomhaíochtaí Sátan i Sochaí an Cine Daona

Tá Sátan i gcónaí ag cúisí daoine roimh Dhia, mar a rinne sé le Iób,d’fhonn iad a tharraingt isteach i n’ifreann. Mar sin féin, ní féidir Sátan fiú amháin a ghníomhaíocht olc a bhuanú mura aimsíonn sé ar dtús ina comhpháirtí obiachta lena is féidir leis bonn coiteann a cumadh leis agus dul i mbun gníomhú thabhairt agus ghlacadh. Is iad comhpháirtithe obiachta Sátan ná na spioraid olc insan domhain spiorad. Is iad na páirtithe obiachta leis na spioraid olc seo ná féin-spioraid na ndaoine olc ar andtalmhaigh,agus na feithiclí trínaghníomhníonn na féin-spioraid olc ná trína féin-fisiciúil. Dá réir sin, tá cumhacht Sátan gabháltatrí spioraid olc agus tá sé léirithe i ngníomhaíochtaí na ndaoine dtalmhaigh. Mar shampla, chuaigh Sátan isteach i nIúdás Isceiriót, agus uair amháin thug Íosa “Sátan” ar Pheadar.Insan Bhíobla, tugtar “aingeal” an diabhal ar spioraid na bhfear olc talmhaigh.

Is é domhan athchóirithe Ríocht na bhFlaitheas ar domhan inár nach bfhéidir Sátan aon ghníomhaíocht a thionscain a thuilleadh. Chun an saol seo a bhaint amach, tá sé riachtanach do gach daonnachtadeireadh a chuir lena mbonn coiteann leis an diabhal, a mbonn coiteann le Dhia a h-athchóiriú, agus dul i ngleic thabhairt agus ghlacadh Leis.Léiríonn an fáistine faoina Laethanta Deireadh go mbeidh Dia ag theorannú Sátan go pholl gan tóin go mbeidh Sátanéagumasachcainteaon ghníomhaíocht a dhéanamh,toisc nach mbeidh ann a thuilleadh aon chomhpháirtí lena is féidir Sátan baint leo.D’fhonn deireadh a chur ar ár mbonn coiteann leis Sátan agus a bheith in ann breithiúnas a thabhairt dó,ní mór dúinn tuiscint a fháil ar an aitheantas agus coiriúlacht de Sátan agus é a chúisigh roimh Dia.

Mar sin féin, bhronn Dia saoirse ar an cine daona agus na h-aingeal;dá bhrí sin, ní féidir Leis iad a h-athchóiriú le forneart. As a dheoin féin, caithfidh daoine Sátan a thabhairt chuigaighneachtdeonachag seasamh leBriathar Détrí a bhfreagracht a chomhlíonadh.Ach amháin sa bhealach seo is féidir linn a bheith athchóirithe chuig an bhun-idéalde cuspóirDé ag an gcruthú.Toisc go n-oibríonn Dia A deonú bunaithe ar an bprionsabal seo, tá stair an deonú athchóiriú faidréiseach arís agus arís eile.

4.3Maith agus Olc ó Dhearcadh na Cuspóir

Cé gurthugamar sainmhíniú armaith agus olccheana,lig dúinn tuilleadh scrúdú a dhéanamh ar nádúr an mhaith agus an t-olc ó dearcadh na cuspóir. Dá mbeadh grá agÁdamh agus Éabhadá chéile mar a bhí beartaithe ag Dia agus bonn ceithre sheasamh déanta acu dírithe ar Dhia,bheadh ​​saol maith curtha ar bun acu.Ach nuair a bhí grá acu do a chéile le cuspóir contrártha do intinn Dé agus bunaíodh bonn ceithre seasamh dírithe ar Sátan, sa deireadh chríochnaigh siad suas le domhan olc bheith déanta. Léiríonn sé seo cé gur féidir eilimintí nó gníomhaíochtaí maith agus olc an bhfoirm chéanna a glacadh, d’fhéadfadh a nádúr fíora h-aithinttríd a gcuid torthaí.Barrann siad a gcuid torthaí i gcomhréir leis na cuspóirí éagsúla a thóraíonn siad.

Feictear dúinn go leor cásanna ina mheastar go coinbhinsiúnach faoi gné de nádúr an duine go bhfuil sé olc, gur maith é i ndáiríre,má tá a chuspóir dírithe i dtreo Toil Dé.Lig dúinncur síos a dhéanamh marshampla ar mhian.Tá na mianta, a mheasann daoine go minic mar peacúil, i ndáiríre Dia-tugtha. Is éÁthas an cuspóirna cruthúchán, agus is féidir áthas a bhaint amach ach amháin nuair atá na mhianta comhlíonta. Mura mbheadh aon mianta againn, ní bheadh aon taithí againn ar áthas.Mura mbheadh aon mianta againn, ní bheadh aonardaidhm againngrá Dé a fháil,chun marachtáil, gníomhais maith a dhéanamh, nó chun feabhas a chur orainn féin. Gan mianta, dá bhrí sin, ní fhéadfaí cuspóir Dé na cruthúchán nó an deonú athchóiriú achomhlíonadh.Bheadh ​​sochaí daonna ordúil, chomhchuí agusfaoi bhláthdodhéanta.

Tá na mianta, mar chuid dár nádúr Dia-tugtha, go maith nuair a iompróidh siad torthaí ar shon críche Toil Dé,nó olcnuair a iompróidh siad torthaí ar shon críche Toil Sátan. Ar an mbonn sin, is féidir linn a dhéaduchtú go mbeidh fiú an saol olc seoathchóirithechuig maitheasa agus in ann a bheith an Ríocht na bhFlaitheas ar domhan má athraíonn sé a treo agus cuspóir de réir threoir Chríost. D’féadfaidh an deonú athchóirithe a léiriú dá bhrí sin mar an próiseas athrú de treo an domhan tite ó a chuspóirreatha sátanac chuig an cuspóir Ríocht na bhFlaitheas a thógáil, idéalach Dé na cruthúchán.

Níl aon caighdeán na maitheasa a leagtar le linn cúrsa deonú na h-athchóiriú absalóid ach coibhneasta. In aon tréimhse áirithe de stair, tá comhlíonadh umhal leis na foirceadailmionléirithego réimeach ag na húdaráis measta mar maith, cé go meastargníomhaíocht insan mhalairt mar olc.Ach tagann athrú an ré le údaráis agus foirceadail nua,le spriocanna nua agus caighdeáin nua de maith agus olc.Do leanúna de aon traidisiún reiligiúnach nó scoil smaoinimh, tá sé go maith dóibh bheith ag cloí leisproiceaptaía fhoirceadal nó fealsúnacht,cé go bhfuil sé olc dóibh dul ina gcoinne.Ach aon uair a thagann athrú ar fhoirceadal nó fealsúnacht, beidh athrú ar a gcaighdeáin mhaith agus olc freisin de réir a spriocanna nua. Mar an gcéanna, má iompaíonn an lorgaire go reiligiún nó scoil smaoinimh difriúil,ansin go nádúrtha athróidh a chuid spriocanna agus caighdeáin de olc agus maith dá réir sin.

Ag gcónaí tá coinbhleachtaí agus réabhlóidí ag chéasadh sochaí an daonna,go príomha mar gheall ar na hathruithe leanúnach i gcaighdeáin de maith agus olc fhaid is a dhéanann daoine iarraidh críocha éagsúla a chomhlíonadh.Ach ar fud tríd naciogailéigríochtacoimhlint agus réabhlóid i stair an cine daona,bhí daoine ag iarraidh an maitheas absalóideacha mhian lena mbun-intinn.Leanfaidh coimhlintí agus réabhlóidí i sochaí an duine tite ar aghaidhdosheachanta fhaid is a thoraíonndaoine an sprioc absalóideach seo, go dtí baint amach an éacht deiridh de saol na maitheasa.Beidh an caighdeán na maitheasa fós coibhneasta ach amháin chomh fada agus a leanann leis an gcúrsa athchóiriú.

Nuair atá flaitheas Sátan dhíbeartha as an talamh, ansin beidh Dia, an Neach síoraí agus absalóid tarchéimnitheacht de am agus spás,in ann A fhlaithis agus A fhírinne a bhunú. Sa lá sin, beidh fírinne Dé absalóideach, agus dá bhrí sin beidh an cuspóir a bhfreastalaíonn sí agus an gcaighdeán na maitheasa a leagann sí amach absalóideach freisin.Beidh an fhírinne cosmach, uile-chuimsíoch seo bunaithe go daingean ag Críost ar a Dara h-Aidbhint.

4.4 NaOibreacha Spioradanna Maith agus Spioradanna Olc

Bainimid úsáid as “spioradanna maith” mar théarma ginearálta do Dhia,spioraid ar thaobh Dé, agus aingeal maith.Is é an téarma ginearálta le haghaidh Sátan agus spioraid ar a taobh ná “spioraid olc.” Tá an chuma den chineál céanna ag an tús ag na hoibreacha spioraid maith agus spioraid olc, mar atá i gcás gníomhartha maith agus olc go ginearálta, ach go dtoraíonn said críocha mhalairt.

Le himeacht ama, beidh na hoibreacha despioradmaith in ann méadú ar mothúcháin an duine maidir leis an méid síochána agusfíréantacht atá acu agus fiú feabhas a chur ar shláinte.Ar a mhalairt, mar thoradh na hoibreacha de spioradanna olc,

de réir a chéile tiocfaidh méadú de imní, eagla agussant agus fiú meathlaigh shláinte.D’fhéadfadh sé a bheith deacair do dhuine nach bhfuil fhios acu ar an bPrionsabaloibreacha na spioraid a h-aithin, ach sa deireadh, is minic go mall, beidh aitheantas acu ar nádúr an spiorad de bharr na torthaí a iompróidh siad.Ós rud é go seasann duine tite insan áit leath bealaigh idir Dia agus Sátan agus a bhaineann leis an dá cheann acu, d’féadfaidh na n-oibreacha de spiorad maith a bheith in éineacht leis tionchair caolde spiorad olc. I gcásanna eile, d’féadfaidh feiniméin a thosóidh mar na hoibreacha de spioraid olc, de réir mar a théann am,cumascleis na hoibreacha de spioraid maith.Dá bhrí sin tá sé an-deacairdóibh siúd nach dtuigeann an bPrionsabal na spioraid a h-aithint.Is mór an trua go bhfuil na húdaráis reiligiúnacha go leor, i n-aineolas,ag cáineadhna n-oibreacha de spioraid mhaith trí iad acumascmar aon leis na hoibreacha de spioraid olc.D’fhéadfadh sé seo iad a chur i bhfreasúra gan chuimhneamh do Thoil Dé.Sa ré faoi láthair, tá feiniméin spioradálta ag éirí níos forleithne.Mura féidir le ceannairí creidimh idirdhealú a dhéanamh i gceart idir na n-oibreacha de spioraid maith ó na hoibreacha de sprioraid olc, ní féidir leo teagasc agus treoir gceart a thabhairt dóibh siúd atá i dtaithí ar feiniméin spioradálta.

4.5 Peaca


Is sárú é peaca ar an dlí neamhaí atá déanta nuair a foirmíonn duine bonn cotianta le Sátan,dá bhrí sin ag leagan síos choinníoll do gníomh thabhairt agus ghlacadh a dhéanamh leis. Is féidir peaca a rangú i gceithre cineál. Is é an chéad ceann ná peaca an tsinsir.Tháinig an pheaca seo ón titim spioradálta agus fisiciúil dár gcéad sinsear an cine daona. Tá sé dúchasach in ár folaíochtagus is é an fhréamh de gach peacaí.Is é an dara ceann an pheaca oidhreachtúil.Is é seo peaca a faightear trí oidhreacht ónar sinsear mar gheall ar ár nasc trífolaíocht.Tá sé scríofa insna Deich Aitheanta go tabhairfidh peacaí na dtuismitheoirí cuairt ar a sliochtaigh.

Is é an tríú ceann an pheaca comhchoiteann.Seo peaca a bhfuil duine freagrach mar bhall de ghrúpa, cé nach rinne sé an pheaca é féin ná ní bhfuair sé é as a sinsear.Is sampla den chineál seoná an peaca de céasadh Íosa.Cé nárbh iad ach na h-ardsagart agus scríobhaithe áirithea fheidhmigh an gníomhnuair a chuir siad Íosa a céasadh,tá na daoine Giúdach agus na daonnachta ar fad agguaillíle chéile ar son freagracht an pheaca seo.Mar thoradh air sin, chaithfear na daoine Giúdach isteach san áit chun dul faoi fulaingt géarghoineach,agus bhí ar an cine daonna ar fad siúil ar chonair crá, go dtí Ateacht Chríost. Is é an ceathrú ceann an peaca aonair, a déanann duine aonair iad fhéin.

Is féidir smaoineamh ar peaca an tsinsir mar an fhréamh de gach bpeacaí, pheaca oidhreachtúilmar na tamhan, pheaca comhchoiteann mar na brainsí, agus pheaca aonair mar na duilleoga.Eascraíonn na bpeacaí go léir as peaca an tsinsir, a bhfuil a fréamhach.Gan peaca an tsinsir a scriosaidh, níl aon bhealach chun na peacaí eile a dhíothaigh go hiomlán.Mar sin féin, níl aon fhear in ann an fhréamh sin de pheaca a nochtadh, atá curtha go domhain i cuais ama.Ní féidir ach Críost, a thagann mar an fhréamh agus Tuismitheoir Fíor na daonnachta, é a forghabh agus a stoitheadh.

4.6 Bhun-Tréithe An Nádúr Tite

D’óidhrigh Éamha ón Ardaingeal na claonigh go léir teagmhasach leis a gcion i gcoinne Dia nuair a cheangal sé í i gceangail fola trí a gcaidreamh gnéasach.I ndiaidh sinfuair Ádhamh na claonais céanna nuairacheangal Éamha, ag glacadh ról an Ardaingeal,é i gceangail fola trína gcaidreamh gnéasach. Tháinigna claonais seole bheith mar mbunchúis na luí tite i ngach duine. Is iad na saintréithe príomhúil dár nádúr tite.

Leagan an spreagadh bunúsach a ghineann na tréithe príomhúil den nádúr tite insan éad a bhraith an Ardaingeal i dtreoÁdhamh, a bhí muirneach le Dé.Conas is féidir a bheith ann aon rud mar éad agus tnúth den sórt sin i n-ardaingeal, a chruthaigh Dia le críche maith?Bhí an Ardaingeal bronnta le mianta agus intleacht mar chuid dá bhun-nádúr.De bharr go raibh intleacht ag an Ardaingeal, d’fhéadfadh sé a chur i gcomparáid agus a aithint go raibh grá Dé do dhaoine níos mó ná an grá a thug Dia dó. Freisin mar gheall go raibh mianta aige,bhí eolchaire nádúrtha aige do Dhia chun grá níos mó a thabhairt dó. Chabhródh dúil seo an chroí go nádúrtha le éad agus tnúth. S’eatnúthseachtháirgedosheachantaan bhun-nádúr, cosúil leis an scáth a caitheann rud ó sholais.

Tar éis dhaoine foirfeachtas a bhaint amach, áfach, ní bheidh siad riamh spreagtha chun titim mar gheall ar éadteagmhasach.Beidh a fhios acu go domhain istighnach mbheidh fiú ar an sásamh sealadach a d’fhéadfadh siad bhraith trí cuspóir a mian a bhaint amach de bharr an céasadh de féin-scrios a leanfadh.Dá réir sin, ní dhéanfadh ​​siad coireanna den sórt sin riamh.

Is é domhan a bhfuil cuspóir an chruthú chomhlíonta ná sochaí tógtha ar idirghaolmhaireachtaí orgánach ar nós struchtúr corp an duine. Á aithint go mbeadh turnamh an duine aonairmar fáthan t-iomlán a chuir chun caill,beidh an tsochaí a choinneáil ar a chomhaltaí aonair ó cibé féin-scrios. Insan domhan idéalach seo, beidh na mianta éad a thagann chun cinn go teagmhasach ó nádúr bhunúsachthreorithe chun dul chun cinn na daonnachta a ghríosú. Ní bheidh siad riamh mar cús do titim dhaoine.

Is féidir leis na saintréithe príomhúil den nádúr tite a roinnt i gceithre chineál.Is é an chéad ná an teip dearcadh Dé a ghlacadh.Ba phríomh cúis titim an Ardaingeal ná gur theip ar Ádhamh ghrá leis an croí agus dearcadh céanna mar a bhí ag Dhia dó;ina ionad sin bhraith sé éad do Ádhamh.Mar thoradh air seo cathaigh sé Éabha.Sampla den saintréith seo den nádúr titená nuair a mhothaíonncúirteoir éad i gcomhair rogha an rí in ionad meas mór a theaspáint dó mar an duine a graíonn an rí.

S’ea an dara ceann ná tréigthe den áit cóir.Ag lorg níos mó de ghrá Dé, theastaigh Lúicifir taitneamh a bhaint as an seasamh céanna de ghrá i domhain an duine mar a bhí aige insan domhain ainglí. Ba chúis an dúil ainfhíréanta seo dó a áit a fhágáil agus titim.Tá daoine spreagtha de bharr mianainfhíréantachun céim níos faide a glacadh náan teorainn ceart agusiad féin a sáraighmar gheall ar an tréith príomhúil seo den nádúr tite.

S’ea an tríú ceann ná aisiompú tiarnas. An aingeal, a bhí ceaptha chun teacht faoi tiarnas na ndaoine, ina ionad sin cuir Éamha faoi a thiarnais.AnsinÉamha, a bhí ceaptha chun teacht faoi tiarnasÁdhamh,ina ionad sin cuir é faoi a dtiarnais. De bharr scrios an ord ceart seo tháinig iompartha torthaí searbh.Tá sochaí an duine caite as ord ag daoine a fhágann a n-áit cuí agus ansin athríonn ord an tiarnas. Tá na tarluithe seo arís agus arís eile fréamhaithe sa tréith príomhúil de nádúr tite.

‘S’é an ceathrú ceann ná iolrú ar an gníomh coiriúil.Tar éis di titim,mura rinne Éamha pheaca trí Ádhamh a mheabhlú, bheadh Ádhamh fós fágaithe iomlán. Bheadh athchóiriú Éamha ina n-aonar a bheith sách éasca.Mar sin féin, scaip Éamha a bpeaca do dhaoine eile trí titim Ádhamh a spreag.Eascraíonn claonadh na ndaoine olcchun dhaoine eile a chuir i nascar i ngréasán ag leathnú na coireachta as an tréith príomhúil seo den nádúr tite.

Alt 5

Saoirse agus Titim An Cine Daona

5.1 An bhrí atá le Saoirse ó Dearcadh an Phrionsabail

Cad é an bhrí le saoirse fíor? I sholas an Phrionsabal, seasann trí thréith na saoirse amach.Ar an gcéad dul síos, níl aon saoirse lasmuigh den Phrionsabal.Éilíonn le saoirse na dhá rud de toil saor agus gníomhaíochtaí saor ag leanniúnt an toil sin.Tá caidreamh ag an iar agus an dara ceann de nádúr inmheánach agus foirm seachtrach, agus tá saoirse foirfe faighte nuair atá said comhréitigh.Dá bhrí sin, ní féidir a bheith ann aon ghníomh saor gan toil saor, agus níl aon toil saor iomlán gan gníomhaíochtaí saor ag thionlacan leis.Ós rud é nach féidir leis an aigne den duine bhunúsach gan peaca oibriú lasmuigh de Briathar Dé, sé sin, an Prionsabal, ní bheidh sé riamh bheith in anntoilsaor a léiriu nó gníomh saor a ghiniúint seachas an Prionsabal. Gan amhras, ní diallann saoirse an duine fíor riamh ón bPrionsabal.

Sa dara cás, níl aon saoirse gan freagracht. Is féidir leis an cine daonna, a cruthaíodh i gcomhréir leis an Prionsabal, foirfeachtas a bhaint amach ach amháin trí chomhlíonadh ar a bhfreagracht atá bunaithe ar a dtoil saor.62Dá réir sin, beidh duine atá ag leanúint cuspóir na cruthúchána mar a iarrtar ag a toil saor ag strachailt gan stad chun a chuid freagrachta a chur i gcrích.

Sa tríú cás, níl aon saoirse gan críochnú.Nuair a fheidhmíonn daoine saoirse agus chuireann said i gcrích a gcuid freagracht, streachálann siad chun torthaí cuspóir na cruthúchána a chomhlánú agus áthas a thabhairt do Dhia.Tóraíonn toil saor torthaínithiúlagan stad trí ghníomhartha saor.

5.2 Saoirse agus Titim an Cine Daona

Mar achoimre, ní féidir saoirse a bheith ann lasmuigh den Prionsabal.Tá saoirse ag thionlacan leis an fhreagracht atá leagtha amach sa bprionsabal, agus tóraíonn saoirse éachtaí a thugann áthas do Dhia.Ní thagann as gníomhaíochtaí saor a ghintear as toil saor ach torthaí atá amháin go maith.Dá bhrí sin, ní b’fhéadfadh sé a bheith go raibh saoirse ba chúis le Titim an cine daonna.Tá sé scríofa, “… agus aon áit a mbíonn Spiorad an Tiarna bíonn saoirse an.”(2Cor 3:17) 63 Is é an saoirse seo saoirse an bhun intinn.

Chomh fada is a bhí Ádhamh and Éamha faoi cheangal ag rabhadh Dégantortha crann fios na maitheas agus na h-olc aithe, ba chóir dóibh an aithne seo a choimeád lena toil saor agus gan ionchur Dé.

Cinnte, bhísaoirsea bhun-intinn,atáfreagrach go bunúsachagusa tóraíonn maitheas, ag leideáil dóibhbheith umhlaigh do.Nuair a bhíÉamha ar tídiall ón bPrionsabal, dhúsaigh saoirsea bhun aigneeagla agusmíthuarinti i niarracht chunía stopadhódhialliú. Ó shin i leithón Titim, tásaoirse seo anbhun intinnag obairchun daoine a thabhairtar ais go Dhia.Ag obairin san treo seo, níd’fhéadfadhan tsaoirsebheithba chúis dethitimdaoine.Ina ionad sin, ba chúis leis titiman cine daonnaná chumhachtan ghráníos láidreneamhphrionsabálta, athreascraighsaoirsean bhun intinn.

Ibhfírinne, chailldhaoinea saoirsemarthoradh den Titim.Achtá lastigh i bhfiúamháin daoine titesíol slánde a bhun nádúra tóraíonn saoirse,agus is é sé seoan féidearthachtdoDhialeannacht ar aghaidh leis an deonú chun é a h-athchoiriú. Ledul chun cinnan stair,tá daoineag dréim go riamh díograiseachdosaoirse, fiúag costasa saoil.Is é seo anfhianaise gobhfuil muid imbun an phróisisár saoirse a athshlánú, fada caillte mar gheall arSatán.Is é cuspóir chuardach ársaoirse ná chunár bfhreagrachtDia-tugtha a críochnaigh, rud atá riachtanach chuncuspóir ár chruthú a chomhlíonadh.

5.3Saoirse, anTitimagus Athchóiriú

Tá sé fíorgo raibhdaoinesaor chun bhaintleis na h-aingeal, a cruthaíodhchunfriotháil dóibh.Mar sin féin, ós rud égo raibhcroíagusintleachtÉamha fósneamhaibínuair a caithúanaingeal í, d’éirigh sí súgánach ina mothúchánachagus go hintleachtúil. Cé toisc gur chuir an tsaoirsea mbun aigne ina luí intituiscint armíthuar, toisc go raibhan cumhacht ag angrá idirí féin agus anaingeal níos láidre, thrasnaighsí anteorainnagus thiteadar.Is cumacé chomhsaora bhíÉamha ag baintleisanaingeal, dá mbeadhcreideamh éagorrach coimeádaíthe aici in-aithneDé,agus murafhreagair sí caithú ant-aingeal, ansin ní bheadh chumhachtan ghráneamhphrionsabáltaghinteagusníthitfidh si. Dá bhrí sin, in ainneoin gurbh ésaoirse a thug chead do Éamhabaintleisanaingealagus gur thógadh í de bharr go bhruachanTitim,níorbh é saoirse cad a bhrúighítharanbruachachchumhacht an ghráneamhphrionsabálta.

Cé gocruthaíodh Éamhachunidirghníomhúisaoirsele na h-aingeal, mar sin go nádúrthabhainsíle Lúcifir.Achnuair afoirmíodhÉamhaagusLúcifirbonncoiteann agusrinneadar gníomh thabhairt agusghlacadh, tharla go raibh cumhacht angráneamhphrionsabálta a gineadhba chúisleotitim.Go contrártha, toisc gur féidirle daoinetitebaintfreisin leDia isaoirse, má leanannsiadfocailna fírinne, deilbhíonn siadbonncoiteann agusdéanann said thabhairtagus ghlacadhLeis, ansin is féidirchumhachtan ghráphrionsabáltaathbheochanar a bhun-nádúr.Go deimhin, tásaoirse anbhun aigneag tnúth chun anbhun nádúr a shaothraighgo hiomlán.Dá réir sin, tá daoine ingachaoisag glaochamach go dochrach dosaoirse.


Mar gheall ar anTitim, tháinigdhaoine chun bheith aineolach ar Dhia agus AChroí.Tá anaineolasa rinneadh de bharr mar cúis de toildaonna bheith éagumasachag iarraidh duli dtreospriocannaatátaitneamhachle Dia. Mar go thugDhia “spiorad agus fírinne”64(a chiallaíonneolasinmheánachagus eolasseachtrach) do dhaoinetite de réir tuillteanas anaoisinsandeonúathchóirithe, tá a gcroí, atá ag tnúth dosaoirse an bhun aigne,de réir a chéileathbheochaithe. I gcéim leisandul chun cinn seo,táa chroíi dtreoDiaathchóiriúfreisin, ag neartúadíograis chun cónaíde réir AchuidToil.

Thairis sin, mara formhéadaíonn miantadon tsaoirseidéine, beidh daoinea éileamhtimpeallachtshóisialtaa chabhródh chunaréadú.Nuair nach féidirna cúinsísóisialta an rémianna ndaoinesaoirse-ghrámhar a shásamh, brisfidh amach réabhlóidídosheachanta. IsRéabhlóidna Fraincesan ochtú haois déagsampla amháin.Leanfidhréabhlóidíar aghaidhgo dtí go bhfuil saoirsefíorathchóirithe go hiomlán.

Alt6
AnFáth nár Idirghabháil Dia i dTitim Chéad Sinsearaigh An Cine Daona

Caithfear go raibh fhios ag Dia, atáuilefheasach agus uilechumhachtach,mar gheall arna gníomharthaclaontade na chéadsinsearas a tháinig ad-Titimagus cinnte bhí Séin anniad a chosc óiada chur i gcrích.Cén fáth, ansin, nár rinneDiaidirghabháilchun cosc a churleis an Titim? Is é seocheannde narúndiamhrais tábhachtaígan réiteachden na h-aois. Is féidirlinn achur ar aghaidhna trí chúisa leanasmar fáthanna nár chuirDiaisteach ar Titim an cine daonna.

6.1Chun Absalóideacht agus Foirfeacht Prionsabal An Chruthú a Choinneáil

De réiranPrionsabal naCruthúchán, chruthaigh Diadhaoinein Aíomhá, le carachtaragus cumhachtaí anCruthaitheoir, ar intinngo rialaíonnsiad thargach uile ní mar arialaíonnSéthar an chine daonna.Mar sin féin, d’dhaoine leoidhreacht annádúrcruthaitheachDé,ní mór dóibhfáschun foirfeachtasaggcomhalla n-chuid freagrachta.Mar a mhínítearthuas, is éan tréimhsea bhfásréimse natiarnasindíreachaDénóan réimse natiarnasbunaithearéachtaítríd anPrionsabal.Fhaid go bhfuildaoine fóssaréimse seo, ní rialaíonn Diago díreachortha maris mianLeisligeandóibha gcuidfreagrachta féinachomhlíonadh.RialóidhDiaiad go díreachach amháintar éis dóibhaibíochtiomlán a bhaint amach.

Dá bheadh sé ar intinn agDiacur isteach arghníomharthadaoinele linn athréimhsefás, bheadh séionanndeneamhaird a dhéanamh aran gcuidfreagrachtadaonna.Sachás sin, bheadh Diaa bheithgan airdar APhrionsabalna chruthú Féin, de réir a bhfuil sé ar intinnaigechun thabhairtdo dhaoineA nádúrcruthaitheach agusiad a ardúchun a bheith mardTiarnaí an chruthú.Dá mbheadhneamhaird ar anPrionsabal, ansin bheadhA h-absalóideachtagus foirfeachtbainte ón mbonn. Toisc go bhfuilDiaan Cruthaitheoiriomlánagus foirfe, ní mórAPrionsabalna Chruthú freisin bheith iomlán agusfoirfe. Gohachomair, chun a chaomhnú anabsalóideachtagus foirfeachtarPrionsabal naChruthú, ní rinne Dia idirghabháil insnangníomharthaa bhí mar cúis dedhaoinele titim.

6.2Chun go mbeidh Dia Amháin mar Cruthaitheoir

Rialaíonn Diaachtharbheithsine atáphrionsabáltaagus cruthaithe aige Féinagus bíonn tionchar aige ach amháin argníomharthaphrionsabálta.Ní rialáilannDia thar aonbheithsine neamhphrionsabáltanár chruthaigh É Fhéin, ar nósifreann;ná nígcuireann Sé isteach ar aonghníomhneamhphrionsabálta, cosúil legníomharthacoiriúla. Dá bheadhDia sásta tionchar a bheith Aigear gcúrsana bheithsinenó gníomharthaden sórt sin,

ansinbheadh tugaithe d’iadluach decruthúchán Déagus bheadh saidaitheanta marphrionsabálta.

Dá bhrí sin, dá ma rud é gur idirghabháil Dia i dTitim chéad sinsear an cine daonna, bheadh Sé a bheith ag tabhairt cur síos leis na gníomhartha sin luach a cruthúcháin agus ag aithint iad mar phrionsabálta. Dá ndhéanfaidh Dia é seo, bheadh Sé go héifeachtiúla ag chruthú phrionsabal nua a aithníonn na gníomhartha coiriúla seo mar dhleathach. Ós rud é go mbeadh sé i ndáiríre Sátan a h-ionramhál an scéal chun tabhairt faoi an toradh seo, bheadh sé i ndáiríre a bheith Sátan a chruthaigh prionsabal nua eile agus bheadh Sátan ag seasamh mar an cruthaitheoir de gach de na torthaí den Titim.Dá bhrí sin, chun go bhfanfaidh Dia amháin mar an Cruthaitheoir, níor idirghabháil Sé i dTitim an cine daonna.

6.3 Chun go ndéanfaidh Daoine na dTiarnaí an Cruthúchán

Chruthaigh Dia an cine daonna agus bheannaigh Sé iad le tiarnas thar gach rudinsanchruthú.65 Ní féidir le daoine riailiú thar créatúir eile má sheasann siad ar comhchéim leo.Ní mór dóibhcáilíochtaí áirithea thuilleamh chuna sainordú Dia-thugtha rialú a fháil.


Tá Dia cáilithe chun rialú thar dhaoine toisc go bhfuil Sé a gCruthaitheoir. Mar an gcéanna, chun go mbeidh dhaoine in ann na cáilíochtaí a fháil chun rialú thar gach rud, ní mór dóibh sealbhaigh a bheith acu freisin ar an carachtar agus cumhachtaí an Cruthaitheoir.D’fhonn a thabhairt dóibh cruthaíocht agus iad a dhéanamh fiú chun a rialú thar gach rud, cuireann Dia in úil ar dhaoine iad fhéin a foirfiú trí a chuid freagrachta féin a chur i gcrích shuas go dtí deireadh a dtréimhse fás.Ach amháin tríd iad fhéin a foirfiú de réir an Phrionsabail an féidir leo na cáilíochtaí a thuilleamh chun rialú thar na t-uilebhith. Dá mbheadh Dia chun rialú go díreach agusceannais a dhéanamh ar shaol an cine daonna atá fós i staid anabaíochta,bheadh seo i bhfeidhm le h-údarás an rialóir ag a tabhairt dóibh siúd atá neamhcháilithe chun rialú.’S’é sin, bheadh sé d’éifeacht a dheonú an t-údarás dóibh siúd nach bhfuil a fhreagracht comhlíonta go fóill acu nó nach bhfuil cruthaitheoireacht Dé thuillte acu fós.Bheadh sé salach do Phrionsabal Dé toisc go mbeadh Sé ag pléigh le duine neamhaibí mar is dá mbeadh sé aibí.Bheadh ar Dia, Údar an Phrionsabail, le bheith gan aird ar a Phrionsabal féin na Cruthaithe,a bhunaigh Sé chun a churar chumas dhaoine nádúr an Cruthaitheoir a h-oidhriú agus rialiú thar an cruthú.Dá bhrí sin, bhí sé d’fhonn daoine a bheannú mar dTiarnaí an chruthú go raibh ar Dhia srian a chuir Leis féin ó idirghabháil i ngníomhartha na ndaoine neamhaibí,fhaid is a d’fhéach Séleguasachtar an titim tragóideach.

Caibidil3

Eascaiteolaíochtagus Stair an Cine Daona

Fanann muid i n-aineolasde stair, éiginntemar gheall ar abhunadh, an treoina bhfuil séag dul, agus a cheann scríbe deireanach.Maidir leeascaiteolaíocht, nóanfhoirceadalnaLaethantaDeireadh, creideann go leorCríostaithego liteartha in san méid atáscríofasa Bhíobla: “agus sibh ag feitheamh le teacht lá Dé, agus á bhrostú! tríd sin déanfar na spéartha a scriosadh le tine, agus na dúile a leá le teas.”;”Tar éis trioblóid na laethanta sin, ní fada go ndorchófar an ghrian, agus ní thabharfaidh an ghealach a soilse, agus titfidh na réaltaí ón spéir,”;agus “mar nuair a thabharfar an fógra le glór an ardaingil agus le trumpa Dé, tiocfaidh an Tiarna féin anuas ó neamh agus ar dtús éireoidh na mairbh i gCríost.; Ansin an méid a bheidh fágtha beo dínn, ardófar chun siúil sinn mar aon leo trí na néalta in airicis an Tiarna sa spéir,“Is é Ceist amháinábharthado Críostaithená an tarlóidhna himeachtaí seogo liteartha, nóan bhfuil navéarsaísiombalach, mar go bhfuil said i go leor áiteanna insan mBíobla?Chun aitheasc a thabhairtar an gceist seo, ba chóir dúinn tuiscint a fháil ardtús ar nithebunúsachaar nósan cuspóirchruthú Dé, an bhrí leis Titiman cine daona, agusansprioc atá ag andeonúathchóirithe.

Alt 1
Críochnú Cuspóir Dé den Cruthúchán agus Titim An Cine Daona


1.1 Críochnú Cuspóir Dé den gCruthúchán

Táimid tar éisa pléadhgo raibh cuspóirDéA chruthúan cine daonnaná chun lúcháir a bheith Aige leo.Dá bhrí sin, is éaidhmár mbheithsine nááthas athabhairtdo Dhia. Cadis féidir linna dhéanamhchun áthasa thabhairtdo Dhia agusárluach bhunúsacha léiriúgo hiomlán?

Tá bheithsinecruthaitheseachasdaoinecumhdaitheleisan nádúrdúchasachchun fáschuig aibíochtago nádúrthaagus chun a bheithcomhpháirtitheobiachtathugannáthas do Dhia.Aran láimheile, is féidir an cine daona a bheithcomhpháirtitheobiachtfíoragusbarántúlaach amháin tríáthas a thabhairtdo Dhiatrína toil agus gníomhíochtaí saor.Ní féidir leoa bheith na comhpháirtitheobiachtaspreagannDia le h-áthasmuradtuigeannsiadAThoilagus dhéanannsiad iarrachtchun mairdá réir. Dá réir sin, tá dhaoinecumhdaithe lehíogaireachtmhothúchánachleChroíDé, iomas agus réasúnchun A Thoil a thuiscint, agusnacumaisis gáchun é a chleachtadh.

Beidhduine abhaineannleDhiaar an mbealach seoin ann foirfeachtasa charachtarar leitha bhaint amach. Bhí roinntcumas ag Ádhamh agus Éamharoimh anTitim, chomhmaith leisna fáithede gachaois, chuncomhrále Diatoisc go raibhnadámhainbheirthe seo acu.

Is féidir leis an gaol idir Dia agus duine a bhfuil foirfeacht aonair slánaithe acu a chur i gcomparáid leis sin idir an intinn agus an corp.Is é an corp an áitchónaithe nah-aigne agusbogann sé de réir treoir an aigne ar.Mar an gcéanna, cloígheann Dia laistigh d’aigne an duine atá iomlán aibí.Thiocfaidh a leithéid de dhuine chun bheith ina theampall Dé agus marann leo a shaol i síth leis AThoil.Tá duine foirfe i dtiúin go hiomlán le Dhia, díreach mar atá athshon idir an corpagus an aigne.De bharr sin tá sé scríofa,”Nach dtuigeann sibh, a bhráithre, gur teampall Dé sibh agus go bhfuil Spiorad Dé ina chónaí ionaibh.” agus”An lá sin aithneoidh sibh go bhfuilimse i m’Athair, agus go bhfuil sibhse ionamsa, agus mise ionaibh.”Thiocfaidh sé chun bheith doaon duine a foirfíonn a charachtar gur teampall Dé iad, agus cloígheannan Spiorad Naomh laistigh dóibh. Ag maireachtáil mar aon le Dia, bhfaighidh siad nádúr Dhiaga. Dá bhrí sin, tá sé dodhéanta dó peaca a chimiú nó titim.

Duine atá a charachtar foirfithe acuionchollaíonn siad maitheas iomlán agus chomhlíonann siad cuspóir na chruthaite.Dá fhéadfadh duine a ionchollaíonn maitheas iomlán titim,rithfidh sé seo mar thoradh ar an tuairim míloighciúil go bhfuil insan maitheas, síol a cuid féin-scrios. Thairis sin, dá fhéadfadh an cine daona, a cruthaíodh trí an Dia uilechumhachtach, titim fiú tar éis bheith foirfe, bheadh orainn chúis amhras a bheith againn faoi uilechumhachtachas Dé. Is é Dia an Subiacht absalóid agus síoraí.Chun áthas fíor a thabhairt Dó,ní mór gá do A pháirtí obiacht freisin bheith síoraí agus absalóid. Ar na cúiseanna seo, ní féidir duine a bhfuil a charachtar foirfithe acu titim.

Dá shroich Ádhamh agus Éamha foirfeacht, a bheith ina dhiaidh sin dobhogtha le pheaca, bheadh leanaí maith iompartha acu agus teaghlach agus sochaí gan pheaca bhunaigh acu i comhréireacht iomlán le bheannachtaí Dé.Bheadh Ríocht na bhFlaitheas bunaithe acu, atá comhdhéanta de theaghlach mór amháin lena dtuismitheoirí céanna.Tá ag Ríocht na bhFlaitheas an foirm de dhuine aonair a bhfuil bainte amach acu foirfeachtas carachtar.Díreach mar go bhfuil na comhaltaí an gcorp an duine comhordaithe i gcaidreamh cothrománach lena chéile agus bogann siad mar aon i fhreagracht leis na orduithe ingearach an inchinn,sa tsochaí seodéanfaidhdaoine caidrimhcomhoibritheachcothrománach lena chéile agusmaireachtáilfidh saidle chéile i dtiúin leisna treoracha ingearach a thagann ó Dhia. Ní dhéanfadh aon duine dochar do a chomharsa, ós rud é dá mbeadh duine amháin ag fulaingt pian, bheadh gach duine sa tsochaí seo ag mothú Chroí Dé a roinneannméalaan duine sin.

Neamhaireachar íonacht na daoine an tsochaí seo, dá mbheadh siad ina gcónaíin imthosca seanársa mar uamhach, ní fhéadfaí Ríocht na bhFlaitheas a mheas ar seo a mhian le Dhia agus an cine daonaaraon.Thug Dia an sainordú dúinn chun tiarnas a bheith againn thar gach rud.Dá réir sin, chun idéalach na chruthú a bhaint amach, ba chóir do dhaoine de charachtar foirfe eolaíocht a chuir chun cinn,leas a bhaint as an domhan nádúrtha, agus timpeallacht shóisialta agus cónaí an-taitneamhach a chruthú.Beidh sé seo an Ríocht na bhFlaitheas ar domhan.Nuair a bheidhaibíocht iomlán slánaithe ag daoine agus taitneamh as an saol i Ríocht Dé ar talamh bainte amach acu, ansin nuair a chaillfidh siad a gcorp fisiciúil agus téann said ar aghaidh go dtí an domhain spiorad, cruthoídh said an Ríocht na bhFlaitheas ar neamh.Dá réir sin, is é príomhchuspóir chruthú Dé Ríocht na bhFlaitheas ar domhan a thógáil.

1.2 Iarmhairtí Titim An Cine Daona

Thitan cine daonafad is a bhísiadneamhaibíagus fósinadtréimhsefás.Táimid tar éisa shoiléiriúcheanacén fáth go raibhgáth don tréimhsefásaguscad é anfhianaisedonconclúidgurthitan chéad cine daonale linn dóibh bheith neamhaibí.De bharr an Titim, ní fhéadfadhdaoinebheithteampaillDé;ina ionad sin, d’aontaighsiad leSátan,agus thánadar chun bheith a chuidáiteannacónaithe. Theip orthuannádúr dhiagaa chothú; ina ionad sin, fuaireadarnádúrolc.D’iomadaighdaoinele nadúr tite olc trínagcuid leanaí,ag bhunaighteaghlaigholc,sóchaítheolcagusdomhanolc.Is é seo anifreannar domhanina bhfuil muidag cónaí.Insanifreann seo, ní féidir linncaidrimhceart comhoibríochcothrománach a dhéanamh lena chéiletoisc go n-ghearradh ár gcaidreamhingearachle Dhia.Déanann muid gníomhaisdíobhálachdo dhaoine eiletoisc nach féidirlinn pianagus fulaingt árgcomharsanaa bhraithmar ár gcuidfhéin.Tar éis do dhaoine bheith idtaithícónaí orthu i n-ifreannar domhan, nuair a thaganndeireadh a saolfisiciúil, téinn siad isteachgo nádúrtha go ifreanninsan domhainspiorad.NílRíochtDétógadh againn,ach ina ionad sinbhunaighríoghachtSátan.De bharr sin, tugtar “rialóir an tsaoil seo” agus “dia an tsaoil seo.”arSátan.

Alt 2
ObairDétSlánaithe

 

2.1Is é an Obair Slánaithe Dé An Deonú Athchóiriú

Tugann andomhanpeachachbrón don chine daona agus cúiseanna ghoill do Dhia. Ar mhaithle Diaan domhain seo a thréigeaninah-ainnisefaoi láthair?Bhí Sé i gceist ag Dia domhandemaitheasa achruthú agus taithíden ndícheall áthas a bhaint as; ach fósmar gheall ar titiman cine daona, tháinig sé gur líonadh andomhan lepheacaagus brón. Dá n-leanfadh an domhanpeachachar aghaidhgo deo sa staidina bhfuil sé faoi láthair, ansin bheadhDiainaDhiaéagumasachagusdímríoch a theiparAchruthú.Dá bhrí sin, shábháilfidh Dia andomhanpeachach seo, trí gach modh is gáth.

Cé mhéidar chóirdoDhiaan domhin seo a shábháil? Ba chóir Dóéa shábháilgo hiomlán. Sa gcéad dul síos,ní mór do DhiachumhachtolcSátan a dhíbirt ón domhain pheachachseo, sa tslí sin agthabhairt éar aischun an staid bhunaidhroimhTitimnasinsearan cine daona.Ní mórdon slánú leannachtar aghaidhansingo dtí go bhfuil cuspóirmaith na chruthú chomhlíontaagustiarnasdíreachDébhunaithe. Sábháiltarduinebreoitetrí iad a chur ar aisar an ball céanna sláintea bhí acu roimh antinneas.Chun duine atá chun bá a shábháilba comhair iad a chur ar aisdon státa bhíodar i roimhdóibh titim isteach san uisce.Mar an gcéanna, chun duine atáag fulaingtfaoicuingnapheacaa shábháil,ba comhair iad a chuir ar aisgo dtí astáitbhunaidh, gan peaca.Ibhfocail eile, is é obairSlánaithe Dé An Deonú Athchóiriú.

Gan amhras tharla Titim an cinedaonnamar thoradh arbotúindaonna. Mar sin fhéin, glacannDiafreisin roinntfreagrach as antoradhtoisc go raibh Eisean éachruthaighdaoine.Dá bhrí sin, bhraithDhiaiallachchun andeonú a stiúirúleisan toradhtragóideach seo a cheartúagus chundaoine a dheisiú ar aisgo dtíastaid fíor, bhunaidh.Ina theannta sin, chruthaighDiamuidchun mhargo síoraí.Tá sé seo toisc go raibh Dia, an comhpháirtísíoraí subiacht, ag iarraidh áthassíoraí a roinntledaoinemar a chuidcomhpháirtitheobiacht.

Taréis daoine a bhronnlenádúrsíoraí, ní bhféadfaí Dhia, de réirdhlíthe anPrionsabal, iad a neamhnigh díreachmar gheall gur thitsiad.Dá ndhéanfadh Sé é sin, bheadh Séa n’éighniúaPhrionsabalna Cruthuchán Fhéin. Is é an t-aon roghaamháin atáfágthe agDhia ná daoinetite ashábháilagus iad achur ar aischuiganstátbhunúsach íoninachruthaigh Séar dtúsiad.

Nuair achruthaighDiadaoine, gheall Sé chuncabhrú linnna tríbheannachtaímhór a comhlíonadh.DhearbhúSé tríÍseáia,”Ní luaithe ráite ná déanta é! Ní luaithe beartaithe ná curtha i gcrích”a chiallaíonn goin ainneoin anTitim, tá Diaag obairchunAgealltanasdúinn a chomhlíonadhtríd andeonúchun na beannachtaí seo a h-athchóiriú.Chuir séÍosadúinn chun muid a athchóiriú ar aisgo dtí árstaididéalach, bhunúsach,mar isféidir linn a h-aithintófocailÍosa go dti a dheisceabail, “Bígí foirfe, dá bhrí sin, faoi mar atá bhur nAthair neamhaí foirfe.”Tá, duineidéalachbhunaidhmar aon leDhia agustá nádúr Dhiaga réadaithe acu; dá bhrí sin,mar gheall arcríche na chruthú, tá séfoirfemar go bhfuilDiafoirfe.

2.2Cuspóir An Deonú Athchóiriú

Cad é ansprioc atá ag anDeonú Athchóiriú?Is ébunú anRíocht nabhFlaitheas, atáina iomláinecomhpháirtíochtaobiachtmaithDéaguscomhlíonadhcuspóirA chruthú. ‘S’é le bheith anlárdeRíocht Déar domhanná an cine daona. Cégo chruthaighDiaan chéadsinsearleisan intinn sin, thitsiad;dá bhrí sin, ní raibh A Thoildondomhainbainte amach.Óshin i leith,níl spriocpríomhúil den deonú athchóiriúrud ar bithníos lú náatógáilde Ríochtna bhFlaitheasar domhan. Dúirt Íosa, a tháinig chunan sprioc seoa chomhlánú,lenadheisceabail chunguí, “go dtaga do ríocht; go ndéantar do thoil ar an talamh mar a dhéantar ar neamh.”Dúirt sé freisin,”Déanaigí aithrí, mar tá ríocht na bhflaitheas in achmaireacht.”Tugann a focailfianaise go bhfuil ansprioc atá ag anDeonú Athchóiriú nábunú anRíocht nabhFlaitheasar domhan.

2.3Is é Stair An Cine Daona Stair An Deonú Athchóiriú

Mar ashoiléiriúthuas, is éobairDénaslánú andeonú athchóiriú. Is féidir breathnú ar stair an cine daonamar stair andeonútrínarbhfuil Diaag iarraidh dhaoinetiteashábháil agus oibriútrí iadchunan domhainbhunaidh, maith a h-athchóiriú.Lig dúinnscrúdú a dhéanamh aran smaoineamh seoar bhealaíéagsúla, ag tosú leis anstairna forbartha de naréimsícultúrtha.Tá ag gach duine,i ngachaois ghrúpaagus áiteanna, lena n-áirítearfiú anchuid is móolc, bhun-intinn a claonanniad chunolc a éaradh agusmaitheasa lorg.Tátuiscintintleachtúil daoine ar cad is maitheasaagus conasis féidir maitheas a bhaint amachdifríochtde réiram, áit agusdearcadhar leith; is é seo ceannde na foinse de nacoimhlintíinadhéanadh suasstair.Mar sin féin, caomhnaíonn gach duinean sprioc céannabunúsach de maitheasa a h-aimsiúagus a bhunú.Cén fáth anbhfuilan bhun-aigneag aslúdaoinede gachaoisagus gacháitgo dochloíte chun maitheas a dhéanamh?ChruthaighDia, anÁbharde maitheas an cine daonamarA chuidcomhpháirtitheobiachtmhaith agusfiúchuncuspóir namaitheas a chomhlíonadh.In ainneoiniarrachtaícraplaitheSátan, arinneadhdhaoine tite éagumasachsaoldemaitheasaiomlán a dhéanamh,tá anbhun-aigneslánlaistigh díobh, agus leideannaiadi dtreomaitheasa.

Dá réir sin, is éan fonndeiridhnah-aoiseannaná domhan demaitheasa a bhaint amach.

Cé comhcruais a bhféidir leis anbhun-aignestreachailtchun maitheasa bhaint amach, is ar éigin go bhféidirlinn aonsamplaí demaitheasfíora fháilsasaol seofaoiflaitheasanh-olc.Mar sin tá an cine daonaiallachag lorg anfhoinse namaitheasainsan domhain tarchéimnitheachtdeam agus spás. Is as anriachtanas seo a tháinigbhreithdoreiligiún.Tríreiligiún, tá daoinetiteclábarachiaineolasag lorgDhiatrí streachailt gan tairiseamhi dtreona maitheasa.Cégur féidir leis anduine aonair, pobailagus na náisiúinathroidreiligiúnáirithebás a fháil, táreiligiúnféin théarnaithe slán.

Sheas creideamhtríd an stairin ainneoin ant-ardúagus titim dego leor náisiúin.I stairna Síne, leanan ríshliochtChaoagus na StáitCogaíochtaar aghaidh go dtíréaontúsanríshliochtCh’in.Ina dhiaidh sin bhí anIarHan, Hsin, Han Níos déanaí, na SéRíshliocht, agusréaontúsna tréimhsíSui agusT’ang.Bhí siadle leanúint ag naCúigRíshliocht, Sung Tuaisceart, Sung Deiscirt, Yuan, Ming, Ch’ing, Poblacht na Síne agusanDaon-Phoblacht naSíne. Ina stair, tá ag an tSíngo leortaithí de timthrialltadean t-ardúagus titim deríshliochtaagus aistritheiomadúlade chumhachtpholaitiúil, ach go fóill leanann na reiligiúindeConfúiceachas Cianoirthear, Búdachas agusTaochas ar aghaidh ag rathú.Fhianústairna hIndiaanImpireachtnaMauryasle leanúint ag naGuptas, Harsa, Calukyas, naMughals, Maratha, Rajna Bhreataine, agusIndianeamhspleách an lae inniú. In ainneoin ant-ardúagus titim dego leorríochtaí, tá an reiligiúnHiondúchasslánagusrathúil. Istair anMheán-Oirthear, bhí anCailifeachtUmayyadle leanúint ag anAbbasids, na dTurcachSeljukagusOttoman, an tréimhsecoilíneach,agusstáitArabachaan lae inniú. In ainneoinna n-athruithe arfhlaitheaspolaitiúil, tá reiligiúnan Ioslamslánagus ag dul ar aghaidh go rathúil. Istair Iarthar na hEorpa, feicimidgur athraighlárna cumhachtaiomaí uair, ón Róimhgo dtí an gcúirtCairilínseach,go dtí cathrachaAthbheochanna hIodáile.Ansin bhí an Spáinn agus an PhortaingéilnapríomhcumhachtaíanEoraip, agus ina dhiaidh sin an Fhrainc agusan Ísiltír go hachomair, agus ansinSasana.Sa rénua-aimseartha, bhí ancheannaireacht IarthairroinnteidirMeiriceáagus an tAontasSóivéadach.In ainneoinna n-athruithepolaitiúla, leanannan Chríostaíochtfaoi bhláth. Fiú amháinfaoin gcórasforlámhachan AontaisShóivéadaighfothaithearábharachas Marxach,bhían Chríostaíochtríthábhachtachagusdomhúchta.

Dándhéanfadh muid scrúdú ar ardú agus titim na náisiúin, bheadh muid in ann teacht argo leorcásannainár bhfuairna náisiúina rinne géarleanúint ar reiligiúnbhás, agus go bhfuair iad siúd a thug chosaint aguschothú doreiligiúnrath agus bhláth.Go minic, na ndaoine ad’éirigh leo sheasamh marrialóir annáisiún a baiadsiúd a raibh an meas is mó acu doreiligiún.Dá bhrí sincinntíonnstairdúinn go thiocfaidhan lá go deimhinnuair a bheidhan domhancumannach, atá ag géarleanúint ar reiligiún, caillte.

D’fhággo leorreiligiúina rian aran stair. Ina measc, rinneadh nareiligiúinleisantionchar is móréimsícultúrtha.Tá naréimsícultúrtha is móabhí annag amanna éagsúlai stair an domhainuimhritheidirfiche-haonagusfiche-sé. Leisan sreabhadhstair,bhína réimsícultúrthaníos lú, ionsúite leis nócumaiscthe isteach, insnaréimsíníos airde.Tríd anéabhlóid naréimsícultúrtha, fhaid is a bhí siad á dtuairteáilagan t-ardúagus titim dena náisiúin,táceithreréimsícultúrthamór agmhairgo dtí anlá atá inniu ann: sféarna hÁise Thoir, an sféarHiondúch, ansféarIoslamach, agusan sféarCríostaí.Antreocht reatha faoi láthairná go bhfuil naceithreréimsí ag teacht le chéile i réimsecultúrthadomhandaamháin bunaithearanéiteasCríostaí. Is fianaisestairiúil é an fhorbairt seo go bhfuil ag an Chríostaíocht, mara miseandeiridh, ag iarraidh críochnúde na spriocannagach reiligiúnalorg anidéalach namaitheasa.

Tá stair forbairt na réimsí cultúrtha, gach ceann acu lena céim den leathnú, meath agus cóineasú,dírithe sa deireadh thiar thallar comhdhéanaimh deréimse cultúrtha domhanda amháin bunaithe ar chreideamh amháin. Léiríonn sé seo go bhfuilan eisintde stair an cinne daonaná athchóiriú de domhain amháin aontaithe.

Sa dara áit, is féidir linn a dhéaduchtú go bhfuil stair an cine daonna stair an deonú athchóiriú trí breathnú ar dul chun cinn na reiligiún agus an eolaíocht.Phléadar níos lua gur iad na críocha de reiligiún agus eolaíocht ná na gnéithe aineolas inmheánacha agus seachtracha chine daonna tite a shárú. In aineonn go raibh siad ag obair go neamhspleách le beagán ceangal acu lena gcéile,tá inréimniú reiligiún agus eolaíocht dosheachanta.Sa lá atá inniú tá siad ar an tairseach de teacht ar an gceann scríbe seo, i gcás ina mbeidh siad a réiteach a gcuid fadhbanna go léir le chéile i ngnóthasaontaithe amháin.Léiríonn an treocht seo go bhfuil stair an cine daona ag siúl ar an gcúrsa deonach an domhan a athchóiriú chun a staid bhunaidh.

Murach an Titim, bheadh forbairt an acmhainn intleachtúil ár sinsear cine daonna luath ar chumas dóibh an leibhéal is airde de eolais spioradáltaa bhaint amach,rud a spreagadh go nádúrtha a n-eolas ar an domhan ábhar a fhorbairt go dtí mhéidcomhfhreagrach.Bheadh dul chun cinn eolaíocht ansin go tapa i dtréimhse ama an-ghearr, agus dá bhrí sin bheadh leibhéal na heolaíochta agus na teicneolaíochta an lae inniú bainte amach sna laethanta sin theana.Mar sin féin, mar gheall ar an Titim, géarthit dhaoine isteach i n-aineolas agus d’fhéadfadh a thógáil ach sochaí céadrata, i bhfad níos ísle ná idéalach bhunúsach Dé.D’fhéadfadh aois fada ritheadh roimh do dhaoine bheith in ann a shárú an aineolas seo trí dul chun cinn na heolaíochta. Tá an domhan nua-aimseartha na teicneolaíochta an-fhorbartha a thabhairt anois muid go seachtrach chuig tairseach an sochaí idéalach.

Sa tríú áit,ag scrúdú na treochtaí i stair na coimhlinte,is féidir linn a thuiscint go bhfuil stair an cine daona stair an deonú athchóiriú.Leanann cathanna de bharr mhaoin, chríoch agus daoine gan briseadh, ag leathnú a raon feidhme i gcomhréim leis an dul chun cinn na sochaí daonna.Tá scála na streachailt seo leathnaithe amach ón leibhéal teaghlaigh do leibhéil clann, an tsochaí, náisiún agus an domhain go dtí an lá atá inniú ann, nuair a bheidh an domhan daonlathach agus an domhan cumannach ar aghaidh lena chéile i coimhlint deiridh. Sna Laethanta Deireadh de stair an cine daona, tá dlí neamhaí tagaithe anuas ar an domhan in ainm an daonlathais, ag tabhairt deireadh leis an chéim fada de stair inár lorg daoine sonas trí maoin, talamh agus daoine a forghabháil.Ag deireadh an Chéad Chogadh Domhanda, thug na náisiúin díomaiche suas a n-gcoilíneachtaí.Ag deireadh an Dara Cogadh Domhanda, fuascail na buaiteoirí go deonach a gcuid coilíneachtaí agus cuir siad cúnamh ábhartha ar fáil dóibh.Le blianta beaga anuas, tá cuireadh tughta ag na cumhachtaí móra do na náisiúin lag agus beag bídeach, cuid dóibh níos lú ná ceann amháin dá gcuid cathracha féin, a bheith ina ballstáit na Náisiún Aontaithe, ag thabhairt dóibh cearta comhionanna agus stádas i mbráithreachas na náisiún.

Cén fhoirm a glacfaidh an cogadh deiridh seo idir daonlathas aguscumannachas? Go príomha is cogadh de idé-eolaíochtaí é. Go deimhin, ní bheidh scoir fíor ar an chogaidh seoriamh ach amháin mura thagann fírinne a fhéidir treascairt go hiomlán an idé-eolaíocht Marxachas-Leinínachas atá ag bagairt ar an domhan nua-aimseartha. Dhiúltaíonn an idé-eolaíocht cumannach reiligiún aguschuireann sé ar aghaidh an forlámhas de eisiach na heolaíochta.Dá réir sin, tiocfaidh chun cinn an fhírinne nua gur féidirréiteach a thabhairt idir reiligiún agus eolaíocht agus bheith i réim thar an idé-eolaíocht cumannach.Beidh sé a thabhairtaontú idir na domhain cumannach agus daonlathach.Deimhníonn an treocht seo de stair na coimhlinte mar sin go bhfuil stair an duine an stair deonach chun an domhain idéalach bhunúsach a athbhunaigh.

Sa ceathrú áit, lig dúinn imscrúdú a dhéanamh ar an gceist seo ó na focail ón Bhíobla.Luíonn cuspóir stair an cine daonna i n-athchóiriú anGairdín Éidin leis an crann na beatha ag seasamh insan lár.23 Ní dhéanann anGairdín Éidintagairt do suíomh ar leith geografach inár cruthaíodh Ádhamh agus Éamha, ach folaíonn an domhain ar fad.Dá mbheadh an Gairdín Éidin teoranta leis an réigiún beag de na cruinne inár gcruthaíodh iad, conas a d’fhéadfadh an daonnachta a bheith teoranta do áit comh bheag sin agus fós bheith in ann beannacht Dé a chomhlíonadh chun iolrú agus an domhan a líonadh suas? 24

Mar gheall ar gur thit an chéad sinsear an cine daonna,d’éilíodh Sátan anGairdín Éidin, agus stopadh an mbealach chun an crann na mbeatha sa lár. 25 Tá sé scríofa i Leabhar Apacailipsis:

Mise an tAlfa agus an tÓimige, an té atá ar tosach agus ar deireadh, an tús agus an chríoch.” Is meaner dóibh siúd a níonn a n-éidí, chun go mbeadh ceart acu chun crann na beatha, agus dul na geataí isteach don chathair – Apacailipsis 22:13-14.

Thosaigh stair an duine le Alfa agus beidh deireadh leis anÓimige. Ag deireadh na staire, beidh an dóchas na ndaoine tithe a gcuid róbaí smálta-peacúil a nigh, dul isteach insan nGairdín Éidin athchóirithe, agus dul chuige an crann na beatha a bhí fad-caillte.

Lig dúinn tuilleadh plé a dhéanamh ar an tábhacht atá leis an véarsa sin. Is ionann an crann na beatha an Athar Fíor na daonnachta a bhí, mar atá feicthe againn, le bheith Ádhamh dá nfhoirfóidh sé a charachtar.De bharr an titim de na chéad tuismitheoirí,bhí a shliochtaigh truaillithe leis peaca an tsinsir. Chun muid a h-athchoiriú ar ais chuig an staid fíor, mar daoine bhunaidh, mar a dúirt Íosa, ní mór dúinn bheith athshaolaithe.Dá bhrí sin, is é an stair cuardach an chine daonna do Chríost, an Athair Fíor na daonnachta, an ceann is féidir athshaola thabhairt dúinn. Sa véarsa seo, ní h-éa an crann na beatha a d’fhéadfadh naoimh an Laethanta Deireadh seo dul chuige aon duine eile seachas Críost.Dá bhrí sin, is é teagasc an Bhíobla go bhfuil an sprioc de stair ná h-athchóiriú an Gairdín Éidin le Críost, a bhfuil le teacht mar an crann na beatha salár.

Nuair a deireann an Bhíobla go mbeidh neamh nua agus talamh nua le feiceáil insna Laethanta Deireadh, ciallaíonn sé go mbeidh an seana neamh agus talamh faoi broid Sátan a athchóiriú mar neamh nua agus talamh nua faoi an tiarnas Dé-láraithe de Críost.Deireann an Bhíobla freisin go bhfuil an cruthú ar fad, ag tnúth go díocasach faoi tíorántacht diabhlaí ag fanacht le foilsiú chlann Dé. Níl beithsine cruthaithe ag fanacht ar athchóiriú na leanaí fíor Dé chun go dhóitear i tine agus caillfear iad sna Laethanta Deireadh;in ionad, fanann siad le bheith déanta go nua.Beidh siad déanta athnua trí á h-athchóiriú chuig a bhun-áit faoina gcuid máistrí cóir, mac agus iníonacha fíor Dé, atá in ann iad a rialiú le grá.

Tar éis scrúdú a dhéanamh ar stair an duine ódearcaidh éagsúla-forbairt réimsí cultúrtha, an treocht na reiligiún agus an eolaíocht, an treocht de stair na coimhlinte, agus an fhianaise sa Bhíobla-tá sé soiléir go bhfuil stair an duine an stairdeonachchun an domhain bhunaidh, idéalach a h-athchóiriú.

Alt 3
Na Laethanta Deireadh


3.1 An bhrí atá leis na Laethanta Deireadh

Mar gheall ar coir an Titim, ní raibh na trí beannachtaí mhóra a deonaíodh Dia d’ár gcéad sinsear comhlíonta bunaithe ar ghrá Dé agus Prionsabal, ach ina ionad sin achtáilte ar bhealach frith-phrionsabálta faoi coimirce Sátan.Tá stair an cine daonna ó shin i leith stair an deonú athchóiriú Dé. In ainneoin a tús olc, ní mór don domhan faoi fhlaitheas Sátan lá amháin a chlaochlú isteach i saol ina réimníonn maitheas, ina bhfuil na trí beannachtaí mhóra comhlíonta dírithe ar Dhia. Tagann an Meisias ag an am seo de chlaochlú.

Is é na Laethanta Deireadh an t-am seo,nuair a bhíonn an domhan olc faoi fhlaitheas satánac chlaochlithe go saol idéalach faoi fhlaitheas Dé.Beidh Ifreann ar domhan a chlaochlú go Ríocht na bhFlaitheas ar domhan.Dá bhrí sin, ní bheidh sélae d’eaglanuair a bheidh an domhan scriosta le tubaistí domhanda, mar a chreid go leor Críostaithe.Go deimhin, beidh sé ina lá an-áthas, nuair a bheidh an dóchaschothaithede chine daonna,an dúil nah-aoise, a bhaint amach.

Ós rud é gur thit an cine daona, rinneadh Dhia iarracht níos mó ná uair amháin A deonúa críochnú chun deireadh a chur leis an domhan peacach agus an domhain bhunaidh, maith a h-athchóiriú. San am céanna,ag gach iarracht, theip ar dhaoine a n-chuid freagrachta a chomhlíonadh,dá bhrí sin ag bhacgo maith arThoil Dé.Dá bhrí sin, tá dispeansáidí na Laethanta Deireadh athdhéanta arís agus arís eile. Is féidir é seo a bheith deimhnithe le staidéar dlúth ar an mBíobla.

 

3.1.1Bhí Lá Noai na Laethanta Deireadh

Dúirt Dia le Naoi: “Chinn mé deireadh a chur leis an uile fheoil, óir tá an talamh lán d’fhoréigean dá mbarr. Féach, scriosfaidh mé iad agus an talamh mar aon leo.”Léiríonn sé seo go raibh lá Noai lá na Laethanta Deireadh.Bhí Dia ag iarraidh a scrios an domhan truaillithe, olc a bhí árialaigh ag Sátan ó am na Titim an cine daona.Bhí sé ar intinn Aige sciúradh go deo leis an stair peacach, áirithe go biblicúil mar 1,600 bliain, leis an Tuil.Ina ndiaidh, bheartaigh Dhia teaghlach Noai a ardú suas,a thug onóraigh d’Eisean agus ní do aon ní eile, agus saol na fhlaitheas Dé a h-aiséirigh ar bhunús dá gcreideamh.Is é seo conas is féidir am Noai a mheas mar na Laethanta Deireadh. Mar sin féin, nuair arinne Ham, dara mac Noai, gníomh peacúil ah-athdhearbhaíodh an Titim, ní fhéadfadh theaghlach Noai a chuid freagrachta a chomhlíonadh ar son an chine daonna, agus tháinig frustrachas ar Toil Dé.

 

3.1.2 Bhí Laethanta Íosa na Laethanta Deireadh

Réamhordaigh Dhia chomhlíonadh AThoil;dá bhrí sin, tá an sprioc atá ag an Deonúna h-athchóirithe neamhathraitheach agus beidh a chomhlíonadh gan teip.Dá bhrí sin, cé nachraibh an Deonú nah-athchóirithe curtha i gcrích trí Noai, cur Dhia fios ar tairngirí eile chun a ullmhú go nua bunúsna chreidimh.Ar an bhunús seo, sheol Dia Íosa chun an flaitheas sátanac, a choiméad andomhain seo faoi mheirsea coscair agus an domhan idéalach Dhia-lárnach a bhunú.Dá réir sin, bhí Laethanta Íosa na Laethanta Deireadh freisin. Sin é an fáth a dúirt Íosa gur tháinig sé chun breithiúnas a thabhairt agus an fáth gurtuar Mhalaicí faoi teacht Íosa:

Óir, féach, tá an lá ag teacht, agus é ar dearglasadh mar fhoirnéis, a mbeidh na scigirí uile agus lucht déanta an oilc go léir mar choinleach, agus ídeoidh an lá atá le teacht iad sa chaoi nach bhfágfaidh sé fréamh ná craobh acu, a deir Tiarna na Slua.

Tháinig Íosa chun an domhain idéalach bhunúsach a h-athchóiriú.Mar sin féin, nuair nach raibh chreideamh ag daoine na h-Iosrael dó, fágadh chuid freagrachta an cine daonnaneamhthréitheach.Chiallaigh sé seo go raibh comhlíonadh Toil Dé a fhadú go dtí Dara AidbhintChríost.

3.1.3 Beidh Lá Dara hAidbhinte Chríost na Laethanta Deireadh


Nuair a tharla trí díchreideamh na daoine roghnaithe go raibh ar Íosa dul ar mbealach na croise, ní fhéadfadh sé a chur i gcrích ach slánú spioradálta amháin.Tá sé fós dó teacht ar ais agus a chur i gcrích sprioc an deonú athchóirithe go spioradálta agus go fisiciúil agus Ríocht na bhFlaitheas ar domhain a h-athchoiriú.36 Dá réir sin, is éLá Dara hAidbhinte Chríost na Laethanta Deireadh freisin.Ar an gcúis sin dúirt Íosa,”Amhail mar a bhí laethanta Naoi, is amhlaidh sin a bheidh téarnamh Mhac an Duine.” agus tuarsé go mbeadh dursan nádúrtha go leor a bhriseadh amach ag a fhilleadh.

3.2 Véarsaí Bíobla Maidir leis Comharthaí na Laethanta Deireadh

Chreideann go leor Críostaithe, go mbeidh insna Laethanta Deireadhgo leoirdursan nádúrtha agus athruithe radacacha thar an samhlaíocht na daoine nua-aimseartha ar siúl, mar atá scríofa go litriúil sa Bhíobla. Mar sin féin, má thuig siad go bhfuil stair an cine daona an stair de Dheonú Dé, atá a h-athchóiriú an domhain go dtí an staid bhunúsach atá bheartaithe ag Dia ag an Cruthú,ansin bheadh ​​a fhios acu nach mbeidh na comharthaí de na Laethanta Deireadh tuarthasa Bhíobla le tarlúint golitriúil. Lig dúinn imscrúdú a dhéanamh ar cad iad na siombal a bhaineann i ndáiríre leis tuartha na Laethanta Deireadh.

3.2.1 Neamh agus Talamh Scriostaagus Neamh Nua agus Domhan Nua Cruthaithe

Tá sé scríofa go chinneadh Dhia an domhain a scrios i n-aois Noai.Ba’eaam Noai na Laethanta Deireadh, ach fós ní raibh an domhan scriosta. Tá an domhan síoraí, de réir mar léiríonn na véarsaí seo a leanas: “Imíonn glúin amháin as agus tagann ceann eile ina háit ach fanann an domhan ann go deo;”“Thóg sé a scrín i gcosúlacht neimhe; mar an talamh a bhunaigh sé go brách.”Cruthaíodh an domhain mar comhpháirtí obiacht Dé.

Tá Dia, an comhpháirtí subiacht, síoraí; mar an gcéanna, is ceart gur comhair go bheith an domhan, an comhpháirtí obiacht, síoraí chomh maith.Ní bheadh Dia uilechumhachtach sásta ledomhan chomhleochaileach a chruthaigha d’fhéadfadhsé caill de bharr Sátan.Cad, ansin, atá an bhrí leis na tuarthade scrios an domhain sna Laethanta Deireadh? Mar shampla:

agus sibh ag feitheamh le teacht lá Dé, agus á bhrostú! tríd sin déanfar na spéartha a scriosadh le tine, agus na dúile a leá le teas. Ach táimid ag súil, de réir an ghealltanais, le spéartha nua agus le domhan nua mar a lonnóidh an fhíréantacht

Óir na spéartha nua agus an talamh nua atá á gcruthú agam, díreach mar a bheidh siadsan buan i mo láthair, briathair an Tiarna, is amhlaidh a bheidh bhur gcine agus bhur n-ainm buan chomh maith.

‘Sé an bhrí atá leis náisiún ascriosná go mbheidh treascairt ar an fhlaithis, insan treo céanna chun náisiúnnua a thógáil caithfear flaitheas nuaa bhunú.Mar an gcéanna, ciallaíonn na tuartha go mbeidh neamh agus talamh scriosta ná go mbeidh threascairt ar tíorántacht Sátan. Ciallaíonn an chruthú de neamh nua agus talamh nua ná go mbheidh athchoiriú de neamh agus talamh ar ais go dtí flaitheas Dé cumhdaithe ar Chríost.

3.2.2Neamh agus Talamh Bhreithíthe le Dóiteáin

Cad é an bhrí leis an tuar”agus sibh ag feitheamh le teacht lá Dé, agus á bhrostú! tríd sin déanfar na spéartha a scriosadh le tine, agus na dúile a leá le teas.”insna Laethanta Deireadh?Labhair Malachi, ag bhfáidheoireacht faoi theacht Íosa, faoi teacht an lae le dhó leis an tine de bhreithíthe.Tháinig Íosa ar an saol leis​​an breithiúnas seo a caith, mar a dúirt sé: “Is chun breithiúnais a tháinig mé ar an saol seo…” Dúirt Íosa freisin,“Chun tine a chaitheamh ar an talamh a tháinig mé…” Ciallaíonn “tine” anseo ná h-achmhainní an bhreithiúnas a bhí mar cúis de theacht Íosa ar an saol. Mar sin féin, níl aon taifead de Íosa ina h-am féin ag tabhairt bhreithiúnas ar an domhain le tine litriúil.Mar sin Caithfear go bhfuil na véarsaí a thagraíonn do tine a bheith siombalach.Tá sé scríofa, “Nach ndónn mo bhriatharsa ar nós tine?…”Dá bhrí sin, is ionann breithiúnas tine breithiúnas trí Bhriathar Dé.

Lig dúinn bhreathnú ar roinnt samplaí biblicúil a bhaineann le breithiúnas trí an Bhriathar: “An té a dhiúltaíonn domsa, agus nach nglacann mo bhriathra, tá aige an té a thabharfaidh daorbhreith air. An briathar féin a labhair mé, tabharfaidh sé sin daorbhreith air an lá deireanach.””Agus ansin taispeánfaidh an mac mallachta é féin, ach déanfaidh an Tiarna Íosa é a bhascadh le hanáil a bhéil agus díothóidh é le niamhracht a theach,” ‘s’é sin, leis A bhriathar.Thairis sin, “Bata is ea a bhriathar a bhuaileann an t-anduine, agus gaoth an fhocail uaidh, maraíonn sé an t-urchóideach.”An té éisdeas rém bhréithirse, agus chreideas don té do chuir uádh mé, atá an bheatha mharrthanach aige, agus ní thiocfa sé chum damnuighthe; achd datharruigh sé ó bhás go beathaidh.”Leanann sé go raibh an breithiúnas le tine a tháinig Íosa le thabhairt ná breithiúnas leis an Bhriathar.


Cad é an fáth go ndéanann Íosa breithiúnasleis an Bhriathar?Tá an cine daona chruthaithe tríd an Bhriathar.Barrshamhail Dé don Cruthaíocht ná go gcomhlíonach na chéad sinsear cuspóir an Bhriathar tríd an Bhriathar a hionchollaigh. Ach níor choinneáil siad Briathar Dé agus thiteadar; dá bhrí sin, theip orthu cuspóir an Bhriathar a chomhlíonadh.Ó shin i leith, tá Dia ag iarraidhcuspóir an Bhriathar a chomhlíonadh trí dhaoine tite a athchruthú tríd an Bhriathar.Is é seo an deonú na h-athchóirithe atá bunaithe ar Fírinne,an Briathar mar atá léirithe insna Scrioptúir. Tá sé scríofa, “Agus rinneadh feoil den Bhriathar agus chónaigh sé inár measc, agus chonacamar-na ghlóir, a ghlóir mar Aonghin ón Athair, lán de ghrásta agus d’fhírinne.”

Réadaigh Íosa go hiomlán an Bhriathar.Tiocfaidh Sé arís mar an caighdeán de bhreithiúnais ón Bhriathar agus déanfaidh Sé breithiúnasar an mhéid go bhfuil cuspóir anBhraithar comhlíonta ag an cine daonna.Cuidíonn breithiúnas sa chomhthéacs seo le baint amach an sprioc de athchóiriú, ‘s’é sin réadú cuspóir an Bhriathar.Dá réir sin, le linn cúrsa an Deonú, caithfidh an Bhriathar a bheith ar bun mar an caighdeán trínar féidir breithiúnas a chur i bhfeidhm. Ba mhéala Íosa,”Chun tine a chaitheamh ar an talamh a tháinig mé, agus nach mór is áil liom go

mbeadh sí ar lasadh cheana féin!”Mar ionchollú anBhraithar, bhí Sécráitenár ghlac daoine Iosrael leis na focail shlánaithe a d’fógair Sé.

 

3.2.3 Na Marbh ag Éirí Amach as a n-Tuamaí

Tá sé scríofa sa Bhíobla go n-éiróidh na marbh as a n-uaigheanna ‘sna Laethanta Deireadh:

mar nuair a thabharfar an fógra le glór an ardaingil agus le trumpa Dé . . . tiocfaidh an Tiarna féin anuas ó neamh agus ar dtús éireoidh na mairbh i gCríost. -ITeas 4:16

Is féidir linn a thuiscint an bhrí atá leis an tuar seo trí imeacht den chineál céanna a scrúdú, nuair a d’ardaigh an marbh as a n-tuamaí ag an am de bháis Íosa:

D’oscail na tuamaí agus d’éirigh mórán de choirp na naomh a bhí ina suan: tháinig siad amach as na tuamaí tar éis d’Íosa aiséirí agus isteach sa chathair naofa agus taibhsíodh iad dá lán.-Matha. 27: 52-53

Ní chiallaíonnan véarsa seogur ardaighna corp dianscaoilte na naomhsuas as a n-uaigheanna go litriúil.Más rud é gur d’ardaigh corp fisiciúil na naomh den Aois Sean-Tiomna go hiarbhír as a n-tuamaí agustaibhsíodhiados comhair go leor daoine in Iarúsailéim, bheadh ​​siad a bheith cinnte chundearbhaighdo na ndaoine faoi Íosa, toisc go raibh a fhios acu cheana féin go raibh sé an Meisias.Tar éis fianaise den sórt sin a clois, cé acu i measc na háitritheoirí Iarúsailéim nach mbeadh chreid acu insan Íosa céasithe?Ina theannta sin, má thárla sé in ndáiríre guréirí na naomh as a n-tuamaí sa colainn,ansin bheadh​​ a n-gníomhaistaifeadta sa Bhíobla go cínnte. Mar sin féin, ní feicimid aon taifid den sórt sin.

Cad a chiallaíonn an Scrioptúr nuair a deir sé gur ardaigh corp na naomh óna dtuamaí?Rinneadh daoine a d’fhéadfadh bhraith ar spoirad na h-iar naomh ag aiséirí go spioradálta agus ag teaspáint iad fhéin don domhan an taifead seo. Tá sé seo i bhfad cosúil le Maois agus Éilias, a theaspáin iad fhéin roimh Íosa mar spiorad ar an Sliabh na Athrú.

Cad atá “an tuama” mar siombail de?Nuair a bhreathnaítear ar réimse na spiorad foirmúil, an réigiún den domhan spiorad ina raibh spiorad naomh na Sean-Tiomna i n-áras, ó bParthas, réimse an domhain spiorad a d’oscail Íosa, bhreathnaítear dó bheith ina h-áit dorcha.Dá réir sin, dtagraítear ar mar tuama.Cónaí spiorad na naoimh go léir sa réigiún níos ísle sin den domhan roimh gur theaspáineadh iad le creidmheach tiúinta go spioradálta ar an domhain.

3.2.4 Daoine ar an Domhan Gabhadh Suas le Freastal ar an Tiarna san Aeir

Ansin an méid a bheidh fágtha beo dínn, ardófar chun siúil sinn mar aon leo trí na néalta in airicis an Tiarna sa spéir, agus ar an gcuma sin beimid i dteannta an Tiarna go deo -I Teas.4:17

Ní dhéanann an “aer” atá luaite sa véarsa a tharchur chuig an spéir os cionn ár gceann.Sa Bhíobla, tá “domhan” go minic mar siombail le haghaidh an domhain tite faoi smacht an fhlaithis olc, cé go bhfuil “Neamh” go minic mar siombail don saol gan pheaca den fhlaithis maith. Go cinnte maireann an Dia uileláithreach i ngach áit ar an dtalamh, ach fós guímid, “Ár nAthair atá ar neamh.”Cé go rugadh Íosa ar an domhain, tá sé dá dtagraítear mar “an té a tháinig anuas ó neamh, Mac an Duine [atá ar neamh].”Ciallaíon cruinniú leis an dTiarna san aer go mbeidh na naoimh ag ghlacadh leis an dTiarna i domhain na fhlaitheas maith nuair a thagann Críost arís agus athchóiríonn Ríocht na bhFlaitheas ar domhan trí díomua thar ríocht Sátan.

3.2.5 An Ghrian dhorchaigh, an Ghealach gan Solas agus na Réaltaí ag Titim ó Neamh

Sna Laethanta deireadh, dúirt Íosa,”ní fada go ndorchófar an ghrian, agus ní thabharfaidh an ghealach a soilse, agus titfidh na réaltaí ón spéir.”Cén chaoi a bhfuil muid an véarsa seo le thuiscint?

Tá sé scríofa go raibh aisling ag Iósaf, an t-aonú dhéag de na dhá mhac déag de Iacób:

Rinneadh taibhreamh eile dó agus d’inis sé dá dheartháireacha é:”Féach! bhí taibhreamh eile agam,” ar sé. “Ba shiúd iad an ghrian agus an ghealach agus aon réalta dhéag ag sléachtadh dom.” D’inis sé dá athair agus dá dheartháireacha é agus thug a athair scalladh dó: “Cad é mar thaibhreamh a taibhríodh duit!” ar sé, “an amhlaidh a bheidh mise agus do mháthair agus do dheartháireacha ag teacht agus ag sléachtadh go talamh duit?” Gein. 37:9-10

Nuair a bhí Iósaf níos déanaí ina príomh-aire na hÉigipte,d’umhlúaigh a thuismitheoirí agus deartháireachasíos os a chomhair, amhail do thairrngir an aisling. Ina aisling, shiombailigh an ghrian agus an ghealach na tuismitheoirí, cé go shiombailigh na réaltaí a gcuid leanaí.Mar a bheidh mhínithe, tá Íosa agus an Spiorad Naomh na Tuismitheoirí Fíor a tháinig le athbhreithiú a thabhairt do na daonnachta in n-áitÁdhamh agus Éabha.Dá bhrí sin, sa tuar seo óMhatha, ciallaíonn an ghrian agus an ghealach Íosa agus an Spiorad Naomh, agus ciallaíonn na réaltaí na creidmhighdílis atá a gcuid leanaí.In áiteanna eile, tá Íosa curtha i gcomparáid leis an solas fíor mar gheall gur tháinig sé mar an ionchollú den Bhriatharagusthaithin amachsolas na fírinne.Anseo, ciallaíonn solas na gréinesolas bhriathar Íosa, agus ciallaíonn solas na gealaí solas an Spiorad Naomh, a tháinig mar Spiorad na bfhírinne.

Chun an ghrian a dhorchaigh, agus an ghealach a sholais a chailleadh, ciallaíonn sé go chailleadhBriathar an Tiomna Nua a thóg Íosa agus an Spiorad Naomh aloinnir.Conas is féidir leis an Bhriatharmar a léirigh sa Tiomna Nua a sholais a cailleadh? Bhí Briathar an Sean-Tiomna uraithe nuair a tháinig Íosa agus an Spiorad Naomh agus thugadar dúinn Bhriathar an Tiomna Nua,a chomhlíon Bhriathar na Shean-Tiomna.Mar an gcéanna, nuair a fhilleann Críost agus thugann an fhírinne nua d’fhonn Bhriathar an Tiomna Nua a chomhlíonadh agus neamh nua agus talamh nua a thógáil, caillfidh an Bhriathar a thug sé ar a chéad theacht a sholais. Tá sé ráite go caillaidh an Bhriathar a sholais mar gheall ar, le teacht le ré nua, beidh tréimhse na misean atá ag an sean fhírinne imithe i léig.


Ciallaíonn an tuar go mbeidh na réaltaí ag titim ón spéir go mbeidh sna Laethanta Deireadh go leor creidmheach Críostaí dílis agglacadhmíchéim agus thitfidh ó ghrásta Dé.Thart ar am Íosa, bhí na ceannairí de na daoine Giúdach go léirtnúthánach do theacht an Meisias,ach bhuaileadar a threascairt nuair nár h-aithin said Íosa mar an Meisias agus chuadar ina gcoinne. Mar an gcéanna, tá Críostaithe a bhí ag fanacht go himníoch le filleadh Íosadóigh an míbhreithiúnas céanna a dhéanamh agus titim nuair a fhilleann sé i ndáiríre.

D’iarrÍosa, “Ach nuair a thiocfaidh Mac an Duine, an bhfaighidh sé creideamh ar an talamh?”Ar ócáid ​​eile a dúirt sé go mbeadh sé a dhearbhú le creidmheach cráifeach,”Ansin déarfaidh mé go lom díreach leo: ‘Ní raibh aithne agam oraibh riamh. Imígí uaim, sibhse a dhéanann an t-olc!”Thug Íosa na rabhaidh seo do Críostaithe na Laethanta Deireadh toisc gur chonacthas go mbeadh siad is dócha bheith díchreideamh agus foghail ina gcoinne ar a Dara Aidbhint.

Alt 4
Na Laethanta Deireadh agus na Laethanta Láithreach


Nuair a bhí Íosa ag labhairt le Peadar ar a ndán, d’iarr Pheadar dó faoi thodhchaí Eoin. D’fhreagair Íosa,”Más mian liom é a fhanacht go dtaga mé, cad é sin duitse?”Ar éisteacht seo, cheap na deisceabail go bheadh ​​Íosa ag teacht ar ais le linn shaolré Eoin. Thairis sin, dúirt Íosa dá dheisceabail, “Deirim libh go fírinneach, sula mbeidh cathracha Iosrael siúlta agaibh, beidh Mac an Duine tagtha.”agus “Deirim libh go fírinneach, tá daoine anseo i láthair nach mblaisfidh an bás nó go mbeidh Mac an Duine feicthe acu ag teacht ina ríocht.”Bunaithe ar nanathanna,chreid na deisceabail agus go leor Críostaitheó shin go mbeadh Íosa ag filleadh ar ais le linn a saoil. Tá siad ciaptha de shíor ag mothú práinne go bhfuil na Laethanta Deireadh ar láimh. Tá sé seo toisc go theipeann orthu sin a thuiscint an bhrí bunúsacha na Laethanta Deireadh.

Is féidir linn a dhéaduchtú go bhfuil an lá atá inniu ann i ndáiríre na Laethanta Deireadh trí scrúdú a dhéanamh ar na imthosca éagsúla an aois reatha.Is féidir linn a h-aithint sna imthosca an athchóiriú dena trí bheannachtaí móra,a bhfuil mar intinn ag Diaina Dheonú athchóiriú. Mar a dúirt Íosa:

Ach foghlaimígí ón gcrann fígí an parabal seo: Nuair a bhíonn an ghéag go húr agus í ag cur na mbachlóg amach, bíonn a fhios agaibh an samhradh a bheith in achmaireacht. Amhlaidh sin daoibh nuair a fheicfidh sibh na nithe úd uile, bíodh a fhios agaibh go bhfuil sé in achmaireacht, ar an tairseach. -Matha. 24:32-33

4.1 Comharthaí Athchóiriú an Chéad Beannú

An chéad beannacht a thug Dia do Ádhamh agus Éabha ná foirfeachta de charachtar aonair.Sa domhan nua-aimseartha, tá feiniméin éagsúla a léiríonn go bhfuil deonú Dé chun dhaoine tite a h-athchóiriúar ais go dtí a staid bhunaidhmar dhaoine aonair foirfeach gar a buaic.

Sa gcéad dul síos, is féidir linn a thabhairt faoi ndeara go bhfuil an spioradáltacht na ndaoine tite á athchóiriú. Táimid tar éis a míníodh cheana féin nuair a shroicheann duine foirfeachta, go n-éiríonn sé go hiomlán mar aon le Dia i gcroí agus tá sé in ann caidreamh fíor a thógáil le daoine eile.Ádhamh agus Éabha, cé nach raibheadar foirfe go leor, bhíodar in ann comhrále Dhia.Nuair a thiteadar as an stát seo, ba chúis é dóa sliocht freisin suncáil isteach i n-aineolas agusneamh-mhothú do Dhia. De réir a chéile, tá an spioradáltacht na ndaoine titeathshlánaithe mar a bhainneann siad taitneamh as fiúntas an aois i deonú na h-athchóirithe.Sna Laethanta Deireadh, mar sin, beidh goleor creidmheach dílis a fháil an gcumas chun cumarsáid a dhéanamh le Dia, mar a bhí tuarthasa Bhíobla:


“Tarlóidh sna laethanta deireanacha,” arsa an Tiarna, ‘go ndoirtfidh mé amach mo spiorad ar an uile dhuine, agus déanfaidh bhur gclann mhac agus bhur n-iníonacha tairngreacht. Feicfidh bhur bhfir óga aislingí, agus déanfar taibhreamh do bhur seanóirí.’-Gníomhartha 2:17

Agus muid ag finné múr de feiniméin spioradálta a bheidh ar siúl go léir timpeall orainn, is féidir linn bheith aithneach go bhfuil an ré faoi láthair na Laethanta Deireadh.Táimid ag dul isteach i ré nuair is féidir linn teacht ar foirfeachta aonair agus chéad beannacht Dé a h-athchóiriú.

Tá an dara chomhartha go bhfuil an chéad beannacht á athchóiriú sa ré reatha a fheiceáil insan treocht stairiúil i dtreo téarnamh saoirse an bhun-aigne.De bharr an Titim, bhíár mbun-aigne seaicáilte faoicuingSatán,agus chaill muid an tsaoirse chun teacht roimh Dhia.Insan ré reatha, fhad is atá daoine ag streachailt ar son saoirse ag costas a saoil,tá an dúthracht chun saoirse fíor a bhaint amach tar éis an ard is airde a schroich. Is léiriú é seo go bhfuil muid ag dul isteach anois le ré nua ar féidir linn foirfeachta aonair a bhaint amach, diúltaíodh fada ag Satán, agus dul roimh Dhia i saoirse.

Tá an tríú comhartha athnuachan den chéad beannacht an athchóiriú de luach fíor an duine. Ó thaobh cothrománach,tá seilbh ag gach duine ar luach comhionann,ach ní thugann sin cóir do a fiú fíor.Ó thaobh ingearach na bhFlaitheas, tá seilbh ag gach duinear an luach is urard cosmaí.Chaill cine daonna a luach bhunúsach de bharr an Titim.Sa ré reatha, mar atá rathúnas agus bhláth ar idéalacha daonlathach, tá feachtais déanta ag daoine maidir lefuascailt sclábhaithe,saoirse na mionlach ciníoch ainneart, agus neamhspleáchas na náisiún beag agus lag. Tá siad ag moladh cearta an cine daonna agus comhionannas idir an dá ghnéas agus i measc gach pobail.Níos mó ná riamh, tá daoine ag ardú go dúthrachtach luach an duine aonair i dtreo a bhun-luach.Léiríonn sé seo go mór dúinn gur tháingamar ar tairseach na Laethanta Deireadh, nuair is féidir le daoine tite chéad beannacht Dé a h-athchóiriú.

Tá an ceathrúcomharthago bhfuil an chéad beannacht á athnuachan insan aois reatha an athchóiriú de grá bhunúsach, fíor i ndaoine tite.Beidh an domhan ina bhfuil idéalach Débainte amach a bheith i n-íomhá de aonair foirfe. Tá gach duine sa saol seo aontaithe le Dia go hingearach, agus is é seo an bonn inar féidir leo maireachtáil go nádúrtha lena chéile go cothrománach.Is féidir dlúthpháirtíocht agus ionbhá a bhaint amach ach amháin nuair a bheith daoine páirteach le chéile i ngrá Dé.De bharr an Titim, briseadh an banna ingearach ghrá idir Dia agus daoine, agus b’a é sin ar a seal chúis ghearradh don grá cothrománach eathra.Mar thoradh air sin, tháinig stair an cine daonnale bheith cheann de choimhlint suthain. Sa ré faoi láthair, áfach, tá fealsúnacht an ghrá uilíoch tar éis éirí go forleathan, agus tá daoine ag lorg níos mó grá fíor, bhunúsach. Tá sé seo níos mó fianaise go bhfuil an t-am i láthair an oíche roimh na Laethanta Deireadh, nuair is féidir linn chéad beannacht Dé a athchóiriú agusteacht ar foirfeachtas de carachtar aonairbunaithe ar grá Dé.

4.2 Comharthaí de Athchóiriú an Dara Beannú

Ba’ea dara beannacht Dé do Ádhamh agus Éabha Tuismitheoireacht Fíor a bhaint amach agus leanaí maith a thógáil, ag formáil teaghlaigh, sochaí agus domhain le réimeas na maitheasa. Mar sin féin, thit Ádhamh agus Éabha, thánadar le bheith tuismitheoirí olc a d’iolraigh leanaí olc; agus rinne a sliocht (gach daonnachta) domhan faoi chois ag olc.Ó shin i leith, tá Dia i mbun Deonú dhá ghné, inmheánach agus seachtrach, chun flaitheas na maitheasa a h-athchóiriú.

Bhunaigh Dia reiligiúin agus d’oibrigh trí iad chun spioradáltacht daoine a ardú ag íonúcháin daoine go hinmheánach ó eilimintí satánac. Ag an am céanna, tá Dia ag ghearradh as tionchar seachtrach Sátan trí coimhlintí agus cogaí. De réir Sátan a scaradh go hinmheánach agus go seachtrach, tá an deonú athchóirithe ag ardú suas leanaí maith a mbeidh lá amháin in ann freastal ar Críost nuair a thagann sé mar an Tuismitheor Fíor. Insan treo seo, tá stair an duine á réiteach an bhealaigh chun dara bheannacht Dé a h-athchóiriú. Dá réir sin, is féidir linn a dhéaduchtú go bhfuil an ré faoi láthair na Laethanta Deireadh trí scrúdú a dhéanamh ar na comharthaí den athchóiriú inmheánach agus seachtrach de fhlaithis Dé.Tá siad seo a léiriú mar treochtaí i stair na forbartha na réimsí cultúrtha agus i stair an ardú agus titim de na náisiúin, an dá cheann acu atá fréamhaithe i reiligiún.

Ar dtús, lig dúinn imscrúdú a dhéanamh ar conas a bhfuil stair forbartha na réimsí cultúrtha imithe ar aghaidh go dtí an pointe nuair a,insan ré seo, thángamar go dtí tairseach na Laethanta Deireadh.Cuireann Dia fáithe agusnaoimh go daonnachta titechun reiligiúin a bhunú.Oibríonn Sé chun iad a fhorbairt tríd bhun-intinn na daoine a bhíonn ag lorg an maith. Insan treo seo, tógann Dia suas réimsí cultúrtha atá bunaithe ar reiligiún. Cé go bhfuil go leor réimsí cultúrtha tagtha chun cinn le linn na staire, le himeacht ama is mó acuacumaisc le chéile nó a bhí ionsúite ag cinn eile. San aois seo, feicimid treocht shoiléir i dtreo an foirmiú de sféar cultúrtha domhanda amháin bunaithe ar hidéil Críostaí.Fhaid is a théann an treocht seo ar aghaidh, tá gach ciníocha agus pobail ag teacht níos mó chun seasamh taobh le taobh mar deartháireacha agus deirfiúracha faoi grá agus treoir Íosa Críost, mar sin de ag athchóiriú dara beannacht Dé.

Is é an t-idirdhealú is mó idir an Chríostaíocht agus reiligiúin eile ná go bhfuil a chuspóirchun fáiltiúagus onóir a thabhairt do Thuismitheoirí Fíor na daonnachta,trína féidir le gach duine a bheithathshaolaithemar leanaí maith.Insan treo seo, ba cheart do Chríostaíocht athnuachan a dhéanamh ar an domhain mar teaghlach domhanda amháin mar cuspóirDhia ó thráth na chruthú.Déanann é seo an Chríostaíocht an reiligiún lárnach leis an misean chun sprioc deonú na athchóirithe a chomhlíonadh. Sa ré reatha, tá an domhan ag comhtháthú isteach i réimse cultúrtha amháin atá bunaithe ar barrshamhlacha Críostaí. Toisc go raibh tionchar mór ar andomhan ag teagasca Íosa agus an Spiorad Naomh, a bhfuil na Tuismitheoirí Fíor an chine daonna, tá an mbealach oscailte do gach duine a bheith ina leanaí diaganta. Is é an treocht seo fianaise go bhfuil dara beannacht Dé á athchóiriú.Dá bhrí sin, is féidir linn a mheas go cinnte go bhfuil an aois reatha na Laethanta Deireadh.

Ar aghaidh ó seo, lig dúinn imscrúdú a dhéanamh ar conas a bhfuil an stair den t-ardú agus titim de na náisiúin ag dul chun cinn i dtreo an sprioc de achóiriú de bhflaitheas na maithe, mar sin de á threorú sinn isteach insna Laethanta Deireadh.Is earráid a tharlaíonn de bharr aineolas ar deonú bunúsach Dé chun féachaint ar an chúis de streachailt agus cogaí mar fiú faic coinbhleachta leasa agus comórtais idir idé-eolaíochtaí. Tá an chine daonna ag céasadh trí stair peacúil ó shin i leithó thit an chéad sinsear faoi smachtú Sátan.

Mar sin féin, chomh fada go fóill agus a sheasann cuspóir Dé de a chruthú, ní mór an aidhm atá leis an stair seo ná chun na ceangail le Sátan a ghearradh amach agus ríocht Dé a h-athchóiriú.Mura raibh aon cogaí nó scaireanna sa domhan tite, ansin bheadh ​​an flaitheas olc ag leanniúnt ar aghaidh go deo, agus ní bheadh ​​an domhan athchóirithe riamh.Dá bhrí sin, d’obraigh Dhia A dheonú chun an flaitheas neamhaí a h-athchóiriú trí céimeanna.Cuireann sé fáithe agus naoimh ar an domhan titele reiligiúin a bhunú agus leibhéal na moráltachtaa ardú.Bunaíonn Sé rialtaisaí le caighdeáin níos airde maitheasa a thagann chun dul i gcoinne agus a scriosréimeanna le caighdeáin níos ísle maitheasa.Chun an deonú athchóirithe a chomhlíonadh dá bhrí sin, tá coimhlintí agus cogaídosheachanta.

Mar achoimre ar roinnt de na saincheisteanna seo, go leor díobh a bheidh déaláilta leis níos déine i gCuid II, tá stair an cine daonna imithe chun cinn tríd an cúrsa deonach de athchóirithe tríslánaíochta.Cé go raibh amanna nuair a bhí chuma go raibh an olc i réim, sa deireadh laghdaigh na fórsaí sóisialta agus polaitiúla réasúnta olc agus ionsúigh isteach iad insna fórsaí níos diagrach. Dá bhrí sin tá na cogaí a mhúnlaigh an t-ardú agus titim de na náisiúin doshechanta le linn an deonú chun an réimeas maith a h-athbhunú.

Mar shampla, sa Bíobla d’ordaigh Dia do nah-Iosraeilíteachna seachtthreibhdeCanána scrios.Nuair a míréirSólEisean, ag fágáil roinnt de na Amáiléicigh beo lenan-eallach,phionósú Dhia go mór é. Cé gur d’ordaigh Dhia ar an ócáid ​​sin do na h-Iosraeilíteach na Ginte a scrios,agam eile, nuair a d’iompaigh Iosraeilíteach an ríocht thuaidh chuig olc,sheachadtaDhia iad isteach i lámha nah-Aisiriaigh.Ní mór dúinn a thuiscint ach go raibh aon intinn Dé leis na himeachtaí seo náan bhflaitheas olc a mhúcadh agus ríoghacht maith a h-athchóiriú. Dá bhrí sin, tá troideanna idir dhaoine aonair laistigh den flaitheas maith céanna ar taobh Dé olc, toisc go féidir leo a lagú agus fiú faoi deara an fhlaithis maith féin a díscaoileadh.Ar an láimh eile, tá cogaí sheoladh ag flaitheas maithchun flaitheas olc a malartaigh maith sa mhéid is go gcuireann siad leis an comhlíonadh den deonú na h-athchóirithe.

Sheirbheáil stair na coimhlintí i measc na náisiún an cúis de ghearradh as ceangail Sátan go chine daonna. Tá stair imithe ar aghaidh go dtí an pointe anois nuair is féidir thaobh Désaothraigh ar gcríocha agus saibhreas ar fud an domhain. Thosaigh an deonúchun daoine a saothraigh le dhaoine aonair glaoite ag Dhia.Leathanaigh bhunús Dé de réir a chéile do theaghlaigh, sochaithe agus na náisiúin, agus sa lá atá inniu tá bainte amach ar ag an leibhéal domhanda.Thosaigh leis an deonú chun Satán a scaradh leis an clan tsochaí agus lean sé trí céimeanna forbartha pholaitiúil agus shóisialta: feodachas, monarcachas, agus, sa lá atá inniú, an daonlathais.Faoi láthair, tá ár domhain roinnte i dhá: an saol daonlathach,atá ag iarraidh le sochaithe ar thaobh Dé a chruthú, agus an domhan cumannach, a bhí ag bunú córais ar thaobh Satán.

I bhfocail eile, cé go thosaigh stair an cine daonna tite faoi fhlaitheas Satán, tá Deonú Dé tar éis tugadh faoi athrú forchéimnitheach de réir a chéile ar croí na ndaoine agus tá an bhun-nádúr, a cuairdaíonn maitheas trí reiligiún, fealsúnacht agus eitice cothaithe.Spreag an chothú inmhéanach seo grúpaí a lorgann riail coiriúil chun scaradh ón olc atá i réim.Tá an próiseas scartha seo ag chríochnaigh i mbunú de dhá cumhachtaí freasúrach ar an leibhéal domhanda.Ní féidir in aon treo leis na dhá flaitheasa, le cuspóirí contrártha, cómhaireann gosíochánta.Mar a thagann stair an cine daonna congrach chuig a gcríoch, cinnte beidh siad ag teacht chuig an bpointe trasnaithe, ag buaileadh go hinmheánach i réimse na idé-eolaíocht. D’fhéadfadh an coimhlint inmheánach seo iad a spreag chun dul i ngleic i gcogaí seachtracha le fórsaí míleata.

Ag deireadh an choimhlint seo, beidh flaitheas Satán caillte go deoagus beidh flaitheas Neamh a ath-bhunú mar an t-aon flaitheas síoraí Dé.Sa lá atá inniu ann tá muid ag an bpointe seo an-trasnaithe, nuair atá na dá shaol ag tabhairt aghaidh ar a chéile sa cath deiridh.Tá sé seo fós níos mó fianaise go bhfuil an ré faoi láthair na Laethanta Deireadh.

Is féidir leis an sreabhadh stair an cine daonna, ina bhfuil maith agus olc scartha de réir a chéile, a chur i gcomparáid leuisceclábarach.Nuair atá uisce clábarach ag sileadh go mall, doirteann an láib go bun agus ardaíonn an t-uisce glan go dtí an barr, go dtí sa deireadh nuair atá an láib agus uisce scartha go hiomlán. Tá stair an cine daonnacosúil leis seo: le himeacht ama, doirteann flaitheas olc go mall chun scrios fad is a ardaíonn an flaitheas maith de réir a chéile ar an chonair na rathúnais.Tar éis do na dhá flaitheasa trasnaigh le chéile gar do dheireadh na staire, beidh an flaitheas maith fós marRíocht síoraí Dé, cé go mbeidh an flaitheas olccailltesa dorchadas síoraí.

Is é an ré nuair a trasnaíonn na cosáin de na flaitheasa maith agus olc a chéile na Laethanta Deireadh.Is é sé seo freisin an t-am nuair a bheidh titim Ádhamh agus Éamha ó bharr na céime fáis a h-athchóiriú trí slánaíocht.Beidh gach duine insan ré seo ag fulaingt trí mearbhall idé-eolaíocha mór, cosúil mar a bhí an chéad sinsear an cine daonna ag an bpointe dá gcathú mearbhall go h-iomláin faoi cé ba chóir dóibhumhlaighagus cad ba cheart treoir a thabhairt da gcuid gníomhartha.

Le linn an deonúathchóiriú, bhí go leoir tarluithe de na Laethanta Deireadh, nuair a tháinig na flaitheasa maith agus olc go dtí an pointe trasnaithe.Bhí amannaNaoi agus Íosa, mar a luadh níos luaithe, na Laethanta Deireadh chomh maith. Dá réir sin, bhíodar freisin amanna nuair a dtrasnaítear an dá flaitheasa. Ach mar gheall ar gur theip ar dhaoine a n-chuid freagrachta a chur i gcrích,bhí iarrachtaí Dé an flaitheas olc a scrios bambairne,agus bhí Ar tús a chur arís ar an deonú chun maith a scaradh ó olc. Ag am atheacht Íosa, beidh na dá flaitheasa ag trasnú arís.Téann cúrsa an deonú i gcosán bíseach, ag bogadh ar aghaidh sa tóir ar cuspóir na cruthú cé go ath-thárlaíonn imeachtaí go tréimhsiúil ar bhealach ciorclach. Dá bhrí sin, tá stair á thimtriall arís agus arís eile, ag táirgeadh tréimhí comhuaineach.

4.3 Comharthaí de Athchóiriú an Tríú Beannú

Nuair a bhí foirfeachta bainte amach agÁdhamh agus Éamha, bhí siad le chomhlíonadh tríú bheannacht Dé trí tiarnas a fháil thar an domhain nádúrtha. Tá dhá ghné ag tiarnas thar an domhain nádúrtha: inmheánach agus seachtrach. Cailleadh na dá gnéithe seo de tiarnas ón gcine daonna ag an Titim, ach táimid ag finné a athchóiriú sa ré seo.Molann sé seo freisin go bhfuil an ré faoi láthair na Laethanta Deireadh.

Sainchiallaíonn tiarnas inmheánach tiarnas an chroí. Beidh éinne a shroicheann foirfeachta agus a thagann go hiomlán chundáimh a bheith aige nó aice i gcroí le Dhia in ann taithí a fháil de Chroí Dé mar a réaltacht féin.Dá réir sin, beidh sé in ann an chruthú a grá leis an grá chéanna a eascraíonn as Chroí Dé agus meas a thabhairt dáh-áilleacht leis an gliondar céanna le Dhia. Is é seo an bhrí le tiarnas an chroí.Mar sin féin, nuair a thit dhaoine agus ní d’fhéadfadh taithí Chroí Dé a mhothú a thuilleadh mar réaltacht, ní fhéadfadh siad ach iorad baint a thuilleadh leis an gcruthú leis an grá chéanna a sreabhann as Chroí Dé.

Tá spioradáltacht daoine titeardaithe go céimseach ag deonú athchóiriú Dé trí reiligiún, fealsúnacht, eitic agus mar sin de, i dtreo Dia. Sa domhan nua-aimseartha, tá fianaise ann go bhfuil daoine ag fáil ar ais arís an diongbháilteacht chun rialú ar an chruthú trí chroí.

Seasann tiarnas seachtrach i gcomhair máistreacht ceart den chruthú trí eolaíocht agus teicneolaíocht.Dá mbheidh foirfeachtas bainte amach ag ár gcéad sinsear agus tiarnas inmheánach bainte amach thar an chruthú, in ann é a grá leis an croí céanna le Dia, ansin bheadh ​​a goilliúnacht leis an ngné spioradálta den chruthú le bheith forbartha go dtí an chéim is airde.Bheadh ​​sé seo a spreagadh dul chun cinn tapa na heolaíochta,a thabhairt dóibh tiarnas seachtrach thar gach rud sa domhan nádúrtha.Bheadh ​​an cine daonna tar éis teacht ar na réaltaí i bhfad ó shin agus leas a bhaint as acmhainneacht iomlán na cruinne.Bheadh ​​dul chun cinn eacnamaíoch le bheith i dtionlacan le forbairt na heolaíochta agus na teicneolaíochta, a chruthú timpeallacht maireachtála compordach agus taitneamhach.

Mar sin féin, mar gheall ar an Titim, tháinig laghdú ar spioradáltacht daoine, agus chaill siad tiarnas inmheánach thar an domhain nádúrtha.Tháining a goilliúnacht spioradálta chun bheith chomh marbh leis na n-ainmhithe, agusd’ísligh siad go dtí an leibhéal de dhaoine primitíbheach.Dá bhrí sin, chaill siad freisin tiarnas sheachtrachathar an domhain nádúrtha.Trí deonú athchóiriú Dé, tá spioradáltacht daoine á ardú agus tá a n-tiarnas inmheánach thar an chruthú á athchóiriú. Mar thoradh air sin, tá a n-tiarnas seachtrach a athnuachan freisin,as a dtagann dul chun cinn sár-eolaíocht an lae inniú.Tá timpeallacht maireachtála thar a bheith compordach agus taitneamhachtógtha ag daoine nua-aimseartha tríd an dul chun cinn eacnamaíoch atá ag gabháil le forbartha eolaíche. Dá bhrí sin tá daoine tite a h-athshlánú a dtiarnas thar an t-uilebhith, ag dul ar aghaidh i dtreo ath-bhunú an tríú beannacht Dé.Ag breathnú ar seo, táimid cinnte go bhfuil an ré i láthair na Laethanta Deireadh.

Mar achoimre, tá réimsí cultúrtha an domhan ag inréimniú i dtreo léibheann cultúrtha domhanda amháin bunaithe ar chreideamh amháin.Comhthráth, tá náisiúin ag bogadh i dtreo teacht ar gaireas le haghaidh rialachas idirnáisiúnta, tar éis imeacht ar aghaidh ó Chumann na Náisiún do na Náisiúin Aontaithe.Sa lá atá inniu, tá daoine ag shamhlú pleananna do rialtas domhanda. I réimse an eacnamaíocht, tá an domhan ag gluaiseacht i dtreo mhargadh idirnáisiúnta amháin a bhunú. Tá an scaradh am agus spás sáraithe ag an-fhorbartha iompar agus teicneolaíochta cumarsáide. Is féidir le daoine an lá atá inniu taisteal agus cumarsáid a dhéanamh lena chéile beagnach amhail is dá mbeidh said go léir ina gcónaí sa sráidbhaile céanna.Is féidir daoine de gach rásaí, ó Oirthear agus Iarthar, bualadh le chéile chomh héasca is dá mbheadh said mar baill de theaghlach mór.Tá daoine ar gach denasé mhór-roinn ag trasnú na n-aigéanag lorg cairdeas agus grá bráthar.Mar sin féin, is féidir le teaghlach a bhunú ach amháin nuair atá athair agus máthair; ach ansin amháin is féidir grá fíor bráthar teacht chun cinn.Ach amháin nuair a thagann Críost arís mar Tuismitheoir na daonnachta a bheidh gach duine bheith in ann páirt a ghlacadh le chéile i teaghlach mór amháin agus cónaí comhchuí sa sráidbhaile domhanda.

Mar anochtann na himeachtaí seo, is féidir fhios a bheith againn go bhfuil an lá atá inniu ann go deimhin na Laethanta Deireadh.Ach tá fós bronntanas deiridh amháin a gcaithfidh stair a chur i láthair do na daonnachta: is é an teagasc cosmaí a féidir a ceangal le chéile na strainséirí go léir den tsráidbhaile dhomhanda i teaghlach amháin tríd an grá agus treoir de na tuismitheoirí céanna.

Alt 5
Na Laethanta Deireadh, an Fhírinne Nua agus ár Dearcadh

 

5.1 Na Laethanta Deireadh agus an Fírinne Nua

Tá daoine tite a shárú a n-aineolas inmheánachatría spioradáltacht agus intleacht a shoilsiú le “spiorad agus fírinne” trí reiligiún.Is féidir “Fírinne” a roinnt i dhá chineál:fhírinne inmheánach mar a mhúintear de réir creidimh, rud a chabhraíonn le daoine aineolas inmheánach a shárú, agus fírinne seachtracha a fhaightear trí eolaíocht, rud a chabhraíonn le daoine aineolas seachtracha a shárú. Dá réir sin, is féidir linndhá ghné a aithin laistigh den intleacht: an intleacht inmheánach,múscailte ag fírinne inmheánach, agus an intleacht seachtrach, múscailte ag fírinne seachtracha.Tagann fhorbairt ar reiligiúin de réir mar a thóraíonn an intleacht inmheánach fhírinne inmheánach, cé go dtagann forbairt ar eolaíocht fhaid is a tóraíonn an intleacht seachtrach fhírinne seachtracha.

Seasann “Spiorad” sa chomhthéacs seo i gcomhair an inspioráid na bhFlaitheas.Tosaíonn cognaíocht deréaltachtspioradáltanuaira fheictear étríd na cúig chéadfa an féin spiorad.Tá na tuiscintí seo dáimh chun bheith leis na cúig chéadfa fisiciúil agus bhraithtear ar go fiseolaíoch.Eiríonn cognaíocht na fírinne, ar an láimh eile, as an t-eolas bainte ón domhan fisiceach mar go bhraitear go díreach ar tríd árbhallchéadfacha fiseolaíocha.Tagann cognaíocht mar sin de trí phróisis spioradálta agus fisiciúil araon.

Éirionn an cine daona chomhlán ach amháin nuair atá a gcuid féin spiorad agus féin fisiciúla aontaithe.Dá réir sin, ba chóir an taithí de inspioráid diaga a fuarthas trí cognaíocht spioradálta agus an t-eolas na fírinne a fhaightear trí cognaíocht fisiciúila bheith go hiomlán comhchuibhithe agus an spioradáltacht agus intleacht a dhúisigh le chéile.Tá sé ach amháin nuair atá athshonadh ag na gnéithe spioradálta agus fisiciúilde cognaíocht le chéile gur féidir linn Dia agus an t-uilebhith athuiscint go maith.

Cabhraíonn Dia mar sin le daoineaineolach,tite chun a spioradáltacht a ardú agus léargasara n-intleacht trí spiorad agus fírinne. De réir na bealaí sin,stiúiríonn Dia A Deonú chun daoine a h-athchóiriú chuig an bhun-staid roimh an Titim. I gcúrsa stair, bhí leibhéil spioradálta agus intleachtúla daoine ardaithe de réir a chéile mar gheall ar fiúntais na h-aois sa deonú athchóirithe. Dá réir sin, tá an caighdeán an taithí spioradálta agus doimhneacht an eolais reiligiúnach agus eolaíochta méadithe dá réir.

Tá spiorad agus fírinneuathúil, síoraí agus neamhathraitheach.Mar sin féin, beidh an céim agusraon dá gcuid teagaisc agus na modhanna éagsúil a nochtadh ó aois go chéile ag athrúfhaid is atá siad a h-athchóiriú an chine daonna ó stát deaineolasdearg.Mar shampla, san aois roimh an Sean-Tiomna, nuair a bhí daoinefósdallintleachtach agus nach bhféadfadh an Briathar fírinne a fháil go díreach,d’ordaigh Dia iad tairiscintí íobartach a dhéanamh in ionad an Bhriathar. Le linn cúrsa na h-ama, bhí spioradáltacht agus intleacht na ndaoine ardaithe go dtí an pointe nuair, i lá Maois,bhronnDia dóibh an Dlí,agus ag am Íosa thug Sé anSoiscéal. Rinne Íosa é soiléir nach raibh a chuid focal an fhírinne féin; ach, dhearbhaigh sé go raibh sé féin”an tslí, an fhírinne agus an bheatha.” Bhí Íosa an ionchollú den fhírinne.Bhí afocail ach bealach ina léirigh sé é féin.Dá bhrí sin, da bhrath an raon agus doimhneacht de focail Íosa agus an modh teagaisc ar an t-é a bhí sé ag labhairt leis.

Sa chiall seo, ní mór dúinn a thuiscint go bhfuil na véarsaí sa Bhíobla ach módh amháin an fhírinne a chuir in iúl agus ní h-ea an fhírinne féin iad.Is é an Tiomna Nua ach téacsleabhar eatramhach a thugadh chun léargas do mhuintir de dhá mhíle bliain ó shin,a raibh a leibhéil spioradálta agus intleachtúla i bhfad níos ísle ná an lá atá inniu. Ní féidir leis an tart nua-aimseartha, eolaíocht-aigeanta don fhírinne a shásamh trí léirithe fírinne atá teoranta i raon aguscurtha i bhfocail isiombailí agus parabail atá dírithe go sonrach ar theagasc na daoine ó aois níos luaithe.Chun go gheobhaidhdaoine intleachtúil nua-aimseartha léargassa fírinne, ní mór le feiceáil téacsleabhar eile le ábhar níos airde agus níos saibhre, le modh níos eolaíoch de léiriú. Glaonn muid an fhírinne nua ar seo.Caithfidh an fhírinne seo, mar a pléadh roimhe seo, a bheith in ann an eolaíocht agus reiligiún a thabhairt chun réitigh mar ghnóthas aontaithe amháin chunbuaighar na gnéithe inmheánacha agus seachtracha de aineolas na ndaoine.

Lig dúinn scrúdú a dhéanamh ar roinnt cúiseanna eile nach mór dúinn léiriú nua de fírinne a fheiceáil.Ní h-ea an Bhíobla, mar a dúirt theana, an fhírinne féin, ach téacsleabhar atá ag múineadh an fhírinne.Rindreáileann sé codanna tábhachtacha den fhírinne i siombailí agus i bparabail.Ó tharla go bhfuil iad seo oscailte do léirmhínithe éagsúla, tá tagtha chun cinn easaontais go leor i measc lucht creidimh, cúis dóibh scaradh amach i go leoraicmí. Luíonn príomh-chúis de na rannáin sainchreidmheacha i gcarachtar an Bhíobla, ní insna daoine. Beidh an achrann idir aicmí ag fás níos módh diúnasach mura dtagann fírinne nuaa féidir léirigh na siombailí agus parabail atá ag dalla na fhírinní bunúsacha an Bhíobla.Gan an fhírinne nua seo, ní féidir deonú Dé, a thagann tríd an aontú na Críostaíochta, a sprioc a bhaint amach.Sin é an fáth a gealladh Íosa Briathar nua na fírinne a thabhairt dúinn sna Laethanta deireadh:

Labhair mé an méid sin libh i solaoidí. Tá an t-am ag teacht, nuair nach labhróidh mé libh a thuilleadh i solaoidí, ach inseoidh mé daoibh go soiléir mar gheall ar an Athair. – Eoin 16:25

De bharr díchreideamh na daoine a chuid ama,fuair Íosa bás ar an gcros gan a bheith in ann a mhúineadh gach rud a bhí ina chroí.Mar a dúirt sé, “Má inis mé nithe talmhaí daoibh, agus nach gcreideann sibh,cén chaoi a chreidfidh sibh, má insím nithe neamhaí daoibh?”Níos mó ná sin, cuir Íosa leis sin: “Tá mórán eile le rá agam libh, ach ní fhéadann sibh iad a fhulaingt anois,”a nochtadh cé chomh buartha’s bhí sé mar gheall ar an neamhábaltacht fiú dá dheisceabail is gairea fháil go léir go raibh sé ag iarraidh a roinnt.

Mar sin féin, ní bheidh na focail a d’fhág Íosa neamhráite ag fanacht go deo faoi rún, ach beidh lá amháin a nochtadh tríd an Spiorad Naomh mar léiriú nua de fírinne. Mar a dúirt Íosa:

Ach nuair a thiocfaidh sé siúd, Spiorad na Fírinne, déanfaidh sé eolas daoibh chun an uile fhírinne. Óir ní as féin a labhróidh; labhróidh sé na nithe a chuala sé, agus inseoidh sé daoibh na nithe atá le teacht. -Eoin 16:13.

Thairis sin, tá sé scríofa:
Agus chonaic mé go raibh, i ndeaslámh an té a bhí ina shuí sa ríchathaoir, scrolla ar a raibh scríbhneoireacht laistigh agus lasmuigh, agus é séalaithe le seacht séala;- Apac. 5:1
Tá na focail a bhí Íosa a thabhairt dúinn scríofa síos agus séalaithe sa scrolla céanna seo.

Nuair acaoin Eoin toisc nach bhféadfadh sé teacht ar aon duine ar neamh, ar an talamh nó faoin talamh fiútach go leoir an scrolla a oscailtagus é a léamh,dúirt cheann de nasheanóirí,

“Ná bí ag gol. Féach! bhí an bua ag an leon de threibh Iúdá, fréamh Dháiví, i dtreo go n-osclóidh sé an scrolla agus a sheacht séala.”Ciallaíonn an Leon de threibh Iúdá, fréamh Dháiví, Críost.Tiocfaidh an lá nuair a osclóidh Críost na seachtséala an scrolla, a bhfuil a t-ábhar fada faoi rúnda ón gcine daona, agus nochtaidh go dtí an dílis na focail den fhírinne nua.Is é seo an fáth go bhfuil sé scríofa,”Ní foláir duit fáistine a dhéanamh arís i dtaobh pobal agus ciníocha (agus teangacha) agus a lán ríthe.”Tá sé tuartha freisin faoi na Laethanta Deireadh:

Go ndoirtfidh mé amach mo spiorad ar an uile dhuine, agus déanfaidh bhur gclann mhac agus bhur n-iníonacha tairngreacht. Feicfidh bhur bhfir óga aislingí, agus déanfar taibhreamh do bhur seanóirí.-Gníomh 2:17

De bharr na cúiseanna go léir sin, is féidir linn a bheith ag súil teacht de léiriú nua de fírinne sna Laethanta Deireadh.

5.2 Ár Dearcadh sna Laethanta Deireadh

Nuair a dhéanaimid scrúdú ar an dul chun cinn na staire insan deonú athchóirithe, feicimid go dtosaíonn dispeansáid nua nuair a bhíonn an sean dispeansáid cóngrach le teacht chun deireadh.Dá réir sin, forluíonn tús na nua le gcrích na sean; mar a thiteann dorchadas ar an seana stair, tá an stair nua ag gealadh cheana.Ag am den sórt sin, na flaitheasa maith agus olc, a raibh a mbunús ag an bpointe céanna, cé go raibheadar fós ag tóircríocha contrárthaagus cé go bhfuil a gcuid torthaí tortha ar an leibhéal domhanda, taganngo dtí an pointe trasnaithe.Dá réir sin, tá iad siúd a bhfuil cónaí orthu sa tréimhse seo ag fulaingt ó imní inmheánach, eagla agus mearbhall mar gheall ar an easpa de idé-eolaíocht threorach nó fealsúnacht.Tá siad ag fulaingt go seachtrach ó achrann agus cathanna throid le hairmscanrúil.Sa Laethanta Deireadh, beidh siad lán le tubaistí agus léirscrios, mar a labhair Íosa,”Óir éireoidh náisiún in aghaidh náisiúin agus ríocht in aghaidh ríochta, agus beidh gortaí agus plánna agus maidhmeanna talún anseo is ansiúd.”

Sna Laethanta Deireadh, tá sé dosheachanta go dtiocfaidh léirscrios den sórt sin i n’fhonn is go mbeidh coscair thar an chumhacht olcagus chun riail na maitheasa a fhadaigh. Imeasc na donaireacht den sórt sin, bunóidh Dhia gan teip na lár den fhlaithis maith atá ag teacht chun cinn i n’fhonnré nua a h-úiséiráil isteach.Bhí Noai, Ábram, Maois agus Íosa i measc iad siúd a d’ardaíodh Dia mar na figiúirí lárnach dá réanna nua faoi seach.Sa lá atá inniu ann, ag an idirthréimhse stairiúil seo, ní mór dúinn an duine a fháil atá ainmnithe ag Dia mar an figiúr lárnach den dispeansáid nua ionas go bhféadfaimis a bheith rannpháirteach san aois nua seo agus onóir a thabhairt do mhianta Dé.

Ní thosnaíonn an deonú den aois nua ar an luaithreach na seanaoise.A mhalairt,eascraíonnan aois nua agus fásann i rith na céimeanna deiridh den sean aois sin agus tagann i gcoimhlint leis.Dá réir sin, tá sé deacair do dhuine atá sáite insan sean dtraidisiún a thuiscint nó a glacadh leis an deonú nua.Sin é an fáth go raibh na naoimh agus saoithe i gceannas ar dispeansáid an aois nua géarleanúinta go minic agus mairtírithemar íospartaigh na seana h-aoise. Tháinig Íosa, mar shampla,a ghair Aois an Tiomna Nua, ag deireadh Aois an Sean-Tiomna sa chaoi is gomheidhrigh sé leanúna dílis an Dlí mósáic.Bhí sé eascoiteannú ag na daoine Giúdach agus ar deireadh céasadh é. Sin é an fáth a dúirt Íosa,”Ach fíon nua i seithí nua is cóir a chur.”

Tá Íosa le teacht arís ag deireadh an Aois Nua Tiomna.Tabhairfidh sé dúinn an fhírinne nua chun aois nua abunú, a thagríotar ag bhfís an Bhíobla de neamh nua agus talamh nua.Díreach mar go rinne na Giúdaigh scigmhagadh ar Íosa ar a chéad teacht mar aon ní amháinfaoi seilbh Béalzabúl, mar an gcéanna beidhsé a géarleanúintag na Críostaithe nuair a thagann sé arís.Dá bhrí sin, tuar Íosa maidir leis a Dara Aidbhint,”Ar dtús, áfach, ní foláir dó mórán a fhulaingt agus an diúltú a fháil ón nglúin seo.”Ag an idirthréimhse stairiúil seo, beidh iad siúd atá fréamhaithe go domhain compordach ar na bealaí an sean-aoise ag súil go deimhin lebreithiúnas, chomh maith leis na sean h-aoise seo.

Tá céadfacht spioradáltacht daoine tite thar a bheithmarbh.Dá réir sin, go h-iondúil clíonn siad go docht leis an litir an fhírinne ina n-iarrachtaí chun deonú Dé a leanúint.Ní féidir le daoine den sórt sin iad féin achoigeartúgo héasca leis dispeansáid an aois nua,cé go bhfuil an deonú athchóirithe ag gluaiseacht insan dtreo sin. Tá siad de ghnáth ceangailte ró-láidir leis an dearcadh as dáta atá le fáil óna dteagasca na sean h-aoise.Tá sé seo léirithe go maith ag an gcás de na daoine Giúdach lá Íosa a bhícomh díograiseach sin leis an Sean-Tiomna nach bhféadfadh siad freagra a thabhairt ar glaoch Íosa caibidil nua den deonú a oscailt.Ar an láimh eile, tá iad siúd creidmhigh a fhaigheann inspioráid Dhiaga trí paidirin ann a thuiscint go spioradálta deonú na h-aois nua. Cégo b’fhéadfadh é seo iad a chur i gcoinneteagasca na sean-aoise,beidh siad fós ag freagair go fóill lespreagadh an spiorad agus in ann glaoch an deonú nua a lean. I measc deisceabail Íosa, ní raibh ceann amháin acu a bhí ró-ceangailte leis na Scrioptúirí Sean-Tiomna.Ina ionad sin, d’fhreagair siad go léir leis naheispéirithespioradáltaa d’fhéadfadh siad amhothaigh trína n-intinn inmheánach.Sna Laethanta Deireadh, bhraithfidh daoine amhaireann saol díograiseachde paidir nó a bhfuil cónaí orthuóna gcoinsiasa imní dian ina gcroí.Tá sé seo mar ina gcroí mothaíonn siadgo doiléirglaoch spioradáltaagus ba mhaith leodeonúan aois nua a leanúint,ach fós níor thánadar i dteagmháil leis an fhírinne nua is féidir iad a threorú chun gníomhú dá réir.Seo iad aos grá Dé, cé nuair a chloiseann siad an fhírinne nua,múscalófar ag an am céanna a gcuid spiorad agus intleachtle spiorad agus fírinne. Beidh siad ansin in ann riachtanaisí deonú Dé a thuiscint go hiomlán maidir leis an aois nua agusbheith deonach le díograis mhór agus lúchair.

Táimidne atá beo inniu ag maireachtáil sna Laethanta Deireadh. Ba chóir dúinn croí umhal a chothú ár ndícheall iarracht a dhéanamh chun inspioráid dhiaga a fháil tríurnaí.Níor chóir dúinn a bheith ceangailte go láidir leis coincheapa traidisiúnta, ach ba chóir dúinn sinn féin astúiriú chun bheith oscailte leis an spiorad, ionas gur féidir linn teacht ar an fhírinne nua is féidir a threorú dúinn chuig deonú na h-aoise nua.Nuair a thágann muid trasna na fírinne seo, ba chóir dúinn a fháil amach an dtagann sinn chun bheith mar aon le treoir Neamh.Ba chóir dúinn muid féin a scrúdú maidir an bhfuil, aoibhneas neamhaí ag tórmaigh amach go flúirseach as doimhneacht ár n-anamacha.Ach amháin ar an mbealach seo is féidir linn, na lucht iarrtha sna Laethanta Deireach, an cosán do slánú fíora fháilamach.

Caibidil 4

 


An Meisias:
A hAidbhinte agus an Cuspóir
de chuid Dara Theacht



Ciallaíonn an focal “Meisias” i Eabhrais an “ungthach,”comharthaigh lerí.Chreid tuath Dé na Iosrael i Bhriathar Dé mar a nochtadh trí na fáithe, a geall go sheoleaigh Dia rí agus slánaitheoir chútha. B’ea sin an sórt ionchas meisiasach a bhí acu. Chuir Dia an Meisias seo i bpearsa Íosa Críost.Is é “Críost” an focal Gréigise do Meisias.

Tagann an Meisias ar cúis le hobair Dé an tslánaithea chomhlíonadh.Ní mór slánú don cine daona mar gheall ar an Titim. Dá réir sin, sular féidir linn a shoiléiriú an bhrí le slánú, ní mór dúinn ábhar an Titim a thuiscint ar dtús.Ina theannta sin, ós rud é go thugann an titim le tuiscint an teip chun críche Dé a chruthú a chur i gcrích,sular féidir linn tábhacht an Titim a shoiléiriú, ní mór dúinn tuiscint a fháil ar dtús ar cuspóir an chruthú.

Bhí cuspóir Dé a chruthú le bheith comhlíonta le bunú Ríocht na Neamh ar domhan. Mar sin féin, mar gheall ar Titim an cine daona, tá ifreann ar domhan tógtha againn in ionad de Ríocht Dé. Ó am an Titim, tá Dia ag obair A deonú arís agus arís eile chun an Ríocht a h-athchóiriú.Tois gur é stair an deonú athchóirithe, is priamh sprioc stair an cine daonna ná Ríocht na bhFlaitheas ar domhan a bhunú.


Alt 1
Slánú trí na Croise

1.1 Cuspóir Íosa ag teacht mar Meisias

 

Tháinig Íosa mar an Meisias do rud ar bith níos lú ná an slánú iomlán an cine daonna;bhí sé le chomhlíonadh an sprioc den deonú athchóirithe.Ar dtús bhí Íosa le bhunú an Ríocht na bhFlaitheas, ar dtús ar an domhan.Is féidir linn a bhaint astu seo ó teagasc féin Íosa dá dheisceabail, “Bígí foirfe, dá bhrí sin, faoi mar atá bhur nAthair neamhaí foirfe.”

Dar leis an Prionsabal na Chruthú,ní féidir le duine a bhfuil cuspóir na chruthú réadaithe aige peaca a dhéanamh, toisc go bhfuil sé go sítheachiomlán le Dia le seilbh aige ar a nádúr dhiaga.Maidir leis an cuspóir na chruthú, tá duine den sórt sin foirfe mar atá an Athair Neamhaí foirfe.Thug Íosa an teagasc sin dá dheisceabail leis an dóchas go bhféadfaí siad a bheith athchóirithe mar daoine a réadaigh cuspóir na chruthú agus go mbeidhéidís in ann bheith ina saoránaigh na Ríochta.Ina theannta sin, mhúin Íosa do dhaoine a guí go mbeidh Toil Dé a dhéanamh ar an talamh mar a dhéantar ar neamh mar gheall go tháinig sé chun na daonnachta tite a athnuachan mar shaoránaigh de Ríocht Dé agus an Ríocht ar domhan a thógáil.Spreag sé freisin ar na daoine,”Déanaigí aithrí,” deireadh sé, “mar tá ríocht na bhflaitheas in achmaireacht.”Ar an gcúis chéanna, d’fhógair Eoin Baiste freisin, a tháinig chun bealach an Tiarna a ullmhú, nach fada go mbeidh an Ríocht tagaithe.

Cad a bheidh daoine cosúil le nuairatá siad athchóirithe mar iadsiúd atá cuspóir na chruthú réadaithe acu agus a bheith foirfe mar atá Athair Neamhaí foirfe?Tá daoine den sórt sini gcomhréirgo hiomlán do Dhia agusbraithaíonn siad Chroí Dé taobh istigh ina cróí féin is lárnaí. Tá nádúr dhiaga acu,ag cónaí a saol le Dia,doscartha ó Eisean.Thairis sin, níl peaca an tsinsir acu, agus dá bhrí sinníl gá d’iad bheith fuascailte nó do Slánaitheoir. Níl gá leo guígo dian nó creideamh a chleachtadh, dhá rud atá riachtanach le haghaidh daoine tite atá a lorg Dia.Ina theannta sin, ós rud é nach bhfuilpeaca an tsinsir acu, tá a gcuid leanaírugadh nádúrtha go maith agusneamhpheacúil agus mar an gcéanna níl aon gá le Slánaitheoir chun a bpeacaí a d’fhuascailt.

1.2 An raibh tSlánaithe Críochnaíodh trí na Croise?

Ar chomhlíonadh ceasadh Íosa, a thug fuascailt dúinn as ár bpeacaí, cuspóir an deonú athchóirithe?Más amhlaidh, d’fhéadfaidh a bheith súil againn go mbheidh nádúr bhunúsach na gcreidmhigh dílis in Íosa atchóirithe agus an Ríocht na bhFlaitheas ar domhan tógadh acu. Ach sa stair iomlán na Críostaíochta, ní raibh éinne, is cuma cé chomh cráifeach, a bhí ina gcónaí a shaol i naontas doscartha le Dia.Ní raibh duine amháin riamh le taithí acu ar Croí Dé go hiomlán déine nó go raibh seilbh acu arnádúr Dhiaga.Riamh ní raibh creidmheach ann gan aon ghá fuascailt nó saol de phaidir díbhirceac agus deabhóid.Fiú ní fhéadfadh Naomh Pól, fear mór le Dia, ligean thar ceal saol an chreidimh agus paidir deorach.Thairis sin,níor tughta aon tuismitheoir Críostaí, is cuma cé chomh cráifeach, bhreith riamh do leanbh gan an peaca sinsear,a d’fhéadfadh dul isteach i Ríocht Dé gan grásta an fuascailt ón tSlánaitheoir.Leanann tuismitheoirí Críostaí ar aghaidh ag tharchuir an peaca sinsear chuig a gcuid leanaí.

Cad is féidir a fhoghlaim ón athbhreithniú righinseo den saol Críostaí?Múineann sé dúinn nár stoitheadh grásta fuascailt an chrosár bpeaca sinsear go hiomlán nó níor athchóirigh sé go foirfe ár bhun-nádúr. Geall Íosa, cé go raibh fhios aige nach mbeadh fuascailt na chroise bheith in ann comhlíonadh go hiomlán na críche ar son a tháinig sé, go mbeadh sé ag teacht arís.Thuig sé go bhfuil Toil Dé chun Ríocht na bhFlaitheas ar domhan a athchóiriúabsalóid agus do-athraithe.Dá bhrí sin, bhí Íosa ag súil le filleadh ar ais agus Toil Dé a chur i gcrích go hiomlán.An raibh íobairt Íosa ar an chros do náid?Cinnte, ní raibh.Dá ma rud go raibh sé, ní bheadh ​​an Chríostaíocht in ann a stairoiricheach a thuismigh.Ina theannta sin,déanann ár dtaithí pearsanta creideamh féin follasachcé chomh mór is atá grásta fuascailt an chros.

Tá sé fíor go bhfuil ár bpeacaí fuascailte de bharr an chros; ach tá sé fíor go cothromnach bhfuil ár pheaca sinsir scabhartha go hiomlán ag an chros. Níor h-athchóirigh sé muid ar ais chuig an stát neamh-tite de bhun-nádúr foirfe inár nach bhféidimís riamh peaca a thiomáin, agus níor chuir sé muid ar ár gcumas Ríocht na bhFlaitheas ar domhan a bhunú.

Cad is measúnú cruinn ar an méid den slánú trí an chros?Mura fhreagrítar an cheist seo, tá sédeacair do dhaoine insan domhain nua-aimseartha a gcreideamha threorú i gceart.Sa gcéad dul síos, áfach, ní mór dúinn ath-scrúdú a dhéanamh ar bhás Íosa ar an gcros.

1.3 Bás Íosa ar na Croise

An raibh bás Íosa ‘ar an chros an Toil ba mhó ag teastáil uaidh Dé?Lig dúinn scrúdú a dhéanamh ar dtús ar na focail agus gníomhais na deisceabail mar a taifeadadh sa Bhíobla.Bhí mothúamháin comhaontachle feiceáil i measc na deisceabail a bhaineann le bás Íosa: bhíodar trombhuartha agus diomúch. Dó Stiofán, mar shampla, le fearg de bharr an aineolas agus díchreideamh na ceannairí Giúdach, agus dhaoradh sé a gcuid gníomhartha, ag glaoighdúnmharfóiríagus ceannaircigh iad.Ón am sintá na mothúcháincéanna leis na deisceabail de lá Íosa a roinnt ag Críostaithe go coitianta.Dá ma rud é go raibh bás Íosaan toradh réamh-ordaíthechun comhlíonadh de Toil Dé,ansin béidir go d’fhéadfadh sé a bheith nádúrtha do nadheisceabail chun goillthar a bháis,ach ní bheadh ​​siad a bheith chomhdóite doicheallach de bharr, ná chomh feargach leis na ceannairí Giúdacha a ba chúis leis. Is féidir linn an tátal a bhaint as a n-imoibriú searbh go raibh bás Íosa éagórach agus míchuí.

Ag leannacht ar aghaidh, lig dúinn scrúdú ó dhearcadhdeonú Dé cibé an raibh céasadh Íosa dosheachanta mar Toilréamhordaithe Dé.Glaoigh Dhia na daoine roghnaithe de h-Iosrael as sliocht Ábraham. Chosaint Sé iad, chothaigh Sé iad, agus ag amanna, smachtaigh Sé iad le dóláis agus anbhroidí. Sheoil Dia tairngirí dóibh chun iad a chompord leis an gealltanasdochumhscaithe go bheadh ​​Sé lá amháin ag sheoladh chuatha an Meisias.D’ullmhaigh Sé iad chun glacadh leis an Meisias trí iad a chuir ag tógáil an Taibearnacal agus an Teampaill.Nuair a rugadh Íosa, d’fhógair Dia a teacht. Sheoil sé an Triúr Saoithe ón Oirthear chomh maith le Síomón, Anna, Eoin Baiste agus daoine eile chun fianaise a thabhairt go forleathan. Maidir le Eoin Baiste go háirithe, bhí a fhios ag go leor daoinegur thaispeáin aingeal agus gurd’fianaighsé faoi a gcoimpeard.Corraína míorúiltí a bhain lena rugadhIúdáiago léir ledóchas.Ina theannta sin, bhí an saol aiséiteach Eoin sabhfásach comh iontach sin go raibh go leor daoine a cheistiú ina gcroí an b’fhéidir go raibh sé an Críost.Críche Dia taobh thiar de pearsantacht iontach den sórt sin a sheoladh mar Eoin Baiste ná chun go thabhairfidh sé finné de Íosa mar an Meisias le haghaidh na daoine Giúdach a spreagadh chun a chreidiúint i nÍosa.Ós rud é dá bhrí singo raibh sé Toil Dégo gcreidfidh na daoineGiúdach na h-ama sin go raibh Íosa a Meisias,ba chóir na daoine Giúdach, a bhí oiliúinta chun cónaí faoi Toil Dé, a chreid dó. Dá ngchreideadh siad dó mar atheastaigh Dhia, an mbeadh fiú is aon aird acu ar an cumhaéa chur ar an chros? An mbheadh siad ag iarraidh aon dochar le teacht don Meisiasa raibh siad ag fanacht comh fonnmhar agus chomh fada sin air?Mar sin féin, toisc go ndeachaigh siad i gcoinne Toil Dé agus níor chreideadar go raibh Íosa an Meisias, bhí sé seolta chun céasadh. Ní mór dúinn a thuiscint mar sin, nártháinig Íosa chun bás a fháil ar an chros.

Ag leannacht ar aghaidh, a lig dúinn scrúdú a dhéanamh ar na focail agus na gníomhais d’Íosa é féin chun a fháil amach an raibh a céasadh i ndáiríre an mbealach chun a chur i gcrích go hiomlán a misean mar an Meisias.

Ba coir go thuismíodh focail agus gníomhais Íosa creideamh ar thaobh na ndaoinego raibh sé an Meisias. Mar shampla, nuair a d’iarr na daoine air cad ba cóir dóibh a dhéanamh chun a bheith ag déanamh na n-oibreacha Dé, d’fhreagair Íosa:

D’fhreagair Íosa: “Is í seo obair Dé,” ar sé leo, “go gcreidfeadh sibh sa té a chuir séuaidh.”

Lá amháin, nuair a bhí sé cráite debharrdíchreideamhna Fairisínigh agus mar nach raibh aon duine aige lena chroí a roinnt, d’fhéach Íosa síos go brónach thar chathair Iarúsailéim.Goill sé mar a caígh sé ancinniúint na ndaoine Giúdach,a raibh Dia ag treorú chomh brácúil agus geanúil ar feadh dhá mhíle bliain.Tuar Íosago mbeadh an chathairleagtha go scrois comh dona sin nach mbeadh iorad is cloch amháin a fhágáil ar ceann eile. Thaispeáin sé go soiléir aineolas na daoine, ag rá,”…de bhrí nár aithin tú aimsir d’fhiosraithe.”Ar ócáid ​​eile, caígh Íosaan stuacacht agus díchreideamh mhuintir Iarúsailéim, ag rá:

“A Iarúsailéim, a Iarúsailéim, tusa a mharaíonn na fáithe agus a chlochann iad seo a cuireadh chugat, cad é chomh minic is ab áil liom do chlann a bhailiú, ar nós mar a bhailíonn an chearc a hál faoina sciatháin, agus níorbh áil libh! – Matha 23:37

D’aifir Íosa na daoine a dhiúltaigh chun a chreidiúint dó, cé go raibh siad eolach ar na Scrioptúir a d’fianaigh leis:

Déanann sibh na scrioptúir a spiúnadh mar gur dóigh libh go bhfuil an bheatha shíoraí agaibh iontu: agus is iadsan atá ag tabhairt fianaise i mo thaobhsa, ach ní áil libh teacht chugam i dtreo go mbeadh beatha agaibh. –Eoin 5:39-40

Tháinig mise in ainm m’Athar, agus ní ghlacann sibh mé…Dá gcreidfeadh sibh Maois, chreidfeadh sibh mise, óir is i mo thaobhsa a scríobh seisean. –Eoin 5:43-46

Cé mhéad míorúiltí agus comharthaí a raibh ar Íosa a dhéanamh ina iarrachtaí na daoine a thógann as a n- éadóchais!Ach, fiú amháin fhaid is a bhí siad ag fianáil na n-oibreacha iontach Íosa,d’fhonóid na ceannairí reiligiúnacha air mar duine faoi seilbh Béalzabúl. I measc na leithéid dedáilainnis seo, ghlaoigh Íosa amach:

Ach má dhéanaim, fiú amháin mura gcreideann sibh mé, creidigí sna hoibreacha, i dtreo go mbeadh a fhios agaibh, agus go dtuigfeadh sibh, go bhfuil an tAthair ionam, agus mise san Athair. -Eoin 10:38

Ansin, ag tabhairt aghaidh ar a céilí comhraic, cháin sé go feannaideach anfhimínteacht.Tríd a chuid focail agusgníomhais, rinne Íosa iarracht a chuid daoine a thabhairt i chreidiúint dó, toisc go raibh sé Toil Dé go dhéanaidh siad amhlaidh. Dá nleanfaidh siad Toil Dé agus dá nchreideadh i nÍosa mar a Meisisas, ansin cé acu ina measca bheadhdéadlaidhag iarriadh é a chur chuig na chroise?

Ón bhfianaise go léir thuas, is féidir linn a dhéaduchtú go raibh bás Íosa ar an chros toradh aimseach an aineolas agus díchreideamh de daoine a lá; Ní raibh sé riachtanach chun a misean mar an Meisias a comhlíonadh go h-iomlán. Tá sé seo léirithe go maith ag focail deireadh Íosa ar an chros:

Dúirt Íosa: “A Athair, maith dóibh óir níl a fhios acu cad tá siad a dhéanamh.” Ansin, ag roinnt a chuid éadaigh eatarthu, chuir siad ar chrainn iad. -Lucas 23:34

Dá nréamhordaígh Dhia bás Íosa ar an chros óthús, bheadh ​​Íosa a bheith ag súil le dul anslí sin mar a gcúrsa trátha.Cén fáth, ansin, a rinne sé guí trí huaire,”A Athair, más féidir é, gabhadh an cupa seo tharam, ach ní mar is toil liomsa ach mar is toil leatsa.”I fírinne, thairg Íosa leis na paidreacha éadóchasach sin mar bhí a fhios aige go maith gondhéanfaidh a bhás smidiríní den dóchasRíocht na bhFlaitheas ar domhan a bhaint amach. Bheadh ​​sé seo le bheith ina díomá tragóideach do Dhia, a bhíodh ag obair comhtiarálachsin chunan dóchas seo a bhaint amach trí na haoiseanna fada ón dTitim.Ina theannta sin, bhí a fhios ag Íosa go leanfaidh anacair daonnachta ar aghaidh neamhfhaoisimh go dtí an tráth a Dara Teacht.

Dúirt Íosa “Faoi mar a d’ardaigh Maois an nathair nimhe san fhásach, sin mar a chaithfear Mac an Duine a ardú.”Nuair a chaill nah-Iosraelíteach creideamh i Maois ar an mbealach go Canán,tháinig nathair nimhe bolcánachagus thosaigh siad ag marúiad. D’ordaigh Dhia do Maois nathair cré-umha a chruthú agus é a leag arcuaille,ionas go bhféadfadh gach duine a d’fhéach ar an nathair a mhair.Mar an gcéanna,réamh-chonaicÍosa gur mar gheall arteipna daoine roghnaithe chun chreidiúint dó, go mbeadh an chine daonnacoinsínithego h-ifreann.Réamh-chonaicsé ansin go mbeadh sé greamaithe le tarnaí leis an chros ar nós an nathair cré-umha i n’fhonn an chine daonna ar fad a shábháil, ag deonú slánú do gach duine a breathnóigh air.Ag tuar an críoch seo, d’inis Íosa an drochtuar seo le croí caointeach.

Is léiriú eile nach raibh bás Íosa ‘ar an chros Toil Dé, ach mar gheall ar díchreideamh na daoine, ná gurmeath Iosrael tar éis an céasadh.Ag an deireadh thair thall, bhí sé tuartha go dtiocfaidh Íosa agus go suífidh sé ar ríchathaoir Dáithí agus a mbhunófar ríocht gan críoch:

Óir rugadh leanbh dúinn, tugadh mac dúinn; tá an tiarnas ar a ghualainn, agus is é ainm atá air:

“Comhairleoir iontach”, “Dia láidir”, “Athair síoraí”, “Prionsa na síochána”. Níl teorainn lena thiarnas ná críoch lena shíocháin ar chathaoir ríoga Dháiví agus ar a ríogacht, ag cur bun agus taca leo, sa cheart agus san fhíréantacht feasta go brách. – Díograis dhílis an Tiarna a chuirfidh sin i gcrích.-Isa. 9:5-6

Thaispeáin aingeal as comhair Muire roimh giniúint Íosa agus rinne sé tuar den chineál céanna:

Agus féach, gabhfaidh tú gin agus béarfaidh tú mac agus tabharfaidh tú Íosa mar ainm air. Beidh sé mór, agus glaofar Mac an Té is airde air, agus tabharfaidh an Tiarna Dia dó ríchathaoir Dháiví a athair, agus beidh sé ina Rí ar theaghlach Iacóib go brách, agus ní bheidh deireadh lena ríocht.”-Luc 1:31-33

Intinn shoiléir Dé do dhaoine roghnaithe Iosrael, a stiúir Sé trí gach modh deacracht ó aimsir Abrahám,ná Meisias a sheoladh cuatha agus an Ríocht síoraí ar domhan a thógáil. Mar sin féin, nuair arinne an cheannaireacht Giúdach géarleanúint ar Íosa agus chuireadar é air an chros, chaill Iosrael a cháilíocht chun a bheith mar an náisiún bhunaitheoirí de Ríocht Dé. Laistigh de chúpla glúnta, bheadh ​​daoineIosrael scaipthe ar fud aghaidh an domhain. Tá siad ag fhulaingcos ar bolgagus géarleanúint ó shin i leith. Is féidir é seo a fheiceáil mar iarmhairt tragóideach an botún tiomanta ag a sinsir nuair a dhaoradh siad chun báis an Meisias, a ba chóir dóibh a bheith a h’onóradh, rud a chosc críoch an deonú na h-athchóirithe.Thairis sin, ní amháin na Giúdaigh, ach freisinghuaillaigh go leor Críostaithe dílisan chros mar chuid do pheaca comhchoiteannmarú Íosa.

1.4 Teorainn an tSlánaithe trí Fuascailt na Croise agus an Cuspóir Dara Aidbhint Íosa

Cad a tharlóidh mura céasadh Íosa?Bheadhna gnéithe de slánú cuirthe i gcrích ag Íosa, go spioradálta agus fisiceacha araon. Go cinnte bheadhRíochtnabhFlaitheas suthain, doscriosta bunaithe aige ar domhan.Bhí seo, i ndeireadh an lae, tuartha ag an fáidh Iosáia, fógratha ag an aingeal a theaspáin le Muire,agus cuir in iúl ag Íosa é féin nuair a d’fhógair sé go raibh an Ríocht na bhFlaitheas in aice láimhe.

Nuair a chruthaigh Dia an cine daonna,”Ansin chum an Tiarna Dia an duine de chré na talún agus shéid anáil na beatha ina pholláirí; ar an gcaoi sin rinne neach beo den duine.”Cruthaíodh an cine daonna mar sin i spiorad aguscholainnaraon. Tharla a d-Titim freisin go spioradálta agus go fisiceacha. Ós rud é gur tháinig Íosa chun slánú iomlán a thabhairt,bhí sé freagrach é a chur i gcrích go spioradálta agus agus go fisiceach.An brí leis chreidiúint i nÍosa ná chun a bheith mar aon leis. Dá réir sin, chuir Íosa é féin i gcomparáid le fíniúna fíor agus a dheisceabail i gcomparáid le géaga.Dúirt sé freisin,”An lá sin aithneoidh sibh go bhfuilimse i m’Athair, agus go bhfuil sibhse ionamsa, agus mise ionaibh.” I n’fhonn ar dhaoine tite a shábháil go fisiciúil chomh maith le spioradálta, bhí sé riachtanach do Íosa teacht sa cholainn. Dá mbeadh chreid ag na daoine i nÍosa agus mar sin aontaithe leis i spiorad agus cholainn araon, bheadh ​​siad le fáil slánú spioradálta agus fisiceach. Ach níor chreid na daoine in nÍosa; ina ionad sin stiúireadar iad é chuig na chroise.Bhí corp Íosa curtha faoi ionsaí Sátan, agus maraíodh é. Dá bhrí sin, fiú amháin nuair a bhíonn Críostaithe dílis aontaithe le Íosa, fós tá a gcoirpeanna oscailte lé ionsaí Sátan, díreach mar a bhí corp Íosa.

Dá bhrí sin, is cuma cé chomh dílis gur féidircreidmhigh bheith, ní féidir slánú fisiceach a bhaint amach trí fuascailt chros Íosa.Níl peaca an tsinsir, atá rite síos tríd an ginealach ó Ádhamh, díbirte ag a fréamh.Tá an bhun-peaca ag fiú an Críostaí is dílis go fóill agus tugann siad breith do leanaí atá freisin ag iompar an bhun-peaca. Inár gcreideamh pearsanta, d’fhéadach muid a bhraith go bhfuil sé riachtanach cránas a thabhairt do na colainne agus é a dhiultiú inár n-iarrachtaí chun cosc ​​a chur ar Sátan teacht isteach, an té a dhéanann iarracht leanúnach chun muid a ghaistigh inár gcoirp.Mhúintear dúinn “Bígí ag guí gan staonadh”go bhféadfaimis na coinníollacha a bhaint as faoinar féidir an diabhal ionsaí linn;Eascraíonn na coinníollacha seo ón bhun-peaca, nach raibh díothaithe ainneoin slánú trí fuascailt na chroise.

Ní fhéadfaí Íosa an sprioc de slánú iomlán a chomhlíonadh go spioradálta agus fisiciúil araon, toisc go raibh a chorp buailte síos ag Sátan.Mar sin féin, leag Íosa an bonn le haghaidh slánú spioradáltatrí an dúshraith buaiteach a h-aiséirí a daingniú tríd a fuascailt fuille ar na gcroise. Mar thoradh air sin, fuarthas gach chreidmigh óna h-aiséirí na mhaithe de slánú spioradálta, ach ní slánú fisiciúil.Tá slánú trí fuascailt na chroise spioradálta amháin. Tápeaca an tsinsirgníomhachi cholainnfiú na Críostaithe is cráifeachagus a tharchuirtear trí ginealacha gcuid sliocht. An mó díograisach atá creideamh an chreidmhigh, an mó fíochmhar is gáth dó/dí throid i gcoinne an pheaca lastigh.Caoineadh fiú Naomh Pól, an ceann is mó cráifeach i measc na haspail,thar a neamhábaltacht peaca a chosc óna cholainn aionsíothlaigh:

Mar is aoibhinn liom dlí Dé i mo chroí istigh ach tugaim dlí eile faoi deara i mo bhaill bheatha agus é i ngleic leis an dlí atá i m’aigne agus ag déanamh cime díom ag dlí an pheaca atá lonnaithe i mo bhaill. Ó nach mise an díol trua! Cé a fhuasclóidh ón trú seo coirp mé?

A bhuí le Dia go bhfuasclófar mé trí Íosa Críost ár dTiarna. Má fhágtar fúm féin mé, mar sin, is amhlaidh a bhím ag fónamh do dhlí Dé le m’aigne agus ag fónamh do dhlí an pheaca le mo cholainn. -Rom 7:22-25

Tugann an ráiteas seo codarsnachtidir an aoibhneasa bhraith Pólar fáil slánú spioradálta leis ancéas a bhraith sé toisc nach raibh sé in ann slánú fisiciúil a bhaint amach.D’adhmhaigh Eoin freisin:

Má deirimid nach bhfuil aon pheaca orainn meallaimid sinn féin agus níl an fhírinne ionainn. Má admhaímid ár bpeacaí, tá seisean dílis cóir agus maithfidh sé dúinn ár bpeacaí agus glanfaidh sinn ón uile olc. Má deirimid nach ndearnamar aon pheaca bréagnaímid é agus níl a fhocal ionainn.-I Eoin 1:8-10

Ní féidir linne a fhaigheann slánú bunaithe ar céasadh Íosamuid féin a dí-gheimliú ó na slabhraí de pheaca, mar gheall ar an bhun-pheaca atá fós gníomhach go domhain laistigh dúinn.Dá bhrí sin chun an bhun-pheaca a stoitheadh, rud nach bhféadfadh sé a bhaint tríd an céasadh,agus a chur i gcrích an obair de slánú fhisiceach, ní mór d’Íosa teacht arís ar domhan. Ach ansin amháin an bheidh an cuspóir de slánú Dé a chomhlíonadh go spioradálta agus go fisiceach.

1.5 Dhá Cineálacha Tairngreachtaí Maidir leis na Croise

Mura raibh bás Íosa ar an chros réamhordaithe mar gá chuncríoch iomlán a chuspóir mar an Meisias, cén fáth an raibh sétuartha i nIsea go mbeadh sé ag fulaingtoirdéal na croise?Is féidir linn cheap nach bhfuil insan Bhíobla ach amháin tuartha a thairngir fulaingt Íosa.Mar sin féin, nuair a léigheann muid an Bhíobla le dearcadh nua tar éis dúinn eolas a chuir ar an bPrionsabal, tuigimid go bhfuil tuartha eile dá mhalairt. Mar a tuar Isea agus mar a fógraíodh an aingeal le Muire, bhí sé tairngeartha go mbeadh Íosa le bheith mar rí na nGiúdach ina shaoil ​​agus go mbunaíogh ríocht shíoraí ar an domhain. Lig dúinn imscrúdú a dhéanamh ar cén fáth a thug Dia dhá chineál tuar codarsnach maidir le Íosa.

Chruthaigh Dia dhaoine le foirfeachtas a bhaint amach ach amháin trí a n-chuid féin bhfreagracht a comhlíonadh. I ndáiríre, níor chomhlíonadh chéad sinsear an cine daonna a bhfreagracht agus thiteadar.Dá bhrí sin, tá an cumas ag daoine ceachtar chur i gcrích a bhfreagracht i gcomhréir le Toil Dé nó teip ar a gcuid bhfreagracht i gcontrártha do Toil Dé.

Chun roinnt samplaí a glacadh as an Bhíobla,bhí sé cuid de freagrachta Ádhamh gan na torthaí ón gcrann Fios Maitheas agus Olc a ithe. D’fhéadfadh sé ceachtar de umhlaigh le h-aithne Dé agus teacht ar foirfeachta nó na tortha a ithe agus fáil bháis.Roghnaigh sé an dara ceann.Insan Aois Sean-Tiomna, thug Dia na Deich n-Aithne agus an Dlí Maoiseach,a bhí na daoine le géilleadh leis mar an coinníoll le haghaidh a slánú. Bhí sé a n-chuid freagrachta le ceachtar seasamh leis an Dlí agus slánú a fháil nó bheith easumhal leis agus teacht chun scrios. Do na h-Iosraeilítigh a d’fhág an Éigipt agus a thaistil i dtreo Canán,bhí sé a bhfreagracht bheith umhal do threoracha Maois.D’fhéadfaidís ceachtar chomhlíonadh go dílis le treoracha Maois agus dul isteach i dtalamh Canán nótréasina gcoinne agus fanacht amach as an tír tairngire.Go deimhin, thairngir Dhia go dtabhairfidh Sé treoir isteach dona h-Iosraeilítigh ar an talamh de Canánagus d’ordaigh Sé le Maois chun iad a threorú ann. Ach mar gheall ar a easpa creidimh, cailleadh na daoine insan bhfásach, ag fágáil ach a sliocht chun teacht ar an gceann scríbe.

Dá bhrí sin tá a n-chuid freagrachta féin ag an gcine daonna;is féidir leo ceachtar dó é a gcomhlíonadh i gcomhréir le Toil Dé nó chun teip air é a gcomhlíonadh contrártha leis A Thoil. Braitheann an cineál de na torthaí a thagann chutha ar an bhfuil nó nach bhfuil comhlíonadh déanta acu ar a n-chuid freagrachta.Ar an gcúis sin, thug Dia dhá chineál tairngreachtaí a bhaineann le críochnúA gchuid Toil.

Tá sé freagrachta Dé chun an Meisias a sheoladh.Mar sin féin, is é creideamh insan Meisias chuid de freagrachta an cine daonna.D’fhéadfadh na daoine Giúdach chreid i ceachtar dó an Meisias mar ba mhian le Dia nó gan a chreid dó i gcoinne A chuid mhian.Chun déaláil leis teagmhas freagrachta an duine, thug Dia dhá chineál de tairngreachtaí a bhaineann leis an gcomhlíonadh Dá chuid Toil trí Íosa.Tuar chineál amháin go gheobhfidh Íosa bás mar gheall ar díchreideamh na daoine.Tuar chineál eile go thabhairfidh na daoine a chreideann i agus athug onóir d’Íosa mar an Meisiascabhair leis chur i gcrích Toil Dé i nglóir.Nuair a fuair Íosa bás ar an chros mar gheall ardíchreideamhna daoine, níor comhlíonadh ach na tuar den chéad chineál.Fágadh na tuar den dara chineál gan fíorúgo dtí ateacht Chríost.

 

1.6 Sleachta Soiscéal in ar labhair Íosa mar go raibh an Céasadh Dosheachanta

Tá go leoir sleachta sna Soiscéil ina labhair Íosa faoi a fhulaingt ar an chros amhail is dá mba raibh sé riachtanach do slánú.Mar shampla, nuair a chuala Peadar tuar Íosa faoi a céasadha bhí imeanach agus rinne sé iarracht é a h-athchomhairligh, d’aifir Íosa é, ag rá,”Siar i mo dhiaidh leat, a Shátain! is ceap tuisle dom thú, mar ní hiad smaointe Dé atá i d’aigne ach smaointe daoine.”Cén fáth ar ceartaigh Íosa Pheadar comh garbh sin? I bhfírinne, nuair a labhair Íosa na focail seo, tharla sé cheana gur chuir díchreideamh na daoine roghnaithe bac ar iarrachtaí Íosa an deonú na tslánaithe a chur i gcrích go fisiciúil agus go spioradálta. Den am sin, bhí chinneadh daingean déanta ag Íosa chun glacadh leis cinniúint na croise mar choinníoll slánaíochta an bealach a oscailt do ar a laghad an slánú spioradálta don chine daonna. D’fhéadfadh athchomhairligh Pheadar bheith mar bac d’Íosa ón bhealaigh a réiteach do slánú spioradálta tríd an chros.Ar an gcúis sin a thug Íosa cáin dó.

Is ea an dara sampla ná focail deireadh Íosa ar an chros,”Tá sé críochnaithe.”Níor labhair Íosa na focail seo leis an chiall go, trí an gcéasadh, go raibh an deonú na tslánaithe i gcrích go hiomlán.Tar éis a thuig sé go raibh díchreidheamh nadaoinedochlaochlaithe, roghnaigh sé bealach na chriose, d’fhonn a leagan an bunús le haghaidh slánú spioradálta, ag fágáilneamhchomhlíontaan tasc de tslánaithe fisiciúil a bhaint amach go dtí am na Dara h-Aidbhinte.Dá réir sin, leis na focail, “Tá sé críochnaithe,” Chiallaigh Íosa go raibh sé críochnaithe ag leagan an bunús le haghaidh slánú spioradálta. Faoin am seo, bhí sé maran sprioc malartach an deonú.

Chun go mbeidh creideamh ceart againn, is gá ar dtús go mbeadh rannpháirteachas dhíreach le Dia trí taithí spioradálta i phaidir, agus ansin chun tuiscint a fháil ar an fhírinne trí léamh ceart de Scriptúir. Is é seo an chúis gur d’inis Íosa dúinn chun adhradh i “spiorad agus fírinne.”

Ó am Íosa, chreid Críostaithe gur tháinig Íosa go dtí an domhain seo chun bás ar an chros. Ní raibheadar ar an t-eolas faoin cuspóir bunúsach faoi teacht Íosa mar an Meisias agus níor thuigeadar an slánú spioradálta a thug sé dúinn, ag smaoineamh go raibh sé sin an méid go léir a bhí i gceist dá mhisean.

Bhí Íosa ag iarraidh fanacht beo agus a chinniúint a chomhlíonadh,ach mar gheall ar díchreideamh na daoine dó, fuair sé bás le croí iomlán de díomá.Sa lá atá inniu, ní mór le feiceáil ar andomhain, brídeach-dílis creidmheacha croí-glan-is féidir maolú an croí searbh agus dobrónach d’Íosa. Ní mór do bhrídeach teacht ar féidir leo mianta chroí Íosaa h’uaisligh sular féidir Íosa teacht arís mar anfear nuaphósta. Ach fós d-ochlán Íosa,”Deirim libh, déanfaidh sé ceart go grod. Ach nuair a thiocfaidh Mac an Duine, an bhfaighidh sé creideamh ar an talamh?”toisc gochonacthas go nuair a d’fhill sé go dócha go mbeadh na daoine insan dorchadas.

Táimid tar éis a shoiléiriú as ár n-staidéar den Bíobla nár tháinig Íosa chun bás a fháil ar an gchros. Is féidir linn a fháil amach an méid sin níos soiléire mádhéanaimid cumarsáid le Íosa go spioradálta agus má gcuirimid ceist air go díreach.Mura féidir linn réaltachtaí spioradálta a bhrath, ba chóir dúinn lorg amach fianaisína ndaoine sin atádearlacthale bronntanais den sórt sin d’fhonn a chroí a thuiscint i gceart agus ár gcreideamh a dhoimhniú.Ach ansin amháin a bheidh muid a bheith fiú le bheith na brídeach Íosa ar féidircuir fáilte leissna Laethanta Deireadh.

Alt 2
Ateacht Elijah agus Eoin Baiste

Tuar an fáidh Malachi go mbeadh Elijah ag teacht arís:”Féach, sheolfaidh mé chugat Elijah an fáidh sula dtagann an lá mór agus uafásach an Tiarna.” Tuar Íosa nach raibh anteacht tuartha d’Elijah bainte amach acu in aon duine eile seachas Eoin Baiste:

“Ach deirim libh: tá Éilias tagtha cheana agus níor aithin siad é, ach a dtoil féin a imirt air. Agus ní taise do Mhac an Duine é, a mbeidh le fulaingt aige sin uathu freisin. …”Ansin thuig na deisceabail go raibh sé ag labhairt leo faoi Eoin Baiste. -Matt. 17: 12-13. Mar sin féin, níor h’aithean Eoin Baiste é féin a bheith mar ateacht Elijah agus níor h-aithin na daoine Giúdach é ach an ioraid.Threisigh aineolas Sheáin a chuid amhras faoi Íosa.Ós rud é go raibh meas mór aggo leor daoine Giúdach do Eoin Bhaiste, bhíodar urramach faoi chuid dearcadh Eoin.Gargaigh sé seo a n-díchreideamh in Íosa.Bhí aineolas Eoin ina fhachtóir mór do Íosa bheith éignithe chun dul ar an mbealach na croise.

2.1 An Creideamh Giúdach i n-Aisfhilleadh Elijah

Le linn thréimhse an ríocht aontaithe, sáraíodh barrshamhail Dé do chuid Teampaill naofa ag Sátan trí tairimtheachtaRí Sholomon.Chun an Teampaill a h-athchóiriú agus an cosán a pábháil le haghaidh an teacht den Meisias-a bhfuil mar h-ionchollú an Teampail, Chuir Déceithre tairngirí móra agus dhá cheann déag de mion tairngirí go hIosrael agus doibrigh Sé trí iad chun Iosrael a h-íonaigh de gach tionchar diabhlaí. Chomh maith le seo, chuir Dia an fáidh Éilias chun aghaidh a thabhairt ar natairngiríBaal ar Sliabh Carmel; do bhuach sé thartha le chumhacht Dé agus caitheadh ​​síos a altóirí do Baal.Mar sin féin, d’ardaigh Elijah chun na bhflaitheas i gcamchuaifeach agus carbad loisceanta sula bhféadfadh sé a mhisean diaga a chríochnú.D’athbheochan cumhacht Sátan agus lean sé seo ar aghaidh ag tabhairt phlá do dheonú Dé. Ní fhéadfadh bealach an Meisias a dhéanamh díreach go dtí go mbaineadh tionchar Sátan.

Dá réir sin, sula bhféadfaí Íosa barrshamhail an Teampaill ionchollaithe a bhaint amach, ba chóir do fáidh eile misean neamhchríochnaithe Éilias de briseadh nasc na ndaoine leis Sátan a h-oidhriú agus a chomhlánú. De bharr an riachtanas deonú seo, tairngir an fáidh Malaicí go mbeadh Éilias ag teacht arís.

Bhí na daoine Giúdach a chreid i tuar na Scriptúir ag súil go díograiseach do teacht an Meisias.Ach ba chóir fhios a bheith againn go tnúth siad díreach chomh fonnmhar leis asfhilleadh Éilias. Bhí sé seo toisc gur geall Dia go soiléar tríd an fáidh Malaici go mbeadh Sé a sheoladh an fáidh Éilias roimh teacht an Meisias chun an mbealach chuig an Tiarna a h-ullmhú. Deascabháil Éilias ar neamh thart ar 850 bliain roimh bhreith Íosa; ó shin i leith tá sé ag áitreabh insan domhain spiorad.Tá muid ar eolas maidir leis an scéal an Athrú,nuair a theaspáin Élisias agus Maois go spoireadach roimh chreidmhigh na deisceabail de Iosa.Chreid go leor Giúdaigh go nuair a tháinig Éilias arísgo mbeadh sé íslitheachó neamh ar an modh céannainár deascabháil sé suas chun na bhflaitheas. Díreach mar atá Críostaithe inniú atá ag féachaint go daingean go dtí an spéir leis an ionchas go mbeidh Íosa ag teacht i nanéalta,bhí Giúdaigh de lá Íosa ag breathnú suas ar an spéir, ag fanacht go himníoch le teacht Éilias.

Mar sin féin, sular chuala aon nuacht faoi Éilias bheith tagtha arís chun tuar Malachi a chomhlíonadh,theaspeáin Íosa go tobann agus d’éileamh sé bheith an Meisias.Ní h-éa aon ionadhgur spreag teaspeáint agusfógairt ÍosaIarúsailéim go léir in mearbhall mór.Cibé áit a chuaigh dheisceabail Íosa,bhí siadtuairgneáilteleis an cheist faoiÉilias,a bhí ceaptha le teacht ar dtús. Gan freagra leordhóthanach iad féin, chas na deisceabail le Íosa ag iarraidh, “Cad é seo a deir na scríobhaithe, más ea, go gcaithfidh Éilias teacht ar dtús?” D’fhreagair Íosa go raibh Eoin Baiste an Éilias céanna inár raibh na daoine ag fanachti gcomhair. Ós rud é gur chreid na deisceabail cheana go raibh Íosa an Meisias, ghlac siad toilteanach a fianaise go raibh Eoin Baiste Éilias.Ach conas a d’fhéadfadh daoine eile nach raibh aithne acu ar Íosa glacadh leis an t-éileamh conspóideach seo?Bhi Íosa é féin ag súil nach mbeadh siad a chreidiúint go héasca é, agus dá bhrí sin dúirt sé, “agus mura miste libh mé a chreidiúint ann, is é an tÉilias a bhí le teacht é.” Cad a rinne é fiú níos deacaire fós do na daoine Giúdach chun a chreidiúint i fógra Íosa ná an séanadh níos luaithe ó Eoin Baiste. Sheas Eoin ar nach raibh sé Éilias: “D’fhiafraigh siad de: ‘Cad eile, más ea? An tú Éilias?’ ‘Ní mé,’ ar seisean. ‘An tú an fáidh?’ Agus d’fhreagair: ‘Ní mé.'”

    2.2 Treo ar mhaith an Phobail Giúdach Roghnaigh

Rinne Íosa é soiléir go raibh Eoin Baiste an Éilias céannaa raibh na daoine ag feitheamh chomh himníoch, agus ar a mhalairt, bhréagnaigh Eoin Baiste neamhbhalbh an t-éileamh seo.Focail de cé acu a b’ea cóir na daoine Giúdach a chreidiúint?Ar ndóigh brath an t-ábhar seo ar cé acu den dá, Íosa nó Eoin,a d’fhéach níoscreidte agus measúili súile muintir na h-ama sin.

Lig dúinn scrúdú a dhéanamh ar conas is ar éigin gur d’fhéach Íosa do na daoine Giúdach.B’ea fear lábánta óg é Íosa a d’fhás aníos sa bhaile de siúinéir bocht agusuiríseal.Theaspeáin an fear óg seo go tobann agus glaoigh sé “Tiarna na Sabóid” ar féin in aineoinn go raibh cosúileacht ann gur thruailligh sé an Sabóid,a choinneáil naGiúdaighdiaganta go h-ard oirmhinneach. Dá bhrí sinfuarthas Íosa an cháilde dhuine a bhí ag iarraidh an Dlí a chur ar ceal, a bhí do na Giúdaigh an bunús na slánú.Dá bhrí sin, inghreim na ceannairí an phobail Giúdach Íosa. Bhí Íosa iallach chun dheisceabail a bhailiú as measc iascairí simplí agus cairde a dhéanamh as bailitheoirí cánach,eachlachaíagus peacaigh, lena bhíodh sé ag ithe agus ól.Níos measa fós ó thaobh na ceannairí Giúdach, dhearbhaigh Íosa go mbeadh na bailitheoirí cánach agus eachlachaíag dul isteach ar an Ríocht na bhFlaitheas chun tosaigh ortha siúd.

Ar ócáid ​​amháin, tháinig eachlach chuig Íosa, ag gol, agus thosaigh sí a fhliuchadh a chosa lena deora, ag cuimil iad lena cuid gruaige, pógadh iad, agus ag ungadh iad le fleascán de criosmadh luachmhar.Bheadh sé dochraí chun glacadh lefriotháil den sórt sin óeachlachfiú i sochaí nua-aimseartha; go cinnte bheadh sé scannalach i sochaí Giúdach, lena cód eiticiúil géarina bheadh ​​bean adhaltrach cuireadh chun báis le clocha. Ach ní amháin gur thug Íosa cead dá freastal flaithiúil; mhol sé í fiú í agus ceartaigh sé a dheisceabail nuair a spaill siad an bean.

Ina theannta sin, bhí cosúlach ann gur chuir Íosa é féin ar chomhchéim le Dia agus dhearbhaigh nach d’fhéadfaí aon duine dul isteach i Ríocht Dé ach amháin trí eisin.D’áitigh sé gur chóir do dhaoine eisin a grá níos mó ná a dtuismitheoirí féin, deartháireacha agus deirfiúracha, céilí nó leanaí.Dá bhrí sin, do go leor, bhí chuma diamhaslach ag focail agus gníomhais Íosa. Dá réir sin, ní haon ionadh gospaill agus aithris an cheannaireacht Giúdach agus é,ag cúisigh dó a bheith mar cheann faoi seilbh Béalsabúl, an prionsa na deamhain. As seo go léir, is féidir linn a thuiscint go raibh Íosa i bhfad ó creidte i súile na daoine Giúdach a chuid ama.

Conas a d’fhéach Eoin Baiste leis na daoine Giúdach na hama sin? Rugadh Eoin Baiste chuig teaghlach oirirc; ba’ea mac Zacairiá é, sagart.Cuir na míorúiltí agus comharthaí a bhain le gcoimpeart agus breith Eoin ionadh ar an tír cnoc de Iúdáia go léir. Lá amháin, nuair a bhí Zacairiá agdó túis sa Teampaill, theaspeáin aingeal os a chomhair agus d’fhógair go mbeadh a bhean chéile, a bhí sean agus seasc, ag coimpirt mac go luath. Nuair nár creid sé focail an aingeal, bhí sé buailte balbh, agus bhí a theanga scaoilte ach amháin ar bhreith an leanbh.Ina theannta sin,chaith Eoin saol eiseamláireach chreidimh agus smacht sa fhásach, ag maireachtáil ar lócaistí agus mil fiáin.Ar na cúiseanna sin,machnaigh go leor daoine Giúdach arb’fhéidir go raibh sé an Críost, agus tháinig toscaireacht sagairt agus Leibhitigh dó agus d’iarreadar air é seo go díreach.Bhi meas ag na daoine Giúdach do Eoin don mhéid seo.

Ag smaoineamh ar na cúinsí seo, nuair a rinne na daoine Giúdach de lá Íosa comparáid idir Íosa agus Eoin Baiste, cé acu a bhí le feiceáil mar níos inchreidte dóibh?Gan amhras, bhí níos mó inchreidteacht le focail Eoin. Dá bhrí sin, chreid siad Eoin Baiste go nádúrtha nuair a shéan sé á bheith Éilias níos mó ná chreid siad fianaise Íosa go raibh Eoin Éilias. Ósrud é gur chreid na daoine Eoin, mheas siad focail Íosa a bheith ina cumadóireachtdéanta suas chun tacú lena h-éileamh amhrasachgo raibh sé an Meisias. Dá bhrí sin damantac Íosa mar pasadóir.

Nuair a bhí Íosa damantac mar pasadóir, d’éirigh díchreideamh na ndaoine dó níos déine go laethúil. Fuair ​​siad a gníomhais agus focail le bheįth níos mó agus níos mó déistineach.Ós rud é gur chreid siad focail Eoin thar focail Íosa, d’fhéadfadh siad smaoineamh ach a0há5n nach raibh Éilias tagtha fós. Dá réir sin, ní raibh siad in ann shamhlú fiú go raibh an Meisias tagtha cheana féin.

Chomh fada is a choinnigh na daoine Giúdach a gcreideamh i tuar Malachi, bhí ortha Íosa a dhiúltú, a d’éilítear bheith an Meisias,mar gheall de bharr a n-dhearcadh nach raibh Elijah tagtha fós.Ar an láimh eile, chun a chreidiúint i nÍosabheadh ​​acu a dhiúltú ar an tuar biblicúil a dhearbhaigh go mbeadh an Meisias ag teacht ach amháin tar éis filleadhÉilias.

Ós rud é nach mbeadh Giúdaigh cráifeach sásta fiú a mheas ar sheánadh tuar an Scrioptúr,d’fhágach iad gan aon rogha eile ach chun díchreid i n-Íosa.


2.3 Easpa Creidimh Eoin Baiste

Bhí an meas is airde le haghaidh Eoin Baiste ag go leor i measc an cheannaireacht Giúdach agus daoine de lá Íosa; fiú shíl cuid d’iad dó mar an Meisias. Dá n-fhógair Eoin Baiste go raibh sé Éilias,mar a rinne Íosa fianaise,bheadh ​​na daoine a bhí ag fanacht go fonnmhar don Meisiasgo héasca in ann fianaise Eoin a chreid agus scatáil chuigÍosa.In ionad sin, tháinig aineolas Sheáin de deonú Dé, a thug dó a éileamh nach raibh sé Éilias, le bheith an phríomhchúis don fáth nár tháinig na daoine Giúdach chuig Íosa.Dhearbhaigh Eoin Baiste go Íosa ag an Abhainn Iordáin:

Táimse do bhur mbaisteadh le huisce, i gcomhair na haithrí; ach an té atá ag teacht i mo dhiaidh is treise é ná mise, agus ní fiú mé a bhróga a bhaint de: baistfidh seisean sibh leis an Spiorad Naomh agus le tine. -Matha. 3:11

Níorbh aithnid dom féin é, ach an té a sheol mé ag baisteadh le huisce, dúirt seisean liom: ‘An té ar a bhfeicfidh tú an Spiorad ag tuirlingt agus ag fanacht air, eisean an té a bhaisteann leis an Spiorad Naomh.’ Chonaic mé agus is finné mé gurb é seo Mac Dé.” -Eoin 1: 33-34.

NochtaighDia go díreach le Eoin go raibh Íosa an Meisias, agus rinne Eoin fianaise leis an noctú sin. Ina theannta sin, dúirt sé, “Is glór duine mé ag éamh san fhásach:’Déanaigí díreach bóthar an Tiarna,’ mar a dúirt Íseáia fáidh.”,agus dearbhaíodh go raibh sé an ceann a bhí sheolta roimh anCríost. Dá bhrí sin, ba chóir godtuigeadh Eoin trínaeagna féin go raibh seisin fhéin an Éilias ag filleadh ar ais.Fiú más rud é nár thuig Eoin an méid sin,ós rud é go léirigh Dia dó go raibh Íosaan Meisias, ba chóir dó ghlac le fianaise Íosa agus, i n-umhlaíocht, é féin a fógraíodh le bheith Éilias.Áfach, bhí Eoin aineolach de Toil Dé.Shéan sé fianaise Íosa a bhain leis; agus ina theannta sin, scar sé ó Íosa agus chuaigh sé a bhealach féin.Is féidir linn a shamhlú cé chomhbrónach is a bhí Íosa fhaid is athit na himeachtaí seo amach.Cé chomh buartha ‘s a mhothaigh Dhia fhaid is a d’fhéachSé ar ar a Mhac i gcáscomh deacair le sin.

I fírinne, críoch misean Eoin Baiste mar finné nuair a bhaistigh sé Íosaagusthug sé faisnéisdó.Cad é ba chóir a bheith a misean tar éis an pointe sin?Ag am a rugadh Eoin, tuar a h-athair Zechariah, líonta leis an Spiorad Naomh, maidir le misean a mhac chun freastal ar an Meisias, ag rá: “bheith ag seirbhís dó gan eagla, i gcrábhadh agus i bhfíréantacht ina láthair gach lá dár saol.”Sa sholais seo, tar éis fhinnéEoin Baiste d’Íosa, ba chóir do seisean, níos mó ná aon duine ar bith eile, bheith ag freastáil Íosa le deabhóid díbhirceach mar deisceabal do an chuid eile dá shaol.Mar sin féin, d’fhág Eoin Íosa agus chuaigh sé thart ag baisteóireacht go neamhspleách.Ní h’éa aon iontas go raibh na daoine Giúdach mearbhall go dtí an pointe de fiú cheapadh go raibh Eoin an Meisias.Bhí mearbhall ar a gcuid ceannairí freisin.Cad é níos mó, i n-eachtra amháin, throid Giúdach a lean Íosa agus na deisceabail de Eoin Baiste lena chéile faoicé acu de a mhúinteoir a bhí ag tabhairt amach níos mó baisteóireacht.

Is féidir linn ah-aithinfreisin ó ráiteas Eoin,”Ní foláir dósan méadú, ach domsa laghdú,”go ina chroí nár fhéach Eoin ar féin mar a bheith ag roinnt an cinniúint céanna le Íosa. Má bhí Eoin Baiste agus Íosa ag siúl taobh le taobh agus a roinnt an cinniúint céanna, conas ansin a d’fhéadfadh Eoin riamh a laghdú fhaid is a bhí Íosa ag méadú? Go deimhin, ba chóir Eoin Baiste a bheith an t-aspal réamhthús d’Íosa, ag fógairt soiscéal Íosa go díograiseach.Ach, mar gheall ar a daille, níor chomhlíonadh sé a misean.Sa deireadh cailleadh a shaol lómhara, a b’a chóir le tairiscint ar son Íosa, de bharr gnócoibhneasta neamhshuntasach.

Nuair a bhí aigne Eoin Baiste dírithe ar Dhia, d’aithinsé Íosa mar an Meisias agusthug séfianaisear a son.Níos déanaí, nuair a d’fhág an inspioráid é agus d’fhill sé go státdomhanda, tháinig a h-aineolas ar ais agus d’éirigh a míchoinníollachas níos measa. Gan a bheith in ann admháil go raibh sé an aisfhilleadh d’Éilias, thosaigh Eoin ag féachaint ar Íosa ar an mbealach céannadíchreideach mar a bhí agGiúdaigh eile dó,go háirithe tar éis dó a bheith i bpríosún.Ceap sé go raibh chumaaisteach agus meadhránach ar gach focal agus ghníomhas d’Íosa. Ag pointe amháin, rinne Eoin iarracht a chuid amhras a réiteach trína dheisceabail a chuir go Íosa, ag iarraidh, “An tú an té atá le teacht, nó an ceart dúinn bheith ag súil le duine eile?”

Nuair a cuireadhÍosa ar aghaidh amach leis angceist seo ó Eoin,d’fhreagair sé go diomúch, le aer de rabhadh:

Imígí agus insígí d’Eoin a bhfuil á chloisteáil agus a fheiceáil agaibh: tá radharc ag daill, tá siúl ag bacaigh, glantarlobhair agus tá éisteacht ag bodhráin, éiríonn na mairbh agus fógraítear an dea-scéal do bhoicht. Is méanar don té nach ceap tuisle dó mise. -Matha.11: 4-6

Bhí Eoin Baiste roghnaithe agus é fós taobh istigh den bhroinn don mhisean de freastal ar Íosa.Chaith sé saoltrom, aiséiteach insanbhfásach, ag tógáil a mhinistreacht d’fhonn an mbealach a h-ullmhú don Meisias a bhí le teacht.Nuair a thosaigh Íosa a mhinistreacht phoiblí, léirigh Dia céannacht Íosa do Eoin roimh aon duine eile agus spreag é seo Eoin finné a iompróidh dó mar an Mac Dé. Ach ní raibh Eoin in ann a fháil i gceart an grásta a bhí bronnta air ó Neamh. Dá bhrí sin,nuair a bhí Eoin i n-iomaire ceist amhrasach Eoin,níor bhfreagair Íosa go follasach go raibh sé an Meisias; ina ionad sin d’fhreagair sé ar an mbealach seo timthriallach.Cinnte, ní mór do Eoin Baiste a bheith ar eolas faoi míorúiltí agus comharthaí Íosa. In ainneoin seo, thug Íosa freagra fialaithe,ag meabhrú Eoin faoi na n-oibreacha a bhí á dhéanamh aige, le súil go n-dhúisíodh é lena céannacht dhílis.

Ba chóir dúinn a thuiscint go nuair a dúirt Íosa,”…agus fógraítear an dea-scéal do bhoicht..,”go raibh sé ag a chur in iúl a chuid brón domhain de bharr díchreideamh Eoin Baiste agus an cheannaireacht Giúdach. Bhí na Giúdaigh ullmhaithe, agus Eoin Baiste go háirithe, na daoine saibhir a bhí beannaithe le saibhreas flúirseach ghrá Dé. Ach toisc gur dhiúltaigh siad go léir Íosa, bhí airfánaíocht thart timpeall cósta farraige na Gailíle agus an réigiún na Samáire chun cuardach i measc na “bhoicht” dóibh siúd a bheadh ​​ag éisteacht leis an Soiscéal.Bhí na bhoichte seo iascairí lábánta, bailitheoirí cánach agus striapacha. Ní raibheadar na leithéid seo na deisceabail a mbeadh Íosa ag iarriadh a roghnú.Ó rud é gur tháinig Íosa chun an Ríocht na bhFlaitheas a bhunú ar an dtalamh, bhí sé níos mó le gá do ceannaire amháin a d’fhéadfadh a threorú míle, ná míle a bheadh ​​a leanúint cheannaire amháin.Ar dtús,nárthug sé seanmóir Soiscéal do na sagairt agus scríobhaithe sa Teampaill? Chuaigh sé ansin ar thóir na ndaoineullmhaithe agus cumasach.

Mar sin féin, mar a léirigh Íosa i parabal, toisc nach raibh na haíonna gur tugadh cuireadh dóibh chuig an féasta ag teacht, bhí air fánaigh na sráideanna agus cúlbhealachaíchun na mbocht aguscithréimigh a bhailiú,na dall agus na bacaigh.Ag tabhairt aghaidh leis an staidaimléiseach go raibh air thairiscint saibhreas a féasta a thabhairt do dhíbeartaigh gan chuireadh na sochaí,cuir Íosa in iúl a brón sna focail seo breithiúnais: “Is méanar don té nach ceap tuisle dó mise.”Cé go raibh measmór do Eoinina lá, rinne Íosa breathúnas faoi saol Eoin ag rá go sceabha nach tiocfaidh beannacht do éinne a bhí uaibhreach de bharr,is cuma cé chomh iontach a d’fhéadfadh sé a bheith. Ghlac Eoin uabhar agus dá bhrí sin theip ar ina misean chun freastal ar Íosa godíograiseachdo iomlán a shaoil.

Tar éis do dheisceabail Eoin Baiste bheith críochnaithe ag ceistiú Íosa agus d’fhágadar, dúirt Íosa go in aineoinn gur bhféidir go bheith Eoin an fáithe is mó de gach fáithe, fós theip air a chur i gcrích an misean a thug Dia chúram dó:

Deirim libh go fírinneach, níor éirigh ar shliocht na mban duine ba mhó ná Eoin Baiste; ach an té is lú i ríocht na bhflaitheas, is mó é ná eisean. –Matha 11:11

Rugadh gach duine ar neamh de bhean agus cónaí siad saol ar talamh. Bheifí ag súil go ó bhí Eoin an duine is fearr i measc siúd go léir a rugadh de na mná, ba chóir dó a bheith an mó i ríocht na bhflaitheas.Cén fáth a raibh Eoin níos lú ná fiú an lú sa ríocht?Thug fáithe iomadúla den am caite fianaise ar an Meisias go hindíreach, ar fud ama fairsinge.Ar an láimh eile, bhí an misean ag Eoin fianaise ar an Meisias go díreach.Dá mbeadh bheith ag tabhairt fianaise leis an Meisias an misean is mó de na fáithe, ansin ba’é Eoin Baiste go cinnte an mó de fáithe.Mar sin féin, i dtéarmaí freastal ar an Messiah, bhí sé an lúdecách.Bhí a fhios ag gach duine i ríocht na bhflaitheas, is cuma cé chomh íseal, go raibh Íosa an Meisias agus da sheirbheáil iad é le deabhóid. Ach bhí Eoin Baiste, abhí glaodhchun freastal ar an Meisiasníos dlúithe ná aon duine eile, scartha ó Íosaagus da shiúil sé a bhealach féin.I dtéarmaí a deabhóid do Íosa, dá bhrí sin, bhí sé níos lú ná fiú an lú i ríocht na bhflaitheas.

Lean Íosa, “Ó laethanta Eoin Baiste go dtí anois tá foréigean á dhéanamh ar ríocht na bhflaitheas agus fuadaíonn lucht an fhoréigin leo í.”Roghnaíodh Eoin Baiste roimh a bhreith agus da chaith sé saoltrom, aiséiteach insanbhfásach. Dábfhreastail sé ar Íosa le croí ionraic, gan ceist bheidh áit mar an phríomh deisceabald’Íosa curtha in áirithe dó.Mar sin féin, mar gheall gur theip air ina misean chun freastal ar Íosa, leagtar Peadar, “fear forbhríoch,”seilbh ar anpost de príomhdheisceabal.Is féidir linn a dhéaduchtú ó an abairt”Ó laethanta Eoin Baiste go dtí anois”gur labhair Íosa na véarsaí a lean sin i tagairt ní go príomha faoi na daoine i gcoitinne ach go sonrach faoi Eoin Baiste. Arnacríoch Íosa,”Agus fuair an eagna a ceart as a hoibreacha féin.”Dá mbeadh ghníomhaíocht Eoin críonna, ní bhfhágach sé Íosa, agus bheadh a gníomhais a bheith mheabhrú go deo marfíréantacht. Ar an drochuair, bhí sé amaideach. Bac sé bealach na daoine Giúdach ar cosán do Íosa, chomh maith lena chonair féin. Anseo ní mór dúinn teacht ar tuiscint go raibh an chúis is mó taobh thiar den fáth go raibh ar Íosa bás a fháil ar an chros ná de bharr teip Eoin Baiste.

2.4 An bhrí ina raibh Eoin Baiste mar Éilias

Táimid tar éis a luadh roimhe go raibh Eoin Baiste le hoidhrú agus comhlánú an misean a d’fhág Éilias neamhchríochnaithe ar domhan.Mar a taifeadadh sa Bhíobla, rugadh é leis an misean chun dul roimh an Tiarna,”Gluaisfidh sé roimhe amach le spiorad agus le cumhacht Éilias, chun croíthe na n-aithreacha a iompú i leith na clainne, agus lucht na heasumhla chun eagna na bhfíréan, chun pobal a dhiongbhála a ullmhú don Tiarna.”Dá réir sin, i dtéarmaí a misean, bhí Eoin an dara teacht deÉilias. Ina theannta sin, mar a phléifear níos mine, i ndáiríre tháinig Éilias ar ais i spiorad agus bhí sé ag iarraidh cabhrú le Eoin Baisteéirí leis an misean a theip ar féin a chur i gcrích le linn a shaol domhdna. Da sheirbheáil Eoin Baiste i gcomhthráth mar corp Éilias, is trínar sin an-oibrigh Éilias chun a misean a críochnú.Dá bhrí sin, i dtéarmaí a misean coitianta, is féidir a bheith ag feiceáil le Eoin mar an duine céanna le Éilias.

2.5 Ár Dearcadh i dtreo An Bhíobla

Táimid tar éis a fhoghlaim gur ba cúis aineolas agus díchreideamh Eoin Baiste in Íosa a tugadh faoi díchreideamh na daoine Giúdach, a spreag sa deireadh le céasadh Íosa.Go dtí an lá atá inniú ann, níor nochtaigh aon duine riamh an rúnda néamhaí seo, toisc go raibheamar ag léamh an Bhíobla bunaithe ar an gcreideamh cinnte go raibh fáidh iontach é Eoin Bhaiste.Múineann ár léargas nua ar Eoin Baiste dúinn go mba cheart dúinn a ligean thar ceal an dearcadh coimeádach chreidimh a cuireann eagla orainn cheistiú na creidimhgnásúil agus teagasca traidisiúnta.Nach bheadh ​​sé earráid chunEoin a mheas mar dhuine a theip ina misean má éirigh sé i ndáiríre?Mar an gcéanna, tá sé cinnte mícheart a chreidiúint gur chomhlíon Eoin a misean nuair i ndáiríre níor éirigh leis. Ba cheart dúinn iarracht a dhéanamh i gcónaí an creideamh ceart a bheith againn trí chuardach araon i spiorad agus fírinne.Cé go bhfuil ár plé de Eoin Baiste bunaithe ar scrúdú den Bíobla, is féidir iad siúd atá in ann cumarsáid go spioradálta staid Eoin Baiste a fheiceáil agus a dheimhniú go bhfuil an taibhreamh thuas faoi Eoin go hiomlán ceart agus fíor.

Caibidil 5

Aiséirí

Má táimid chun a chreidiúint go literálta i tuartha na Scrioptúir, ba chóir dúinn bheith ag súil go nuair a thagann Íosa arís, go tiocfaidh na naoimh ar aisgo bheatha sa cholainn. Beidh a gcuid coirp, curtha sa talamh agus go hiomlándianscaoilte,athbhunaithe go dtí a staid bhunaidh.Ar thaobh amháin, is iad Briathar Dé na tuar seo, agus mar dhaoine de chreidimh ní mór dúinn glacadh leo.Ar an láimh eile, mar gheall ar an stát nua-aimseartha de ár n-eolas, ní dhéanann siad ciall réasúnach. Tugann sé seo mearbhall mór don creideamh Críostaí. Dá bhrí sin, tá sé tábhachtach goléiríonn muidbhrí fíor na aiséirí.

Roinn 1
Aiséirí

An bhrí atá le Aiséirí ná chun teacht ar ais go dtíbheatha. Léiríonn teacht ar ais go bheatha le tuiscint go raibheamar marbh.Chun dul amach ar an bhrí le aiséirí, ní mór dúinn a shoiléiriú na coincheapa bhíobla de beatha agus báis.

 

1.1 Coincheapa An Bhíobla maidir le Beatha agus Bás

Nuair a d’iarr leanntóir d’Íosa dá bhféadfadh sé dul abhailechun a athar éagtha a h-adhlacadh,dúirt Íosa, “Lig do na mairbh a mairbh a adhlacadh….”As na briathra seod’Íosa, is léir go bhfuil insan Bíobla dhá choincheap éagsúla de beatha agus bás.Baineann an chéad coincheap de beatha agus bás leis an saol fisiciúil.Anseo, ciallaíonn “bás” deireadh leis an saoil fisiciúil, mar a bhí an cás le athair an deisceabal nach maireann a bhí le bheith curtha. Ciallaíonn “saol” sa chiall sin an stát ina gcoimeádann an féin fhisiceach a feidhmeanna fiseolaíocha.

Baineann an dara coincheap de beatha agus bás lena daoine súid beo abhailighchun an fear éagthaa adhlacadh, iad siúd a thug Íosa “na marbh” ortha.Cén fáth ar tagair Íosa do dhaoine le comhlachtaí a bhí beo agus gníomhach mar an marbh?Chiallaigh sé ós rud é nár glacadar leo le Íosa, bhíodar i bhfad ó grá Dé agus ina gcónaí i réimse tiarnas Sátan.Ní bhaineann an dara coincheap de bháis seo leis an dhul in éag den beatha fisiciúil. An brí le seo ná brollach ghrá Dé ag fágáil agus ag titim faoi tiarnas Sátan. Tagraíonn an coincheap maidir leis na beatha do an stát a bhaineann le cónaí i gcomhréir le Toil Dé, laistigh de tiarnas ghrá gan teorainn Dé.

Dá bhrí sin, fiú má tá féin fisiciúil an duine beo,má ghnáthaíonn sé ar leith ó tiarnas Dé agus má tá séi ndaoirse do Sátan, tá sé marbh nuair a mheastaré ó gcaighdeán an bhun-luach.Is féidir le chonclúid den chineál céanna a tharraingt as focail breithiúnas an Tiarna ar na daoine gan chreideamh na heaglaise i Sardis: “Is eol dom d’oibreacha, go bhfuil tú in ainm a bheith beo, ach gur marbh thú.”

Ar an láimh eile, cé go bhféadfadh saol fisiciúil an duine bheith imithe in éag,beidh sé fós beo insan chiall is fíor má conaíonn a spiorad insan Ríocht na bhFlaitheas ar neamh, riochtsa domhain spiorad ina rialaíonn Dia trí ghrá. Nuair a dúirt Íosa, “An té a chreideann ionamsa, fiú amháin má fhaigheann sé bás, mairfidh sé,”chiallaigh sé go bhfuil siad beo, na daoine a chreideann dó agus go bhfuil said ag maireachtáil taobh istigh do réimse tiarnas Dé.Fiú amháin tar éis a n-chomhlachtaí fisiciúil bheith tar éis dul ar ais chuig an ithir, is féidir leis a sproideanna taitneamh a bhaint as asaol i dtiarnas Dé. Dúirt Íosa freisin,”…agus gach duine a mhaireann is a chreideann ionamsa, ní bhfaighidh sé bás choice…”Ag rá nach bhfaighidh iad siúd a chreideann bás go deo, chiallaigh sé go mbeidh iad siúd a chreideann in nÍosa le linn a saol domhdna a fháil saol síoraí ní sa saol seo, ach i spioraid, laistigh de brollach ghrá Dé.Beidh siad beo, araon sa saol seo agus insan chéad cheann eile. Tugann focail Íosa cinnteacht linnnach bhfuil aon éifeacht le bás, insan chiall atá leis mar críoch den saol fisiceach,ar ár saol síoraí.

Dúirt Íosa, “Cibé a iarrfaidh a anam a choinneáil slán, caillfidh sé é, agus cibé a chaillfidh é, déanfaidh sé é tharrtháil.”Iad siúd a iomarbhasann Toil Dé i n’fhonn dea-bhail a cholainn a chaomhnú, cé go bhfuil a n-chomhlachtaí beo, tá siad marbh.Ar an láimh eile, tá iad siúd a dhéanann íobairt ar a n-chomhlachtaí ar son Toil Dé beo, cé go bhfuil a n-chomhlachtaí curtha agus lofa. Tá cónaí orthu go deo mar sporaid i ngrá Dé.

 

1.2 An Bás ba chúis Titim An Cine Daona

Táimid tar éis a fhoghlaim go bhfuil dhá coincheapa éagsúla bíobalta maidir le bháis. Cé acu den dhá a thagraíonn an bás a tugadh faoi de bharr bás chéad sinsear an cine daonna?

Chruthaigh Dia an cine daonna chun dul in aois agus filleadh ar deannaigh;Leithroinneadh an bás fisiciúil do dhaoine neamhaireach má nó mura thiteadar.Fuair Ádamh bás ag aois bíobalta de 930 bliain, agus d’fhill a cholainngo deannaigh; ach ní raibh sé seo an bás a tharla de bharr an Titim.Dar leis Prionsabal an Chruthú, is é an cholainn éadaí an spiorad.Díreach mar a caitear amachéadaí caite, tá an cholainn le bheith curtha ar leath taobh nuair átá sé imithe sean agus lag. Ansin níl ​​ach an féin spiorad nocht amháin in ann dul isteach insan domhan spiorad agus chónaí ann go síoraí.Ní féidir aon rud ábhartha bheith beo go deo.Ní aon eisceacht leis an cine daonna; Ní féidir leis ár gcomhlachtaí mhair go síoraí.Dá mbheidh daoine le maireachtáil ar an domhan go deo sa cholainn, cén fáth a chruthaigh Dia an domhan spiorad mar ár gceann scríbe? Níor cruthaíodh an domhan spiorad tar éis an Titim mar áit le haghaidh spioraid tite le fanacht.Ina ionad sin, tá sé mar chuid den bhun-chruthú, a cruthaíodh mar an áit ina mbeidh daoine aonair a chomhlíonann cuspóir a chruthú in ann taitneamh a bhaint as beatha síoraí mar spioraid tar éis a saol ar an dtalamh bheith thart.

Tá formhór daoine ceangailte lena saol domhanda.Bíonn brón ortha nuair atá sé rite mar, de bharr an Titim, tá siad aineolach ar an bhfíric go tar éis dóibh a gcuid éadaí cholainn a caitheamh ar leath taobh, is cóir dóibh cónaí go deo insan domhain spiorad álainn agus síoraí.Féadfaidh an tairmtheacht ó shaol fisiciúil go saol insan domhain spiorad a chur i gcomparáid leis an meiteamorfóis de bolb isteach i féileacán.Má raibh an bolb féinfheasacht, d’fhéadfadh séan ceangailt céanna a mhothú lena bheithsine teoranta agdreapadóireacht thart timpeall na duilleoga de plandaí mar a bhíonn ag daoine chuig a saol domhanda.

Bheadh sé freisin, is dócha drogall chun deireadh a chuir leis a mbheithsine mar bolb, aineolach go bhfuil sé i ndán dó dul isteach i gcéim nua den saol mar féileacán, nuair a bheidh sé in ann taitneamh a bhaint as go leoir bláthanna cumhra agus neachtar milis le sásamh a chroí.

Tá an gaol idir bheithsine domhanda agus saol an spiorad cosúil leis an ngaol idir bolb agus féileacán.Ina theannta sin, mura mbeadh aon Titim, bheadh daoine domhanda le bheith in ann a baint le sporaid díreach chomh nádúrtha mar a bhaineann siad eatarthu féin.Bheadh ​​a fhios acu nach bhfuil bás an téarnamh deiridh óna ngaolta ar domhan. Dá bheadh daoine ar an eolas faoi an sort domhan álainn agus sonasach a beidh siad ag dul isteach i ndiaidh d’iad foirfeachtas a bhaint amach ar an talamh agus bás nádúrtha a fháil, bheadh ​​siad ag súil go fonnmhar leis an lá sin inár raibheadar le dul isteach sa domhan sin.

Ós rud é nach raibh an Titim mar chúis le bás insan bhrí atá le dhul in éag na beatha fisiciúil,is féidir linn a bharúil ná cad a thug sé ná an chineál sort eile bháis. Lig dúinn tuilleadh scrúdú a dhéanamh ar seo. Dúirt Dia le Ádhamh agus Éabha go ar an lá a d’ith siad tortha crann eolas na maitheas agus olc go gheobhfaidh ​​siad bás go cinnte.Ós rud é gur rabhadh Dia mar sin iad, caithfidh sé a bheith go nuair a d’ith Ádhamh agus Éabha an tortha, fuair siad i ndáiríre bás. Ach i ndiaidh an Titim lean Ádhamh agus Éabha ar aghaidh lena saoil agus saoladar leanaí domhanda, a d’iolrú chun sochaí daonna truaillithe an lae inniu a fhoirmiú. Is féidir linn a gconclúid nach ciallaíonn an bás de bharr an Titim an deireadh den saoil fisiciúil, ach ina áit sinandul le fánaódtiarnas maith Dia isteach go tiarnas olc Sátan.

Lig dúinn tacaíocht bhreise a tharraingt as an Bíobla.Tá sé scríofa,”Is eol dúinne gur aistríodh ón mbás go beatha sinne mar go dtugaimid grá do na bráithre. An té nach dtugann grá fanann sa bhás.”Ciallaíonn grá anseo an grá Dé. Aon duine nach bhfuil grá Dé aige dá gcomharsana tá sé marbh, cé go bhfanann sé gníomhach agus beo ar domhan. Tá sé seo freisin an tuiscint atá ar na véarsaí “Mar pá ón bpeaca is ea an bás, ach tabhartas ó Dhia is ea an bheatha shíoraí in Íosa Críost ár dTiarna.”agus”Gabhann an bás leis an meon collaí ach is beatha agus síocháin a ghabhann leis an meon spioradálta.”

1.3 An bhrí atá le Aiséirí

Chreid go leor go dtí seo go raibh an bás de bharr an Titim bás fisiciúil. Dá bhrí sin, léirigh siad an gcoincheap bíobalta d’aiséirí mar athbheochan ó bhás fisiciúil, agus chreideadar go bhfuil ceist aiséirí na marbh faoi athghiniúint bitheolaíochta a n-chomhlachtaí dianscaoilte.Áfach, ní raibh an Titim na chéad sinsear an cine daonna mar cúis den chineál bháis seo. Dar leis Prionsabal an Chruthú, cruthaíodh corp an duine chun filleadh ar deannaigh i ndiaidh a fhásann sé sean. Ní féidir le corpdianscaoilte a chur ar ais go dtí a staid bhunaidh. Ina theannta sin, níl sé riachtanach do spiorad ghlacadh le comhlacht fisiciúil eile nuair is cóir go mbeidh sé ag glacadh taitneamh as an saol síoraí insan domhain spiorad ollmhór.

Féadfar Aiséirí a shainmhíniú mar an prócéis de bheith athchóirithe ó bhás de bharr an Titim go dtí beatha, as an réimse de tiarnas Sátan go dtí an réimse detiarnas díreach Dé, tríd an deonú athchóiriú.Dá réir sin, aon uair a táimid agdéanamh aithreachas ar ár bpeacaí agus ag ardú go staid níos airde de maitheas, táimid athbheoigh suas go dtí an céim sin.

Léiríonn an Bíobla an bpróiseas aiséirí:”Amen, Amen, a deirim libh, an té a éisteann le mo bhriathar, agus a chreideann an té a chuir uaidh mé, tá an bheatha shíoraí aige; ní thagann sé chun breithiúnais, ach tá sé dulta ó bhás go beatha.”

Bunaithe ar an véarsa seo, is féidir linn a dhearbhaighgo gciallaíonn aiséirí brollach Sátan a fhágáil agus filleadh ar brollach Dé.Tá sé scríofa freisin,”Faoi mar a fhaigheann gach duine bás in Ádhamh, aithbheofar gach duine chomh maith i gCríost.”Ciallaíonn an véarsa seo gur mar gheall go bhfuaireamar ginealach Sátanmar thoradh de titimÁdhamh, tá muid marbh; nuair a fhilleann muid go dtí an ginealach de Dhia trí Chríost, beidh muid aiséirithe go bheocht.

 

1.4 Cén Athruithe a thagann ar Dhaoine de bharr Aiséirí?


Dar le Briathar Dé, fuair Ádhamh agus Éabha bás nuair a d’itheadar an tortha den chrann fios na maitheasa agus an oilc.Mar sin féin, níor tharla aon athrú seachtrach suntasach iontu.Ag an chuid is mó bhí athruithe móimintiúilina gcuntanóis mar gheall ar an imní agus eagla a mhothaigh siad de bharrd
óibh bheith tar éis titim. Mar an gcéanna, ní cheart do aon athruithe seachtracha suntasacha a bheith ag tarlúint i ndaoine titithetaréis dóibh bheith aiséirithego dtí an stát roimh an Titim.Go cinnte tá an duine atáathshaolaithe tríd an Spiorad Naomhaiséirithe. Déan comparáid idir duine dílis den sórt sin agus robálaí:Tá duine amháinaiséirithe go dtí an leibhéal chun a bheith athshaolaithe i Flaitheas Dé, cé go bhfuil an duine eile marbh go spioradálta agus i ndán do ifreann.Ach ní féidir beirt a idirdhealú óna gcruth seachtracha.Tá duine a chreideann i nDia de réir teagasc Íosa go deimhin aiséirithe ó bhás go bheatha.Mar sin féin, ní féidir a chumas aon athrú soiléir ina chorp fisiciúil roimh agus tar éis a fuair sé Íosa agus fuarthas saol trí aiséirí.

Bhí Íosa go fíor fear a chomhlíon an cuspóir na chruthú.Mar sin féin, ómheas a gcuma seachtracha, ní raibh Íosa go suntasach difriúil ó gnáth daoine.Dá mbeadh sé ag taispeáint diagacht do-amhraisach ina gcuma seachtrach, ansin chreidfidh agus leanfaidh gach duine thart timpeall ar é.

Tarlíonn na hathruithe a mhothaíonn duine nuair atá sé aiséirithe agus ag dul isteach i rialachas Dé ina chroí agus spiorad.Íonghlanann na hathruithe inmheánacha seo a chorp freisin, ag athrú é ó gnáthú de Sátan isteach i teampall Dé.Sa chiall seo, is féidir linn a rá go bhfuil ár gcorp fisiciúil aiséirithe freisin. Is féidir linn a chur i gcomparáid é le foirgneamh a úsáideadh roimhe seo do críocha olc agus anois tá sé in úsáid mar áit adhartha.Cé go d’fhéadfadh nach mbeadh aon athrú ar a gcuma seachtrach, tá sé beannaithe anois mar fhoirgneamh naofa.


Alt 2

An Deonú Aiséirí

2.1 Conas a Dhéanann Dia Obair An Aiséirí?

Ciallaíonn aiséirí an próiseas trína bhfuil duine titithe athchóirithe ar ais ar an stát bhunúsach mar a bhí beartaithe ag Dia. Ciallaíonn an deonú aiséirí dá bhrí sin an deonú athchóirithe.Ós rud é gur é an deonú athchóiriú obair Dé na h-athchóirithe, is obair ath-chruthú é an aiséirí. Dá bhrí sin, tá an deonú aiséiríag leannacht ar aghaidhi gcomhréir le Prionsabal na Chruthú, ar an modh seo a leanas.

Sa gcéad dul síos, i stair an deonú aiséirí,cuir go leor dóibh siúd a chuirtear de chúram le misean stró ortha féin lendícheall agus creideamh chunToil Neamh a bhaint amach.Fiú nach raibheadar in ann a gcuid freagrachtaí a cuir i gcrích go hiomlán, bunaithe ar a n-deabhóid, leathnaigh siad an dúshraith inár féidirna glúnta ina dhiaidh caidreamh chroí a fhoirmiú le Dia.Tugaimid fiúntas nah-aoisear an bunús seo sa deonúnah-athchóirithe. Tá fiúntas na h-aoise méadaithe i gcomhréir leis an dúshraith de chroí leagtha ag na fáithe, saoithe agus daoine fíorga a tháinig romhainn. Dá bhrí sin, tá aiséirí curtha i gcrích bunaithe ar an fiúntais nah-aoise.

Sa dara áit, dárleis an Prionsabal na Chruthú, b’ea freagracht Dia é an cinedaonna a chruthú agus A Bhriathar a thabhairt dóibh,cé go raibh sé freagrachta na daonna foirfeachtas a bhaint amach trí chreidiúint agus cónaí i gcomhréir leis.Mar an gcéanna, ag stiúradh an deonú aiséirí, is é fhreagracht Dé A Bhriathar agus treoir a thabhairt dúinn,agus is é an fhreagracht atá orainn é a chreidiúint, agus chleachtadh d’fhonn an deonú a chomhlíonadh.

Sa tríú háit, de réirPrionsabal na Chruthú, is féidir le spiorad duine fás go foirfeachtas ach amháin tríd an féin fisiciúil.Mar an gcéanna, sa deonú aiséirí, is féidir an aiséirí de spiorad a bhaint amach ach amháin trí an saol ar dtalamh.

Sa ceathrú áit, de réir Prionsabal na Chruthú, ba cóir do duine foirfeachtas a bhaint amach trí na trí chéim ordaitheden tréimhse fás.Dá bhrí sin, tá an deonú aiséirí do dhaoine tite le bheith cur i gcrích chomh maith trí trí chéim ordaithe, léirithe mar thrí aois sa deonú an athchóirithe.

2.2 An Deonú Aiséirí do Dhaoine ar an Domhan

2.2.1 An Deonú chun Bhonn na hAiséirí a leagadh anuas

Thosaigh Dia Adeonúchun an cine daona tite a h-aiséirí i teaghlaighÁdhamh.Mar sin féin, fadaíogh an deonú mar gheall nach raibh iad siúd a chuirtear de chúram leToil Dé a chomhlíonadh in ann a gcuid freagrachtaí a cuir i gcrích.Dhá mhíle bliain bíobalta ina dhiaidh sin, roghnaigh Dia Abhrám a bheith mar athair an chreidimh,agus tríd eisean thosaigh Toil Dé le bheith a chuir i gcrích.Dá bhrí sin, mar thoradh dena dhá míle bliain ó Ádhamh go Abhrám tháinig bunú an dúshraith ar a bhféadfaí Dia A deonú aiséirí a thosnú san aois a leanas.Ar an fáth sin, is féidir linn a glaoch ar an tréimhse seoan deonú chun bhonn na hAiséirí a leagadh anuas.

2.2.2 An Deonú de Bhun-Céim na hAiséirí

I rith na dhá mhíle bliain ó Abhrám go Íosa, d’oibrigh Dia chun na dhaoine a ardú go dtí an chéim foirmiú na h-aiséirí.Dá réir sin, d’fhéadfadhglaoch ar an tréimhse seo an aois don deonú de bhun-céim na h-aiséirí and’fhéadfadh gach duine a bhí ina gcónaí ar dtalamh le linn na h-aoise seo fháil ar an fiúntais na h-aoise bunaithe ar obair bhun-chéim aiséirí Dé.

Sa ré seo, thug Dia an Dlí den Sean-Tiomna. De réir a chreidiúint i agus a chleachtadh dó, d’fhéadfadh na daoine a bhfreagracht a chomhlíonadh agus a bheith fírinnithe roimh Dhia.Dá bhrí sin, glaoghtar ar an ré seo an aois de fírinniú trí oibreacha. D’áiséirí daoine an ré seo a chleachtaigh an Dlí ina saol laethúil i spiorad go dtí an stáitse foirmiú agus tháineadar chun bheith spioraid foirmúila.Ar a bháis, chuaigh iad siúd a bhain amach an leibhéal de spioraid foirmúila ar dtalamh isteach agus d’fhanadar i leibhéal bhfoirm-spiorad an domhan spiorad.


2.2.3 An Deonú de Fás-Céim na h-Aiséirí

Mar gheall ar céasadh Íosa, d’fágadh aiséirí neamhchríochnaithe, agus dábhrí sin cuireadh moill ar a gcríochniú go dtí ama fhilleadh. Bhí na dhá mhíle bliain ó shin am fadú, le linn a d’oibrigh Dhia an deonú chun daoine a h-áiséirí go dtí an chéim fás trí slánú spioradálta. Dá réir sin, d’fhéadfadh a thug ar an ré seo aois an deonú de fás-chéim na h-aiséirí. Is féidir le gach duine a raibh ag cónaí san aois seo fáil ar fiúntais na h-aoise bunaithe ar obair Dé de fáis chéim aiséirí. Sa ré seo, ní mhór do dhaoine chreid sa Bhriathar an Tiomna Nua, a thug Dia dóibh go bhféadfadh siad a gcuid freagracht sa deonú a chomhlíonadh agus a bheith fírinnithe roimh Dhia. Dá bhrí sin, glaotar ar an ré seo an aoisde fírinniú trí chreideamh.

D’fhéadfadh iad súid a raibh cónaí ortha sa ré seo bheith aiséirithe i spiorad trí chreidiúint insan Soiscéal le linn a saol ar dtalamh.Trína bheith aiséirithe go dtí an chéim fás, d’fhéadfadh siad teacht chun a bheith ina spioraid bheatha.Ar a bháis, chuaigh iad siúd a tháinig chun a bheith ina spioraid bheathafhaid is a bhíodar ar domhan isteach agus fanann i bParthas, sa leibhéal spioraid bheathaden domhan spiorad.

2.2.4 An Deonú de Críoch-Céim na h-Aiséirí

Tugtar ar an ré nuair a bhíonn daoine chun a bheith aiséirithe go spioradálta agus fisiciúil araon tríd an Críost ag filleadh agus deonú na h-aiséirí a comhlánaigh ná aois an deonú de críoch-céim na h-aiséirí.Gheobhaidh iad siúd go léir a bhfuil cónaí orthu le linn an ré seo fiúntais na h-aoise bunaithe ar obair Dé de críoch-céim na h-aiséirí. Tugann Críost ag an Dara Aidbhint an fhírinne nua chun a chomhlíonadh na gealltanais dena Seana agus Nua Tiomnaí;is féidir an Tiomna Críochnaithe a glaoigh ar.Ag chreidiúint insan fhírinne seo, tá daoine chun fónamh agus freastal ar an Tiarna ar domhain, go bhféadfaidh siad a bhfreagracht don deonú a chomhlíonadh agus a bheith fírinnithe roimh Dhia.Dá bhrí sin, tugtar ar an ré seo an aois de fírinniú trí freastal.De réir a chreidiúint i agus a fhreastal ar an Tiarna agus iad féin a bheith dúthracht ina gchuid oibre, beidh daoine an ré seo aiséirithe go hiomlán go spioradálta agus fisiciúil araon,agus teacht chun a bheith ina spioraid Dhiaga, agus cónaí insan Ríocht na bhFlaitheas ar domhan.Nuair a chaillfidh siad a n-chomhlachtaí fisiciúil, mar spioraid rachaidh siad isteach agus fanaidh siad i Ríocht na bhFlaitheas ar neamh, a bhfuil an leibhéal spiorad-dhiaga den domhan spiorad.

2.2.5 Ríocht na bhFlaitheas agus Parthas

Da bhí roinnt Críostaithe doiléir ina gcuid coincheapa de Ríocht na bhFlaitheas agus Parthas toisc nach bhfuil tuiscint iomlán acu den bPrionsabal.Dá mbeadh a misean chríochnaigh ag Íosa mar an Meisias ar domhan, bheadh ​​an Ríocht na bhFlaitheas ar domhan bheith curtha ar bun ina lá.

BheadhRíocht na bhFlaitheas ar neamh comhlíonta ag an am sin freisin, comh luadh is a chuaigh daoine de charachtar foirfe a bhí ina gcónaí sa Ríocht na bhFlaitheas ar domhan isteach sa domhan spiorad mar spioraid dhiaga.Áfach, mar gheall ar gobhfuair Íosa bás ar an chros, níor réadaíogh an Ríocht na bhFlaitheas ar domhan. Riamh ní bhfaca an domhan taispeáint de dhaoine le leibhéal na spiorad diaga bainte amach acu. Ní raibh aon duine riamh i n-ann a bheith shaoránach de Ríocht na bhFlaitheas sa domhain spiorad, a cruthaíodh mar an baile do spioraid dhiaga. Dá bhrí sin, tá an Ríocht na bhFlaitheas ar neamh fós folamh agus neamhiomlán.

Cén fáth ansinar léirigh Íosago mbeadh éinne araibhchreid acu dó ag dul isteach insanRíocht na bhFlaitheas?B’éa an cuspóir bhunúsach gur tháinig sé ar an dtalamh ná chun Ríocht na bhFlaitheas a bhunú.Mar sin féin, mar gheall ar díchreideamh na daoine dó, fuair Íosa bás ar an chros sula bhféadfadh sé an Ríocht a bhunú.Gheall Íosa don gadaí a céasadh ar a thaobh dheis den chrois go mbeadh sé ag dul isteach i bParthas in éineacht leis. B’éaan gadaí an t-aon duine a chreid i nÍosa sa deireadh, nuair a tréigthe gach duine eile air.Cé go raibh súil le Íosa a misean mar an Meisias a comhlíonadh, sheanmhóir sé go bhféadfadh daoine dul isteach i Ríocht na bhFlaitheas.Ach nuair a bhí sé ag an bpointe de bás ag fháil ar an gcros gan na críche seo a chomhlíonadh, dúirt sé leis an gadaí nach mbeadh sé ag dul isteach ach amháin go bParthas. Tagraíonn Parthas don réimse den domhain spiorad do na spioraid sin a bhfuil bainte amach acu an leibhéal despioraid bheatha trí chreidiúint i nÍosa le linn a saol ardtalamh. Tá siad fós i bhfanacht ansin go dtí an lá nuair a n-osclófar an geata chuig an Ríocht na bhFlaitheas.

 

2.2.6 Feiniméin Spioradálta sna Laethanta Deireadh

Thit Ádhamh agus Éabha ag barr an chéim fás.Tá an cine daonna anois á h-athchóiriú go dtí barr an chéim fás trí an deonú de h-athchóiriú, tar éis a rith tríd Aois an Sean Tiomna agus Aois an Tiomna Nua. Is é na Laethanta Deireadh an t-am nuair a fhillfidh daoine go dtí an leibhéal spioradálta bainte amach ag an chéad sinsear daonna díreach roimh an Titim. Sa lá atá inniu, cé go bhfuil sé na Laethanta Deireadh, is é an t-am nuair a bhíonn daoine ar fud an domhain a bhaint amach an leibhéal seo. Díreach mar roimh an Titim bhí Ádhamh agus Éabha in ann comhrá go díreach le Dia, sa lá atá inniu ann is féidir le a lán daoine ar an dtalamh cumarsáid a dhéanamh leis an domhan spiorad.Is féidir a mhínítear bunaithe ar an léargas seo ón bPrionsabal an tuar go insna Laethanta Deireadh, “‘Tarlóidh sna laethanta deireanacha,’arsa an Tiarna,’go ndoirtfidh mé amach mo spiorad ar an uile dhuine, agus déanfaidh bhur gclann mhac agus bhur n-iníonacha tairngreacht. Feicfidh bhur bhfir óga aislingí, agus déanfar taibhreamh do bhur seanóirí,”

Insna Laethanta Deireadh, beidh go leor daoine a fháil an taibhreamh,”Is tú an Tiarna.” Is minic go mbeidh na daoine seo a chur amú isteach a chreidiúint go bhfuil siad an Dara Teacht de Chríost. Cén fáth a n-imíonn said ón mbealach ceart?


Ar chruthú an cine daona, thug Dia dóibh an sainordú chun rialú thar an t-uilebhith.Ach de bharr an Titim, ní raibheadar in ann an bheannacht seo a chomhlíonadh.Nuair atá daoine tite athchóirithe ar ais go spioradálta trí an deonú de h-athchóiriú go barr an céim fás,schroichfidh siad an leibhéal de chroí inchomparáide leis sin de Ádhamh agus Éabha díreach roimh a n-Titim. Tugann Dia do dhaoine áirithe atá ag an gcéim seo an taibhreamh go bhfuil siad an Tiarna, mar aitheantas go bhfuil an leibhéal aibíochta bainte amach a raibh acu uair amháin nuair a bheannaigh Sé dhaoine le tiarnas thar an t-uilebhith.

Seasann na creidimh insna Laethanta Deireadh a bhfuil chreideamh diaganta acu mar go bhfuil siad i dteideal fháil ar an nochtadh go bhfuil siad “an Tiarna” i seasamhcosúil leis sin de Eoin Baiste. Tháinig Eoin Baiste leis an misean chun an mbealach do Íosa a dhéanamh díreach. Ar an mbealach céanna, tugtar do na dhaoine seo de chreideamh an misean a ullmhú, ina réimsí faoi leith freagrachta, an bealach do Chríost ag an Dara Aidbhint. Ó tharla go bhfuil siad chun gníomhú mar ionadaithe an Tiarna ina réimsí faoi seach, tugann Dia dóibh an taibhreamh go bhfuil siad an Tiarna.

Nuair a fhaigheann duine a bhfuil tréitheach le cumarsáid spioradálta an taibhreamh go bhfuil sé an Tiarna, ba chóir dó a thuiscint an bhfeiniméan seo trí theagasc an Phrionsabail.Ní ceart dó gníomhú go mícheart, ag earráidúé féin mar Chríost ag an Dara Aidbhint. Mar sin, féadfaidh sé críochnaigh suas go deireadh ag imirt ról mar ainchríost. Ar an gcúis sin, tá insan Bhíobla tuartha go mbeidh insna Laethanta Deireadh go leor ainchríost á theaspáint.

Tá cainéalaí spioradálta go minic ar mearbhall agus titeann siad isteach i gchoimhlint eatarthu féin, cé mar gheall go bhfuil na leibhéil den domhan spiorad a bhfuil siad i gcumarsáid leis agus ábhar na nochtadh a fhaigheann siad difirúil oná céile.Cé go bhfuil daoine spioradálta aireachtálach i dteagmháil leis an domhan spiorad céanna, mar gheall go bhufil a n-imthosca agus seasaimh a athrú agus tá a gcarachtar, intleacht agus spioradáltacht ag leibhéil éagsúla, beidh siad ag bhraith an domhan spiorad i bhealaí éagsúla. Eascraíonn na difríochtaí seo coinbhleachtaí ina measc.

De ghnáth tá daoine a thugann le deonú naathchóirithefreagrach as ach cuid den deonú.Ag díriú ach amháin ar a gcaidreamh ingearach le Dia, go minic níl siad mothálach lena gcaidreamh ceart cothrománach le daoine eile atá i gcomhréir go spioraidálta. Is féidir le achrann briseadh amach ina measc, mar go ceapann gach ceann acu go bhfuil an Toil Dé atá ag sé ag freastal air difriúil ó sin a bhfuil na cinn eile ag freastal air. Cuireann leis a n-coimhlintínuair a gheobhaidh gach duine acu an taibhreamh go bhfuil sé an duine is fearr.Ach tairiscaíonn Dia misniú den sórt sin chun spreagadh a thabhairt do gach duine a chuid is fearr a dhéanamh a misean ar leith a chur i gcrích laistigh den deonú mór. Tugann Dia taibhrimh den sórt sin freisin toisc go bhfuil gach, i bhfírinne, an ceann is fearr a oireann dá limistéar misean faoi seach.

Ina theannta sin, nuair a éiríonn daoine de chreideamhdeabhóideach oscailte go spioradálta agus schroicheann siad an leibhéal de chroí inchomparáide leis Ádhamh agus Éabha díreach roimh a dtitim, gheobhaidh siad tástáil cosúil leis sin a theip ar Ádhamh agus Éabha a shárú.Mura bhfuil siad cúramach, d’fhéadfadh siad botún an Titim a dhéanamh. Tá sé thar a bheith deacair an cathú seo a shárú gan an Prionsabal a thuiscint.Inaiféala, theip ar go leor daoine creidimh an tástáil seo a shárú, ag neamhniú ar an toirt éachtaí a fuarthas trí bliana de deabhóid agus stró.

Conas is féidir le daoine atá éirimiúil go spioraidálta dul i ngleic leis na trioblóidí seo?Chun a chur i gcrích an deonú athchóiriú i thréimhse ghearr ama, chionroinneann Dia misin éagsúla do dhaoine aonair iomadúla agus bhaineann le gach ceann acu go neamhspleách. Tá sé dá bhrí sin, beagnach dosheachanta go mbrisfidh coimhlintí amach i measc daoine atá íogairgospioraidálta.Mar sin féin, ag deireadh an stair, beidh Dia a chur ar fáil dóibh an fhírinne nua.Cabhairófidh an fhírinne nua leo a thuiscint go bhfuil na misin ar leith lena bhfuil gach duine acu faoi chúram ar fad ar son na críche céanna deiridh de Dhia.Beidh sé a threorú iad chun comhoibriú lena chéile agus obairgo sítheach chun a chur i gcrích an cuspóir is mó den deonú na h-athchóirithe.Sa ré seo, ba cheart go scoirfeadh gach duine éirimiúil spioradálta a sheasamh doghluaiste go raibh siad ina n-aonar a bheith ag freastal ar Toil Dé.

Ba chóir dóibh cuardach a dhéanamh amach ar na focail níos airde agus níos cuimsitheach na fírinne a féidir cabhrú leo a thuiscint i gceart a sheasaimh agus nádúr fíor a misin deonach. Ach ansin amháin a bheidh siad in ann an mearbhall a eascraíonn ó coinbhleachtaí cothrománach atá caite a shárú.Ach ansin amháin isféidir le gach teacht ar comhlíonadh dá slí ar leith an chreidimh agus a chuid torthaí álainn a theaspeáint.

 

2.2.7 An Chéad Aiséirí

Déanann an “chéad aiséirí” labhartha sa Bhíobla cur síos ar comhlíonadh athchóirithe don chéad uair i stair deonach. Beidh sé seo a chur i gcrích trí Chríost ag an Dara Aidbhint. Nífidh sé daoine ón bhun-pheaca agus athchóirí sé iad ar ais chuig a n-fíor féin bhunaigh, ag cumasascú gach chun críche na cruthú a chomhlíonadh.

Is é an dóchas na Críostaithe go léir a bheith rannpháirteach sa chéad aiséirí.Ach cé i ndáiríre a glacfaidh páirt?Beidh sé iad siúd atá na gcéad daoine chun a chreidiúint i, a sheirbheáil agus a leanúint Críost ag an Dara Aidbhint. Cabhrófaidh siad leis na coinníollacha slánaíochta go léir a chomhlíonadh ar fud an domhain agus an deonú athchóiriú a críochnaigh.Sa phróiseas, beidh siad na céad daoine chun a mbun-pheaca bheith bainte, bheith ina spioraid dhiaga, agus cuspóir na cruthú a chomhlíonadh.

Ar aghaidh, lig dúinn imscrúdú a dhéanamh ar an bhrí leis an 144,000 a luaitear sa Bhíobla. I n’fhonn is go mbeidh Chríost ag an Dara Aidbhint bheith in ann a chur i gcrích an deonú athchóiriú, ní mór dó teacht ar líon áirithe de na daoine ar féidir leo a h-athchóiriú tríd slánaíocht na misin de na naoimh atá caite agus in ainneoin a n-iarrachtaí is fearr Toil Dé a dhéanamh agus a thit mar chreiche do Sátan nuair a theip orthu ina gcuid freagrachtaí. Caithfidh sé teacht ar na daoine seo le linn a shaoil ​​agus bhunús bua thar domhan Sátan a leagan.Is é líon iomlán na naomh nach mór do Críost ag an Dara Aidbhint teacht ar chun chur i gcrích an tasc seo 144,000.

I gcúrsa deonú athchóirithe Dé, bhí dhá leanaí déag ag Iacób lena leag sé amach a misean chun teaghlaigh a h-athchóiriú.Bhi Maois faoi stiúir ar dhá threibh déag i misean chun náisiún a h-athchóiriú. Má raibh na dhá threibh déag chun méadú arís tar éis an patrún de dó threibh dhéag, bheadh ​​siad in iomlán 144.Fuair Íosa, a tháinig leis an misean chun an domhain a h-athchóiriú, dhá cheann déag de dheisceabail d’fhonn a h-athchóiriú trí slánaíochta, go spioradálta agus go fisiciúil araon, an uimhir 144.Ach de bharr a céasadh, ní raibh Íosa in ann é a h-athchóiriú ach go spioradálta.Bhí dhá mhac déag ag Iacób d’fhonn a h-athchóiriú trí slánaíochta ina shaoil an cúrsa ingearach de dhá cheann déag de glúnta ó Noai, a bhí faoi maíomh ag Sátan. Ar an mbealach céanna, ní mór do Críost ag an Dara Aidbhint athchóiriú trí slánaíochta ina shaoil, go spioradálta agus go fisiciúil araon, an gcúrsa fada deonach ó Chéad Teacht Chríost, a bhunaigh an patrún spioradálta de 144 threibh. Chun é seo a comhlíonadh, ní mór dó teacht ar líon riachtanach na gcreidmheach, i gcomhréir le líon 144.

 

2.3 An Deonú Aiséirí do Sprioid

2.3.1 Cuspóir agus Slí Aiséirí Aisfhilleadh

Dar leis an Prionsabal na Chruthú, éilíonn fás spiorad an duine dhá chineál decothú: eilimintí beatha a fuarthas ó Dhia agus eilimintí beogachta fuarthas trí gníomhú thabhairt agus glachadh leis an féin fisiciúil.Ni féidir le spriod fás ná aiséiri gan féin fisiciúil. Dá bhrí sin, ní féidir leis spioraid na ndaoine a fuair bás sula bhféadfaí siad foirfeachtas a bhaint amach le linn a saol talamh aiséiri ach amháin trí filleadh ar ais go talamh agus a bhfreagracht nár rinneadar a chomhlánú trí chomhoibriú le daoinetalmhaí.Trí chuidiú le daoine de chreidimh ina gcónaí ar an domhan a mhisean a chomhall, féadfaidh na spioraid a gcuid misean a chríochnú ag an am céanna.Anseo a luíonn an bhrí taobh thiar den véarsa a tuar gur insna Laethanta Deireadh tiocfaidh an Tiarna “lena mhílte míle naomh.” Glaoimid aisfhilleadh aiséirí ar an bpróiseas seo.

Conas is féidir le spioraid cuidiú le daoine ar domhan Toil Dé a chomhlíonadh? Nuair a éirionn na daoine oscailte do spioraidtrí urnaí nó gníomhaíochtaí spioradálta eile, tuirlíonn na spioraid chutha chun bonn comónta a foirmiú lena féin spioraid agus oibríonn said leo. Déanann spioraid oibreacha éagsúla. Mar shampla, doirteann siad tine spioradálta ar dhaoine talmhaí agus tugann siad dóibh an chumhacht chun galair a leigheas.Cabhraíonn siad le daoine dul isteach i stáit de támhnéal agus na réaltachtaí an domhain spiorad a bhrath.Tugann siad taibhrimh do dhaoine agus an rath fáistine.Is féidir leo chomh maith inspioráid domhain a thabhairt don anam.Sna hoibreacha éagsúla seo, gníomhníonn spioraid ar son an Spiorad Naomh, ag threorú daoine ar an domhain Toil Dé a chur i gcrích.

 

2.3.2 Aisfhilleadh Aiséirí Spriodanna na h-Iosraeligh agus na Críostaithe

2.3.2.1 Fás-Céim Aisfhilleadh Aiséirí

Tháinig spioraid dóibh súid a choinnigh an Dlí Mósáic agus a h-adhair Dia go fíréanta agus iad ina gcónaí ar domhan le linn Aoise an Sean-Tiomna chun áras a glachadh ag an leibhéal bhfoirm-spiorad den domhan spiorad.Tar éis teachta Íosa, d’fhill na spioraid seo go léir ar ais go dtalamh agus chuidaíodar le daoine dílis ar domhan chun Toil Dé a chur i gcrích. Amhlaidh, trí cabhrú leis na daoine leibhéal de spiorad beatha a bhaint amach, fuair siad freisin an tairbhe céanna: sé sin, thánadar chun a bheith spioraid beatha agus chuadar isteach i bParthas. Glaoigheann muid fás céim aisfhilleadh aiséirí ar an dispeansáid seo.

Lig dúinn roinnt samplaí a tharraingt as an mBíobla. Ós rud é gur theaspáin Elisias mar spiorad roimh Íosa agus a dheisceabail, is léir go leoir go raibh cónaí ar Elisias fós insan domhain spiorad. Ach tagair Íosa faoi Eoin Baiste, a bhí ina gcónaí ar an talamh, mar Elisias. Glaoigh Íosa Elisias air mar gheall ar i dtéarmaí a misean coitianta, sheirbheáil colainn Sheáin i gcomhthráth mar colainn Elisias. Thuirling spiorad Elisias go Eoin Baiste chun cabhrú le Eoin misean Elisias ar fhág Elisias neamhchríochnaithe le linn a shaol talmhach a chomhlíonadh. Ba é seo aisfilleadh aiséirí Elisias.

Tá sé thaifeadadh sa Bhíobla go nuair a fuair Íosa bás ar an gcros, d’ardaigh go leor coirp de na naoimh as a d-tuamaí.Ní chiallaíonn an véarsa seo go raibh coirp lofa na naoimh seo athghinte,le gcumas dóibh ardú suas sa colainn. Ina ionad sin, is cur síos é air an feiniméan spioradálta d’aisfhilleadh aiséirí.

Thuirling spioraid na Giúdaigh dílis go dtí an domhain ón leibhéal bhfoirm-spiorad den domhan spiorad ina raibheadar ina gcónaí.D’fhill siad chun cuidiú leis na gcreidmheach ar domhan, a raibh an deis acu chun leas a bhaint as an fuascailt na chroise, chun a chreidiúint i nÍosa agus a bheith ina spioraid bheatha. Lena linn sin, tháinig na spioraid a bhí ag filleadh freisin chun a bheith ina spioraid bheatha.Más rud é gur aiséirí na naoimh i gcoirp as a n-tuamaí, mar atá scríofa go litearta sa Bhíobla, go cinnte bheadh ​​siad ag tabhairt fianaisear an bhfíric go raibh Íosa an Meisias.An mbeadh duine ar bithansin dánach chun leannachtag díchreid in nÍosa?Thairis sin, bheadh ​​a n-gníomhais agus oibreacha taifeadadh sa Bhíobla, ach níl aon rud eile seachas an tuarascáil doiléir gur ardaigh an naoimh as a n-tuamaí. Ba’éa seo feiniméan spioradálta sciorrach inbhraite ach amháin do na gcreidmheach sin le céadfaí spioradálta oscailte.

I gcomparáid le Parthas, a bhféadfadh daoine dul isteach de bhua an fuascailt de bharr céasadh Íosa, bhí an réigiún den domhan spiorad ina raibh spioraid na naomh an Sean-Tiomna ag fanacht sách dorcha agus aimléiseach; dá bhrí sin tugtar “tuama” air.

2.3.2.2 Críoch-Céim Aisfhilleadh Aiséirí

Tháinig spriodna na ndaoine a chreid i nÍosa fad is a mhair siad ar an dtalamh le linn Tiomna na Nua h-Aoise chun a bheith spioraid beatha agus chuadar isteach i bParthas tar éis bháis. Tar éis an Dara Aidbhint, fillfidh na spioraid seo go léir ar ais chuig an domhain chun cabhrú le daoine dílis chun chreidiúint i agus freastal ar an Críost a fhilleann.De réir sin cabhrú le daoine ar an talamh an leibhéal spiorad Dhiaga a bhaint amach, gheobhaidh iadsan freisin an tairbhe céanna agus tagann siad le bheith ina spioraid dhiaga. Nuair a imíonn na naoimh talmhaí ar aghaidh go dtí an domhan eile agus téann isteach i Ríocht na bhFlaitheas ar neamh, rachaidh na spioraid a fhilleann chomh maith isteach insan Ríocht.Tugtar aisfhilleadh aiséirí céim críochnaithe ar an dispeansáid seo. Insan dispeansáid seo, ní amháin go cabhraíonn na spioraid le dhaoine talmhaí; ach cabhraíonn daoine talmhaí freisin i n-aiséirí na spioraid.


Lig dúinn an véarsa seo a leanas a léiriú:

Ach cé gur tugadh dea-theist ar na daoine seo go léir [naoimh Aoise an Sean-Tiomna] mar gheall ar a gcreideamh,ní bhfuair siad na maitheasaí a gealladh dóibh [cead dul isteach insan Ríocht na bhFlaitheas]. Óir bhí socrú níos fearr ná sin déanta ag Dia [an Ríocht na bhFlaitheas] ar mhaithe linne [daoine talmhaí]. Is amhlaidh nach raibh siadsan le slánú iomlán a fháil [mar shaoránaigh i Ríocht na bhFlaitheas] ach in éineacht linne. -hEabhraigh 11:39-40.

Leis an míniú seo, is féidir linn a thuiscint go léiríonn an véarsa seo aisfhilleadh aiséirí go cruinn.Léiríonn sé nach féidir le spioraid ina gcónaí insan domhain spiorad foirfeachtas a bhaint amach gan comhoibriú ó daoine talmhaí.Ina theannta sin, tá sé scríofa,”Deirim libh go fírinneach, gach uile ní a cheanglaíonn sibh ar talamh beidh said ceangailte ar neamh, agus nithe ar bith a scaoilfidh sibh ar talamh beidh siad scaoilte ar neamh.”Múineann an véarsa seo go mura scaoileann chreidmhigh ar domhan ar dtús nithe faoi cheangal, ní féidir leis na spioraid scaoileadh freisin an méid atá faoi cheangal iontu.Toisc nach féidir le spioraid áiséirí ach amháin trí comhoibriú le chreidmhigh ar domhan a thuirlíonn siad chuig, thug Íosa na heochracha Ríocht na bhFlaitheas go Peadar, a ionadaíonn creidimh talmhaí, ionas go bhféadfadh sé an glas a scaoileadh ar geataí Ríocht na bhFlaitheas anseo ar domhan.

2.3.3 Aisfhilleadh Aiséirí Spriodanna a Chónaíonn Lasmuigh Parthas

Tá roinnt ranganna ar leith de spioraid a fanann lasmuigh Parthas; tá bealach ag gach aisfhilleadh aiséirí a bhaint amach.Sa gcéad dul síos, lig dúinn scrúdú a dhéanamh ar an aisfhilleadh aiséirí de spioraid a chreid i reiligiúin eile seachas an Chríostaíocht le linn a saoil.Díreach mar go gcaithfidh aon beirtbonn comónta a foirmeáil le chéile sular féidir leo obair i dtreo sprioc coitianta, is féidir le daoine talmhai agus spioraid obair chun sprioc deonach coitianta a bhaint amach ach amháin nuair a foirmeáileann siad ar dtús bonn coiteann.Dá bhrí sin, lorgaíonn spiorad a fhilleann chuig domhain ar son aiséirí chomhpháirtí i measc na ndaoine talmhaí den reiligiún ina chreid sé le linn a shaol ar dtalamh.Thuirlíonn spiorad chuig duine a rogha agus threoraíonn sé é nó í.Nuair a chabhraíonn sé leis an duine sin cuspóir an deonú athchóirithe a chomhlíonadh, faigheann an beirt acu an sochar céanna.

Sa dara áit, lig dúinn scrúdú a dhéanamh ar an aisfhilleadh aiséirí dena spioraid a bhí ina gcónaí le saol choinsiasach cé nach raibh siad ag chreid i reiligiún. Ní h-ionchollaíonn éinne i measc na daonnachta tite maitheas foirfe toisc nár réitíodh éinne an bhun pheaca laistigh dóibh fhéin.Dá réir sin, is é spiorad maith ceann a bhfuil réasúnta níos mó maitheas taobh istigh ná spiorad olc.Thuirlíonn na spioraid maith seo go daoine maithe ar an dtalamh agus comhoibríonn siad leo d’fhonn cabhrú leo cúis deonú Dé na h-athchóirithe a chomhlíonadh.Sa phróiseas, faigheann na spioraid na buntáistí céanna leis na daoine a chabhraigh siad leis.

Sa tríú háit, lig dúinn scrúdú a dhéanamh ar an aisfhilleadh aiséirí de spioraid olc.Insan Bhíobla léaghthar faoi na “mhallaithe,” atá faoi dhliteanasan tine shíoraí a ullmhaíodh don diabhal agus dá chuid aingeal.”Tagraíonn “a chuid aingeal” anseo le spioraid olc a chónaíonn agus a oibríonn faoi rialú an Diabhal.Is iad na créatúir spioradálta a dtugtar thaibhsí, a bhfuil a gnéithe agus féiniúlacht go minic doiléir, spioraid olc.Tá fiú amháin spioraid olc in ann fiúntais na h-aoise a fháil trí filleadh ar an dtalamh. Mar sin féin, ní thagann torthaí as na n-oibreacha de spioraid olc i gcónaí agus de bharr ní fhaigheann tortha an tairbhe de aisfhilleadh aiséirí.Chun sochar den sórt sin a fháil, ní mór dá n-oibreacha an éifeacht de dhaoine talmhai a phionósú chun cabhrú leo na coinníollacha a dhéanamh chun a n-teipeanna a shlánú, a stangán iarrachtaí caite Dé chun iad a glanadh as a bpeacaí. Conas ansin an féidir leis na n-oibreacha de spioraid olc bheith mar toradh bhreithiúnas a caitheamh ar son na bhFlaitheas?

Lig dúinn sampla a ghlacadh.Glac leis go bhfuil duine ina gcónaí ar domhan atá, bunaithe ar an bhfiúntas na h-aoise, ar tí grádú óna réimse sféar reatha tairbhe go dtí ceann níos airde. Ní féidir leis grádú go dtí an réimse nua de shochar mura ndéanfaidh sé ar dtús choinníll éigin slánaíochta a peacaí aimsir caite a bhaint.I gcás grádú ón réimse teaghlaigh go dtí an sféar clan, ní mór do dhuine an fiach de peaca a íoc araon dó féin agus do na sinsear a clan.Ceadaíonn Neamh do na spioraid olc é a crá mar phionós dá pheaca. Má maireann sé an fulaingt a thugann na spioraid olc dó agus sárionn sé é, íocfaidh sé an slánaíocht tríd an coinníoll seo agus beidh sé i dteideal dul isteach ar an réimse níos airde de sochar ag an leibhéal clan dá bhrí sin.Gheobhaidh na spioraid olc a crá é sochar comhfhreagrach. Is é seo an treo go, bunaithe ar an fiúntais na h-aoise, leathnaíonn an deonú athchóiriú a réimse tairbhe ó leibhéal an teaghlaigh go dtí an leibhéal clan, an leibhéal náisiúnta, agus go dtí an leibhéal domhanda. Aon uair atá na daonnachta chun grádú go dtí leibhéal níos airde, caithfidh an duine atá ar ceannais ar an deonú choinníoll slánaíochta a dhéanamh a réiteoidh na peacaí a rinne sé nó a sinnsear.D’féadfaidh na hoibreacha de spioraid olc cuidiú le duine talmhaí coinníollacha slánaíochta a chomhlíonadh chun a pheaca a sciúradh ar dhá bhealach éagsúla.

Sa gcéad dul síos, d’féadfaidh an spiorad trioblóide a thabhairt don duine talmhaí go díreach.Sa dara áit, is féidir leis an spiorad olc thuirling go dtí an féin spiorad de dhuine eile atá ina gcónaí ar domhan atá ar tí pheaca a dhéanamh atá inchomparáide leis pheaca an duine atá a phionósú,agus oibriú trí mheán an dara duine chun é a h-ionsú.I gceachtar cás, más rud égo nglacann an duine talmhaí leis obair fulaingt an spiorad olc go buíochasach agus go toilteanach,beidh sé á dhéanamh an coiníoll slánaíochta pheaca é fhéin agus a sinsear a shaorglanadh. Beidh an pheaca seo réitithe ansin, agus rachaidh sé isteach insan sféar níos airde sochair atá anois ar fáil insan ré nua.Dá bhrí sin, beidh na hoibreacha an spiorad olc tar éis ​​breithiúnas a caitheadh ar an duine as a chuid pheaca ar son Neamh.Dá bhrí sin, gheobhaidh an spiorad an sochar céanna leis an duine talmhaí; beidh sé, freisin, in ann dul isteach insan sféar níos airde de sochar.

2.4 Teoiric Athionchollú scrúdaithe mar dheall ar sholais an Phrionsabal Aiséirí Aisfhilleadh

Ag iarraidh cuspóir iomlán an deonú athchóiriú a chomhlíonadh, glaoigh Dia ar go leor daoine aonair agus chionroinn Sé misean oiriúnach do cách.Da phas síos na daoine aonair seo a misin ar leith do dhaoine aonair eile de charachtar agus imthosca comhchosúla, de réir a chéile ag chomhlíonadh gach réimse de misean thar an sreabhadh fada de stair.

Tosaíonn an deonú athchóiriú le duine, leathnaíonn amach go dtí an teaghlach, náisiún agus domhain, agus ar deireadh thiar beidh athchóiriú a thabhairt do neamh agus talamh ar fad. Cé gur féidir an misean a thugtar do gach duine aonair a bheith ach cuid den t-iomlán, leathnaíonn sé freisin de réir an patrún seo.Tosaíonn gach misean ar leibhéal an duine aonair agus leathnaíonn a raon feidhme chuig an teaghlach, náisiún agus leibhéal domhanda. Ag ghlacadh sampla as an Bíobla, ritheadh ​​an misean curtha tús le Abhrám ag na leibhéil aonair agus teaghlaigh síos go dtí Maois ag an leibhéal náisiúnta agus go Íosa ag an leibhéal domhanda.

Caithfidh spioraid nach bhféadfaí a gcuid misean a chríochnú le linn a saol domhanda filleadh go dhaoine ar an dtalamh a roinn an gcineál céanna mhisean a bhí acu súid le linn a saoil. Nuair a chabhraíonn spiorad le dhuine talmhaí Toil Dé a chomhlíonadh, beidh an duine a chomhlíonadh ní amháin a misean féin, ach freisin an misean atá ag an spiorad a chabhraigh leis. Dá réir sin, ó thaobh an misean, tá féin fisiciúil an duine ag freastal i gcomhthráth mar féin fisiciúil an spiorad.I treo, is é dara teacht an spiorad; mar sin, d’fhéadfaidh sé bheithgo tugtar ar uaireanta le ainm an spiorad agus a bheith dealraitheach mar athionchollú an spiorad sin.Sa Bhíobla, bhí ar Eoin Baiste an misean a d’fhág Elisias neamh-críochnaithe a chomhlíonadh le linn a shaol talmhaí, ós rud é go bhfuair sé cúnamh Elisias ag chuir a gcuid ngníomhaíochtaí i gcrích.Da glaoigh Íosa “Éilias” ar Eoin mar gheall gur sheirbheáil féin fisiciúil Eoin i gcomhthráth mar corp Elisias.

SnaLaethantadeireadh, tá daoineáirithear an dtalamhle chúram orthumisinaranleibhéal domhanda. Ní mór dóibh a h-oidhriúagus a gcomhlánú na freagrachtaíuile na spioraid uiligón am gcaitea bhídíritheair anréimse céanna. Beidh naspioraid seo á thuirlingleisna daoine seo agus á cabhrú leochunobairneamhchríochnaithena spioraid seo fhéin a chomhlánú. Ós rud é go bhfuilnadaoinetalmhaí seo, i dtreo, an dara teacht dena spioraid threorú seo, d’fhéadfaidh siada ceapadh gur athionchollú iadsan dóibh súid.Dá réir sin, insnaLaethantaDeireadhtá daoineag máigh le bheithandarateacht d’Íosa, an BúdaMaitreya, Confucius, an Olachrann, nóanCrannna Beatha. Tugann teagaisc Hiondúch agus Búdaíoch de athionchoilliú léirmhíniú dena feiniméin seachtrach seo ach gan an tairbhe d’eolais ar an prionsabal de aisfhilleadh aiséirí.

Alt 3
Aontú Reiligiúin trí Aisfhilleadh Aiséirí

 

3.1 Aontú na Críostaíochta trí Aisfhilleadh Aiséirí

Ag an am an Dara Aidbhint, tuirlingíonn gach spioraid beatha a fhanann i bParthas do na daoine ar dtalamh atá in ann, trí chreidiúint i agus freastal ar an Tiarna, leibhéal spiorad diaga a bhaint amach.Trí chomhoibriú leis na daoine seo Toil Dé don deonú na h-athchóirithe a chomhlíonadh, is féidir leis na spioraid roinnt insan sochar céanna agus dul isteach insan Ríocht na bhFlaitheas. Dá réir sin, tuirlingóidh na spioraid go léir ó bParthas ar an lá sin agus tabhairfidh siad cúnamh dona chreidmhigh ar domhain.

Cé gur féidir an t-am cuairt athrú de réir chreid, nádúr inbheirthe, agus na h-éachtaí a sinsear don deonú an duine aonair, níos luath nó níos mall beidh gach chreidmhigh faoi stiúir na spioraid ó Parthas le dul roimh Chríost ag an Dara Aidbhint agus a gcuid saol a thabhairt ar son Toil Dé. Ar an gcúis sin, tá an Chríostaíocht i ndán bheith aontaithe.

 

3.2 Aontú gach Reiligiúin Eile trí Aisfhilleadh Aiséirí

Mar a mhínítear thuas, tá gach reiligiún, a bhfuil ag lorg na críche céanna deiridh, ag cumascadh de réir a chéile isteach i réimse cultúrtha amháin atá bunaithe ar idéalaí Críostaí.Níl an Chríostaíocht i mbeithsine ar a shon féin, ach tá leis mar a mhisean deiridh comhlíonadh na críocha go léir na reiligiúin i stair an cine daonna. Is é Críost ag an Dara Aidbhint, atá le teacht mar lár na Críostaíocht, an duine den Búda Maitreya atá le h-aisfhilleadh i gcomhréir leis na teagaisc Búdachas,an Fíor Fhear atá iad súid ón dtraidisiún reiligiúnach Síneach ag fanacht, agus an Chongdoryong as a bhfuil go leor Cóiréigh tnúthánach le teacht.Is é an figiúr lárnach a bhfuil a teacht ag súil i reiligiúin eile chomh maith.


Dá bhrí sin, ag an Dara Theacht de Chríost, fillfidh gach spioraid a chreid i reiligiúin eile seachas an Chríostaíocht i rith a saoil ar ais freisin go dtalamh, cosúil leis na spioraid i bParthas, chun a bheith aiséirithe, cé go mbeidh am a dteacht ar ais ag athrú agusag brath ar a sheasamh spioradálta. Ní mór do na spioraid seo chriedhmigh talmhaí a reiligiúin seach a treoirú go Críost ag an Dara Aidbhint agus cabhrú leo chun a chreidiúint dó agus freastal ar ina chuid oibre Toil Dé a chomhlíonadh.Is féidir linn teacht ar sampla comhthreomhar de seo ag an Chéad Aidbhint: tháinig an triúr éagnaithe ón Oirthear, a bhí ina Sóróstaraigh, ar thóir Íosa agusag tabhairt adhradh chuige ag a breith.Dá réir sin, beidh gach reiligiún le bheith aontaithe sa deireadh thiar thall timpeall ar Chríostaíocht athbheochan.

3.3 Aontú Daoine Neamh-Reiligiúin trí Aisfhilleadh Aiséirí

Beidh spioraid a bhfuil, i rith a saoil, ag caitheamh saol choinsiasach ach nár chreid in aon reiligiún ag filleadh freisin go domhain ag an am a dheonaítear le fáil an sochar de aisfhilleadh aiséirí.Beidh siad a thabhairt treoir do dhaoine talmhaí choinsiasach Críost ag an Dara Aidbhint a lorg, freastal air, agus cabhrú leis Toil Dé a chomhlíonadh.

Is é an cuspóir deiridh deonú Dé na h-athchóiriú an cine daonna ar fad a shábháil.Dá bhrí sin, tá Sé ar intinn ag Dia chun chur deireadh go hiomlán le ifreann tar éis an imeacht ama is gá do gach duine aonair aisíoc a dhéanamh as a chuid pheaca.Dá mbeadh ifreann chun fanacht go deo insan domhain ina bhfuil cuspóir Dé na maitheasa comhlíonta, bhréagnaíogh sé foirfeachtas Dé, A idéalach, agus A dheonú na h-athchóirithe.

Ní féidir fiú le tuismitheoirí tite mhothú áthasach nuair atá cheann dá gcuid leanaí míshásta. Nach bhfuil sé seo fiú níos mó fíor do Dhia, ár Tuismitheora Neamh? Tá sé scríofa, “Ní dhéanann an Tiarna moill lena ghealltanas, mar a thuigtear moill do dhaoine áirithe, ach tá sé foighneach libh mar nach mian leis go gcaillfí aon dream ach go dtiocfadh cách chun aithrí.”Dá réir sin, ní féidir le h-ifreann fanacht go deo. Ni bheidh aon rian d’ ifreann fágaithe sa domhan idéalach, a bhfuil an comhlíonadh de mhian doimhne Dé.Insna Laethanta Deireadh, nuair a bhíonn an t-am aibí, beidh spioraid olc á thuirling do dhaoine olc ar dtalamh leis an leibhéal spioradálta céanna agus cabhróidh siad leo Toil Dé a chur i gcrích.Go deimhin, dhearbhaigh fiú na deamhaingo raibh Íosa Mac Dé.

Trí pháirt a ghlacadh sna dispensáidí éagsúla thar chúrsa fada ama, beidh gach duine ag coinbhéirsiú de réir a chéile i dtreo an sprioc domhan idéalach Dé.

Caibidil 6

Réamhchinniúint

Tá conspóid diagachta thar réamhchinniúint mar chúis mearbhall mór i saol reiligiúnach a lán daoine.Lig dúinn tusnú trí foinse an chonspóid seo a scrúdú.

Sa Bhíobla, feicimid a lán sleachta a léirítear go minic go gciallaíonn go bhfuil gach rud i saol an duine aonair – rathúnas agus meath, sonas agus aimléis, slánúagus damnú, chomh maith leis an t-ardú agus titim de na náisiúin – a thagann chun tarlúint go díreach mar réamhcinnite ag Dhia. Mar shampla, da scríobh Naomh Pól:

Agus na daoine a bhí ceaptha ó thus aige is iad sin a ghlaoigh sé; agus na daoine a bhí glaoite aige is iad sin a d’fhíréanaigh sé, agus na daoine a bhí fíréanaithe aige, is iad sin a ghlóirigh sé. – Róm 8:30.

“Déanfaidh mé trócaire ar mo rogha duine agus déanfaidh mé trua don duine is rogha liom chomh maith.” Ní rud é, mar sin, atá ag brath ar thoil an duine ná ar a chuid iarrachtaí ach ar thrócaire Dé. – Ró. 9:15-16.

An amhlaidh nach bhfuil d’údarás ag an gcriadóir ar an gcré áras chun onóra agus áras chun neamhonóra a dhéanamh den chnapán céanna? -Róm. 9:21

Tá sé scríofa freisin, fiú agus bhí siad fós i n-broinn na máthar, grá Dia Iácóib agus fuath Éasáú agus d’fhógair a n-cinniúint, ag rá, “beidh an sinsear ag seirbhís don sóisear.”Dá bhrí sin, tá go leor forais bíobaltaa fírinniú an fhoirceadal de réamhchinniúint absolóid agus iomlán Dé.

Ach is féidir linn a fháil freisin sa Bhíobla leordhóthanach fianaise chun an fhoirceadal réamhchinniúnt a bhréagnú go h-iomlán.Mar shampla, rabhadh Dia na chéad sinsear gan an tortha a ithe d’fhonn cosc ​​ar a dTitim.Is féidir linn a dhéaduchtú ó seo nach raibh an Titim an cine daonna an toradh de réamhchinniúint Dé,ach ina áit mar thoradh de easumhlaíocht do aithne Dé.Arís léamhaimid, “Ghabh aithreachas an Tiarna de bhrí go ndearna sé an duine ar an talamh agus ghoill sé air ó chroí.”Má raibh Titim an cine daonna réamhchinnte ag Dia, ní bheadh ​​aon chúis Eisean goill ar son daoine tite,a bhí ag gníomhú de réir A réamhchinniúint.Ina theannta sin, tá sé scríofa i Soiscéal Eoin, gach duine a chreideann ann, nach gcaillfí é ach go mbeadh an bheatha shioraí aige,le tuiscint nach bhfuil aon duine réamhchinnte chun damnú.


Tá an fhoirceadal go bhfuil an toradh na ngnóthas daonna a chinneadh ní trí réamhchinniúint Dé, ach ina ionad sin trí iarracht an duine, tacaíthe leis an véarsa biblicúil cáilúil, “Iarraigí, agus tabharfar daoibh; lorgaigí, agus gheobhaidh sibh; buailigí, agus osclófar daoibh.” – Matha 7:7.

Dá ma rud é go raibh gach gabháil le tharla mar réamhchinniúint Dé, cén fáth ar cuir Íosa béim ar an ngá atá le iarracht an duine?Tugann an Bíobla treoir dúinn guí ar son ár deartháireacha breoite, ag tabhairt le tuiscint dúinn nach bhfuil tinneas agus sláinte ag brath ar réamhcinniúint Dé amháin. Más rud é go raibh gach rud le bheith chinnte de réir cinniúint dosheachanta, mar a bhí sé réamhchinnte ag Dia, bheadh ​​ár iarrthóireachta deorach le bheith gan aon leas a bhaint.

Bheidh muid ag súil go ós rud é go bhfuil Dia absalóideach, nuair atá rud éigin réamhchinnte aige, tá sé socraithe go hiomlán agus ní féidir é a h-athrú le iarracht an daonna. Dá bhrí sin, má glacaimid leis an fhoirceadal traidisiúnta go bhfuil gach rud réamhchinnte go hiomlán ag Dia, ansin ní mór dúinn a conclúid nach féidir aon iarracht dhaonna, lena n-áirítear paidir, soiscéalachas nó carthanas, rud ar bith níos mó a chur le deonú Dé na h-athchóiriú.Bheadh ​​aon iarracht bhreise thar an cúrsa nádúrtha na n-imeachtaí a bheith go hiomlán mífhóinteach.

Ós rud é go bhfuil forais fairsing sa Bhíobla chun fhírinnigh ceachtar dena dhá fhoirceadal gcodarsnacht seo, bhí conspóid ar cheist na réamhchinniúint dosheachanta. Conas is féidir leis an Prionsabal an fhadhb seo a réiteach?Beidh muid ag smaoineamh ar an gceist de réamhchinniúint trí anailís a dhéanamh air faoi roinnt topaicí.

Alt 1
Réamhchinniúint Toil Dé

Roimh réamhchinniúint Toil Dé a phlé, lig dúinn scrúdú a dhéanamh ar dtús ar cad atá áthoiligh. Lig dúinn cuimhneamh:Ní fhéadfadh Dia cuir i gcrích A chuspóir na chruthú mar gheall ar Titim an cine daonna. Dá réir sin, ‘s’ea Toil Dé Ina deonú don chine daonna tite fós ná chun cuspóir na chruthú a críochnaigh.Sa chiall seo, is é Toil Dé go mbeidh athchóiriú comhlíonta.

Ag dul ar aghaidh ó seo, ba chóir go mbheidh fhios againn go réamhchinniúnan Dia A Thoil roimh dó obair i dtreo a chomhlíonadh.Chinneadh Dia nuair a chruthaigh Sé an chine daonna go gcomhlíonfidh siad an cuspóir na chruthú.Nuair nach bhféadfaí Dia A Thoil a chomhlíonadh mar gheall ar an Titim, chinn Sé é a chomhlíonadh arís tríd an deonú na h-athchóiriú agus ó shin tá Sé ag obair chun é a chur i gcrích.

Ní mór do Dhia A Thoil a réamhchinniúnt agus é a thabhairt chun réadú insna bealaí maitheasa, agus ní insna bealaí olc. Is é Dia an t-Údar na maitheasa. Dá réir sin, tá cuspóir A chruthú maith; mar an gcéanna, tá an cuspóir den deonú athchóiriú agus A Thoil chun é a chur i gcrích maith.De bharr seo, níl aon rud ar intinn Dé a chuirfidh bac ar nó a dtéann i gcoinne comhlíonadh cuspóir an chruthú. Go háirithe, ní fhéadfadh Sé Titim an cine daonna nó peacaí a cuireann dhaoine tite faoi dhliteanas breithiúnas a réamhchinniúint.Ná ní fhéadfadh Sé imeachtaí den sórt sin mar scrios an gcosmos a réamhchinniúint. Dá mbheidh oilc den sórt sin an toradh dosheachanta de réamhchinniúint Dé, ansin ní fhéadfadh Dia a bheith an t-Údar na maitheasa. Ina theannta sin, dá mbeadh na torthaí olc den sórt sin réamhchinnte ag Dhia féin, ní mbeadh aiféalas Aige os a gcionn insan treo a bhí, mar shampla, de bharr an truaillíocht de dhaoine tite,nó de bharr Rí Sól nuair a léig sé isteach i mídhílseacht.Léiríonn véarsaí den sórt sin nach bhfuil olc mar thoradh de réamhchinniúint Dé, ach in ionad sin an toradh den teip an cine daonna a bhfreagracht a chomhlíonadh agus ina ionad sin lámha a cheangail le Sátan.

Go dtí cén mhéidh atá Toil Dé réamhchinnte Aige?-an críochnú deiridh den cuspóir A chruthú?Is é Dia an Bheithsine absalóideach, uathúil, síoraí agus neamhathraitheach; dá bhrí sin, ní mór an cuspóir a chruthú a bheith chomh maith absalóideach, uathúil, síoraí agus neamhathraitheach.Mar an gcéanna, A Thoil don deonú na h-athchóiriú, an sprioc ná chun cuspóir na chruthú a comhlíonadh, ní mór a bheith chomh maithabsalóideach, uathúil, síoraí agus neamhathraitheach. Leanann sé freisin maidir leis réamhchinniúint Toil Dé-go mbeidh an cuspóir A chruthú comhlíonta lá amháin-a bheith absalóideach freisin, mar atá sé scríofa, “Ní luaithe ráite ná déanta é! Ní luaithe beartaithe ná curtha i gcrích!” Ós rud é go mbíonn Toil Dia réamhchinnte Aige go habsalóideach, má theipeann ar an duine a roghnaíodh A Thoil a chur i gcrích, ní mór dó Dhia leanúint ar aghaidh leis A deonú go dtí a chomhlíonadh, cé go bhféadfadh gáth Dó dhuine eile a roghnú chun an misean a chur le gualainn.

Mar shampla, thoiligh Dé go mbheidh A cuspóir na chruthú chomhlíonta trí Ádhamh. Cé nár thárla sé seo, d’fhan réamhchinniúint Dé den Toil deonach seo absalóideach.Dá réir sin, sheol Dia Íosa mar an dara Ádhamh agus rinne Sé iarracht A Thoil a comhlíonadh trí é.Nuair nach bhféadfaí Íosafreisin comhlíonadh iomlán den Toil a dhéanamh mar gheall ar an díchreidhimh na daoine Giúdach,gheall sé go n’fhillfidh sé ar ais agus go gchomhlíonadh sé é gan teip.Mar an gcéanna, bhí sé Toil Dé bonn teaghlaigh don Meisias a bhunú trí dispeansáid bunaithe ar Cáin agus Áibil.Nuair a maraíodh Cáin Áibil agus nuair nach raibh an Toil seo comhlíonta, rinne Dia iarracht eile é a chomhlíonadh trí theaghlach Naoi. Nuair a theip theaghlach Naoi freisin chun an Toil a comhlíonadh, roghnaigh Dia Abrahám mar ionadú eile fós agus d’oibrigh Sé trí é. Feiceann muid é seo freisin maidir leis na misin de dhaoine aonair: Rinne Dia iarracht an teip seo A Thoil a chomhlíonadh trí Áibil nuair a roghnaíodh Séat ina a h-ionaid dó.Rinne Dia iarracht A Thoil a d’fhág Maois gan críochnú a chomhlíonadh trí Iosuá a roghnú ina h-ionaid.Nuair a bhí Toil Dé do Iúdás Isceiriót neamhní de bharr a bhrathadóireacht d’Íosa, rinne Dia an dara iarracht an toil seo a chomhlíonadh trí Maitias a thoghadh ina áit.

 

Alt 2

Réamhchinniúint den Shlí a comhlíonadh Toil Dé


Dar leis an Prionsabal na Chruthú, is féidir cuspóir Dé A chruthú a bhaint amach ach amháin nuair a chríochnaíonn an cine daonna a n-chuid de freagracht. Cé go bhfuil Toil Dé na críche seo a bhaint amach trí an deonú na h-athchóirithe absalóideach agus thar tionchar daonna, braitheann a chomhlíonadhmar gáth ar fíorú de chuid freagrachta daonna.Ar dtús, bhí cuspóir Dé A chruthú le bheith comhlíonta trí Ádhamh agus Éabha ach amháin nuair a chríochnaigh siad an bhfreagracht a thugadh dóibh agus staonadar ó ithe na torthaí ón gcrann fios ar eolas maith agus olc. Cosúil leis seo, sa deonú na h-athchóiriú, tá Toil Dé cómhlíonta ach amháin nuair a chríochnaíonn an figiúr lárnach atá freagrach as an misean a chuid freagrachta. Mar shampla, ba chóir na daoine Giúdach, mar náisiúin lárnach an deonú, chreid i nÍosa agus é a lean gan choinníoll chun do bhféadach Dhia slánú iomlán a chur i gcrích ag an am sin.Toisc nár chreideadar agus theipeadar a bhfreagracht a chomhlíonadh, bhí ar fíorú an Toil a chur siar go dtí am an Dara Aidbhint.

Go dtí cén mhéid a réamhchinníonn Dia an nochtadh de na himeachtaí sa deonú?Cé go bhfuil Toil Dé chun cuspóir an deonú athchóiriú a bhaint amach absolóid, réamhchinníonn Dia próiseas a comhlíonadh go coinníollach, ag brath ar an fhreagracht cúig faoin gcéad den figiúr lárnach, a chaithfidh a bheith críochnaithe chomh maith leis an nócha cúig faoin gcéad fhreagracht de Dhia.Úsáidtear an céatadán cúig faoin gcéad chun a léiriú go bhfuil an chuid freagrachta na daonna an-bheag i gcomparáid le cuid freagrachta Dé. Ach do dhaoine, tá an cúig faoin gcéad seo cothrom le céad faoin gcéad de ár n-iarrachtaí.

Chun croinnt samplaí a luaigh:réamhchinniú Dhia go mbeidh A Thoil á chomhlíonadh trí Ádhamh agus Éabha ach amháin nuair a staon siad ó ithe na torthaí agus comhlíonadar a bhfreagracht.Insan dispeansáid na h-athchóiriú trí Noai, réamhchinniú Dhia go mbeidh A Thoil á chomhlíonadh ach amháin nuair achríochnaigh Noai a fhreagrachttrí é fhéin a shaothar leis an débhóid iomlán i thógáil an áirc. I deonú na tslánaithe trí Íosa, réamhchinniú Dhia go mbeidh A Thoil á chomhlíonadh ach amháin tar éis do dhaoine tite a bhfreagracht a chríochnaigh trí chreidiúint i nÍosa mar an Meisias agus séirbhís débhóideach a rindreáil dó.Áfach, arís agus arís eile ní bhféadfidh an cine daonna dul i ngleic leis fiú a n-chuid beag de freagrachta.Dá bhrí sin, tá deonú Dé fadaithe arís agus arís eile.

Tá sé scríofa sa Bhíobla, “Déanfaidh urnaí an chreidimh an t-othar a shlánú,””A iníon, do chreideamh a shlánaigh thú,”agus “Óir, gach aon duine a iarrann, glacann, agus an té a lorgann, faigheann, agus an té a bhuaileann, osclófar dó.”Dheimhníonn na véarsaí seo go réamhchinníonn Dé A Thoil a bheith comhlíonta trí brath ar an chomhlánú de chuid freagrachta an cine daonna. Ba cheart dúinn a aithint ó na samplaí seo cé chomh mionpheannaireacht é an chuid freagrachta daonna i gcomparáid le toil agus grásta Dé, atá A chuid freagrachta. Ar an láimh eile, nuair a mheasamar an bhfíric go arís agus arís eile nach bhféadfadh na figiúirí lárnach sa deonú dul i ngleic leis a bhfreagracht, is féidir linn a thuiscint cé chomh rí-dheacair is a bhí sé dóibh chun fiú an chuid measartha beag seo a chomhlíonadh.

Alt 3
Réamhchinniúint An Cine Daona

Bhí Ádhamh agus Éabha chun a bheith sinsear maithe na daonnachta, choinníollach ar a bhfreagracht a chomhlíonadh chun bheith umhail d’aithne Dé gan na torthaí a ithe.Dá réir sin, níor réamhchinniú Dhia go hiomlán go mbeadh Ádhamh agus Éabha chun a bheith ár sinsear maithe.Glacann an rud céanna do gach duine tite: is féidir leo a bheith na daoine barrshamhlacha a réamhordaígh Dia dóibh a bheith ach amháin nuair a comhlíonann siad a bhfreagracht.Dá bhrí sin, ní réamhchinníonn Dia i dtéarmaí iomlána cén cineál duine a mbheidh siad le bheith go h-iarbhír.

Go dtí cén réime a chinníonn Dia cinniúint an duine aonair?Éilíonn comhlíonadh Toil Dé trí duine aonair go hiomlán go chríochníonn sé a fhreagracht. Dá réir sin, cé go réamhchínníonn Dia duine éigin do misean ar leith, ní mór freagracht nócha cúig faoin gcéad Dé agus freagracht cúig faoin gcéad an duine a chur i gcrích le chéile sular féidir leis an duine an misean a tugadh dó a chuir i gcrích agus Toil Dé a chomhlíonadh. Mura bhféidir an duine a bfhreagracht a chríochnú, ní féidir leis a bheith an duine gur bheartaigh Dia dó a bheith.

Mar shampla, nuair a roghnaigh Dia Maois, réamhchinnigh sé go coinníollach go nuair a gcomhlíon Maois a bfhreagracht, bheadh sé sa ceannaireacht thar na daoine roghnaithe ag dul isteach ar talamh beannaithe Canán.Mar sin féin, nuair a earráid Maois maidir le Toil Dé ag bualadh an charraig faoi dhó ag Cáidéis Bairné, theip air. Dá bhrí sin, fuair sé bás sular shroich Maois a cheann scríbe deiridh, agus níor réadú intinn Dé dó dul isteach i gCanán i gceannas ar na daoine.Nuair a roghnaigh Dia Iúdás Iscariot,réamhchinnigh sé go coinníollach go bhfanach Iúdás ina deisceabal dílis de Íosa trí a bfhreagracht a chomhlánú go dílis. Ach nuair a iompaighIúdás isteach i mídhílseacht, ní raibh ionchas Dé dó réadaithe, agus chríochnaigh sé suas mar fhealltóir. Nuair a d’ardaigh Dhia suas na daoine Giúdach,réamhchinnighDia go mbeadh siad glóirithe mar an náisiúin roghnaithe nuair a chomhlíon siad a bhfreagracht chun a chreidiúint i agus freastal ar Íosa. Mar sin féin, nuair a chuir a gceannairí Íosa chun an chros, níor éirigh leis an cinniúint réamhordaithe seo, agus scaipfear an náisiúin Giúdach.

Lig dúinn scrúdú a dhéanamh ar réamhchinniú Dé dona figiúirí lárnach insan deonú athchóirithe.Is é cuspóir deonú Dé na h-athchóirithe an domhan tite a chur ar ais go hiomlán go dtí an domhan bhunúsach a bheartaítear Dé.Dá bhrí sin, cé gur féidir na hamanna a slánú bheith éagsúil, tá gach duine tite réamhchinnte chun a bheith sábhalta. Ach, mar a bhí an cás le cruthú Dé, ní féidir A deonú de slánú-obair athchóiriú-a chomhlánú ar an toirt.Tosaíonn sé ó phointe amháin agus de réir a chéile leathnaíonn amach chun an t-iomlán a chlúdaigh.Dá bhrí sin, i deonú an tslánaithe, réamhchinníonn Dia duine amháin ar dtús chun a bheith an figiúr lárnach agus ansin glaonna Sé é go dtí misean.

Cad iad na cáilíochtaí a ba chóir don duine a bheith acu le bheith tuillteanach le glaoch den sórt sin?Sa gcéad dul síos, ní mór don figiúr lárnach bheith rugadh istigh i measc na daoine roghnaithe. Ansin, fiú amháin i measc na daoine roghnaithe, ní mór dó teacht ó líne sinsearach le go leor gnóthachtálaí maithe.I measc na sliocht an ginealach ilbhuach seo, ní mór dó a bheith bhronnta leis an carachtar riachtanach.I measc iad siúd a bhfuil an carachtar riachtanach acu, ní mór dó na cáilíochtaí is gá a fhorbairt le linn a shaol óige.Ar deireadh, i measc iad siúd a fuarthas na cáilíochtaí seo, roghnaíonn Dia ar dtús an duine aonair atá ina chónaí in am agus áit is mó feiliúnach lena chuid riachtanas.

Alt 4
Léiriú de Véarsaí Bhíobla a dtugann Tacú le Teagasc Réamhchinniúint Iomlán

Go dtí seo, rinneamar anailís ar na saincheisteanna éagsúla a bhaineann le réamhchinniúint.Ar aghaidh ó seo, beidh muid ag breathnú arís ar na véarsaí bíobalta a bhfuil cuma a thabharfadh le tuiscint go bhfuil an toradh de gach gnóthas chinnte de réir réamhchinniúint absalóideach Dé agus déanfaidh muid léiriú ar a chuid bhrí.

Lig dúinn tús a chur leis an véarsa seo a leanas:

Mar na daoine a thogh sé roimh ré, cheap sé ó thús iad le bheith ina macasamhla dá Mhac féin sa tslí go mbeadh seisean ina chéadghin ar mhórán bráithre. Agus na daoine a bhí ceaptha ó thus aige is iad sin a ghlaoigh sé; agus na daoine a bhí glaoite aige is iad sin a d’fhíréanaigh sé, agus na daoine a bhí fíréanaithe aige, is iad sin a ghlóirigh sé.-Ró. 8:29-30

Tá réamh-fhios ag Dia, atá uilefheasach, cé aige a bhfuil na cáilíochtaí is gá chun bheith ina figiúr lárnach insan deonú na h-athchóirithe. Réamhchinníonn Dia iad siúd a bhfuil réamh-fhios aige air; ansin Iarrann sé air cuspóir an deonú a chomhlíonadh.Is é ghlaoch ar an duine freagrach Dé, ach ní thugann sé seo ina n-aonar teideal don duine chun a bheith fíréanaithe roimh Dhia agus glóir a fháil.Ach amháin nuair a chríochnaíonn an duine a fhreagracht tar éis glaoch a fháil ó Dhia a bheidh sé fíréanithe agus glóirithe.Tá réamhchinniúint Dé maidir le glóiríú an duine aonair dá bhrí sin teagmhasach ar chríochnú a chuid freagrachta. Toisc nach dhéanann an véarsa bíobalta trácht ar chuid freagrachta an cine daonna, d’fhéadfadh daoine an ciall chontráilte a bhaint as chun a thuiscintgo bhfuil gach gnóthaí chinneadh amháin de réamhchinniúint absalóideach Dé.

Tá sé scríofa,

“Déanfaidh mé trócaire ar mo rogha duine agus déanfaidh mé trua don duine is rogha liom chomh maith.” Ní rud é, mar sin, atá ag brath ar thoil an duine ná ar a chuid iarrachtaí ach ar thrócaire Dé.-Ró. 9: 15-16

Mar a míníodh thuas, is Dia amháin atá réamhfhios agus a roghnaíonn an t-é is oiriúnaí do chomhlíonadh de cuspóir an deonú na h-athchóirithe.Tá sé ceart Dé duine a roghnú agus trócaire nó atrua a theaspáint dó; Ní braitheann sé seo ar chor ar bith ar toil an duine nó iarracht an duine.Scríobhadh an véarsa seo chun béim a chuir ar chumhacht agus grásta Dé.

Scríobh Pól freisin,

An amhlaidh nach bhfuil d’údarás ag an gcriadóir ar an gcré áras chun onóra agus áras chun neamhonóra a dhéanamh den chnapán céanna? -Ró. 09:21

Da mhíníodh gur thug Dia chuid freagrachta do dhaoine mar an coinníoll bunaithe ar go bfhéadfadh Sé grá dóibh níos mó ná aon mbheithsine eile sa gcruthú.B’ea intinn Dé i tabhairt an coinníoll seo ná iad a dhéanamh fiúntach chun a bheith na tiarnaí an chruthú trí iad bheith ag leanniúint A nádúr cruthaitheach.Ach sháraigh dhaoine an coinníoll seo iad féin agus thiteadar. Tá siad tar éis a bheith cosúil le bruscair, oiriúnach le bheith caite ar leath taobh. I stát den sórt sin, níl aon chúis do dhaoine tite gearán a dhéanamh, is cuma conas a déileáileann Dia leo. Seo é cad a múineann an véarsa seo dúinn.

Tá sé scríofa gur grá Dia Iacób agus bhí fuath aige do Éasáú fiú nuair a bhí siad fós taobh istigh de broinn na máthar agus ní raibh aon ní déanta acu, maith nó olc.Bhí fabhraíocht ag Dia do ceann amháin acu agus mí-fabhraíocht Aige don ceann eile agusdúirt Sé le Ribeacá “Beidh an sinsear ag seirbhís don sóisear.”Cad b’ea chúis leis an fabhraíocht seo?Fabhraígh Dhia ceann amháin thar an gceann eile chun chúrsa áirithe a chur ar bun sa deonú na h-athchóirithe.Cé go mbeidh tuilleadh sonraí a phlé thíos,thug Dia mac cúpla d’Íosác,Éasáú agus Iacób, agus é ar intinn go mbheadh siad ag seasamh i n-áit Cáin agus Áibil.Bhíodar na coinníollacha a dhéanamh ar is gá chun A chuid Toil a chríochnú chun an cheart oidhreachta an deartháir sinsir a théarnaigh, a cailleadh nuair a maraíodh Cáin Áibil i teaghlaigh Ádhamh.Bhí sé i gceist ag Dhia an Toil seo a bhaint amach trí Iacób (i n-áit Áibil) bhuachan thar a dheartháir sinsir Éasáú (i n-áit Cáin). Ós rud é go raibh Éasáú i n-áit Cáin, bhí “fuath” ag Dia dó.

Ós rud é go raibh Iacób i n-áit Áibil, d’fhéadfadh sé grá Dé a fháil.

Mar sin féin, sa deireadh brath cibé go theaspáinfidh Dia fabhar nó mífabhar dóibh faoi ar gcríochnaigh nó nár gcríochnaigh siad a gcuid freagrachta áirithe a thugtar dóibh. Godeimhin, toisc gur géill Éasáú go h-umhal le Iacób, bhí sé in ann ardú os cionn a coníollach roimhe de bheith fuathe ag Dhia agus beannacht ghrá Dé a fháil cothrom le Iacób. Os a choinne sin, cé go raibh Iacób ar dtús san áit chun fabhar Dé a fháil, ní bheadh sé in ann é a fháil a thuilleadh dá dteipfidh air ina fhreagracht.

Cuir daoine cosúil le John Calvin ar aird an fhoirceadal de réamhchinniúint absolóid agus iomlán, a chreidtear go forleathan, fiú i n-ár lá atá inniu ann. Greimigh said leis a leithéid de fhoirceadal mar gur chreid siad go mícheart go bhfuil comhlíonadh Toil Dé ag brath go hiomlán ar chumhacht agus obair Dé. Bhíodar aineolach faoi an ngaol fíor idir cuid freagrachta Dé agus an chuid freagrachta an cine daonna i gcomhlíonadh cuspóir an deonú na h-athchóirithe.

Caibidil 7

Críosteolaíocht

I gcás daoine tite atá ag lorg slánú, b’fhéidir go mbaineann na ceisteanna is tábhachtaí i measc an iliomad nach mór dóibh a réiteach le Chríosteolaíocht.I measc na saincheisteanna a thagann faoina scóip ná an Tríonóide, a dhéileálann leis an gcaidreamh idir Dia, Íosa agus an Spiorad Naomh, chomh maith le athbhreith agus ar an gcaidreamh idir Íosa, an Spiorad Naomh agus daoine tite.Go dtí lá atá inniu ann, níor shocraíogh riamh go soiléir na conspóidí a bhaineann leis na saincheisteanna sin.Dá bhrí sin, tá mearbhall mór i fhoirceadal Críostaí agus ar bhealaí an chreidimh.Is í an eochair i druidim leis na nithe seo ná chun tuiscint a bheith ar bun luach an cine daonna.Beidh muid ag plé an cheist seo ar dtús, mar bhunchloch i gcomhair freagairt ar na ceisteanna eile de Chríosteolaíocht.

Alt 1

Luach an Duine gur chruthaigh Cuspóir na Chruthaithe

Lig dúinn a phlé an luach a bhaineann le duine atá cuspóir a chruthú bainte amach aige nó aici; is é sin, luach Ádhamh nó Éabha i bhfoirfeachtas.Is féidir linn a leithéid luach duine a thuiscint ó pheirspictíochtaí éagsúla.

Ar dtús, tá an gcaidreamh idir Dia agus duine iomlán aibí cosúil leis an gcaidreamh idir na dhá saintréithe. Cruthaíodh an cinne daonna le intinn agus corp i cosúileacht leis na dhá-saintréithe Dé.Insan gcaoi chéanna, is féidir leis an gcaidreamh idir Dia agus duine a bhfuil foirfeachtas de charactar aonair bainte amach aige a chur i gcomparáid leis na tréithe sin de chuid duine, ‘sé sin, idir aigne agus corp. Díreach mar go bhfuil an corp a cruthaíodh i cosúlacht leis an aigne doláimhsithe chun bheith in a pháirtí obiacht substaintiúil,cruthaíodh an duine i cosúileacht le Dia doláimhsithe chun a bheith in A pháirtí obiacht substaintiúil.Díreach mar go bhfuil aontas doscartha idir an intinn agus corp an duine fíor dírithe ar Dia, tá aontas doscartha idir Dia agus duine fíor a foirmíonn le chéile bunús ceithre seasamh. San aontas sin, bíonn taithí ag an duine ar Chroí Dé mar a chuid réaltacht féin.Le charactar iomlán aibí, is duine den sórt sin teampall Dé, inár féidir le Dia fanacht go leanúnach, agus a thagann chun nádúr diaga a shealbhú.Labhair Íosa faoi an staid foirfeachta seo, ag rá “Bígí foirfe, dá bhrí sin, faoi mar atá bhur nAthair neamhaí foirfe.”Dá bhrí sin, feicimid go nglacann duine atá cuspóir an chruthú bainte amach aige luach dhiaga, inchomparáide le Dia.

Sa dara áit, lig dúinn machnamh ar an luach a bhaineann le duine ó thaobh an gcríoch lenar cruthaíodh é.Chruthaigh Dia dhaoine don críche áthas a roinnt leo.Tá seilbh ag gach duine ar carachtar aonair uathúil. Is cuma cé mhéad billiúin daoine a rugadh ar an domhain, ní bheidh an pearsantacht díreach céanna ag aon bheirt riamh. Is comhpháirtí obiacht substaintiúil Dé gach duine a soiléiríonn dé-tréithe Dé. Dá réir sin, is é an duine sin an t-aon cheann insan t-uilebhith ar fad ar féidir leo an ghné ar leith de nádúir Dé a spreagadh a thugann áthas Dó.Dá bhrí sin, is saol uathúil sa gcosmos é gach duine atá cuspóir na chruthú bainte amach aige.Is féidir linn a dhearbhú dá bhrí sin an fhírinne i ráiteas an mBúda, “I neamh agus ar talamh, is mise amháin an ceann cátúil.”

Sa tríú háit, lig dúinn machnamh ar an luach atá ag an duine bunaithe ar a gcaidreamh leis an t-uilebhith, mar a shoiléiriú an Prionsabal na Cruthú. Is féidir le duine atá cuspóir na chruthú curtha i gcrích aige nó aici an t-uilebith ar fad a rialiú.Le seilbh ar spiorad agus colainn araon, is féidir leis a rialú thar an domhain spiorad lena féin-spiorad agus an domhan fisiceach lena féin-fisiciúil. Leis an cine daonna ag gníomhú mar idirghabhálaithe, téinn an dá shaol isteach i gcaidreamh cómhalartachagus fabhraíonnsiad cosmos aontaithe atá comhpháirtí obiachta iomlán do Dhia.

Táimid tar éis foghlaim trí Prionsabal na Cruthú go bhfuil na cruinne an nochtadh suntasach de na dhá-saintréithe an duine.Cuimsíonn spiorad duine gach gné den domhain spiorad mar a gcuimsíonn a chuid colainn gach gné den domhain fisiceach.Dá bhrí sin cuimsíonn duine a bhfuil cuspóir na chruthú curtha i gcrích na h-úscraí de gach rud sa gcosmos.Sin é an fáth go dtugtar micreacosma na cruinne ar an duine.Ar na cúiseanna sin, tá an luach na cosmas ar fad ag an duine. Is féidir linn ráiteas Íosa a thuiscint mar sin i sholais nua, “Óir cá fearrde duine an domhan go léir a ghnóthú agus a anam féin a ligean ar ceal?”

Samhlaigh go bhfuil meaisín foirfe, a bhfuil gach cuid an t-aon cheann dá leithéid ar domhan, agus níl aon bhealach chun ceachtar sholáthar nó ionadú a chur in áit do aon cheann acu. Is cuma cé chomh beag nó chomh beagthábhachtach a fhéadfadh cuid amháin a bheith, tá a luach mar sin mar an gcéanna leis an meaisín iomlán.Mar an gcéanna, tá duine iomlán aibí uathúil insan gcruinne ar fad.Ní cuma cé chomh beagthábhachtach a bhféadfaidh sé bheith cosúil leis, tá a luach coibhéiseach leis an gcosmas ar fad.

 

Alt 2

Íosa agus an Duine gur chruthaigh Cuspóir na Cruthúchán

2.1 Ádhamh Foirfe, Íosa agus Athchóiriú an Crann na Bheatha

Is é stair an cine daonna stair an deonú na h-athchóiriú.Is í an aidhm ná cur i gcrích an Ríocht na bhFlaitheas ar domhan nuair a bheidh, ag deireadh na staire, an crann na beatha a cailleadh insan Ghairdín taghta ar ais arís. Is féidir linn a thuiscint an gaol idir Ádhamh foirfe agus Íosa trí chomparáid a dhéanamh idir crann na beatha sa Ghairdín Éidin agus crann na beatha atá le h-athchóiriú sna Laethanta Deireadh.

Mar a pléadh níos luaithe, dá réadhaigh Ádhamh an idéalach na chruthú go hiomlán, tiocfaidh sé chun bheith an crann na bheatha agus mar an gcéanna bheadh a shliocht go léir chun bheith crainn na bheatha. Áfach, sáraigh titim Ádhamh Toil Dé, agus ó shin i leith,tá an chine dhaonna tite ag súil le bheith athchóirithe mar chrainn na bheatha.Ós rud é nach féidir le duine tite é féin a h-athchóiriú go hiomlán mar crann na beatha lena n-iarrachtaí féin, caithfidh fear a bhfuil idéalach na chruthú réadithe aige teacht mar crann na bheatha agus gach duine a bheangú chuige fhéin.Is é Íosa an crann na beatha seo a léirítear sa Bhíobla. Bheadh Ádhamh, dá mbheadhidéalach na foirfeachta réadaithe aige leis an crann na bheatha sa Ghairdín Éidin, agus Íosa, siombalaithe ag an crann na beatha i nApacailipsis Eoin, comhionann sa chiall go raibh cuspóir na chruthú réadaithe acu. Dá réir sin, bheadh ​​siad comhionann i luach.


2.2 Íosa, An Cine Daonna agus Comhlíonadh Cuspóir na gCruthúchána

Lig dúinn luach Íosa a chur i gcomparáid leis sin de dhuine de carachtar aonad foirfe. Maidir leis cuspóir na chruthú, tá duine iomlán aibí foirfe mar go bhfuil Dia foirfe.Leis an nádúr dhiaga céanna le Dhia, tá sé lómhara éigríochtach.Ós rud é gur neach síoraí Dhia, caithfidh duine a chruthaíodh chun a bheith A pháirtí obiacht inchollaithe i foirfeachta saol síoraí bheith aige freisin. Tá duine iomlán aibí uathúil insan gcosmas ar fad. Tuilleadh-níos mó, ós rud é go bhfuil sé an Tiarna thar an domhain nádúra ar fad, nach féidir a luach iomlán a bhaint amach gan é, tá sheilbh aige ar luach na gcosmas.

Níl aon luach níos mó ná é sin de dhuine atá idéalach na chruthú bainte amach aige. Is é seo luach Íosa, a bhain amach go cinnte an luach insamhlaithe is airde.Tá an creideamh coinbhinsiúnach Críostaí i dhiagras Íosa dea-bhunaithe mar gheall ar, mar duine foirfe, tá Íosa go hiomlán aontaithe le Dhia. Ní laighdíonn an dearbhú a luach in aon chor nach Íosa aon duine eile seachas fear a bhfuil cuspóir na chruthú bainte amach aige.Go deimhin, ardíonn Prionsabal na Cruthú luach fíor gach daoine a comhlíonann cuspóir na chruthú go leibhéal coimheasta le Íosa.

Lig dúinn scrúdú a dhéanamh anois ar roinnt fianaise bíobalta a thugann tacú leis an seasamh go bhfuil Íosa fear a bhfuil cuspóir na cruthú comhlíonta aige. Tá sé scríofa:

Mar níl ann ach aon Dia amháin, agus níl ann ach an t-aon idirghabhálaí amháin idir Dia agus an cine daonna, mar atá an duine Críost Íosa– I Tiom. 2: 5

Faoi mar a rinneadh peacaigh de mhórán trí easumhlaíocht an aon duine amháin [Ádhamh], ar an gcuma chéanná déanfar fíréin de mhórán trí umhlaíocht an aon duine amháin [Íosa].- Romh 5:19

Faoi mar is duine amháin faoi deara an bás [Ádhamh] is duine amháin faoi deara aiséirí na marbh chomh maith. [Íosa]-I Cor. 15:21

Mar tá an lá ceaptha aige ina dtabharfaidh sé breithiúnas de réir an chirt ar an domhan iomlán; agus tá fear roghnaithe aige chuige…”-Gniom 17:31

Dá bhrí sin, léiríonn an Bíobla go soléir gur fear é Íosa. Thar aon ní eile, bhí ar le teacht mar duine go bhféadfadh sé a bheith an Tuismitheoir Fíor a féidir athbhreith a thabhairt don cine daonna.

2.3 An bhfuil Íosa Dia é Fhéin?

Nuair a d’iarr Pilib ar Íosa: “A Thiarna, taispeáin dúinn an tAthair agus is leor dúinn sin.” Dúirt Íosa leis: “An té a chonaic mise, chonaic sé an tAthair. Conas, mar sin, a deir tú: ‘Taispeáin dúinn an tAthair’? Nach gcreideann tú go bhfuilimse san Athair agus an tAthair ionamsa? Tá sé scríofa faoi Íosa, “Bhí sé ar an saol agus is tríd a rinneadh an saol, agus níor aithin an saol é.” Dúirt Íosa freisin: “Amen, Amen, a deirim libh, sula raibh Abrahám ann, táimse ann.” Bunaithe ar na versaí bíobalta seo, chreid go leor Críostaithe go bhfuil Íosa Dia, an Cruthaitheoir.

D’fhéadfar Dia a thug ar Íosa toisc, mar fear a bhfuil cuspóir na chruthú réadaithe aige agus atá ina chónaí i n-aontas le Dia, tá nádúr dhiagach aige.Mar sin féin, níl sé Dia É féin.Is féidir smaoineamh ar an gcaidreamh idir Dia agus Íosa mar analógach leis an gcaidreamh idir an intinn agus an corp.Toisc go bhfuil an corp an comhpháirtí obiacht suntasach don intinn, le cosúileacht leis an intinn, agus ag gníomh i naontas leis an intinn, is féidir é a thuiscint chun a bheith dara féin an intinn; ach ní an intinn é fhéin. De réir analaí, ós rud é go bhfuil Íosa ar aon le Dia agus ionchollú Dhia, d’fhéadfaidh é a fhorléiriú mar dara féin Dia; ach ní Dia é.Is fíor go bhféadfaidh rá faoi eisin a chonaic Íosa go raibh Dia feicthe aige, ach ní raibh sé i gceist ag Íosa trí é seo a rá go raibh eisean Dia é fhéin.

Tagraíonn an Bhíobla faoi Íosa mar feoil déanta as an bhriathar. Ciallaíonn an véarsa seo gur é Íosa ionchollú an Bhriathair;’sé sin, fear ina dtagann an Bhriathar chun bheocht. Léimid go rinneadh gach rud atá déanta tríd an Bhriathar, agus freisin, go rinneadh an domhan trí Íosa. Dá réir sin, is féidir a rá gurbh é Íosa an cruthaitheoir.Chun tuiscint a fháil ar ciall na véarsaí seo, meas go bhfuil na cruinne i gcomhréir leis Prionsabal na Cruthú an nochtadh substaintiúla de nádúr inmheánach agus foirm seachtrach an duine le charachtar foirfe.Tá gnéithe go léir na cruinne imchochlaithe i duine iomlán aibí agus bíonn siad athshondach timpeall air.Sa chiall seo, is féidir a rá gur cruthaíodh na cruinne trí duine idéalach foirfe. Ina theannta sin, bheartaigh Dhia go mbheidh an cine daonna na cruthaitheoirí agus tiarnaí ar an domhan nádúrtha trí iad a cumhdaigh le carachtar agus cumhachtaí an Cruthaitheoir;tá iad seo le bheith réadaithe nuair a shroicheann siad foirfeachtas tríd a fhreagracht a gcomhlíonadh.Le feiceáil ón taobh seo, tá na véarsaí in aontas lenár dtuiscint ar Íosa mar an fear atá cuspóir na chruthú comhlíonta aige; ní léiríonn siad go bhfuil Íosa an Cruthaitheoir é fhéin.

Dúirt Íosa freisin, “Amen, Amen, a deirim libh, sula raibh Abrahám ann, táimse ann.”Ba é Íosa shliochtAbrahám. Ach fós i ndáil le deonú na h-athchóirithe, ba é Íosa sinsear Abrahám toisc, mar an ceann a tháinig chun athbhreith a thabhairt do gach den chine daonna, tháinig sé i seasamh a gcéad sinsear.Ba chóir dúinn a thuiscint nárbh chiall Íosa leis an ráiteas seo go bhfuil sé Dia é féin. Fhaid is a bhí sé ar dtalamh, ní raibh Íosa fear le aon éagsúlach ó aon duine againn ach amháin i gcás an bhfíric go raibh sé gan an bhun-pheaca.Fiú sa domhan spiorad, inár bhfan sé óna h-aiséirí, chónaíonn Íosa mar spiorad, mar a dhéanann dá dheisceabail.S’é an t-aon difríocht eatarthu ná go bhfanann Íosa mar spiorad dhiaga,ag brúchtáil gathanna iontach an tsolais, agus a dheisceabail, mar spioraid bheatha, ag tabhairt scáil don solas.

Tá sé scríofa go óna h-aiséirí, tá Íosaag idirghuí dúinn os comhair amach Dia mar a rinne sé nuair a bhí sé ar dtalamh.Dá mbheidh Íosa Dia, conas a d’fhéadfadh sé idirghuí dúinn os comhair amach é fhéin? Ina theannta sin, thug Íosa “Athair,” ar Dhia, ag admháil nach raibh sé Dia é fhéin. Dá mbheidh Íosa Dia, conas a d’fhéadfadh sé a bheith i gcathú ó Sátan, mar a bhí Íosa?

Is féidir linn a thabhairt i gcrích le críochnaitheacht nach raibh Íosa Dia é féin óna bhfocail a dinis sé ar an chros, “A Dhia, a Dhia, cén fáth ar thréig tú mé?”

Alt 3
Íosa agus Daoine Uabhair

Níl aon rud de luach dhuine fíor a bhfuil cuspóir na cruthú curtha i grcíoch aige ag duine tite. Ina ionad sin, tá sé tite go leithéid de stádas comh íseal sin go breathnaíonn sé suas go dtí na h-aingeal, a cruthaíodh le bheith ina h-íochtarán dó.Ar an láimh eile, mar gheall gur tháinig Íosa leis an luach iomlán de dhuine fíor a bhfuil cuspóir na cruthú comhlíonta aige,”tá gach ní curtha faoi chois aige.”Tá duine tite leis an bhun-pheaca salach leis an ainriocht trínar féidir Sátan ionsaí air.Ar an láimh eile, ní raibh ag Íosa, gan aon bhun-pheaca, aon ainriocht istigh dó fhéin a ligfidh Sátan é a h-ionradh. Ní féidir le duine tite Toil agus Croí Dé a thuiscint.Ar a mhéad, ní féidir leis a ghabháil ach éachtaint dóibh. I gcodarsnacht leis sin, ní hamháin gur thuig Ìosa Croí agus Toil Dé go maith, mhothaigh sé freisin Croí Dé mar a réaltacht féin ina saol laethúil. Tá beagnach tada de a bhun-luach ag duine chomh fada agus a bhfanann sé sa stát tite.Más rud é, áfach, go raibh sé le bheith athshaolaithe go spioradálta agus fisiciúil trí Íosa, an Tuismitheoir Fíor,agus teacht chun bheith a páiste maith glanta den bhun-pheaca, bheadh sé athchóirithe mar duine fíor a bhfuil cuspóir na chruthú foirfe aige, ar nós Íosa Críost é féin.Bheadh ​​a chaidreamh le Íosa ansin cosúil leis an gcaidreamh daonna atá ag linbh lena thuismitheoir. Cé go mbeidh a gcaidreamh a choimeád ar bun i gcónaí ar an t-ordú ingearach idir tuismitheoir agus páiste,ní difríonn a gcuid bhun-luachanna i laghad. Dá bhrí sin, is é Críost an ceann na heaglaise, agus táimid a chorp agus ball. Is é Íosa an priomh teampall, agus is muidne na brainse teampaill. Is é Íosa an fhíniúin, muidne na géaga. Tá muidne, na péacáin olóige fiáin, le bheith fréamhithe le Íosa, an crann olóige fíor, sular féidir linn a bheith crainn olóige fíor muid féin.Dá réir sin, ar a thugtar Íosa dúinn “mo chairde,” agus tá sé scríofa go “ach nuair a fhoilseofar é, is feasach sinn go mbeimid ina chosúlachtsan.” Is Íosa amháin na “chéad torthaí,” ach ar fhilleadh dó, táimid a bhaineann leis Críost le bheithna céad cinn eile.


Alt 4
Athbhreith agus an Tríonóide

Fanann fhoirceadal na Tríonóide ar cheann de na hábhair is mistéireach sa diagacht Chríostaí. Ina theannta sin, an fhoirceadal gaolmhar de athbhreith, cé is cosúil go gcruthaíonn sé soiléir do chách, ní mór freisin noctadh níos doimhne.Scrúdóimid na fhoirceadail sa roinn seo.

4.1 Athbhreith

4.1.1 Íosa agus an Spiorad Naomh agus a Misean chun Athbhreith a Thabhairt

Dúirt Íosa le Niocodaemas, “mura nginfear duine athuair ní féidir dó ríocht Dé a fheiceáil.” Ciallaíonn athbhreith chun a bheith rugadh an dara huair. Cén fáth a gcaithfidh daoine tite bheith rugadh a nua?

Dá mbheidh idéalach na chruthú réadaithe ag Ádhamh agus Éabha agus má thánadar chun bheith na Tuismitheoirí Fíor na daonnachta, bheadh páistí maith gan bhun pheaca iompartha acu agus an Ríocht na bhFlaitheas ar domhan formálta. Áfach, thit Ádhamh agus Éabha agus thánadar chun bheith tuismitheoirí olc, ag iolrú páistí olc a chruthaigh an ifreann seo ar domhan.Dá réir sin, mar a dúirt Íosa le Niocodaemas, ní féidir daoine tite Ríocht Dé a fheiceáil mura rugadh ar dtús as an nua iad-mar leanaí gan bhun-pheaca.

Ní féidir linn bheith rugadh gan tuismitheoirí. Cé, ansin, atá na dea-tuismitheoirí trínar féidir linn bheith rugadh arís, glanta de bhun pheaca agus in ann dul isteach i Ríocht Dé? Ní féidir le tuismitheoirí leis an bhun-peaca breith a thabhairt do leanaí maith gan bhun-peaca. Cinnte, tá sé dodhéanta thuismitheoirí gan pheaca a fháil i measc an cinne daonna tite.Ní mór do na tuismitheoirí seo teacht anuas ó neamh.B’a é Íosa an Tuismitheoir a tháinig ó neamh.Tháinig sé mar an Athair Fíor chun athbhreith a thabhairt do dhaoine tite, ag claochlú iad isteach i leanaí maith, imghlanta ó thalamh de bhun peaca agus oiriúnach Ríocht na bhFlaitheas ar domhan a thógáil.Dá bhrí sin, tá sé scríofa sa Bhíobla,”Moladh le Dia agus Athair ár dTiarna Íosa Críost! D’athghin sé sinn as ucht a mhórthrócaire, trí aiséirí Íosa Críost ó mhairbh, chun bheomhuiníne…”.Tháinig Íosa mar an Athair Fíor a theip Ádhamh chun bheith. Ar an gcúis sin, labhraíonn an Bíobla air mar “an Ádhamh deireadh” agusan “Athair Síoraí.”

Áfach, ní féidir le athair ina n-aonar breith a thabhairt do leanaí. Ní mór go mbeadh Máthair Fíor, chomh maith le Athair Fíor, do pháistí tite a bheith athbhreithe mar leanaí maith. Tháinig an Spiorad Naomh mar an Máthair Fíor. Sin é an fáth a dúirt Íosa le Niocadaemas nach féidir aon duine dul isteach i Ríocht Dé mura mbeidh sé rugadh as an nua tríd an Spioraid Naomh.

Is iomaí a fuair an taispéanadh go bhfuil an Spiorad Naomh baininscneach.Is é seo mar tagann an Spiorad Naomh mar an Máthair Fíor nó an dara Éabha.Ós rud é go bhfuil an Spiorad Naomh an ghné baininscneach de dhiagacht, gan glacadh léi ar dtús ní féidir linn dul os comhair Íosa mar abhrídeacha.De bharr bheith baininscneach, sólásaíonn agus bogann an Spiorad Naomh croí na daoine.Glanann sí pheaca daoine, mar sin ag íoc don pheaca a rinne Éabha.Oibríonn Íosa, an Tiarna firinscneach, i neamh (yang), fhaid is a n-oibríonn an Spiorad Naomh, a chontrapháirt baininscneach, ar an domhain (yin).

4.1.2 Íosa agus an Spiorad Naomh agus Déthréithe An Logos

Is é Logos an Gréigis do prionsabal réasúnach nó”an Bhriathair.Léiríonn an Bíobla gur comhpháirtí obiacht è an Logos do Dhia, ag gabháil i gcaidreamh cómhalartach l’Eisean. Ós rud é go bhfuil Dia, an comhpháirtí subiacht don Logos,i mbheithsine le dhá saintréithe, ba cheart don Logos mar a pháirtí obiachta a bheith comhdhéanta freisin de dhá sainthréithe.Dá bheadh an Logos gan dhá saintréithe, ní bheadh ​​gach rud a dhéanfar tríd écomhdhéanta de dhá saintréithe.Cruthaíodh Ádhamhagus Éabha, na comhpháirtithe obiachtaionchollaithe Dé i n-íomhá, ar leith as na dhá saintréithe den Logos.

Dá mbheadhÁdhamh mar fear a réadaigh idéalach nacruthúchán agus a tháinig le bheith mar crann na beatha, agus dá mbheadh Éabha mar bhean a réadaigh idéalach na cruthúchánagus chomhlíon an chrann fhios na maitheasa agus an oilc, bheadh ​​siad a sheasamh le chéile mar Tuismitheoirí Fíor an chine daonna. Bheadh natrí beannachtaí móra Dé comhlíonta acuagus bhunaigh de Ríocht Dé ar domhan. Ina áit sin, mar gheall gur thiteadar, tháinig an domhain seo chun bheith mar ifreann ar dtalamh. Mar sin, chun athbhreith a thabhairt do dhaoine tite, tháinig Íosa mar an dara Ádhamh, Athair Fíor an cine daonna, leis an misean siombalaithe ag an crann na beatha. É seo bheith an cás, nárbh chóir go dtiocfaidhfreisin an Máthair Fíor an chine daonna, an dara Éabha leis an misean siombalaithe ag an chrann fhios na maitheasa agus an oilc? Is í an ceann atá tagaithe mar an Máthair Fíor chun athbhreith a thabhairt do dhaoine tite an Spiorad Naomh.

4.1.3 Athbhreith Spioradálta trí Íosa agus an Spiorad Naomh

Tá saol nua a rugadh trí grá na dtuismitheoirí. Nuair a chreideann muid in nÍosa mar an tSlánaitheoir trí inspioráid an Spioraid Naoimh, fhaighimid an grá naTuismitheoirí Fíorspioradálta, a ghintear trí thabhairt agus a ghlacadh idir Íosa, an Athair Fíorspioradálta, agus an Spiorad Naomh, an Máthair fíor spioradálta. Tríd an grá seo, tá saol nua indoirte isteach ionainn, agus ár spioraid athbhreithe mar féin nua. Is é seo athbhreith spioradálta.

Mar sin féin, ós rud é gur thit an cine daonna araon go spioradálta agus go fisiciúil, ní mór dúinn a bheith nithe ónbhun pheaca trína bheith rugadh arís go spioradálta agus fisiceach. Caithfidh Críost teacht ar ais go dtalamh chun slánú fisiciúil a dheonú do na daonnachta, atá le bheith réadaithe trínar athbhreith fisiciúil.

4.2 An Tríonóide

Dar leis an Prionsabal na Chruthaíocht, tá cuspóir Dé Achruthaíocht críochnaithe bunaithe ar an bhunús ceithre sheasamh,a bhunaítear trí na críche trí obiachtaa chomhlíonadh trí ghníomhaíocht foinseroinnt-aontas. D’fhonn an cuspóir na chruthú a chomhlíonadh,seasannn Íosa agus an Spiorad Naomh roimh Dhia mar chomhpháirtithe obiachta a léiríonn ar leithligh na dhá saintréithe Dé. Aontaíonn siad trí thabhairt agus ghlacadh le chéile le Dia ag an láragus foirmeáileann siad an bunús ceithre seasamh. Dá bhrí sin, tagannDia, Íosa agus an Spiorad Naomh le chéile mar aon, agus comhdhéanann an aontas seo an Tríonóide.

Óthús, b’ea cuspóir Dé do chruthú Ádhamh agus Éabha nátríonóide a foirmeáil trí iad a thógáilchun a bheith na Tuismitheoirí Fíor an cine daonna aontaithe i chomhchuí marfear agus beanláraithe ar Dhia i mbonn ceithre seasamh. Más rud é nár thit Ádamh agus Éabha, ach rinneadar an tríonóide seo le Dhia agus tháineadar chun bheith na Tuismitheoirí Fíor a d’fhéadfadh páistí maithe a h-iolrú, d’fhéadfadh ​​a sliocht freisin teacht chun bheith firagus mná céile maith le Dia mar lár a saol. Dá bhrí sin bheadh tríonóide le Diadéanta ag gach lánúin. Bheadh an Ríocht na bhFlaitheas ar domhan ag chomhlíonadh na trí beannachtaí móra Dé le bheith réadaithe an tráth sin. Ina h-ionaid sin, nuair a thit Ádhamh agus Éabha, rinneadar bunús ceithre seasamh le Sátan mar a lár; i bhfocail eile, rinneadar tríonóide tite le Sátan. Mar an gcéanna tá a sliocht tar éis leanúint ar aghaidh ag fhoirmiú tríonóide láraithe arSátan, agus mar sin a tógadh sochaí truaillithe agus mímhorálta.

Ó am an Titim, tá Dia ag obair don lá nuair a d’fhéadfadh Sé athbhreith a thabhairt do dhaoine, dul isteach i agus bheith páirteach leo i tríonóide Leis féin. Ar son na críche sin, bhí Sè i gceist ag Dia Íosa agus a Brídeach a h-árdú mar an dara Ádhamh agus Éabha chun a bheith na Tuismitheoirí Fíor na daonnachta. Mar sin féin,ní d’fhéadfadh an Íosa aiséirithe agus an Spiorad Naomh i n-aontais le Dia fhoirmeáil ach tríonóide spioradálta.D’fhéadfadh siad a chomhlíonadh ach an misean spioradálta deThuismitheoirí Fíor. Dá bhrí sin, tá Íosa agus an Spiorad Naomh ag tabhairt athbhreith spioradálta do dhaoine de chreidimh mar a leanaí spioradálta, ag athchóiriú iad go tríonóide spioradálta.

Ní mórdo Críost filleadh ar ais sa colainn agus a Bhríde a h-aimsigh. Foirmeálaí siad ar an domhan tríonóide foirfe le Dia agus tiocfaidh chun a bheith Tuismitheoirí Fíor go spioradálta agus fisiciúil. Beidh siad á thabhairtathbhreith do dhaoine tite go spioradálta agus fisiciúil araon, agbaint asta a bhun-peacaagus ag cur iad ar a gcumastríonóide a thógáil ar an dtalamh le Dia mar an lár. Nuair a bhíonn daoine tite athchóirithe go dtí an pointe inár féidir leo fíor bhoinn ceithre seasamh a bhunú dírithe ar Dhia, beidh siad in ann sa deireadh Ríocht na bhFlaitheas ar domhan a thógáil inár bhféidir leo natrí beannachtaí móra Dia á gcomhlíonadh.

Cuid II

Réamhrá do Athchóiriú

Tagraíonn an deonú na h-athchóirithe le obair Déchun daoine a h-athchóiriú go dtí ár mbun-stáit neamhtite, ionas gur féidir linn cuspóir na cruthú a chomhlíonadh. Mar a phléadh i gCuid I, thit an cine daonna ó bharr an chéim fás agus bhíodar faoi tiarnas Sátan riamh ó shin. I nfhonn an cine daonna a h-athchóiriú oibríonn Dia chun tionchar Sátan a ghearradh amach. Ach, mar a míníodh sa Chríosteolaíocht, ní mór dúinn an bhun-pheaca a bhaint sular féidir linn bannaí Sátan a scoith agus athchóiriú chuig an stát roimh an Titim. Tá sé seo indéanta ach amháin nuair atáimid rugadh as an nua tríd an Meisias, an Tuismitheoir Fíor. Chun a mhíniú níos mó: ní mór dúinn ar dtús dul trí chúrsa chun an diabhal a scaradh uainn féin. Déanaimid é seo i n’fhonn an staid céanna i bhfoirm ah-athchóiriúleis an leibhéal spioradálta a bhí bainte amach ag Ádhamh agusÉamha roimh an Titim-barr an chéim fás. Ar an bunús seo, táimid le glacadh leis an Meisias agus a bheith athshaolaithe, agus mar sin bheith athchóirithe go hiomlán go bhun-staid na daonnachta roimh an Titim. Ar deireadh, trí an Meisias, ba chóir dúinn leanúint ar aghaidh lenár bhfás chun aibíochta nuair is féidir linn cuspóir na chruthaíocht a gchomhlíonadh.

Ós rud é gur obair ath-chruthúDé an deonú na h-athchóirithe, abhfuil mar a sprioc an gcomhlíonadh de cuspóir na chruthú, oibríonn Dia an deonú seo de réir A bPrionsabal. Le linn cúrsa an deonú na athchóiriú,tugtar an Prionsabal na h-Athchóiriú aran prionsabal seo. Lig dúinn staidéar a dhéanamh ar an gcaoi a mbeidh an deonú na h-athchóiriú comhlíonta.

Alt 1

An Prionsabal na h-Athchóiriú trí Slánaíochta

        1.1 Athchóiriú trí Slánaíochta

Sula pléaimidan Prionsabal na Athchóiriú trí Slánaíochta, ní mór dúinnathuiscint ar dtús i cén áit, mar gheall ar an Titim, ar tháinig dhaoine chun seasamh maidir le Dia agus Sátan araon. Más rud é nár thit an chéad sinsear daonna ach bhaineadar amach foirfeachtas agus tháineadar le bheith mar aoni gcroí le Dia, ansin bheadh ​​siad ina gcónaí agbaint ach amháin le Dhia. Mar sin féin, mar gheall ar a dTitim, ceangail siad i ghaol fola le Sátan, acuir iallach orthu déileáil leis chomh maith. Díreach tar éis an Titim, cé go raibh an bhun pheaca ag Ádhamh agus Éabha ach fós ní raibhaon gníomhais maith nó olc déanta acu ina dhiaidh sin, fuaireadar iad féin sanáit ina raibheadar leath bealaigh idir Dia agus Sátan ina raibheadar agbaint leis an dhá. Mar iarmhairt air sin, tá gach dena sliocht freisin san áit leath bealaigh. Tóg, mar shampla, duine sa domhain tite nach chreideann in nÍosa ach a leanann ar aghaidh ag caitheamh saol choinsiasach. Chomh bhfad is a leanann sé ar aghaidh ag caitheamh saol dea-bheatha, ní féidir Sátan é a tharraingt isteach i n-ifreann; ach fós ní féidir le Dia é a thabhairt chuig Parthas ach an ioraid, chomh fada nach gchreideann sé i nÍosa. Tá sé fós ag fanacht i n-áit leath bhealaigh. Críochnaíonn a spiorad suas ag fanacht i réigiún idirmheánach den domhan spiorad nach bhfuil Parthas ná ifreann.

Conas a scaireann Dhia Sátan ó dhaoine tite a sheasann san áitleath bhealaigh? Baineann Sátan leo ar bhonn a nasc leo tríd folaíocht. Dá bhrí sin, go dtí go ndéanann daoine coinníoll trínar féidir le Dhia iad a h-éileamh mar A chuid fhéin, níl aon bealach gur féidir Dhia iad a h-athchóiriú go dtí an taobh neamhaí. Ar an láimh eile, aithníonn Sátan go bhfuil Dia an Cruthaitheoir na cine daonna. Ach amháin má fhaigheann Sátan coinníoll éigin trínar féidir leis dhuine tite a h-ionsaí, ní féidir leisach ioraid é a h-éileamh go treallach chuiga thaobhsa. Dá bhrí sin, rachaidh duine titego dtí taobh Dé má dhéanann sécoinníollacha maith agus go taobh Sátan má dhéanann sé coinníollacha olc.

Mar shampla, nuair a bhí teaghlach Ádhamh san áitlár bhealaigh, treoir Dhia do napháistí, Cáin agus Áibil, íobairtí a thairiscint go bhféadfadh siad teacht isteach i n-áit ina bhféadfadh Dia A dheonú a h-obraigh tríothu.Ach mar gheall gur mharaigh Cáin Áibil, rinneadh an coinníoll a thug deis do Sátan iad a h-éileamh in ionad. Chuir Dia Íosado dhaoine tite fhonn is go bhféadfadh siad seasamh ar taobh Dé trí an choinníoll de chreidiúintleis.Ar an drochuair, nuair a tháinig sé, dhiúltaigh go leor dó agus d’fhanadar ar thaobh Sátan. Is é seo an fáth go bhfuil Íosa an dá de Slánaitheoir agus an Tiarna nabhreithiúnas araon.

Cad, ansin, atá an bhrí le athchóiriú trí slánaíochta?Nuair a cailleann duine a h-áit nó stáit bhunúsach, ní mór dó roinnt coinníoll a dhéanamh chun é a h-athchóiriú.Tugtar slánaíochta air, nuair a ndéanfar cibé coinníollacha aisíoc mar seo. Mar shampla, le dea-cháil, seasamh nó sláinte caillte a ghnóthú, ní mór an iarracht a dhéanamh is gá nó an bpraghas dlite a íoc. Abair go dtagann beirt a raibh gráacu dá chéile uair amháin chun bheith ar théarmaí dona; ní foláir dóibh roinnt coinníoll athmhuintearas a dhéanamh roimh féidir an gráa thaithin leo roimhe a h-athbheochaint. Sa slí chéanna, tá sé riachtanach do dhaoine a bhfuil titim ó ghrásta Dé isteach i n-éilliú, choinníoll éigin a gcomhlíonadh sular féidir iad a chur ar ais chuig a seasamh fíor. Tugaimid athchóiriú trí slánaíocht ar an bpróiseas seoathchóiriú den bhun stáit agus seasamh trí coinníollacha a dhéanamh, agus tugaimid choinníoll slánaíocht ar an coinníoll déanta. Tugtar an deonú athchóiriú trí slánaíochtaar obair Dé chundaoine a h-athchóiriú chuig a n-fíor stáit,neamhtite trí coinníollacha slánaíochta abheith ágcomhlíonadh acu.

Cén comparáidatá ag choinníoll slánaíochtleis luach an méid a bhí caillte? Is féidir linn freagairt trí liostú na trí chineál seo de na coinníollacha slánaíochta a leanas.

Is é an chéad ceann ná choinníoll slánaíocht comhionann a gcomhlíonadh. Sa chás seo, tá athchóiriú bainte amach trí choinníoll slánaíochta ar phraghas atá comhionann le luach an méid a bhí caillte nuair a d’imigh duine as an bhun-staid nó stáit. Is iadachtanna aisig nó cúiteamh coinníollacha slánaíochta den chineál seo. Tagraíonn anvéarsa “súil ar shúil, fiacail arfhiacail, lámh ar láimh, cos ar chois,”(eaxodus21:24) leis an gcineál coinníoll slánaíochta seo.

Is é an dara ceann ná choinníoll slánaíocht níos lú a dhéanamh. Sa chás seo, tá athchóiriú bainte amach trí choinníoll slánaíochta a dhéanamh ar phraghas faoi bhun luach an méid a bhí caillte. Mar shampla, nuair atá fiach ollmhór dlíte ag duine, má léiríonn an creidiúnaí dea-thoil ag maitheach cuid den fhiachas, ansin is féidir leis an bhféichiúnaí a íoc ar ais níos lú ná an méid iomlán agus fós an fiach ar fad a shásamh. Is é an sampla den scoth de seo ná an fhuascailt tríd an chros. Ach amháin trí coinníoll slánaíochta beag de chreidimh in nÍosa a gcomhlíonadh,a fhaighimid an grásta i bhfad níos mó an tslánaithe, a thugann teideal dúinn a bheith rannpháirteach le nÍosa san aiséirí céanna.De réiran riocht slánaíocht de baisteadhle uisce a dhéanamh is féidir linn a bheith rugadh go nua go spioradálta trí Íosa agus an Spiorad Naomh. Ina theannta sin, trí píosa aráin agus cupán fíona a ghlacadhag an sacraimint Chomaoineach, fhaighimid an grásta lómhar de glacadh páirte i gcor agus fola Íosa. Samplaí de choinníollacha slánaíochta lú iad seo go léir.

Is é an tríú ceann ná choinníoll slánaíocht níos mó a dhéanamh. Nuair nach n-éiríonn le duine coinníoll slánaíochta lú a shásamh, ní mór dó coinníoll slánaíocht eile a dhéanamh chun filleadh ar an bhun-stát, an uair seo ar phraghas níos mó ná an chéad uair. Mar shampla, mar rinne Ábhraham botún nuair a tairiscint sé an íobairt de chol, reithe agus bearach, bhí air coinníoll slánaíochta níos fearr a dhéanamh do cheartú a theip. Dá bhrí sin d’iarr Dia dó a mhac amháin Isaac a thairiscint mar an íobairt. Sa lá de Maois, nuair a theip ar na h-Iosraelíteach a chreidiúint i gealltanas Dé le linn a daichead lá spiadóireacht i dtalamh Canaan, bhí ortha choinníoll slánaíochta níos mó a gcomhlíonadh, ag fánaíocht sa bhfásach le daichead bliain, ríomha mar bhliain amháin do gach lá den misiúin spiadóireacht teipthe.

Cén fáth go bhfuil coinníoll slánaíochta níos mó riachtanach nuair atá coinníoll slánaíochta curtha ar mbun don dara huair? Pé uair a dhéanfaidh figiúr lárnach i deonú Dé dara iarracht coinníoll slánaíochta a chomhlíonadh, ní mór dó a coinníoll slánaíochta féin nár chomhlíonadh a gchomhlíonadh; ina theannta sin, ní mór dó aisig a dhéanamh de bharr teipeanna na ndaoine a tháinig os a chomhair.

Ar aghaidh, lig dúinn staidéar a dhéanamh ar an modh chomhlíonadh do coinníollacha slánaíochta. Do dhuine ar bith a chur ar ais chuig an bun post nó stáit ónar thit sé, ní mór dó coinníoll slánaíochta a dhéanamh trí cúrsa a botún a aisiompú. Mar shampla, mar gheall gur cáineadh na daoine roghnaithe Íosa agus chuireadar chuig an chros é, chun a bheith shábháilte agus cuirthe ar ais chuig a mbun-staid marfíre Dé, ní mór do na daoine roghnaithe dul ar an mbealach os coinne: grá a thabhairt d’Íosa agus an chros a h-iompar gotoilteanach ar a shonn. Is bachúis le seo a tháinigan Chríostaíochtchun bheith reiligiún de mairtíreachta. Ina theannta sin, thug cinedaonnaeolchaire ollmhór le Dia tríA thoil ah-éigniúagus titim. Chun é sin a h-athchóiriú trí slánaíochta, ní mór dúinn iarrachta dhéanamh chun ármbun-nádúr íon a fháil ar ais agus chroí Dé a gcompord trícónaí ingéilleadh leis Toil Dé. Mar an gcéanna, mar gheall gur thréig an chéad ÁdhamhDia, críoch a shliochtsuas i mbrollach Sátan. Dá réir sin, d’fhonn Íosa, an dara Ádhamh, daoine a thógáil amach asbrollachSátan agus iad a filleadh ar ais do Dhia, bhí air Dhia a h-adhrú agus onóirú, fiú tar éis dó bheith tréightheAige. Is é seo an chúis casta taobh thiar tréigean Dé d’Íosa ar an crois. Ar deireadh, fhorchuireann náisiúin dlíthe pionós ar choirpigh d’fhonn coinníollacha slánaíochta a leagan amach leis an cúis chun ord a choimeád sa tsochaí.

Cé ba chóir coinníollacha slánaíochta a dhéanamh? Níos luaithe, d’fhoghlamar gur chóir dhaoine teacht chun bheith foirfe trí a bhfreagracht a chomhlíonadh; ansin bheadh an t-údarás acua rialú fiú na haingil. Ach theip an chéad sinsear daonna inabhfreagrach agus mar sin thiteadar go stát ina raibh siad faoi cheannas Sátan. Chun éalú ó forlámhas Sátan agus chun a bheith curtha ar ais chuig an stát ina riailíonn muid os cionn dó, ní mór dúinn sinn féin na coinníollacha slánaíochta is gá a chomhallann mar ár chuid freagrachta.

1.2 An Bhunús don Meisias

Tagann an Meisias mar an Tuismitheoir Fíor na daonnachta óir is ní féidir ach eisean an bhun peaca a bhainttrí athbhreith a thabhairt chuig na daonnachta, a bheirtear ó thuismitheoirí tite.

I n’fhonn is go mbeidh daoine tite in ann bheith athchóirithe ar ais go dtí a mbun-staid, ní mór dúinn glacadh leis an Meisias. Sular féidir linn a fháil ar an Meisias áfach, ní mór dúinn a bhunú ar dtús an bunús don Meisias.

Cad iad na coinníollacha slánaíochta ag teastáil le haghaidh an bunús donMeisias a bhunú? Leis an cheist seo a fhreagairt, ní mór dúinn a thuiscint ar dtús conas a raibh Ádhamh le réadú an cuspóir na chruthú agus conas a theip air é a dhéanamh, toisc go bhfuil an coinníoll de slánaíochta déanta trí aisiompú ó cúrsa an imeacht ón gcosán bhunúsach.

Do Ádhamh a bhaint amach an cuspóir na chruthú, bhí ceaptha dó dhá choinníoll a chomhlíonadh. Sa céad dul síos, ba chóir d’Ádhamh bhunús an chreidimh a bhunú. Ba é an duine a leagan an dúshraith seo náÁdhamh féin. An coinníoll chun an bunús seo a bhunú ná choinneáil go docht le h-aithne Dé gan torthaí crann fios ar eolas maith agus olc a ithe. I gcomhlíonadh an coinníoll seo, bheadh ​​Ádhamh tar éis teacht trí thacar tréimhse fás, a bhí an t-am a leithroinneadh dó a chuid freagrachta a gchomhlíonadh. Léiríonnan tréimhse seo roinnt uimhreacha le tábhacht deonach. Dá réir sin, féadfar smaoineaigh ar an tréimhse fás mar thréimhse chun uimhreacha áirithe a chomhlíonadh.

An dara coinníoll a bhí ceaptha d’Ádhamh a gchomhlíonadh d’fhonn an cuspóir na chruthú a bhaint amach ná bhunús an tsubstaint a bhunú. Tar éis a bunaíodh Ádhamh bunús dochumhscaithe an chreidimh, bhí sé ansin le bheith ar aon le Dia, dá bharr sin á bhunúan bhunús de substaint. Ciallaíonn sé seo go mbeadh sé a bheith an ionchollú foirfeden Bhriathar le carachtar foirfe, a chomhlíonadh chéad beannacht Dé. Insan tslí seo, mura thit sé, bheadhcuspóir na chruthú críochnaithe ag Ádhamh. I n’fhonn do dhuine tite chun an bunús le haghaidh an Meisias a bhunú, ní mór dó dul trí chúrsa den chineál céanna: ag bunú ar dtús an bhunús chreidimh agus ansin an bhunús de tsubstaint.

1.2.1 An Bhunús Chreidimh

Toisc gur easumhalÁdhamh Briathar Dé agus thit sé, ní fhéadfadh sé bhunús an chreidimha bhunú.Dáréir sin, nífhéadfadh sé bheith ceachtar deionchollú foirfe an Bhriathar ná an cuspóir na chruthú a comhlánaigh. Chun an bonn ar a féidir leo a chur i gcrích an cuspóir a chruthú a h-athchóiriú, ní mór do dhaoine tite ar dtús bhunús an chreidimh, a theip ar an chéad sinsear daonna a bhunú,a h-athchóiriú trí slánaíocht. Tá trí ghné leis an choinníll slánaíochta is gá chun bhunús na chreidimh a h-athchóiriú.

Ar an gcéad dul síos, ní mór go mbeadh figiúr lárnach. Ón am a theip ar Ádhamh bunús an chreidimh a bhunú, tá Dia ag lorg figiúirí lárnach a d’fhéadfadh bunús na chreidimh a cailleadh a h-athchóiriú. D’fhonn seo thairiscint Cáin agus Áibil íobairtí do Dhia. Mar an gcéanna, da glaoigh Dhia ar fir ar nós Naoi, Ábhraham, Isaac, Iocaib, Maois, na ríthe agus Eoin Baiste ar son na críche chun iad a h-ardú suas mar figiúirí lárnach.

Sa dara áit, ní mór obiacht don choiníll a thairiscint. Nuair a chaill Ádhamh creideamh i nDia, chaill sé Bhriathar Dé a bhí tugtha dó chun an coinníoll a comhlíonadhaguschun bhunús na chreidimh a bhunú. Mar thoradh air sin,ní fhéadfadh daoine tite a thuilleadh Briathar Dé a fháil go díreach chun bhunús na chreidimh a h-athchóiriú. B’éiginansin rudaí a thairiscint don coinníoll in ionad an Bhriathar.Díghrádiúdhaoine tite go stádas níos ísle ná na rudaí na chruthú, mar go bhfuil sé scríofa,”tá an croí cealgach thar gach rud eile” (Irimia 17:9)

Dá réir sin, san aois roimh tugadh an Sean-Tiomna, d’fhéadfadh daoine bhunús na chreidimh a bhunútrííobairt nó a choibhéis a thairiscint, mar shampla an airc, a sholáthair ón domhan nádúrtha. Dá bhrí sin, d’fheidhmigh bhunús na chreidimh chomh maith mar bhunús na rudaí go léir a h-athchóiriú, a bhí truaillithe ag Sátan. Insan Aoise Sean-Tiomna, bíodh an Bhriatharmar a nochtadh i Dlí Maois nó ionadaithe de chuid an Bhriathar-ar nós Áirc an Chonartha, an Teampaill agus figiúirí éagsúla lárnach–ásheirbheáil mar obiachta don coinníoll, ag ionaidíocht don Bhriathar bunúsach. San Aois Tiomna Nua, bhí an Bhriathar mar a nochtadh sna Soiscéil agus Íosa, an ionchoilliúdenBhriathar, na h-obiachta don coinníoll. Ó thaobh an cine daonna, rinneadhtairiscint dona h-obiachta seo don gcoinníoll chun cúis bhunús na chreidimh a bhunaidh. Ó thaobh Dé, bheadh ​​an tairiscint na rudaí le haghaidh an coinníoll dhaingniú úinéireacht Dé ar an dispeansáid.

Sa tríú háit, ní mór tréimhse uimhriúil slánaíochta a chomhlánú. Phléadh níos déanaí go mionn, ceisteanna ar nós cén fáth ar chóir fhaid an tréimhse slánaíochta seo a bheith bunaithe ar uimhreachadeonú áirithe agus cénfhaid a bheidhag na tréimhsí uimhriúla sin.

1.2.2 An Bhunús Substaint

Mar a luadh níos luaithe, i n’fhonn do dhaoine tite cuspóir na chruthú a chur i gcrích, ní mór dúinn a bheith ionchoilliú foirfe den Bhriathair, staid atheip ár gcéad sinsear bhaint amach. Éilíonn teacht chun bheithionchoilliú foirfe insan chéad áit go nglanfar uainn an bhun-pheaca tríd an Meisias. Sular féidir linn a fháil ar an Meisias, áfach, ní mór dúinn bunús a leagan dó, atácurtha i gcrích nuair a bhonann muid bhunús an tsubstaint ar dúsraith bhunús na chreidimh. Tar éis dùinn fáil aran Meisias agus a bheith athchóirithe ar ais go staid na chéad sinsear daonna sula thiteadar, tá cosán fós le siúil: ní mór dúinn a bheith mar aon leis an Meisias dírithe arChroí Dé, ansin leanúint leis air an chosáin do-eolais do mhullach na tréimhse fás, agus dá bhrí sin bheith sa deireadh,ioncholnaigh foirfe.

Is féidir le daoine tite bhunús an tsubstaint a bhunú trí coinníoll slánaíochta a dhéanamh,an coinníoll slánaíochta chun an nádúr tite a bhaint.Nuair a thit an chéad sinsear daonna agus fuaireadar an bhun-peaca, ní bhféadfadh siad a mbonn nádúr Dia-tugtha a bhaint amach. Ina h-ionaid sin, cothaigh siad na saintréithe príomhúil den nádúr tite. De réir an gcoinníoll slánaíochta a dhéanamh chun an nádúr tite a bhaint, is féidir le duine tite bonn na substainte a leagantrínar féidir fháil ar an Meisias, bheith sciomartha den bhun-peaca, agus ar deireadh a nádúr bunúsach a h-athchóiriú. I gcaibidlí níos déanaí, beidh muid ag plé ar conas is féidir an coinníoll seo a gcomhlíonadh.

Alt 2

Cúrsa an Deonú na h-Athchóiriú

2.1 Na h-Aoiseanna sa Chúrsa Deonú na h-Athchóiriú

Lig dúinn a chur i láthair anois forbhreathnú ar an gcúrsa iomlán de stair ó amÁdhamh, mar a h-áireathar sa Bhíobla, agus suirbhéireacht a dhéanamh ar na n-aoiseanna deonach a chuimsíonn é. Thosaigh deonú Dédo dhaoine tite chun an dúshraith a bhunú ar a bhféadfaidís a fháil ar an Meisias, agus as sin cuspóir na chruthú a cur i gcrích, leis teaghlach Ádhamh. Mar sin féin, tháinig frustrachais ar Toil Dé nuair a dúnmharaíodh CáinAbíl. Deich glúnta ina dhiaidh sin, ritheadh ​​an Toilgan chomhlíonadh síos go dtí theaghlach Naoi. Rinne Dia bhreithiúnas ar an domhan olc leis an tuile d’fhonn a shocrú ar leithlightheaghlach Naoi agus an deonú athchóiriú a stíuradh. Shochraigh Dia an deonú a gcomhlíonadh trí an bunús le haghaidh an Meisias a bhunú in theaghlach Naoi agus an Meisias a sheoladh ar an mbonn sin. Ach mar gheall ar an gníomh tite de dara mac Noai, Ham, theip ar an deonú do theaghlach Naoi agus an airc. Dá bharr sin, cailleadhgo Sátan na deich glúnta agus an tuile daichead lá a bhí leagtha síos ag Dia chun ullmhú le haghaidh an deonú seo.

Tar éis ceithre chéad bliain d’fhonn an staid chun athchóiriú trí slánaíochta cad a bhí caillte ag taobhNeamh, chuirtear Toil Dé de chúram Ábhraham. Dá bhunaidh Abrahám an bunús le haghaidh an Meisias ar an leibhéal teaghlaigh go díreach mar a bhí sé i gceist ag Dhia, bheadh an mbunús in ann leathnú go dtí an leibhéal náisiúnta, agus leis sin d’fhéadfaidh an Meisias teacht. Mar sin féin, mar gheall gur theip Ábhraham sa tairiscint siombalach, cuireadh bac ar Toil Dé arís. Dá bhrí sin d’éiligh Sátan na dhá mhíle bliain bíobalta ó Ádhamh go Ábhraham, lena linn a lorg Dia athair an chreidimh a d’fhéadfadh fháil ar an Meisias. Ach da bhí cás Ábhraham éagsúil ó ceannNaoi. Cé gur theip ar Ábhraham sa tairiscint siombalach, chomhlíonadh an bunús teaghlaigh don Meisias sa deireadh trí natrí ghlúin de theaghlach Ábhraham: Ábhraham,Íosác agus Iacób. Ar an mbunús sin, d’iolraigh Dia na daoine roghnaithe san Éigipt agus leathnaíodh an bunús le haghaidh an Meisias go dtí an leibhéal náisiúnta.Is é de bharr sin, ar a dtugtar an t-athair na creidheamh ar Ábhraham.Má measaimid go bhfuil an tábhacht a bhaineann leis an aois go docht faoi toradh, is féidir linn a thuiscint go raibh an cúis don tréimhse dhá míle bliain ó Ádhamh go Ábhraham ná chun críche athair na creideamh amháin a aimsiú a d’fhéadfadh an dúshraith chun tús an deonú na h-athchóiriú a leagan. Dá bhrí sin, is féidir a rá go cuireadh túsle hobair athchóirithe Dé le Ábhraham.

Mar sin féin, mar gheall ar dhearmad Ábhrahamag dhéanamh an tairiscint siombalach, cailleadh leis an diabhal an dhá mhíle bliain ó Ádhamh go Ábhraham. Dá bhrí sin, bhí tréimhse le mbunú ina bhféadfaí na blianta a cailleadh a chur ar ais trí slánaíocht go taobh Dé; is é seo an tábhacht a bhaineann leis an tréimhse dhá mhíle bliain ó Ábhraham go Íosa. Más rud é nárbh theip Ábhraham an tairiscint siombalach a dhéanamh, bheadh ​​an Meisiasin ann teacht agus seasamh ar an bhunús náisiúnta don Meisias tógtha ag sliocht láithreach Ábhraham, agus bheadh an deonú athchóirithe tugtha chun críche ag an am sin. Mar an gcéanna, dá cuirna daoine Giúdach chreid isteach i agus dá fhreastail siad Íosa, bheadh ​​siad ag tacú leis chun seasamhag ionadúan náisiúin mar an íobairt bheo roimh Dhia. Bheadh an bunús náisiúnta don Meisias leagtha acu ansin. d’fhéadfadh Íosa, ina sheasamh mar an Meisias ar an bhunús sin, a bheith in ann deonú na h-athchóiriú a gcomhlíonadh ansin.

Mar sin féin, díreach mar a theip ar Ábhraham ina thairiscint siombalach, theip ar na daoine Giúdach a thairiscint a dhéanamh ar an leibhéal náisiúnta nuair a sheol a gceannairí Íosa chun na chroise. Dá bhrí sin, cailleadh arís, tréimhse de dhá mhíle bliain -an uair seo ó Ábhraham go Íosa- leis an diabhal. Dá bharr sin, bhí ar tréimhse comhthreomhar a bhunú ina bhféadfaí an tréimhse dhá mhíle bliain níos lua sin a h-athchóiriú trí slánaíocht go taobh Dé. Is é seo an tábhacht a bhaineann leis an tréimhse dhá mhíle bliain ó am Íosa go dtí an lá atá inniu ann.

Le linn na h-aoise seo, bunaithe ar an chros d’Íosa, ní mór do Críostaithe bhunús domhandadon Meisias a bhunú.

2.2 Catagóiriú na h-Aoiseanna sa Chúrsa Deonú na h-Athchóiriú

Léiríonn na h-aoisele linn cúrsadeonú na h-athchóiriú an fhorbairt forchéimnitheach dedheonú Dé. Is féidir iad a chatagóiriú de réir sé critéir.

2.2.1 Catagóiriú na h-Aoiseanna le Tagairt do Bhriathar Dé

(i) Le linn na tréimhse dhá mhíle bliain ó Ádhamh go Ábhraham, ní raibh go leor coinníollacha slánaíochta comhlíonta go fóill ag daoine chun Bhriathair Dé a fháil go díreach. Ar a mhéad, rinne daoine tite coinníollacha slánaíochta trí íobairtí a thairiscint; ach trí é sin, leagadar anuas an bunús le haghaidh an chéad tréimhse eile nuair a d’fhéadfadh Dia tosú ar obair ADheonú athchóirithe atá bunaithe ar an Bhriathair. Dá réir sin, tugtar ar an tréimhse seo ná an aois dendeonú chunan bunús don Bhriathar a leagan.

(ii) Le linn na tréimhse dhá mhíle bliain ó Ábhraham go Íosa, d’fhorbair spioradáltacht agus intleacht na daonnachta go dtí an chéim foirmiú bunaithe ar an Bhriathara shoilsíodhsa Sean-Tiomna. Dá réir sin, tugtar ar an tréimhse seo ná chéim foirmiú an deonú, nó Aoise na Sean-Tiomna.

(iii) Le linn na tréimhse dhá mhíle bliain ó Íosa go dtí an Dara Theacht, d’fhorbair spioradáltacht agus intleacht na daonnachta go dtí an chéim fás bunaithe ar an Bhriathar a shoilsíodh sa Tiomna Nua. Dá réir sin, tugtar ar an tréimhse seo ná chéim foirmiú an deonú, nó Aois na Nua-Tiomna.

(iv) Le linn na tréimhse nuair is comhair gogchomhlíonfardeonú na h-athchóiriútar éis Dara Theacht Chríost, tá spioradáltacht agus intleacht na daonnachta le fhorbairt trí an chéim crích bunaithe ar Bhriathar an Tiomna Críochnaithe, a thabharfar chun deonú na h-athchóiriú a gcomhlíonadh. Dá réir sin, tá sé an tréimhse seo ar a dtugtar chéim chríochnú an deonú, nó an Aois Tiomna Críochnaithe.

2.2.2 Catagóiriú na h-Aoiseanna le Tagairt do Obair Aiséirí Dé

(i) Le linn na tréimhse dhá mhíle bliain ó Ádhamh go h-Ábhraham, thairg daoine íobairtí chun bunús a leagan le Aoise naSean-Tiomna a thosnaigh,nuair a bheadh ​​Dia agtosú A chuid oibre d’aiséirí. Dá réir sin, tugtar ar an tréimhse seo ná chéim aois an deonú chun bunús le haghaidh aiséirí a leagan.

(ii) Le linn na tréimhse dhá-mhíle-bliain ó Ábhraham go Íosa, d’fhéadfadh daoine bheith aiséirithe go dtí an leibhéal fhoirm-spiorad bunaithe ar an Bhriathar Sean-Tiomna agus fiúntas na h-aoisesa deonú nah-athchóiriú. Dá réir sin, tugtar ar an tréimhse seo ná chéim aois an deonú do aiséirí foirmiú-chéim.

(iii) Le linn na tréimhse dhá mhíle bhliain ó Íosa go dtí an Dara Aidbhint, d’fhéadfadh daoine bheith aiséirithe go dtí an leibhéal saoil-spiorad bunaithe ar an Bhriathar Tiomna Nua agus fiúntas na h-aoise sa deonú na h-athchóiriú. Dá réir sin, tugtar ar an tréimhse seo ná chéim aois an deonú do aiséirífás-chéim.

(iv) Le linn na tréimhse nuaira bheidh an deonú na h-athchóiriú le bheith críochnaithe tar éis Dara Theacht Chríost, tá daoine le bheith aiséirithe go hiomlán go dtí an leibhéal spiorad-dhiaga bunaithe ar an Tiomna Bhriathar Críochnaithe agus fiúntas na h-aoise sa deonú na h-athchóiriú. Dá réir sin, tugtar ar an tréimhse seo ná chéim aois an deonú do aiséirícríoch-chéim.

2.2.3 Catagóiriú na h-Aoiseanna le Tagairt do Deonú Athchóirigh trí Slánaíochta naTréimhsí Chreidimh Caillte

(i) Le linn na tréimhse dhá mhíle bliain ó Ádhamh go Ábhraham, leagadh Dia an bunús le haghaidh Tiomna na Seanah-Aoise. Cé gur cailleadh an tréimhse sin go Sátan,d’fhéadfadh Dhia, trí Ábhraham a h-árdú suas, tús a chur le Aoise na Seana-Tiomna, ina mbeadh sé in ann an chéad tréimhse sin a h-athchóiriú trí slánaíochta. Dá réir sin, tugtar ar an tréimhse seo ná Aois an Deonú chun bunús a Leag do h-Athchóiriú (trí slánaíochta).

(ii) Le linn na tréimhse dhá mhíle bliain ó Ábhraham go Íosa, d’athchóirigh Dia trí slánaíochta na tréimhse roimhe sin de dhá mhíle bliain-a cailleadh go Sátan mar gheall ar butún Ábhraham sa thairiscint siombalach-trí oibriú den chuid is mó trí daoine na h-Iosrael. Dá réir sin, tugtar ar an tréimhse seo ná Aois an Deonú na h-Athchóiriú (trí slánaíocht).

(iii) Le linn na tréimhse dhá mhíle bliain ó Íosa go dtí an Dara Aidbhint, bhí Dia ag athchóiriú trí slánaíochta Aoise na Seana-Tiomna-a cailleadh go Sátan mar gheall arcéasadh Íosa-trí oibriú den chuid is mó trí Chríostaíocht. Dá réir sin, tugtararan tréimhse seo ná Aois an Fadú Deonú na h-Athchóiriú (trí slánaíocht).

(iv) Le linn na tréimhse nuair a bheidh an deonú na h-athchóiriú le críochnú i ndiaidh Dara Theacht Chríost, beidh Dia ag obair tríd slánaíocht chun an gcúrsa iomlán an deonú na h-athchóiriú a chur ar ais, a bhí caillte go Sátan. Dá réir sin, tugtar ar an tréimhse seo an Aois chun Deonú na h-Athchóiriú a Comhlánú (trí slánaíocht).

2.2.4 Catagóiriú na h-Aoiseanna le Tagairt ar an Scóip Fairsingíoch den Bhunús don Meisias

(i) Le linn na tréimhse dhá mhíle bliain ó Ádhamh go Ábhraham, leagadh Dia an bunús teaghlaigh don Meisias trí teaghlaigh Ábhraham a h-árdú suas arcoinníoll na h-íobairtí a thairiscint siad. Dá réir sin, tugtarar an tréimhse seo, aois an deonú chun bunús teaghlaigh aleagan don Meisias.

(ii) Le linn na tréimhse dhá mhíle bliain ó Ábhraham go Íosa, d’oibrigh Dhiachun an bunús náisiúnta don Meisias a leagan trí Iosrael a h-árdú suas bunaithe ar Bhriathar na Seana-Tiomna. Dá réir sin, dtugtar ar an tréimhse seo,aois an deonú chun bunús náisiúnta a leagan don Meisias.

(iii) Le linn na tréimhse dhá mhíle bliain ó Íosa go dtí an DaraTheacht,bhí Dhia a leagan an bunús domhandadonMeisias, ag ardú suas Chríostaíocht domhanda trí Bhriathar an Tiomna Nua. Dá bhrí sin, thugtar ar an tréimhse seo aois an deonú chun bhunús domhanda a leagan don Meisias.

(iv) Le linn na tréimhse nuair a bheidh an deonú na h-athchóiriú le bheith críochnaithe i ndiaidh Dara Theacht Críost, críochnóidh Dhia an bunús cosmaí don Meisias trí obair ar fud neamh agus talamh bunaithe ar an Tiomna Bhriathar Críochnaithe. Dá bhrí sin, thugtar ar an tréimhse seo ná aois an deonú chun an bunús cosmaí don Meisias a chur i gcrích.

2.2.5 Catagóiriú na h-Aoiseanna le Tagairt ar Fhreagracht

(i) Le linn na tréimhse dhá mhíle bliain ó Ádhamh go Ábhraham, leag Dia an bunúsar le dhéanamh stúiriú Dádheonú san Aois Seana-Tiomnaiartheachtach,deonú a bhí lecomhlíonadh ag Dia trínafreagrachta a guailleáil. Dá bhrí sin, thugtar ar an tréimhse seo aois andeonú chun bunús a leagan do fhreagracht Dé.

(ii) Le linn na tréimhse dhá mhíle bliain ó Ábhrahamgo Íosa, ghlac Dhia freagracht mar an Cruthaitheoir de ndaoine agus cuirSé i gcrích an deonú na h-athchóiriú ag an céim foirmíochta. D’oibrigh Dhia leis na fáithe agguailleáil go pearsanta an chéad freagracht chun bhuaileadh thar an diabhal. Dá bhrí sin, thugtar ar an tréimhse seoaois an deonú bunaithe ar freagracht Dé.

(iii) Le linn na tréimhse dhá mhíle bliain ó Íosa go dtí an Dara Theacht,da raibh Íosa agus an Spiorad Naomh, a glac leis namisean de Ádhamh agus Éabha, ag stúiriúan deonú na h-athchóiriú ag an céim fás. Guailleáil Íosa agus an spiorad Naomh an dara freagracht chun bhuaileadh thar Sátan agus iad ag obair chun daoine tite a h-athchóiriú. Dá bhrí sin, thugtar ar an tréimhse seo aois an deonú bunaithe ar freagracht Íosa agus an Spiorad Naomh.

(iv) Le linn na tréimhse nuair a bheidh an deonú naathchóiriú le bheith críochnaithe i ndiaidh an Dara Theacht deCríost, tá na daoine creidimh ar domhan agus ar neamh le n-iompar an tríú freagracht chun bhuaileadh thar Sátan, anardaingeal uabhair, agus an deonú na h-athchóiriú a gcomhlánaigh. Tá siad le bhain é seo amach i gcomhréir le Prionsabal na Chruthú, a leagtar amach an bealach do dhaoine na cháiliú a fháil chun riail thar nah-aingeal. Dá bhrí sin, tugtar ar an tréimhse seo aois an deonú bunaithe ar an bh’freagracht na creidhmhigh.

2.2.6 Catagóiriú na h-Aoiseanna le Tagairt ar na Parailéileacha sa Deonú

(i) Le linn na tréimhse dhá mhíle bliain ó Ádhamh go Ábhraham, athchóiríodh an bunús le haghaidh an Meisiastrí coinníollacha slánaíochta paraléil de chineál siombalach a chomhlíonadh. Dá réir sin, tugtar ar an tréimhse seo an aoisdeparailéileachasiombalach.

(ii) Le linn na tréimhse dhá mhíle bliain ó Ábhraham go Íosa, athchóiríodh an bunús le haghaidh an Mesisiastrí coinníollacha slánaíochta paraléil de chineál íomhá a chomhlíonadh. Dá réir sin, tugtar ar an tréimhse seo an aois de parailéileacha íomhá.

(iii) Le linn na tréimhse dhá mhíle bliain ó Íosa go dtí an Dara Aidbhint, athchóiríodh an bunús le haghaidh an Meisias trí choinníollacha slánaíochta paraléil de chineál substaintiúil a chomhlíonadh. Dá réir sin, tugtar ar an tréimhse seo an aois de parailéileacha substaintiúla.

Alt 3

Stair Deonú na h-Athchóiriú agus Mise

Mar dhuine aonair, tá gach duine againn táirge de stair an deonú na h-athchóiriú. Dá réir sin, is é an duine atá le gchomhlíonadh sprioc na staire ná mé féin. Caithfidh mé chros na staire a phiocaidh suas agus freagracht a ghlacadh as a chuid glaoch a chomhlíonadh.Leis na críche sin, ní mór dom a chomhlíonadh i mo shaol (go cothrománach), trí mo iarrachtaí, na coinníollacha slánaíochta a bhfuil tiomsithe tríd an gcúrsa fada an deonú na h-athchóiriú (go hingearach). Ach amháin trí é seo a dhéanamh is féidir liom seasamh go mbródúil mar tortha na staire,an ceann a raibh Dia ag iarraidh go fonnmhar le linn A chuid deonú. I bhfocail eile, ní mór dom a h-athchóiriú trí slánaíochta, le linn mo ghlúin féin, na misin go léir nár éirí leis na fáithe agus na naoimh caite a dhéanamh, a glaodh ina n-am féin chun chros na h- athchóirithe a iompar. Seachas sin, ní féidir liom a bheith an duine a chríochnaíonn cuspóir an deonú nah-athchóiriú. Chun a bheithbuathóir stáiriúl den sórt sin, ní mór dom a thuiscint go soiléir Chroí Dé nuair a d’oibrigh Sé le fáithe agus naomh caite, an cuspóir bunaidh ar a glaodh Dhia ortha, agus na sonraí de na misin deonú a chuir Sé de chúram leo.

Ach níl aon duine i measc na daonnachta tite ar féidir leo a bheith a leithéid de buathóir stáiriúllena chuid iarrachtaí ina n-aonar. Mar sin, ní mór dúinn a thuiscint na rudaí go léir seo trí Chríost ag an Dara Aidbhint, a thagann chun an deonú na h-athchóiriú a gchomhlíonadh. Ina theannta sin, nuair a chreideann muid i Dó, nuair a mbímis mar aon Leis, agus freastlaíonn muidÉIna chuid oibre, is féidir linn seasamh san áit mar go bhfuil comhlíonta Leis go cothrománach na coinníollacha slánaíochta ingearach i stair an deonú na h-athchóiriú.

Is é an mbealach a shiúil na naoimhcaite go léirfhaid is adreim siad Toildeonú Dé a gchomhlíonadhan mbealach céanna nach mór dúinn siúl arís sa lá atá inniu. Thairis sin, ní mór dúinn leanúint ar aghaidh go dtí deireadh an cosán, fiú ag siúl siúlóide a d’fhág siad gan bhualadh. Dá bhrí sin, ní féidir le daoine tite riamh teacht ar an gcosán a dtéann ar ais go bheochtgan sonraí an deonú na h-athchóiriú a thuiscint. Anseo a luíonn an fáth nach mór dúinn an bPrionsabal nah-Athchóiriú a staidéar go mion.

Caibidil 1

An Deonú chun Bhunús na

h-Athchóiriú a LeagadhAnuas

Alt 1

Deonú na h-Athchóiriú i dTeaghlaigh Ádhamh

I n-aineoinngur tharla an Titim mar thoradh de mainneachtain nadaonna, bhraith Dhia freagrach daonna tite a shábháil. Dá bhrí sin, láithreach thosaigh Dia Adeonú chundhaoine tite a h-athchóiriu trícuir faoi teaghlaigh Ádhamh an bunús le haghaidh an Meisias a leagadh síos.

Mar gheall ar gaol fola Ádhamh le Sátan, bhí sé san áit leath-bhealaigh, i ndáil le Dhia agus Sátan araon. I n’fhonn do dhuine tite ina sheasamh san áit leath-bhealaigh a bheith íonaithe, teacht go taobh Dé agus an dúshraith don Meisias a bhunú, ní mór dó choinníoll slánaíocht a gchomhlíonadh. Dá bhrí sin, chun an deonú na h-athchóiriú a chur i gcrích i teaghlaigh Ádhamh, bhí arna baill a theaghlaigh coinníollacha áirithe slánaíochta a dhéanamh chun bhunús na chreidimh agus bhunús na tsubstaint a h-athchóiriú. Ar nadhá dúshraitheanna seo, bhí an bunús le haghaidh an Meisias le bhunú, agus d’fhéadfadh an Meisias teacht gotheaghlach Ádhamh.

1.1 An Bhunús Chreidimh

I n’fhonn bhunús na chreidimh a h-athchóiriú trí slánaíocht, ní mór do dhaoine tite obiacht a chuir ar mbun le haghaidh an coinníoll. Mar gheall ar a h-easpa chreid, chaill Ádhamh Briathar Dé, a bhí tugtha dó d’fhonn a chomhlíonadh an coinníoll is gá chun bhunús na chreidimh a gchomhlíonadh. Thit sé go dtí an áitnach bhféadfadh sé fháil a thuilleadhar Briathar Dé go díreach. Dá bhrí sin, i n-athchóiriú bhunús na chreidimh, bhí arÁdhamhobiachtéigin don coinníolla thairiscint go dílis ar bhealach inghlactha do Dhia, in ionad Bhriathar Dé. Do theaghlach Ádhamh, b’ea an obiacht seotairiscint íobartach.

I n’fhonn bhunúsna chreidimh a h-athchóiriú, ní mór go mbeadh freisin figiúr lárnach. Bheifeá ag súil go mbeadh an figiúr lárnach i dteaghlaigh Ádhamh bheith Ádhamh féin. Bheadh ​​sé cosúil gur chóir Ádhamhan íobairtthairiscint, agus go mbeadh tortha nó teip i leagadh bhunús na chreidimhag braith ar mánó nach ndearna sé an tairiscint ar bhealach inghlactha.

Ach níl áit ar bith insan taifead biblicúilina bhfeicimid Ádhamh ag tairiscint íobairt.Ina ionaid sin, thairiscint a mhicCáin agus Áibil iad. Cad a bhí an chúis leis seo? Dar leis an Prionsabal na Chruthú, cruthaíodh an cine daonna chun freastal ach ar máistir amháin. Ní féidir le Dia A Deonú a sheoladhde réir leis an Prionsabal le duine atá ag freastal ar dhá máistreachta. Dá nglacadh Dhia leÁdhamh agus a thairiscint, úsáidfidh Sátan a ceangail gaol le Ádhamh mar choinníoll trína bhféadfadh frithéileamh a dhéanamh air féin agus a thairiscint. Sa chás sin, bheadh ​​Ádhamh a chur sa staid neamhphrionsabáltade freastal ar dhá máistreachta: Dia agus Sátan. Ós rud é nach d’fhéadfadh Dia deonúneamhphrionsabálta den sórt sin a sheoladh, thóg Séan cúrsa deÁdhamh a roinnt go siombiollaithe, idir mhaith agus olc, in-dhá aonáin, ceann amháin a dhéanfaidh ionadaíocht ar maith agus an ceann eile a dhéanann ionadaíocht ar olc-socrú in iúl leis an Prionsabal. Ar an gcúis sin, thug Dia beirt mhac d’Ádhamh, ag ionadaíocht maith agus olc, agus shocríodh iad i n-áit ina dhéileáileann gach ceann acu ach le mháistir amháin, Dia nó Sátan. Tar éis an socrú seo a bhunú, chuir Dia ina luí ar an bheirt mhac íobairtí a thairiscint go leithligh.

Ba beirt Cáin agus Áibil dhá mhic d’Ádhamh. Cé acu a bhí chun ionadaíocht armaitheasa agus baint le Dia, agus cé a bhí chun ionadaíocht ar olc agus idirghníomhú leis Sátan? Bhí beirt Cáin agus Áibil na torthaí titim Éabha; dá bhrí sin, rinneadh cinneadh ar a seasaimh coibhneasta de réir a chúrsa. Críochnaíogh titim Éabha trí dhá chaidreamh grá dhifriúla aindleathacha. Ba é an chéad ceann an titim spioradálta tríd a ngrá leis an Árdaingeal. Ba é an dara ceann an titim fisiciúil trí a ngrá le Ádhamh. Cinnte, bhí an dá chaidreamh dhá gníomhartha tite. Ach idir an dá, ba é an dara gníomh de ghrá níos mó ag teacht leis an Prionsabal agus níos inmhaite ná an chéad cheann. Bhí an chéad gníomh tite deÉabha spreagtha as a mhian iomarcach chun taitneamh a bhaint as cad nach raibh sé fós am di taitneamh a bhaint as agus a súile a bheith oscailte, cosúil le Dia. As ucht an mian seo tháinig fonn uirthi a gcaidreamh ghrá gnéis neamhphrionsabáltaa críochnú leis an Ardaingeal. I gcomparáid, bhí dara gníomh titeÉabhaspreagthaas a éagmais chroí chun filleadh ar crioslach Dé nuair a chonaic sí go raibh a céad caidreamh tite aindleathach. Thug an dúil seo fonn uirthi caidreamh a críochnú le Ádhamh, a céile bheartaithe de réir an Phrionsabail, cé nár cead Dia fós é.

Ba iad Cáin agus Áibilbeirt torthaí de ghrá aindleathach Éabha. Idirdhealaigh Dia eatarthu bunaithe ar dhá gníomhartha neamhdhleathacha ghráÉabhaagus dá réir sin chur Cáin agus Áibil i dhá áitfreasúrach. I bhfocail eile, ós rud é go raibh Cáin an chéad tortha de ghrá Éabha, ag comharthaighchéad gníomhú tite de ngrá Éabha leis an Archangel, roghnaíodh é chun olc a h-ionadiú. Dá bhrí sin, bhí sé in áit a mbaineann le Sátan. Ós rud é go raibh Áibil an dara torthaí ghrá Éabha, ag comharthaigh dara gníomhútitde ngrá le Ádhamh, roghnaíodh é chun ionadaíocht ar maitheasa. Dá bhrí sin, bhí sé in áit a mbaineann le Dia.

Dó chuid fhéin, urghabhadh Sátan smacht ar an chruthú, a chruthaigh Dia leis an Prionsabal, agus bhunaíodh saol neamhphrionsabálta ach amháin leis fhoirm seachtreachde cruinne beartaithe Dé. Insan bhonn domhan phrionsabálta, bheartaigh Dia an mac ba shine a ardú suas agus ligean dó an cearta follaíochta a h-oidhrú. Dá bhrí sin, bhraith Satán ceangal níos láidre leis an mac is sine ná leis an mac is óige. Ós rud é gur éiligh Sátan an Cruinne ar fad cheana féin, dréim sé le Dia don mac bá sine, Cáin, a bhí níos luachmhaire dó. Toisc go raibh luiteamas láidir ag Sátan go Cáin, roghnaigh Dia chun déileáil le Áibil.

Dearbhaíonn an Bíobla don idirdhealú idir mhac an gcéad agus an dara-rugadh. Mar shampla, dúirt Dia le Cáin, “Mura ndéana tú an mhaith, nach shin é an peaca ar an tairseach agat agus craos air chugat ach go gcaithfir é a cheansú?” (Gein 4:7) As seo is féidir linn a thuiscint go raibh bunús ag Cáinchun baint le Sátan.

Nuair a bhí naIosraelítighar tí teitheadh ​​an Éigipt, bhuail Dia an céadrugadh na hÉigiptigh, fiú an céadrugadh dá n-beostoic, mar gheall gur sheas na hÉigiptigh, mar vasáilligh Sátan, i n-áitCáin. Nuair a bhí an h-Iosraelítigh ag filleadh ar talamh Canán, ní raibh cead ach ag na Léivítigh, a bhí ag seasamh i n-áit an mac is óige Áibil, Áirc an Chonartha a iompar. Tá sé scríofa gur grá Dia an dara mac Iacób agus go raibh fuath Aige don chéad mhac Éasáú fiú is a bhí siad fós taobh istigh bronn a máthar. Cuirtheariadi seasaimh Cáin nó Aibíl bunaithe go hiomlán ar an t-idirdhealú de cé a bhí le bheith an mac céadrugadh. Nuair a bhí Iacóbag beannú a bheirt garchlann, Eafráim agus Manaise, thrasnaigh sé a lámha agus leag sé a lámh dheis ar ceann Eafráim, an dara mac i seasamh Áibil, a thabhairt dó an chéad beannacht agus an ceann is mó. De réir an phrionsabail seo, chuir Dia Cáin agus Áibil i n-áit ina bhféadfaí gach déileáil leis ach mháistir amháin, agus da chuir Sé fútha íobairtí a thairiscint.

Nuair a thairg Cáin agus Áibil a n-íobairtí, “D’fhéach an Tiarna le fabhar ar Áibil agus ar a h-íobairt ach níor fhéach Sé le fabhar ar Cháin ná ar a íobairtsean.” (Gein 4:4) 12 Cén fáth ar glac Dia le tairiscint Áibil ach dhiúltigh Sé le ceann Cáin? Glac ​​Dia le íobairt Áibil toisc gur sheas sé i gcaidreamh ceart le Dia agus rinne sé an tairiscint ar bhealach inghlactha Leis. Insan mbealach seo, d’éirigh le Áibil a leagan go torthúilan bhunús leis an chreidimh idteaghlach Ádhamh. Feidhmíonn sé mar shampla gur féidir le duine ar bith tite tairiscint inghlactha do Dhia a dhéanamh fhaid is a gcruthóidh sé na coinníollacha is gá.

Níordhiúltigh Dia íobairt Cáin toisc go raibh fuath Aigedó. Ina ionad sin, mar gheall gur sheas Cáin in áitinár mbain sé le Sátan a thug ceartadoSátan thar an íobairt, ní fhéadfadh Dhia glacadh le n-íobairt Cáin mura rinne sé ar dtús roinnt choinníoll chun dlisteanú lena ghlacadh. Léiríonn an sampla de Cáin go i n’fhonn do dhuine a bhfuil baint leis Sátan chun filleadh ar ais go taobh Dé, ní mór dó an choinníoll slánaíochta riachtanach a dhéanamh. Cén coinníoll slánaíochta a ba chóir le bheith déanta ag Cáin? Ba é an coinníoll slánaíochta chun an nádúr tite a bhaint.

1.2 An Bhunús Substaint

gchomhlíonadh Cáin an coinníoll slánaíochta an nádúr tite a bhaint,ghlacfaidh ​​Dia go fonnmhar lena íobairt. Bheadh bunús na substainte ​​leagtha anuas ansin i dteaghlaigh Ádhamh. Conas ba chóir an gcoinníoll slánaíochta a bheith déanta ag Cáinchun an nádúr tite a bhaint? Thit na chéad sinsear daonna trí géilleadhleis an Árdaingeal, óna bhfuair siad an nádúr tite. Chun an nádúr tite a bhaint, ní mór do dhuine coinníoll slánaíochta de réir Prionsabal na h-Athchóiriú trí Slánaíochta a dhéanamh, trí cúrsa a glacadh a n-aisiompaíonn an bpróiseas trína fuair dhaoine an nádúr tite ar dtús.

Thit an Árdaingeal mar níor grá sé Ádhamh; in áit, bhí éad aige d’Ádhamh, a bhí ag fáil níos mó grá ó Dhia ná é. Ba í seo an cúis leis an chéad tréith príomhúil den nádúr tite: teip thaobh Dé a ghlacadh. Chun an saintréith seo den nádúr tite a bhaint, ba cóir do Cáin, a sheas i n-áit an Árdaingeal, dearcadh Dé a glacadh trí Áibil a ghrá, a sheas i n-áit Ádhamh.

Thit anÁrdaingeal mar ní raibh meas aige d’Ádhamh mar idirghabhálaí Dé agus ní bhfuair sé grá Dé trí é; in áit, rinne sé iarracht áitÁdhamh a urghabháil.

Ba é seo an cúis leis an dara tréith príomhúil den nádúr tite: ag fágáil do áit cuí.Chun an saintréith seodennádúr tite a bhaint, ba chóir do Cháin, a sheas in n-áit anÁrdaingeal, grá Dé a fháil trí Áibil, a sheasi n-áit Ádhamh, ag urramú é mar idirghabhálaí Dé. Insan treo seo, ba chóirdo Cáin a áit cuía coinnigh

Thit an Árdaingeal nuair a d’éiligh sé tiarnas thar Éabha agus Ádhamh, a bhí a chuid tiarnaí dual. Ba é seo an cúis leis an tríú tréith príomhúil den nádúr tite: aisiompú tiarnas.Chun an saintréith seo den nádúr tite a bhaint, ba chóir do Cáin, a sheas in áit anÁrdaingeal, géilleadh go h-umhaldoÁibil, a bhí ag seasamh i n-áit Ádhamh. Trí ghlacadh le tiarnas Áibil, ba chóir an t-ordú tiarnas bheith cheartaithe ag Cáin.

Dúirt Dia leÁdhamh gan na torthaí ón gcrann fios areolas maith agus olc a ithe. Ba chóird’Ádhamhan Toil seoa chuir in iúl do Éabha, a ba chóir i seal é seo a cuir in iúl don Árdaingeal, mar seo ag iolrú maitheasa. Ina ionaid sin, cuir an Árdaingeal a toilolc in iúl do Éabha gurab sé cheadaithe na torthaí a ithe. I seal, cuir Éabha an toil olc seo i n-iúl do Ádhamh agusthit sé de bharr. Ba é seo an cúis leis an ceathrú tréith príomhúil den nádúr tite: iolrú olcais. Chun an saintréith seo an nádúr tite a bhaint, ba chóir do Cáin, a sheas i n-áit anÁrdaingeal, a bheith gabhálachdo intinníÁibil, a sheas níos cóngaraí do Dhia, agusToil Dé a fhoghlaim uaidh. Dá bhrí sin, ba cheart go Cáin bunús a dhéanamh na maitheas a h-iolrú.

Tá go leor cásanna i saol an duine a comhfhreagraíonn do staid Cáin agus Áibil. Nuair a fhéachaimid laistigh ionainn féin, feicimid go mbíonn áilleacht inár n-aigne is inmhéanaigh i ndlí Dé. Tá sé i seasamh Áibil, cé go bhfuil ár gcomhlacht, a fhreastalaíonn ar an dlí de pheaca, i seasamh Cáin. Is féidir linn bheith maith ach amháin más rud é go leanas ár gcomhlacht ár n-intinn, a stiúrann muid i dtreo maitheasa. Gach ró-mhinic, áfach, éasumhlaíonn ár n-comhlacht i gcoinne treoracha na n-aigne, ag athrá trí analaí dúnmharú Cáin de Áibil. Seo é an chaoi a fhásann olc laistigh dúinn. Ar an gcúis sin, éilíonn an mbealach maireachtála reiligiúnach go dhéanann muid ár gcomhlacht géilleadh leis nah-orduithe ár n-intinn níos airde, díreach mar ba chóir do Cáingéilleadh doÁibil agus é a leanniúint.

Freisinis féidir linn é seo a fheiceáil insan gcleachtadh de tairiscintí adhéanamh. Ó thiteamargo dtí an staid a bheith “cealgach thar gach rud eile,” (Irimia 17:9) seasann rudaí na chruthú i seasamh Áibíl. Dá réir sin, trí iad a thairiscint is féidir linn dul roimh Dhia. Chun sampla eile a thabhairt, eascraíonn an claonadh uilíoch ceannairí maith agus cairde fíréanta a lorg as ár mian is lárnach teacht roimh Dhia trí figiúr Áibíl atá níos cóngaraí do Dhia. Trí aontú leis, is féidir linn teacht níos cóngaraí do Dhia muid féin. Múineann an creideamh Críostaí dúinn chun a bheith ceansa agus umhal. De réir an slí bheatha seo, is féidir linn freastal ar ár figiúr Áibíl agus dá bhrí sin an mbealach a daingniú chun dul os comhair Dé.

I gcaidreamh ag gach leibhéal den tsochaí-ó siúd idir daoine aonair go dtí iad siúd ar leibhéal teaghlaigh, pobail, sóchaí, náisiúin agus an domhan-aimsíonn muid go bhfuil páirtí amháin i ról Áibil agus an ceann eile i ról Cáin. Chun sochaí a chur ar ais ag gach leibhéal go dtí an stát a raibh beartaithe óntús ag Dia, ba cheart dó siúd sa seasamhCáin urramú agus cloí leosiúd sa seasamhÁibíl. Tháinig Íosa ar an saol seo mar an figiúr Áibíl ar chóir den cine daonna ar fad géilleadh leis agus a leanúint. Ar an fáth sin, a dúirt sé, “Ní thagann aon duine go dtí an tAthair ach tríomsa.” (Eoin 14:6)

Dá ngéilleadh Cáin leÁibil agus dá bhrí sin chomhlíonfar an coinníoll slánaíochta de bhaint an nádúr tite i dteaghlaigh Ádhamh, bheadhbhunús na tsubstaintbunaithe acu. Comh maith leis bhunús na chreidimh a bhí leagtha síos cheana, bheadh an bunús le haghaidh an Meisias curtha ar bun i dteaghlaigh Ádhamh.Bheadhan Meisias ansin le teacht dóibh agus an bonn ceithre seasamhbunúsacha h-athchóirigh. I n-ionaid sin, maraíodh CáinÁibíl. I dhúnmharú Áibíl, athdhéanCáin pheaca an Árdaingeal. ‘Sé sin, athachtaigh sé an próiseas céanna sin a bhí le cúis leis na saintréithe príomhúil den nádúr tite. Theip ar teaghlaigh Ádhamh mar sinbhunús na tsubstaint a leagan. Dá bhrí sin, ní fhéadfadh deonú Dé na h-athchóiriú trí theaghlach Ádhamh a chomhlíonadh.

1.3 An Bhunús don Meisias i dTeaghlaigh Ádhamh

Tá an bunús le haghaidh an Meisiasbunaithe trí ar dtús,athchóiriú trí slánaíocht an bhunús na chreidimh agus ansin bhunús na tsubstaint a bhunú. Maidir lena n-íobairtí is gá, tá an bunús na chreidimh athchóirithe trí thairiscint siombalach inghlacthaa dhéanamh, agus tá bhunús na tsubstaint a bunaíodh trí tairiscint substaintiúil inghlactha a dhéanamh. Lig dúinn scrúdú a dhéanamhar bhrí agus cuspóir an tairiscint siombalach agus an tairiscint substaintiúil.

Bhí na trí bheannachtaímór, atá cuspóir Dé de na chruthú, le bhaint amach nuair a tháinig Ádhamh agus Éabha, tar éis a charactaraonán a foirfú, chun bheith fear céile agus bean chéile. Bhíodar le breith a thabhairt do leanaí maith, clann maith a thógáil, agus máistíreach a fháil thar an domhan nádurtha. Áfach, mar gheall ar an Titim, cailleadh na trí beannachtaímóra. Éilíonn an mbealach chun iad a h-athchóiri orainn a mhailart de cúrsa a glacadh. Ar dtús, ní mór dúinnbhunús na chreidimh a bhunú tríd an tairiscint siombalach a dhéanamh, a chomhlíonann choinníoll slánaíocht chun gach rud a h-athchóiriú agus mar choinníoll slánaíocht le haghaidh athchóiriú siombalach na ndaoine. Ansin, ní mór dúinn an bhunús leis an tsubstaint a bhunú tríd an tairiscint substaintiúil a dhéanamh, a gchomhlíonann coinníoll slánaíocht chun athchóiriú ar dtús na páistí agus ansin na tuismitheoirí. Ar an mbonn sin, is féidir linnan bunús le haghaidh an Meisias a bhunú.

Is féidir linn an bhrí agus cuspóir an tairiscint siombalacha mheas ar dhá bhealach. Sa gcéad dul síos, mar a pléadh thuas, fuarthas Sátan tiarnas thar an domhain nádúrtha trína forlámhas dencine daonna, a rialóirí ceart. De bharr sin tá sé scríofa, “Is eol dúinn go ráibh an chruthaíocht go léir le chéile go dtí anois ag cneadach le tinneas mar a bheadh sí ar a leaba luí seoil.” (Rómh 8:22). Mar sin, is é cuspóir amháin le haghaidh an tairiscint siombalach de gach rud a dhéanamh náchun na rudaí go léir a chuir ar chumaschun seasamh mar páirtnéiríobiachta iarbhír Dé i siombail. Comhlíonann sé coinníoll slánaíocht le haghaidh an domhan nádúrtha a h-athchóiriú go dtía mbonn gcaidreamh le Dia. Sa dara áit, ó thit an cine daonnagoáit níos ísle ná na rudaí an chruthú, i n’fhonn is go mbéidís in annteacht roimh Dhia, ní mór dóibh dul trí gach rud. Leanann sé seo ó Prionsabal na Cruthú, a éilíonn go dtéimís goDhia trí sin atá níos gaire Dó. Is é an dara cuspóir taobh thiar leis an tairiscint siombalach a dhéanamh ná chun choinníoll slánaíocht le haghaidh athchóiriú siombalach an cinedaonna a gchomhlíonadh .

Is é an tairiscint substaintiúil, ar an láimh eile, tairiscint inmheánach. Ag leanniúint ord an chruthú, ina gchruthaigh Dia gach rud ar dtús agus an cine daonna ina dhiaidh sin, is féidir an tairiscint inmheánach seo chundaoine a h-athchóiriú a dhéanamh ach amháin ar bhonn tairiscint siombalach inghlactha.

Tar éisa gcomhlíonann an tairiscint siombalach coinníoll slánaíocht araon chun athchóiriú de gach rud agus athchóiriú siombalach na ndaoine, ní mór dúinn an tairiscint substaintiúil a dhéanamh, a chomhlíonann coinníoll slánaíocht le haghaidh athchóiriú iomlán na ndaoine. Ciallaíonn an tairiscint substaintiúil go gcomhlíontar an coinníoll slánaíochta chun an nádúr tite a bhaint. Tá sé seo riachtanach do athchóiriú iarbhír na ndaoine. Tá an tairiscint suntasachcurtha i gcrích nuair a onórann duine i seasamh Cáin duine i seasamhÁibíl agus leagann sé é os a chionn féin mar tairiscint. Tríd seo, comhlíonann siad an coinníoll slánaíochta chun a bheith athchóirithe mar leanaí maith. Ag an am céanna, tá sé áirithe chomh maith mar an coinníoll slánaíocht, i gcomhair athchóiriú a dtuismitheoirí. Insan tslí seo, is féidir leis an tairiscint substaintiúil freastal ar ionchas Dé.

Conas is féidir linn tuiscint a fháil ar an coinníoll slánaíochta le haghaidh athchóiriú na dtuismitheoirí? Chun an bunús le haghaidh an Meisias i dteaghlaigh Ádhamh a bhunú, ba chóird’Ádhamhle bheith an duine chun an bunús na chreidimh a bhunú trí an tairiscint siombalach a dhéanamh. Mar sin féin, mar a mhínítear thuas, ní fhéadfadh Ádhamh an tairiscinta dhéanamh, mar más rud é gur rinneadh sé iarracht, bheadh ​​a dhá máistreachta, Dia agus Sátan, in-iomaíocht thar é-staid neamh-prionsabálta. Comh maith leis sin, tá cúis eile ón ghné de mothú agus croí. Baé Ádhamh Tite an peacach sin a bhí mar cúis briseadh croí agus dobrónDé a bhí le mhar do na mílte bliain. Ní raibh sé diongbháiltele bheith an dilghrách de Chroí Dé, lena raibh Dia le h-obair go díreach chun an deonú na h-athchóiriú a cuir ar aghaidh.

Dá réir sin, roghnaigh Dia dara mac ÁdhamhÁibil ina h-ionad agus ar A shon rinneadhÁibilan tairiscint siombalach. Comhlíonadh Áibil na gcoinníollacha slánaíochta do athchóiriú de gach rud agus an athchóiriú siombalach na cinedaonna. Má comhlíon Cáin agus Áibil ansin an coinníoll slánaíochta le haghaidh athchóiriú na páistí trí thairiscint substaintiúil inghlactha a dhéanamh, bheadh a n-athair Ádhamh agroinnt insan bua seo den bhunús na tsubstaint. Dá bhrí sin, bheadh ​an mbunús le haghaidh an Meisias curtha ar mbonn ag teaghlaigh Ádhamh

Sular féidir an tairiscint substaintiúil a dhéanamh, ní mór figiúr lárnach an tairiscint, an ceann atá le tairiscint, a roghnú. DoDhiarinneadh Áibil an tairiscint siombalachar dhá chúis: ar dtús, i n’fhonn is go mbeadh airbunúsna chreidimh a bhunú i n-áit Ádhamh; sa dara áit, i n’fhonn is go mbeadh sécáilithe chun a bheith an figiúr lárnach den tairiscint substaintiúil.

Ba é Cáin an duine chun an coinníoll slánaíochta do bhaint an nádúr titea gcomhlíonadh, ach bheadh​​thoradh a thréith nágo mbhéidh teaghlach ar fad Ádhamhag gcomhlíonadh an coinníoll. Cén chaoi a raibh sé seo indéanta? D’fhéadfadh é a chur i gcomparáid leis staid na chéad sinsear daonna, a d’fhéadfadh a chuidigh le DhiaA Thoil ar fad a chuir i gcrích dá ngéilleadh siad Lena Bhriathar. D’fhéadfadh é a chur i gcomparáid freisin leis an staid na daoine Giúdach de lá Íosa, ad’fhéadfadh a chuidigh le Íosa a thoil a gcomhlíonadh chun slánú iomlán a thabhairt don cine daonnamá raibh chreid acu dó.Dá ngéilleadhCáinleÁibil agus dá gcomhlíon séan coinníoll slánaíochta chun an nádúr tite a bhaint, bheadh ​​an dá leanaí a bheith mar dhaoine a chomhlíon an coinníoll slánaíochta le chéile. Ba iad Cáin agus Áibil sliocht Ádhamh, an ionchoilliúaraon de mhaith agus olc. Dáscaoileadh siad iad féin as slabhraí Sátan ag comhlíonadh an coinníoll slánaíochta do bhaint an nádúr tite, ansin d’fhéadfadh Ádhamh, a n-athair, a bheith scartha freisin ó Sátan agus seasamh ar an bhunús an tsubstaint. Dá bhrí sin, bheadh ​​an bunús le haghaidh an Meisias bunaithe ag an teaghlach ina iomláine. I mbeagán focal, dán’éiróidh le Cáin agus Áibil tairiscintí siombalach agus substaintiúil a dhéanamh, bheadh ​​an coinníoll slánaíochta le haghaidh athchóiriú na tuismitheoirí a bheith comhlíonta.

Nuair a rinne Áibil a íobairt ar bhealach inghlactha do Dhia, chomhlíon sé an coinníoll slánaíochta chun bunús na chreidimh Ádhamh a h-athchóiriúagus daingean go h-urraithe a sheasamh mar an figiúr lárnach an tairiscint substaintiúil.Ach nuair a dúnmharaíodh CáinÁibil, athachtaighsiad an Titim, ina dúnmharaíodh anÁrdaingeal Éabha gospioradálta. Níl gá le rá, ní raibh siad in ann a chomhlíonadh an coinníoll slánaíochta do bhaint an nádúr tite agus theipeadaran tairiscint substaintiúil a dhéanamh. Dá réir sin, ní fhéadfadh ceachtar de bhunús na substainte ná an bunús le haghaidh an Meisias a bhunú. Tháinig deonú athchóiriú Dé idteaghlach Ádhamhchuig neamhní.

1.4 Roinnt Ceachtanna ó Teaghlaigh Adam

Múineann teip deonúathchóiriù Dé i teaghlach Ádhamh rud éigin dúinn faoi coinníollach réamhchinnte Dé de críoch A Thoil agus A meas iomlán don chuid freagrachta daonna. Ón am a chruthú, réamhchinntigh Dia go mbeidh AThoil curtha i gcrích bunaithe ar chomhlíonadh comhcheangailte de cuid freagrachta Dé agus an chuid freagrachta na daonna. Ní fhéadfadh Dhia treoiriú le Cáin agus Áibil ar conas a n-íobairtí a dhéanamh i gceart toisc go raibh sé achuid freagrachta gon’dhéanaidh Cáin a n-íobairt le cabhair Áibil.

Sa dara áit, fiú tar éis gur maraíodh Cáin Áibil, thosaigh Dia caibidil nua Dá chuid deonú trí Sétha thógadh i n-áitÁibil. Léiríonn sé seo dúinn go bhfuil Sé réamhchinnte go hiomlán ag Dia go mbeidh AThoilchomhlíonta lá éigin, cé go bhfuilAréamhchinntiúmaidir le dhaoine aonair coinníollahach. Da cuir Dia i ndán go n-éireoidh Áibil mar an figiúr lárnach den tairiscint substaintiúil, teagmhasach ar é a chuid féin freagrachta a gcomhlíonadh. Dá bhrí sin, nuair nach bhféadfadh Áibil a fhreagracht a chríochnú, roghnaigh Dia Séth ina h-áit agus lean Sé ar aghaidh Lena chuid iarrachtaí A Thoil a chur i gcrích, atá réamhchinnte le bheith comhlíonta gan teip.

Sa tríú háit, trí na tairiscintí de Cáinagus Áibil, múineann Dia dúinn go gcaithfidh daoine tite bheith i lorg i gcónaí do dhuine de cineál-Áibil. Trí onóir, ghéilleadh agus leanniúint dó, is féidir linn Toil Dé a chur i gcrích fiú gan tuiscint ar gach gné de.

Tá andeonú a d’oibrigh Diachun a chur i gcrích trí teaghlaigh Ádhamhathdhéanta arís agus arís eile mar gheall ar an mídhílis na ndaoine. Dá bhrí sin, leanannan cúrsa seo mar an chúrsa slánaíochta nach mór dúinn féin a siúl. Dá bhrí sin tugann an deonú na h-athchóiriúi dteaghlach Ádhamhgo leor ceachtanna luachmhara dúinn do ár gcuid cosán féin na chreidimh.

Alt 2

An Deonú Athchóiriú i dTeaghlaigh Naoi

Mharaigh CáinÁibil, rud a cosc an deonú na h-athchóiriú i dteaghlach Ádhamh ó bheith curtha i gcrích.Mar sin féin, réamhchinntigh Dia go hiomlán comhlíonadh cuspóirna chruthú, agus d’fhan A Thoildo-athraithe. Dá bhrí sin, ar bhunús an croí dílis a léirigh Áibil i dtreo Néamh, roghnaigh Dia Séth ina h-áit.Ó measc sliocht Séth, roghnaigh Dia theaghlach Naoi a chur in áit theaghlach Ádhamh agus tús a chuir le caibidil nua Dá dheonú.

Tá sé scríofa gur rinne Dia breithiúnas ar an domhan leis an tuile:”Dúirt Dia le Naoi: ‘Chinn mé deireadh a chur leis an uile fheoil, óir tá an talamh lán d’fhoréigean dá mbarr.'”Léiríonn sé seo dúinn go raibh am Naoina Laethanta Deireadh. Bhí Sé i gceist ag Dia cuspóir na cruthúa chur i gcrích i ndiaidh breithiúnas na tuile trí an Meisias a sheoladh ar an bhunús leagtha agtheaghlachNaoi. Dó an gcúis sin, bhí theaghlach Naoi freagrach as an coinníoll slánaíochta a chomhlíonadh chun bhunús nacreideamh a h-athchóiriú, agus mar an céanna freisinleis an coinníoll slánaíochta do bhunús nat-substaint a h-athchóiriú.Bhíodar le h-athchóiriú trí slánaíocht an bunús le haghaidh an Meisias, a theip ar teaghlaigh Ádhamh a leagan.

2.1 An Bhunús Chreidimh

2.1.1 An Figiúr Lárnach i mBunús An Chreidimh

Insan deonú athchóiriú trí theaghlach Naoi, ba Naoi an figiúr lárnach chun bhunús na chreidimh a h-athchóiriù. Da glaodh Dhia ar Naoi, deich glúnta nó sé chéad déag blianta biblicúil i ndiaidh Ádhamhchun críche an Toil a chomhlíonadh a raibh sé ar intinn aige bhaint amach tríd Ádhamh. Dá réir sin, bhronn Dia A bheannachtaí ar Naoi, “Bígi torthach, agus téigí i líonmhaire…”(Gein 1:22) oiread mar níos luaithe gurbhronnSé na trí beannachtaí mór ar Ádhamh.Sa chiall seo, ba é Naoi an dara sinsear na daonnachta.

Glaodh Naoi nuair “líonadh an domhain le foréigean” Ag cuir suas leis gach cineál mhagadh agus fonóid, d’oibrigh sé ar feadh 120 bliain ar sliabh chun an airc athógáil i n-umhlíocht absalóideach dothreoracha Dé. Ar an coinníoll seo an chreidimh, d’fhéadfadh Dia breithiúnas na tuile a thabhairt bunaithe ar theaghlach Naoi. Sa chiall seo, ba éNaoi an chéad athair an chreidimh. Cé go féachainn muid go coitianta ar Ábhram mar athair an chreidimh, i ndáiríre, bhí sé le bheith Naoia raibh an onóir sin le bheith aige. Mar a fheicfimid, bhí sé mar gheall ar gníomhú peacacha mhac Ham ar aistríodh misean athair an chreidimh ó Naoi goÁbhram.

I gcás Ádhamh, míníodh cé gur chóir dó a bheith an figiúr láirneach chun bhunús na chreidimh a h-athchóiriú, ní fhéadfadh sé an tairiscint a n-íobairt é féin. Bhí staid Naoi éagsúla.Glaodh Dhia airar bhunús croí dílis agustairiseachÁibil ag dhéanamh tairiscint siombalach inghlactha. Maidir lena ginealeacht, Ba shliocht de Séat é Naoi, a bhí roghnaithe chun chur in ionad Áibil. Tuilleadh fós, ba fear fíréanta é Naoi i radharc Dia. Ar na cúiseanna seo, bhí sé cáilithe chun an tairiscint siombalacha dhéanamh do Dhia trí an airc athógáil.

2.1.2 An Obiacht ag Teastáil don Coinníollle hAghaidh Bhunús na Chreidimh a h-Athchóiriú

Ba é an obiacht don coinníoll faoina raibh Noai chun bhunús na chreidimh a h-athchóiriú ná anÁirc. Bhían Áirc lán de tábhacht shiombalach. Sula raibh Noai in ann seasamh i n-áitÁdhamh mar an dara sinsear daonna, bhí airar dtús coinníoll slánaíochta do athchóiriú na cosmaí a dhéanamh, a bhí caillte go Sátan de bharr titim Ádhamh. Dá bhrí sin ba cheart an obiacht don coinníoll seo, a raibh ar Noai a thairiscint ar bhealach inghlactha, an cosmaínua a shiombailaigh. Thairg sé an airc mar an obiacht seo.

Bhí an airc tógadh le trí deiceanna, ag siombalú an cosmaía bhí chruthaithe tríd na trí chéim den tréimhse fás. Bhí na hocht balde theaghlach Naoi a chuaigh isteach san airc ag ionadaíocht an ochtar ball de theaghlach Ádhamh, a bhí, tar éis bheith ionradh ag Sátan, le bheith athchóirithe trí slánaíocht. Dá bhrí sin, siombailigh an airc an cosmaí; shiombailigha mháistir, Noai, Dia; siombailigh na ball dá theaghlach an cinne daonna agus siombailigh na h-ainmhithe a thugtar isteach sa airc an domhan nádúrtha ar fad.

Tar éis a gcríchníodhan airc,rinneadh Dhia bhreithiúnas ar an domhan leis an tuile ar feadh daichead lá. Cad a bhí an cuspóir leis an tuile? Dar leis an Prionsabal na Cruthú, cruthaíodh an cine daonna chun freastal ach ar mháistir amháin. Ós rud é go raibh an gcine daonna faoi anbhroidSátan, lán de éilliú agus ainriantacht,i n’fhonn do Dhia bheith in ann baint leob, bheadh ​​Air glacadh le seasamh de dara máistir. Bheadh ​​sé sin néamhprionsabálta. Dá bhrí sin, rinneadh Dia an bhreithiúnas tuile, ag cur deireadh le daonnachta peacach i n’fhonn teaghlaigh a ardú suas a bhféadfaidh ​bhaint ach l’Eisean amháin.

Cén fáth a roghnaigh Dia tréimhse daichead lá don tuile? Ba cheart an tábhacht a bhaineann leis an tréimhse daichead lá a thuiscint ó thaobh brí na n-uimhreacha ceithre agus deich. Siombalaíonn an uimhir deich aontacht. Bhí sé deich glúnta ina ndiaidh Ádhamh nuair a glaodh Dia ar Noaichun athchóiriútríd slánaíocht an Toil nach fhéadfadh sé a chomhlíonadh trí Ádhamh. Trí thréimhse slánaíocht a chomhlíonadh ina bhfuil an uimhir deich, bhí Sé i gceist ag Dia an dispeansáid a thabhairt ar ais i n-aontacht lenaThoil. Thairis sin, ós rud é go bhfuil an sprioc de athchóiriú chun a chur i gcrích an bunús na ceithre seasamh, d’oibrigh Dia chun gach ceann de na deich glúnta a ardú suas trí tréimhse slánaíochta a chur ar bun chun an uimhir a ceathair a h-athchóiriú. San iomlán, bhí an tréimhse ó Ádhamh go Naoi tréimhse slánaíochta chun an uimhir daichead a h-athchóiriú.Mar gheall ardrúisiúlacht muintir na laethanta sin, áfach, bhí tréimhse slánaíochta an uimhir daichead truaillithe ag Sátan. Ba dispeansáid Áirc Naoiiarracht nua Dé an bunús na ceithre seasamh a chur i gcrích. Dá bhrí sin, leagtar Dia thréimhse an bhreithiúnais tuile ag daichead lá mar an tréimhse slánaíochtchunan uimhir daichead, a bhí truaillithe nuair a cailleadh an tréimhse is luaithe do Sátan. Trían tréimhse uimhriúil slánaíochta seo a comhlíonadh,bheartaigh Dia an bhunús na chreidimh a h-athchóiriú.

Tháinig an uimhir daichead mar sin chun a bheithmar tréitheachde dispensáidí do dheighilt ó Sátan, a bhfuil gá leo chun bhunús na chreidimh a h-athchóiriú. Tá go leor samplaí de seo: tuile daichead lá Naoi; na ceithre chéad bliain ó Naoi goÁbhram; ceithre chéad bliain sclábhaíocht na h-Iosraelíteach san Éigipt; dhá staonadh daichead lá Maois;na daichead lá spiaireacht i gCanán;daichead bliain de fánaíocht nahIosraelíteach sa bhfásach; na réimis daichead bliain Rí Sól, Rí Daithi agus Rí Sholamón; – staonadh daichead lá Elisias; tuar Ióna go mbeadh Nineveh a scrios i daichead lá; staonadh daichead lá agus paidir Íosa san fhásach; agus an tréimhse daichead lá ó aiséirí Íosa go dtía deascabháil.

Sa Bhíobla léaghthar go ag deireadh na daichead lá báistí, chuir Naoi amach as an airc fiach dubh agus colm. Lig dúinn scrúdú a dhéanamh ar cén staideanna deonach amach as seo aréamhthaispeán é seo, mar go bhfuil sé scríofa, “Go dearfa, ní dhéanann an Tiarna aon rud gan a rún a ligean lena sheirbhísigh, na fáithe.” (Amos 3:7). Trí an an airc a thógáil agus dul trí na breithiúnas tuile daichead lá, chomhlíon Naoi coinníoll slánaíocht d’athchóiriú na cosmas.

Comhfhreagraíonn an tuile leis an tréimhse de anord roimh an cruthú na cruinne nuair a “bhí gaoth Dé ag séideadh oscionnna n-uiscí.”Dá réir sin, shiombailigh na n-oibreacha a rinne Dia timpeall an airc ag deireadh an tuile daichead lae an gcúrsa iomlán de stair tar éis chruthú Dé de neamh agus talamh.

Cad a bhí réamhthaispeánte nuair a chuir Naoi amach an fiach dubh, a ciorclaigh timpeall ag lorg áit chuntabhairt le talún go dtí go socraigh na huiscí? Ciallaigh sé go mbeadh Sátan a bheith ag lorg le coinníoll trína bhféadfadh sé theaghlach Naoi a h-ionradh, díreach mar a dhréim anÁrdaingeal do ghrá Éabhago luath tar éis a chruthú an cine daonna, agus díreach mar go raibh Sátansínte ag an doras ag lorg deis na tairiscintí de Cáin agus Áibíl a h-ionradh.

Cad a bhí réamhchinnte nuair a chuir Noai amach an chol trí huaire? Cé go bhfuil sé scríofa sa Bhíobla gur chuir Naoi amach an chol chun a fheiceáil an raibh an t-uisce ag trá, ní raibh é sin an t-aon chuspóir amháinleis. Cinnte d’fhéadfadh Naoi fhéach amach an oscailt as a leag sé amach an chol chunan staid a iniúchadh dó féin.Bhí tábhacht níos doimhneag baint leseoladh amach an cholceangailte le Toil mistéireach Dé. Seacht lá tar éis a d’fhógair Dia breithiúnas na tuile tríd Naoi, thosnaigh an tuile. Daichead lá ina dhiaidh sin, sheoladh an chol amach ar dtús. Eitil sé timpeall ach ansin d’fhill sé ar ais go dtí an airc mar níbhfuair sé aon áit le dul go dtalamh, agus thóg Naoi é ar ais isteach.D’ionadaigh an chol, nuair a cuireadh é amach don chéad uair, an chéad Ádhamh. Chruthaigh Dia Ádhamh leis an dóchas go mbeadh A idéalach an chruthú, a bhí chothaithe Aigeó roimh am, a bhaint amach i nÁdhamh mar an ionchoilliúfoirfe den idéalach dhiaga ar domhan. Mar gheall ar titim Ádhamh, áfach, níbhféadfaí Dhia an idéalach dhiagach abhaint amach ar domhan tríd.Dá bhrí sin bhí ar Dia A idéalach a tharraingt siar ó na talún ar feadh tamaill agus a chomhlíonadh a chur siar go dtí dáta níos déanaí.

Seacht lá ina dhiaidh sin, chuir Naoi amach an chol don dara huair. Fós ní raibh an t-uisce triomaithe go fóill, agus arís tháinig an chol ar ais. An uair seo bhí duille olóige á n-iomparina bhéal aige, rud a léirigh go mbeadh áit dó chundul le talamh an chéad uair eile. Shiombailigh an chol, nuair a cuireadh é amach an dara huair, Íosa, an dara Ádhamh, lenambheidhatheacht an dara iarracht Dé ionchoilliú foirfe an idéalach Dhiaga ar domhain a réadú. Réamhchinntigh na véarsaí seo go mba díchreid na daoine roghnaithe i nÍosa ag a theacht, ansin ní bheadh ​​aige “aon áit dó a cheann a leagfadh”agus mar sin ní bheadh ​​sé le bheith in ann Toil iomlán Dé ar an domhana bhaint amach. Sa chás sin, bheadh ar ​​Íosa dul go dtí an chros agus filleadh ar crioslach Dé, ag fágáil taobh thiar dó gealltanas an Dara Aidbhint. D’fhill an chol ar ais chuig an airc toisc nach raibh an t-uisce triomaithe suas go fóill. De réir analaí, má raibh níos mó de na daoine Giúdach ag fhreastail ar Íosa godílis, bheadh áit shábháilte faighte aige chun seasamh ina measc.Ní bheadh ​​sé le bheith céasta, agus rachaidh sé ar aghaidh leis an Ríocht na bhFlaitheas ar domhan a thógáil.

Tar éisrith seacht lá eile, sheol Naoi amach an chol don tríú huair. An uair seo níor fhill an chol ar an airc, mar bhí an talamh tirim. Shiombailaigh an chol, nuair a cuireadh é amach don tríú huair, Críost ag an Dara Aidbhint, atá le teacht mar an tríú Ádhamh. Réamhthaispeán sé sin, ná nuair a thagann Críost arís, beidh sé gocinnte le bheith in ann réadú idéalach Dé A chruthú, nach bheidh tarraingthe siar arís riamh ón dtalamh. Nuair nach fhill an chol ar ais, ar deireadh chuaigh Naoi i dtír as an airc agus shiúil sé ar an dtalamh, a bhí glanta de pheaca agus déanta go nua. Réamhthaispeán sé sin ná nuair a bhíonn idéalach a chruthú réadaithe ar an domhain trí obair an tríú Ádhamh, tuirlingóidh an Iarúsailéim nua ó neamh agus beidh lonnaí Dé leis an cine daonna.

Ba chóir don réamhthaispeáint sa scéal seo bheith léirithe i sholaisan bprionsabal a mhínítear níos luaithe: Is féidir deonú Dé na h-athchóirithe a fhadú má theipeann an duine arb é a gcúram deonú ina freagracht.Mar gheall ar mídhílseachtÁdhamh agus teip a fhreagracht achuir i gcrích, bhí ar Íosa teacht mar an dara Ádhamh. Ina theannta sin, dá mbeadh na daoine Giúdach le díchreid i nÍosa agus dá bhrí sin a theip lena gcuid freagracht a chríochnú, go cinnte bheadh ​​ar Críost le teacht arís mar an tríú Ádhamh.Díreach mar gur thóg chruthú neamh agus talamh tréimhse seacht lá, léiríonn na heatraimh seacht lá do sheoladh amach an chol dúinn go n-éilíonn an athchóiriúde neamh agus talamh tréimhsí deonú ama áirithe.

2.2 An Bhunús Substaint

Athchóirigh Naoi go rathúil trí slánaíocht an bhunús leis an chreidimh trí dispeansáid an airc a gchomhlíonadh agus tríd sin tairiscint siombalach inghlactha do Dhia a dhéanamh. Leis sin, chomhlíon Naoiaraon na dá coinníoll slánaíochta do athchóiriú de gach rud agus an coinníoll slánaíochta le haghaidh athchóiriú siombalach na ndaoine. Ar an bunús seo, bhí micNaoi, Shem agus Ham, ansin le sheas i n-áitCáin agus Áibíl, faoi seach. Dán’éirigh leo ansin an tairiscint suntasach a comhlíonadh trí an coinníoll slánaíochta le haghaidh bhaint as den nádúr tite, bheadh an bhunús na tsubstaint leagadh acu.

Do theaghlach Noai tairiscint substaintiúil inghlactha a dhéanamh, bhí ar Ham, dara macNaoi,seasamh Áibíl, mar an dara mac d’Ádhamh a h-athchóiriú. Bhí sé ceaptha chun a bheith an figiúr lárnach an tairiscint substaintiúil, díreach mar a bhí Áibílan figiúr lárnach de thairiscint substaintiúil a theaghlaigh. I teaghlaighÁdhamh, d’éirigh leis Áibil an tairiscint siombalach a dhéanamh i n-áit Ádhamh,chun athchóiriú tríd slánaíocht bhunús an chreidimh agus chun a bheith cáilithe mar an figiúr lárnach an tairiscint substaintiúil. I gcás theaghlach Noai, baé Noai, ní Ham, a rinne an tairiscint siombalach. Dá bhrí sin, i n’fhonn is go bhféadfaidh Ham seasamh i n-áitÁibíl, mar aon ní amháin a d’éirigh leis an tairiscint siombalacha dhéanamh, bhí ar le bheith doscartha i chroí amháin lena h-athair, Noai. Lig dúinn scrúdú a dhéanamh ar conas a d’oibrigh Dhia chun cabhrú le Ham teacht le bheith mar aon i gcroí le Naoi.

Tuairiscíonn an Bíobla go nuair a chonaic Ham a athair ina luí noctaithe ina phuball, bhraith sé náire de Naoiagus glacsé cion. CorraigHam suas na mothúcháin céanna ina deartháireacha, Shem agus Iáfat. Curtha óna treoir ag Ham chun bhraith náireachde nochtacht a n-athar agus ag casadh a n-aghaidh ionas nach bhfeiceadís an radharc, shiúileadar siar agus clúdaigh siadchorp a n-athar le scing. Chomhdhéan an gníomh seo peaca, an oiread sin guraifir Noai Ham, ag mallú a mhac le bheith ina sclábhaí chuig a deartháireacha.

Cén fáth ar sheoladh Dhia an dispeansáid seo? Cén fáth an raibh sé peaca comh dona sin chun a bhraithnáireach faoinochtachas? Chun tuiscint a fháil ar na nithe sin, ar dtúslig dúinn cuimhne ar dtús ar cad is é peaca.Ní féidir Sátan a chumhachtaí a léiriú-in áirítear an chumhacht a bheith i mbeithsine agus gníomhú-ach amháin má fhaigheann sé ar dtús comhpháirtí obiachta lena is féidir leis bonn coiteann a dhéanamh agus dul i mbun caidreamh cómhalartach thabhairt agus ghlacadh. Pé uair a dhéanann duine choinníoll le haghaidhionradh ón diabhal, ciallaíonn sé go bhfuil sé ceadaíthe dó féin le bheith ina pháirtí obiacht do Sátan, rud a chumasíonn gníomh ó Sátan. Is é seo cad ispeaca.

Ar aghaidh, lig dúinn scrúdú a dhéanamh ar cad chuige a thástáil Dia Ham trí Aige ligean dónochtachas Naoi a fheiceáil. Chonaiceamar gurshiombailigh an airc an cosmas, agus gur léirigh na himeachtaí a tharla díreach tar éis dispeansáid an airc na himeachtaí a bhí ar siúl díreach tar éis a chruthú an cosmas. Dá réir sin, bhí seasamh Naoi díreach i ndiaidh na tuile i bhfad cosúil le sin de Ádhamh tar éis a chruthaigh neamh agus talamh.

Bhí ÁdhamhagusÉabha roimh an Titim dlúth i croí agus neamhurchóideach oscailte lena chéile agus le Dia; mar go bhfuil sé scríofa, ní raibheadar náireach faoina nochtachas.Ach tar éis athiteadar, bhraith siad náireach dá nochtachais. Clúdaigh siad a gcuid codanna ísle le duilleoga fige agus d’fholaigh siad i measc na crainn an ghairdín, eaglach go bhfheicfidhDia iad.Ba comhartha an náire seo faoina réaltacht inmhéanaigh, mar go raibh bannaí ceangail fola le Sátandéanta acutrí cion pheaca a dhéanamh lenagcodanna gnéasach. Trí a gcodanna ísle a chlúdaigh agus dul ina folaigh, léirigh siad a gcuid conscíos ciontach, a bhraith náire iontachun teacht roimh Dhia.

Bhí Noai, a ngearr a ceangail leis Sátan trí an bhreithiúnas tuile daichead lá, le bheith chun seasamh Ádhamh adaingniú díreach tar éis chruthú na cruinne. Bhí Dia ag súil go frithgníomhach baill theaghlach Naoi le nochtachas Naoi gan aon mothúcháin de náire agus gan aon smaoineamh a chorp a cheilt.BhíDia ag iarraidh a h-aisghabháilan croí áthasach a mhothaigh Sé fhaid is a bhí Sé agbreathnúar Ádhamh agus Éabha ina éigiontachtroimh an Titimtrí gliondar a fháil tríéigiontachttheaghlach Naoi. Chun a leithéid de mian domhain seo a chomhlíonadh,da cuir Dia Naoi ag luí amach nochtaithe. Má raibh Ham in aoncroí le Naoi, ag braith air leis an croí céanna agus ó thaobh céanna le Dia, d’fhéachach sé ar nochtachas a h-athar gan aon bhraith de náire. Mar sin bheadhan coinníoll slánaíochta comhlíonta aige i dtheachlachNaoi chun é a h-athchóiriú go staid éigiontacht Ádhamh and Éabharoimh an Titim.

Is féidir linn a thuiscint mar sin go nuair a bhraith teaghlaighNaoi náire faoi nochtacas a n-athar agus clúdaíodar a chorp, bhí sé ionnan admháil go raibheadarsúid, cosúil le teaghlaigh Ádhamhtar éis an Titim, tar éis banna náireach gaol le Sátana dhéanamhagus dá bhrí sin mífhiúntach teacht os comhair Dia.Bhí Sátan, cosúil leis an fiach dubh ag foluain thar an t-uisce, ag lorg coinníoll i n’fhonn theaghlach Naoi a h-ionradh. D’ionsaigh sé an teaghlach trí mic Naoia thógáil mar a chomhpháirtithe obiachta nuair a chomh mhaith is d’admhaigh siad go raibheadar as a folaíocht.

Nuair a bhraith Ham náire faoi nochtachasa h-athar agus ghníomhaigh sé chun éa chlúdaigh suas, rinne sé choinníoll do Sátan dul isteach; mar sin, chomdhéan amhothú agus gníomhú peaca. Dá bhrí sin, ní fhéadfaí Ham a h-athchóiriú tríd slánaíocht seasamh Áibil as a bhféadfaí an tairiscint substaintiúila dhéanamh. Ós rud é nach bhféadfadh sé bhunús na tsubstaint a bhunú, chríochnaigh an deonú nah-athchóiriú i theaghlach Naoi i teip.

An bhfuil sé i gcónaí peacach nochtachas a mheas le dearcadhnáireach? Ní h-ea, bhí cás Naoi speisialta. I n-áit Ádhamh, bhí an misean ag Naoichun a bhaint gach ceann de na coinníollacha a d’fhág Ádhamh i mbaol ó ionsaí Satan dó. Trína thaispeáint nár bhraitheadarnáire faoi nochtachais Naoi ná nach mbéidís ag iarraidh é a chlúdaigh, bheadh an coinníoll slánaíochta comhlíonta ag theaghlach Naoi chun an seasamh éigiontachtbunaidh teaghlaigh Ádhamh a h-athchóiriù sula ceanglaíodar leSátan i ngaol fola. Mar sin, ba é seo coinníoll slánaíochta a raibh gáth ach do theaghlach Naoi a chomhlíonadh.

2.3 Roinnt Ceachtanna ó Teaghlaigh Naoi

Tá sé deacair do dhuine ar bith a thuiscint conas fós a thógáil Naoi an airc ar an sliabh os cionn 120 bliainta fada, an tamall go léir ag fulaingt cáineadh crua agus magadh. Bhí fhios maith ag Ham go sábháladh a chlannde bharrobair a h-athar. Ag smaoineamh ar na rudaí seo, ba chóir an méid sin meas bheith ag Hamdá athair go mbeadh sé in ann shárú a gcion phearsanta de nochtachas Naoi agus tuiscint éigin bheith aige de. Ach in ionad bheith muiníneachi Naoi, a raibh fhíréanta ag Neamh, cháin Ham é ó thaobh féin-lárnaithe agus thaispeáin sé a míshásamhtrína chuid gníomhaíochtaí. Thug an mímheas an éifeacht de bhac a chuir ar obair fada Dé an deonú a h-oibrigh trí theaghlach Naoi. Tágá dúinne freisin, uirísle, umhlíocht agus foighne i n’fhonn an cosán a siúl i dtreo Neamh.

Ar aghaidh ó seo, múineann an deonú i theaghlach Naoi dúinn faoi réamhchinniúnt coinníollach Dé de chomhlíonadh A chuid Toil agus A meas ar cuid freagrachta an cine daonna. Fuair Dia theaghlach Naoi tar éis sé chéad déag bliain d’ullmhú. Threoraigh sé Naoi ar feadh 120 bliain fad isa thógsé an airc agus tógadh suas a theaghlach ar chostas an chuid eile den chine daonna a íobair sa tuile. Mar sin féin, cé go raibh siad A muirní sadeonú athchóiriú, nuair a rinne Ham a botún sórt bheag, rud a ligSátansmál ortha, tháinig an Toil ar fad ag díriú ar theaghlach Naoigoneamhní.

Ar deireadh, múineann an deonú trí theaghlach Naoi dúinn faoi réamhchinneadh coinníollach Dé de dhaoine. In ainneoin an bhfíric gur dréim Dia go dian ar feadh tamall fhada chun Naoi a fháil agus é a h-ardú suas mar athair an chreidimh, nuair nach bhféadfaí a chlann a fhreagracht a chomhlíonadh, Dhia, cé go raibh Séaiféalach, ní raibh aon leisce Air a thréigean dó agus Ábhram a roghnaigh ina áit.

Alt 3

An Deonú na h-Athchóiriú i Teaghlaigh Ábhrabham

Mar gheall ar ghníomh tite Ham, ní raibh an deonú na h-athchóiriú chomhlíonta i theaghlach Naoi. Mar sin féin, réamhchinneadhDhiago hiomlán go bheadh an cuspóir na chruthú​​ bainte amach lá amháin.Dá bhrí sin, ar bhunús dhílseacht Naoi i dtreo Neamh, glaogh Dia arÁbhram agus thosaigh Sé caibidil nua i deonú na h-athchóiriú lena theaghlach.

Bhí teaghlaigh Ábhramle h-athchóiriú an bunús le haghaidh an Meisias, a d’fhág theaghlach Naoi easnamhach, agus an Meisias a ghlacadh ar bhunús sin. Dá bhrí sin, mar Naoi roimhe, bhí ar Ábhram a h-athchóiriú trí slánaíocht an bhunús na chreidimh, agus bhí ar a mhac a h-athchóiriú trí slánaíocht an bhunús na tsubstaint.

          3.1 An Bhunús Chreidimh

3.1.1 An Figiúr Lárnach insan mBunúsna Chreidimh

Insan deonú na h-athchóirithe idteaghlach Ábhram, b’a é an figiúr lárnach le bhunús na chreidimh a h-athchóiriú ná Ábhram. Roghnaigh Dia Ábhramdon misean den Toil a hoidhriú a rinneadh Sé iarracht a gchomhlíonadh le Naoi. Mar sin féin, ní fhéadfadh Ábhram an misean seo a h-oidhriú mura h-athchóirigh sé ar dtús trí slánaíocht na coinníollacha go léir a bhí tugtha do Naoi a gchomhlíonadh, ach a cailleadh go Sátan de bharr peaca Ham.

Ba iad na chéad coinníollacha a chaill theaghlach Naoi go Sátan ná na deich glúnta ó Ádhamh go Naoi, agus an tréimhse daichead lá breithiúnas. Dá bhrí sin, bhí ar Ábhram a h-athchóiriú trí slánaíocht deich glúnta eile. Bhígach ceann de na deich glúnta seo athchóiriú denuimhir daichead, a sheas don breithiúnas tuile. Chomh luath agus a críoch an tuile daichead lae i teip, bhí ar athchóiriú de gach glúin a réise arfad iomlána mhar;Ní fhéadfaí é seo a chur i gcrích in ach daichead lá.Bhí ar andeonúchun an tuile a h-athchóiriú i ngach ceann de na deich glúnta sin tréimhse níos faide ama a ghlacadh: daichead bliain. Tá sé seo cosúil leis an staid in n-am Maois, nuair de bharr an teip ar athchóiriú an misean spiaireacht daichead lá, bhí ar na daoinefánaíochtsa fhásach ar feadh daichead bhlian.Dá bhrí sin, tar éis tréimhse slánaíochta deich glúnta agus ceithre chéad bliain a bhí caite ó Naoi, roghnaighDia Ábhram le misean Naoi a hoidhriú.

Ba é an chéad sraith eile de na coinníollacha a chaill theaghlach Naoi go Satan ná seasamh athair an chreidimh agus seasamh Ham, a bhí chun dul i mbun ról Áibil. Dá bhrí sin, ní fhéadfadh Ábhrám seasamh in áit Naoigan ar dtús athchóiriú trí slánaíocht na róil de athair an chreidimh agus Ham. Chun glacadh leis an ról de athair an chreidimh in áit Naoi, bhí ar Ábhram tairiscint siombalachde chreidimh a dhéanamh le mheon de croí dílis, díreach mar a rinne Naoi nuair a thóg sé an áirc. Ansin, conas a d’fhéadfadh Ábhraham seasamh Ham a h-athchóiriú? Bhí Ham len-ionadú do Áibil, an chuid is mó ansa doDhé: bhíodar beirt dara mhac agus roghnaíodarle bheith na figiúirí lárnach don tairiscint substaintiúil. Ós rud é gur éileamh Sátan Ham, de réir phrionsabal na h-athchóiriú trí slánaíochta, bhí gá doDhia duine a h-éileamh a raibh is mó ansa do Sátan. Is é seo an chúis gur glaogh Dia ar Ábhraham, a bhí an mac céadrugadh de Terah, a raibh ina h-íoltóir.

Bhí Ábhrahamle hoidhriú misean Naoi agus dá bhrí sin misean Ádhamh. Insan lucht seo, arb ionannas dó Ádhamh athchóirithe. Mar gur bheannaigh Dia Ádhamhagus Naoi, bheannaigh Dia Ábhraham freisin:

“Déanfaidh mé cine mór díotagus beannóidh mé thú agus mórfaidh mé d’ainm chomh mór sin gombeidh sé marbheannacht ag daoine. Beidh mo bheannacht ar an muintir a chuirfidh beannacht ort.Beidh mo mhallacht ar an muintir a chuirfidh mallacht ort. Agus is tríotsa a dhéanfaidh ciníocha uile An domhain iad féin a bheannú.” -Gein. 12:2-3

Tar éis dó an bheannacht seo a fháil, i n-umhlaíochtd’aithin Dé, d’fhág Ábhraham teach a athar i Haran agus chuaigh sé isteach i gCánan lena bhean chéile Sarah,ania Lot, agus a turscar go léir agus séirbhísigh. Sa chiall seo, leagtar Dia cúrsa Ábhram mar an chúrsa tsamhail chun Cánana h-athchóiriú, a bheadh ​​Iacób agus Maois lena siúl ina gcuid laethanta.Bheadh ​​Iacób agus Maois a thógadh bhaill a dteaghlaigh agus a turscar go léir as Haran agus an Éigipt, faoi seach, agus iad a bhreith ar ais go dtí Cánan ag fulaingt go leor cruatan ar an mbealach. Réamhthaispeán cúrsa Ábhram freisin an cúrsa a bheadh ​​Íosa lá amháin ag siúl: chun nadaonnachta agus gach rud a thógaint as saol Sátan agus iad a thabhairt ar ais go dtí domhan Dé.

3.1.2 Na Rudaí Tairiscinta le hAghaidh An Coinníoll ar son an BhunúsChreidimh

                3.1.2.1 Thairiscint Siombalach Ábhram

D’aithin Dhia doÁbhram a thairiscint chol agus colm, reithe agus gabhar, agus bearach. Ba iad seo na rudaí don gcoinníoll a thairg sé chun bhunús na chreidimh a h-athchóiriú. Ach sula bhféadfadh sé an tairiscint siombalach a dhéanamh, bhí ar Ábhram creideamh ceart a léiriú, díreach mar sin gurríomhtarNaoi mar firéanta roimh thógáil an airc mar a thairiscint siombalach. Ní mhíníonn an mBíobla go soiléir conas a léirigh Naoi a chreideamh. Ach ó véarsa, “Fear fíréanta a ba ea Naoi, fear gan locht i measc lucht a linne, agus shiúil sé fara Dia,” is féidir linn a dhéaduchtú gur léirigh Naoi creideamh sular measadh sé fiúntach aithne Dé a fháil an airc a thógáil. Go fíor, ní mór d’iad siúd a shiúlann an deonúna h-athchóiriú a gcuid chreidimh a neartú go leanúnach.Lig dúinn imscrúdú conas a neartaigh Ábhraham a chreideamh mar ullmhúchán le haghaidh an tairiscint siombalach a dhéanamh.

Ós rud é go raibh Naoi dara sinsear an cine daonna, i n’fhonn do Ábhrahamáit Naoi a h-athchóiriú, bhí airáitÁdhamh a glacadh chomh maith. Ar an gcúis sin, ba ghá dó choinníoll slánaíocht siombalach a dhéanamhchun seasamh teaghlaigh Ádhamh a h-athchóiriú sula bhféadfadh sé an tairiscint siombalach iarbhír a dhéanamh.

I dtaca leis seo, tugann an Bíobla cuntasar turas Ábhraham chuig an Éigipt mar gheall ar gorta.Nuair a tháinig siad go dtí an Éigipt, treoir Ábhraham a bhean Sorcha chun staidiúir mar a dheirfiúr toisc go raibh eagla air go bhféadfadh an Faró mhian léi. Bhí Ábhraham eaglach go maraíodh an Faró édá bhfaigheach sé amach go raibh fear céile Shorcha é. Go deimhin, ar ordú an Faró , thug ÁbhrahamSorcha thar chuigefhaid is a staidiúir sí mar a dheirfiúr. Leis sin, cheartaigh Dia an Faró, ghlac Ábhraham ar ais a bhean chéile in éineacht lena nia Lot agus an saibhreas flúirseach a bhí tugtha ag an Faró dó, agus d’fhág siad an Éigipt.

Gan fhios a bheith aige, shiúil Ábhraham an cúrsa deonúseole choinníoll slánaíocht siombalach a dhéanamh i n’fhonn seasamh teaghlaigh Ádhamh a h-athchóiriú.Nuair a thóg an ÁrdaingealÉabha-ag ghabháil faoina tiarnas gach uile sliocht Éabha agus an domhanda nádúrtha-Bhí ÁdhamhagusÉabha fós deartháir agus deirfiúr. I n’fhonn do Ábhraham an coinníol slánaíochta a dhéanamh chun é seo a h-athchóiriú, bhí sé bainte de Sorcha, a bhí ag imirt ról a dheirfiúr, ag an Pharaoh, a rinne ionadaíochtmar Sátan. Ansin bhí air í a thógáil ar ais ón Faró mar a bhean, comh maith leis Lot mar ionadaí an chine daonna go léir, agus saibhreas, siombalach don domhan nádúrtha. Bhí an cúrsa seo a shiúil Ábhraham an cúrsa tsamhail d’Íosa chun siúl ina lá. Chomh luath agus a chomhlíon sé an coinníoll slánaíochta, measadh go raibh Ábhraham réidh an tairiscint siombalach a dhéanamh.

Cén tábhacht a bhain letairiscint siombalach Ábhraham? Do Ábhraham a bheith an athair na chreidimh, bhí air seasamh Naoi ah-athchóiriú trí slánaíocht, a bhíSé i gceist ag Dia a ardú suas mar an t-athair na chreidimh, chomh maith le theaghlach Naoi. Ina theannta sin, bhíair seasamh Ábhraham agusa theaghlach a comhlíonadh. Bhí air thairiscint i bhealach inghlacthana rudaí le haghaidh an coinníoll a h-athchóiriú a bhíceaptha do Cáin agus Áibíl a chur i gcrích trína n-íobairtí a comhlíonadh agusgach rud a bhítheaghlach Naoi ag iarraidh a chur i gcrích tríd dispeansáid an Áirc. Bhí tairiscint siombalach Ábhraham comhdhéanta de na rudaí leis na bríonna siombalach den sórt sin.

Thairiscint Ábhraham trí chineál de rudaí mar an coinníoll dá thairiscint siombalach: an chéad, chol agus colm; an dara, reithe agus gabhar; agus an tríú, bodóg. Shiombailigh na trí h-íobairtí seo an gcosmas, a thugadh chun críoch trí na trí chéim na tréimhse fás. D’ionadaighan chol an céim foirmiú. Nuair a bhí Íosa baistithe ag Eoin Baiste ag an Abhainn Iordáin, tuirling agus ísligh Spiorad Dé air i bhfoirm colm. Is é seo mar gheall gur tháinig Íosa le críoch a thabhairt chuig Aoise an Sean-Tiomna, a raibh, mar an chéim foirmiú den deonú, siombalaithe ag an chol. Ina theannta sin, bhí an dara chúis do fhís an chol tuirlingthe ar Íosa.Bhí Íosa le h-athchóiriù botún Ábhraham i tairiscint an chol seo, a raibh, mar a fheicfimid, sciobta as ag Sátan.

D’ionadaigh an reithe an chéim fás. Chomh luath ‘s’a thug Íosa chomhlíonadh go dtí na h-Aoise Sean-Tiomna, leis sin ag athchóiriú gach rudarb ionannas dó an chol, thosaigh sé an Aois Nua Tiomna ag an chéim fás an deonú, nuair a bhí gach rud a h-ionaidigh an reithe le bheith athchóirithe. Tar éis do Eoin Bhaiste fianaigh go bhfaca sé an Spiorad ag tuirling ar Íosa mar chol-ag brí go raibh Íosa an ceann a chur i gcrích chéim foirmiú an deonú-d’fhianaigh sé go tosnófaidh Íosa an misean chéim fás, ag rá, “Seo é Uain Dé, a thógann peaca an domhain!”(Eoin 1:29)

D’ionadaigh an bodóg an céim críochnaithe. Tá sé scríofa go uair, nuair a chuir Samsón amach a tomhas do na bhFilistíneach, fuair siad an freagra trí bean chéile Samsónabrúigh dó é a nochtach. Dúirt Samsón leo: “Gan treabhadh le mo bhodóg ní bhfaigheadh sibh fios mo thomhais,”(Breith 14:18) anseo go mearfarachag glaoch bodóg ar a bhean chéile. Tháinig Íosa mar an grúm do gach daonnachta. Ba chóir do gach creidithóircraifeach bheithmar a bhríde, ag feitheamh ar an t-am ar fhilleadh dó. Tar éis na bhríde ceiliúradh pósadh an Uain le Íosa, lena grúm, tá siad chun cónaí sa Ríocht na bhFlaitheas i n-aonacht leis mar a mhná céile (sa chiall meafarach). Mar sin, is é an Tiomna Aois Críochnaithe tar éis Dara Aidbhint Íosa aois an bodóg, nó aois an bhean chéile. Is é an fáth go bhfuair roinntidirghábhalaí spioradálta an foilsiú go bhfuil an ré reatha aois an bó ná bearrach ná toisc go bhfuileamar ag dul isteach insan stáitse crích.

Cad a bhí le shlánú leis na trí híobairtí? Bhí Ábhrahamle h-athchóiriú leis na tairiscintíseo gach rud nach bhféadfadh Dia athchóiriú tríd na tairiscintí siombalach a rinne teaghlaigh Ádhamh agus Naoi-tairiscintí a rinneadh i gceart ach ansin a geallbhruidthe leSátan mar gheall ar theipeanna ina dhiaidh sin. Bhí tairiscint Ábhraham freisin le choinníoll slánaíocht siombalach a dhéanamhmar aiseag as a dteipeanna an tairiscint substaintiúil a dhéanamh. I bhfocail eile, ba é an cuspóir do thairiscint siombalach Ábhraham de na trí chineál de rudaí le haghaidh an coinníoll ná chun athchóiriú ina ghlúin (go cothrománach) na coinníollacha slánaíochta carntha i gcúrsa an deonú (go hingearach) trí na trí ghlúin d’Ádhamh, Naoi agus Ábhraham.

Cén fáth arlagÁbhrahamanuas na trí íobairtí-an chol agus colm, an reithe agus gabhar, agus an bearach, ag siombalú céimfoirmiú, fás agus críochnú-ar altóir amháin? Roimh an Titim, bhí Ádhamh freagrach chun fás trí gach trí chéim ina h-aon saol amháin. Mar an gcéanna, bhí Ábhraham, anois i n-áit Ádhaimh,ceapthale h-athchóiriù, gach rud ag aon uair amháin, an deonú fada a ndearna Dia trí na trí ghlúin deonach de Ádhamh (foirmiú), Naoi (fás) agus Ábhraham (críochnaithe).

Trí thairiscint amháin, d’fhéadfadh sé a h-athchóiriú na coinníollacha go léir corbach ina raibh an uimhir trí. Nochtann siombalachas íobairt ÁbhrahamToil Dé A deonú iomlán athchóirithe a comhlíonadhuair amháin go deimhin agus do gach duine.

Anois lig dúinn staidéar a dhéanamh ar conas a rinne Ábhraham an tairiscint siombalach:

Dúirt sé leis: “Tabhairdom,”arsé,”bearachtríbliana,minseach trí bliana, reithe trí bliana, colúr, agus colm óg.” (Gein 15:9)

Agus thug sé iad go léir dó, ghearrsé iad i dhá, agus leag sé gach leath ceann thar an leath eile; ach níor ghearr sé na héin in dhá. Agus nuair a tháinig an éin chreiche síos ar na conablaigh, thiomáin Ábhram iad amach. Fhaid is a bhí an ghrian ag dul síos, thit codlata domhain ar Ábhram; agus féach, thit imeagla agus dorchadas mór air. Ansin dúirt an Tiarna le

hAbrám: “Bíodh a fhios seo agat go dearfa: beidh do shíol ina ndeoraithe i dtír nach leo,

mar a mbeidh siad ina ndaoir agus mar a mbeidh siad faoi leatrom ar feadh ceithre chéadbhlian.”-Gein. 15:9-13

Toisc nár ghearr Ábhraham an chol agus colm in dhá mar ba chóir dó, tháinig éin chreiche síos agus salaigh na híobairtí. De bharr a bhotún, bhí i ndán do na h-Iosráilítigh dul isteach insan Éigipt agus dul trí fulaingt ar feadh ceithre chéad bliain. Cén fáth a raibh sé ina pheaca gan na héin a gearradhi leath? Is féidir an cheist seo a thuiscint ach amháin le cabhair an Phrionsabail.

Lig dúinn a imscrúdú ar dtús cad a bhí an chúis go raibh treoir tughadh do Ábhrahamna h-íobairtí a ghearradh i dhá leath. Tá sé mar aidhm d’obair Dé na tslánaithe flaitheas na maitheasa a h-athchóiriú trí ar dtús maith a scaradh ó olc agus ansin olc a scriosadh agus an mhaith a h-árdú suas. Is é seo an chúis a raibhar Ádhamhbheith roinnte amach igCáin agus Áibil sula bhféadfaí an íobairt a dhéanamh. Is é seo an fáth go i lá Naoi, bhuail Dia síos olc tríd an breithiúnas tuile agus scagadh amach theaghlach Naoi mar an maith. Do Dhia, ghearrÁbhrahamnah-íobairtí i dhá roimh iad a thairiscint, agus é ar intinn an obair siombalach a dhéanamh de maith a scaradh ó olc, a d’fágadh neamhchríochnaithe ag ÁdhamhagusNaoi.

Bhí ar na h-íobairtaí le bheith roinnte, ar dtús,chun an staid i dteaghlaigh Ádhamha h-athchóiriú ina roinntearÁibíl agus Cáin ina ionadaíde maith agus ionadaí de olc. Sa dara áit, bhí séi n’fhonn ah-athchóiriú an staid de maith a bheith roinnte ó olc i rith na daichead lá de thuile Naoi. Sa tríú háit, bhí sé i n’fhonn an coinníollach siombalach a dhéanamh chunflaitheas de cheannasacht mhaith a scaradh as an t-uilebheith rialaigh ag Sátan. Sa ceathrú áit, bhí sé i n’fhonn an coinníollach a dhéanamhchun tairiscint anaomhaigh trí fuil an bháis a draenáil amach a bhí curtha isteach i daonnachta tite nuair a ceanglíoch iad igceangail-fola leis an diabhal.

Cén fáth a raibh sé peaca gan na tairiscint a roinnt?Sa gcéad dul síos, baineann an tábhachtcéanna le dúiltiúroinnt an tairiscint le dúiltiú scapadhÁibíl ó Cáin.Gan a bheith roinnte, ní fhéadfadh Dia glacadh leis an tairiscint toisc nach raibh sé a chur ar fáil Dó comhpháirtí obiachtade chineál-Áibíl a d’fhéadfadh Sé a ghlacadh.Dá bhrí sin, ní raibh na botúin a bhí déanta ag Cáin agus Áibíl ina n-íobairtí athchóirithe. Sa dara áit, bhí neamh-roinnt an tairiscint ionann leathrá ar teip an deonú in am Naoi, nuair a d’fhan maith agus olc neamhroinnte ainneoin na tuile. Cosúil leis an teip i theaghlach Naoi, de bharr teip Ábhrahamsa tairiscint, freisinfágadh Dia ganA pháirtí obiacht maith. Dá bhrí sin, ba athrá é denbhotún a ba cúis leis an teipde dispeansáid an tuile. Sa tríú háit, ba cúis le neamhroinnt an tairiscint ná nach raibh aon choinníoll siombalach le fhlaithis maith Dé a scaradh as an t-uilebhith faoi tiarnasSátan.

Sa ceathrú áit, toisc nach raibh fhuil an bháis taoscadh amach as, chiallaigh neamhscapadh an tairiscint nach bhféadfadh sé a bheith ina tairiscint beannaithe inghlactha do Dhia. I bhfocail eile, nuair a thairg Ábhraham na héin ganiad a roinnt ar dtús, chiallaigh sé gur thairg sé rud nach raibh fósshracadh ó seilbh Sátan. Thug a botún an éifeacht de aitheantas a thabhairt d’éileamh de sheilbh Sátan os a gcionn.

D’fhan an chol, ag siombailliú an stáitse foirmiú, i seilbh Sátan. Dá bhrí sin, d’éiligh Sátan freisin an reithe, a shiombailigh an stáitse fás, agus an bearach, a siombailigh an stáitse críoch, an dá cheann acu a bhí le comhlíonadh bunaithe ar an stáitse foirmiú. Ós rud é go raibh an éifeacht de seo mar an tairiscint siombalach ar fad a thabhairt do Sátan, chomhdhéan neamhscapadh na h-éinpeaca.

Ag leannacht ar aghaidh, lig dúinn scrúdú a dhéanamh ar cad is brí leis an véarsa gur thuirling éin chreiche anuas ar na conablaigh. Ó tharla Titim an chéad sinsear daonna, bhí Sátan i gcónaí ag stalcaireacht iad siúd lenar n-oibrigh Dia Leis chun A thoil a chomhlíonadh.Nuair a bhí Cáin agus Áibíl a dhéanamh a n-íobairtí, bhí Sátan agfanacht ag an doras. Sa scéal faoi Naoi, bhí an fiach dubh ag ciorcal timpeall mar siombal de conas a bhí Sátan ag lorg deis chun theaghlach Naoi a h-ionradh díreach tar éis an tuile. Cosúil le seo, nuair a bhí Ábhraham ag déanamh a thairiscint siombalach, bhí Sátan ag faire amach le deis an íobairt a h-urghabháil.Throchlaigh sé é chomh luath agus a chonaic sé nach raibh na héin roinnte. Léiríonn an Bhíobla ar seo trí an íomhá de éin chreiche ag íslith ar an íobairt.

Bhí botún Ábhraham sa tairiscint siombalach ba chúis leis an tairiscint a bheith truaillí. Cailleadh gach dena coinníollacha a bhí i gceist ag Dia le n-athchóiriú tríd de bharr.Mar thoradh air sin, bhí sliocht Ábhraham cos ar bolg agus ag sclábhaíocht, ag fulaingt ar feadh ceithre chéad bliain idtalamh na hÉigipte. Lig dúinn imscrúdú an fáth leis seo.

Glaoigh Dia ar Ábhraham agus d’ordaigh Sé dó an tairiscint siombalach a dhéanamhagcríoch an tréimhse ceithre céad bliain descaradhó Sátan.Cuireadh an tréimhse seo armbun chun a h-athchóiriú tríd slánaíocht na deich glúnta ó Ádhamh go Naoi, agus an tréimhse daichead lá bhreithiúnais tuile,a cailleadh doSátanmar gheall ar pheaca Ham. Bhí sé chomh maith leis sin an tréimhse slánaíochta ag teastáil chun Ábhraham a bhunúmar an t-athair na chreidimh nuair a chríochnaigh sé an tairiscint siombalach.Nuair a cheadaítear botún Ábhraham sa tairiscint siombalach do Sátan an tairiscint a éileamh dó fhéin, cailleadh an tréimhse ceithre céad bliain sin freisin le Sátan. I n’fhonn ath-chruthú ar an leibhéal náisiúnta an staid roimh teip Ábhraham sa tairiscint siombalach, a bhí é féin comhthreomhar le nuair a glaodh arNaoian airc a thógáil, socraigh Dia suas tréimhse eile ceithre céad bliain de scaradh ó Sátan. Le linn na tréimhse seo, b’ea sclábhaithe na h-Iosraelítigh san Éigipt. Trí iompar tríd an tréimhse seo, bhí an h-Iosraelítigh le n-athchóiriú -an uair seo ar an leibhéalnáisiúnta-staideanna Naoi agus Ábhraham ag tús a misiún mar aithreacha na chreidimh, mar sin ag leagan freisin an bunús le haghaidh Maois chun a misean a thosnú. Dá réir sin, ba è an tréimhse seo sclábhaíocht araon an t-am nuair a bhí na h-Iosráelítigh a phionósú do botún Ábhraham agus an t-am nuair a bhí siad ag leagan an bunús leis an ceangail le Sátan a ghearradh as agus tús a cuir leis deonú nua Dé.

Mar a míníodh roimhe, bhí súil le Dia a chomhlíonadh, i ngach aon uair amháin, na dispensáidí sna céimeanna foirmiú, fás agus críoch trí a ligeadhd’Ábhraham leis an tairiscint siombalach de trí chineál íobairtí a dhéanamh go rathúil ar altóir amháin. I gcontrártha leis an phlean seo, theip ar Ábhraham, á n-athrá na botúin an am caite. Dá bhrí sin, síntíogh an deonú dírithe air tríd na trí ghlúin de Ábhraham, Iosac agus Iocáb.

3.1.2.2 Thairiscint Ábhraham d’Iosac

Tar éis a theip ar Ábhrahamleis an tairiscint siombalach, d’ordaigh Dhia dó a mhac aonarIosaca thairiscint mar íobairtdóite.Ar an mbealach seo, thosaigh Dia dispeansáid nua d’fhonn a h-athchóiriú trí slánaíochta teipeanna Ábhraham. De réir an phrionsabal na réamhchinniúint, nuair a theipeann ar duine a réamhordaigh Dia dó chuid áirithe Dá chuid Thoil a cuir i gcrích lena fhreaghracht,ní úsáideannDiaé an dara huair. Cén fáth, ansin, a d’oibrigh Dia le Ábhraham arís nuair a cuir sé ina luí air Íosác a thairiscint?

Is féidir linn trí chúis a chuir ar aghaidh. Sa gcéad dul síos, ionadaíonn an uimhir trí críochnú.Éilíonn Prionsabal Dé go nuair a dtarlaíonn an bunús le haghaidh an deonúdon Meisiasa leagan don tríú huair, ní mór é a thabhairt chun críche. Dá bhrí sin, andeonú Dé le haghaidh an bunús don Meisias a leagan, a thosaigh i dteaghlaigh Ádhamh mar an chéad dispeansáid agus a leani dteaghlach Naoi mar an dara dispeansáid, bhí le thabhairt chun crích i dteaghlach Ábhraham, a bhí an tríú dispeansáid. Ar an gcúis sin, tugadh d’Ábhraham an deis choinníoll slánaíochtaa chomhlíonadh cé ar phraghas níos mó, agus sa tslí sin athchóiriú siombalach a dhéanamh de gach rud a bhí caillte aige nuair a theip air sa tairiscint siombalach níos luaithe. Baé an coinníoll slánaíochta níos mó seo an tairiscint dá mhac Iosac mar íobairt.

Sa dara áit, mar a míníodh roimhe seo, nuair a bhí Ábhraham á dhéanamh a h-íobairt, bhí sé i n-áit Ádhamh. D’ionsaighSátanÁdhamh agus a mhac Cáin araon, ag éilligh an teaghlach thar an cúrsa na dhá ghlúin.Mar sin, de réir an phrionsabal de athchóiriú trí slánaíochta, d’fhéadfadh Dia obair chun Ábhraham a thógáil ar ais agus a mhac Iosac le linn an cúrsa de dhá ghlúin.

Sa tríú háit, d’fhoghlaimear go bhféadfadh Naoi an tairiscint siombalach den airc a dhéanamh é féin, cé go raibh sé sa staid chéanna mar Ádhamh nach bhféadfaí an íobairta dhéanamh go díreach. Tá sé seo toisc gur sheas sé ar an fiúntas deÁibíl, a thaispeáin croí dílis nuair a d’éirighleis sa tairiscint siombalach. Nuair a glaodh Dia ar Ábhram, bhí sé ag seasamh ar fiúntas araon de Áibíl, a d’éirigh leis sa tairiscint siombalach ag an gcéim foirmiú, agus Naoi, a d’éirigh leis sa tairiscint siombalach ag an chéim fás. Ar an bunús dúbailte seo, bhí an tairiscint siombalachle dhéanamhag Ábhraham ag an gcéim chríochnú. Dá réir sin, cé go theip Ábhraham, d’fhéadfadh Dia é a ardú suas agus seans eile a thabhairt dó tairiscint a dhéanamh atá bunaithe ar an bhfiúntas carntha de croí dílis Áibíl agus Naoi.

Sula bhféadfadh sé Iosac a thairiscint mar íobairt, bhí ar Ábhraham a creideamh ceart a léiriú arís trí athrá ar an gcoinníoll slánaíocht siombalach chun athchóiriú de theaghlach Ádhamh, fhaid is a bhí sé ar tí an tairiscint siombalach a dhéanamh. Is é seo an chúis gur chur Ábhramarís Sara i n-áit a dheirfiúr agus lig sé di bheidh glacadh agrí, an uair seo Abimelech na Gerar. Tar éis a bhí sí bean an rí, ghlac Abraham í ar ais.An uair seo thóg Ábhram ar aid leis sclábhaithe, a shiombailligh daonnachta, agus saibhris, shiombail den domhain nádúrtha.

Conas a thairiscintÁbhram Isaac?

Nuair a tháineadar go dtí an áit a dúirt Dia dó, thóg Abrahám altóir ann, agus leag sé an t-adhmad in ord, agus cuir sé faoi cheangal Iosac a mhac, agus leag sé air an altóir é, ar an t-adhmad. Ansin, chuir Ábhram amach a lámh, agus ghlac sé an scian lena mhac a maraigh. Ach glaoigh aingeal an Tiarna air ó neamh, agus dúirt sé: “A Abrahám, a Abrahám, Ná leag lámh ar do mhac, agus ná déan aon dochar.”Dúirt sé: “Anseo domdó; óir tá a fhios agam anois go bhfuil eagla Dé ort, mar níor dhiúltaigh tú do mhac…”-Gein. 22:9-12

Bhí creideamh Ábhramabsalóideach. I n-umhlaíochtdoordú Dé, bhí sé ar tí a mharú Iosac, a mhac amháin, ar intinn aige a thairiscint dó mar tairiscint dóite.IdirghabháilDia ag an nóiméad sin agus Dúireadh l’Ábhram gan an buachaill a mharú.

D’ardaigh suas díograisÁbhram Toil Déa dhéanamh agus a chuid gníomhaíochtaí diongbháilte, a rinneadh le creideamh, umhlaíocht agus dílseabsalóid, go dtí an seasamhmargomhairigh séIosac cheana féin.Dá bhrí sin, scar sé go hiomlán Sátan ó Iosac.D’ordaighDhiaÁbhramganIosac a mharú mar gheall gur sheasIosac, anois ghearradh de gach ceangail leis an diabhal, ar taobh Dé. Ní mór dúinn a thuiscint chomh maith go nuair a dúirt Dia, “anois tá a fhios agam. . . “Léirigh sé araon de chuid aifir Ábhram as an teip níos luaithe sa tairiscint siombalach agus A h-áthas thar tairiscint rathúil Iosac. Toiscgo n-éirigh l’Ábhram ina thairiscint d’Iosac, d’fhéadfadh an deonú athchóiriú i dteaghlach Ábhrambheith leannta ar aghaidh ag Iosac.

Ghlac sé trí lá d’Ábhraham chun teacht ar an áit ar Sliabh Moriah ina raibh sé le thairiscint a mhac Iosac mar tairiscint dóite. Bhí an tréimhse trí lá seo i n’fhonnIosac a h-ionghlanadh chun tús a cuir le cúrsa nua dendeonú. As sin-amach, tá tréimhse trí lá ag teastáil le scapadh óSátan ag tús na dispensáidí nua. Feicimid go leor cásanna de leithéid tréimhsíseo i stair an deonú. Nuair a bhí Iocabagsocrú le imeacht amach ó Haran lena theaghlach chun an cúrsa teaghlaigh a thosúchun dul ar ais go Cánan, bhí tréimhse trí lá do scaradhó Sátan.Bhí Maois, freisin, i gceannas ar na Israelítighthar trí thréimhse trí lá le scaradh óSátanfhaid is a d’fhágadar an Éigipt chun an cúrsa náisiúntale Cánan a h-athchóiriú a thosú. Nuair a thosaigh Íosa an cúrsa spioradálta domhanda le Cánan a h-athchóiriú, chaith sé trí lá sa tuama le chur i gcrích an scaradh de Sátan.

3.1.2.3 Seasamh Iosac agus a Thairiscint Siombalach i Radhairc Dé

Míníodh níos luaithe cé go chríochnaigh tairiscint siombalach Ábhrami teip, bhí fós roinnt forais san Prionsabal don bunús le haghaidh an Messiah le bunú dírithe air.Ach ós rud é gur theip air a fhreagracht a chomhlíonadh, ní raibh Ábhram cáilithe an thairiscint siombalach a dhéanamh arís é fhéin. Ar bhealach éigin, bhí ar Dia le fháil ar treo a mheas faoi Ábhram mar nach theip air sa tairiscint siombalach nó nachraibh sé ciontach le síneadh a chuir leis an deonú. Chun é seo a bhaint amach, d’ordaigh Dhiad’Ábraham Iosac a thairiscint mar tairiscint dóite.

Gheall Dia d’Ábhraham cheana go mbeadh Sé a ardú suas daoine roghnaithe ó ginealach Iosac, ag rá:

Agus féach! tháinig briathar an Tiarna chuige gan mhoill: “Ní hé an fear seo a bheidh ina oidhre ort. Beidh mac a ghinfear ó do leasracha féin ina oidhre ort.” Agus thug Sé leis amach é agus dúirt: “Féach suas ar an spéir agus comhair na réaltaí más féidir duit iad a áireamh. Mar sin,” ar Sé ansin, “a bheidh do shíol.” -Gein. 15:4-5.

Nuair a bhíÁbhram sásta a mhac a maraigh, fiú mac an gealltanas, léirigh sé a ndícheall dílseacht do Neamh. Bhí an gníomh seo chreidimh ionannd’Ábhram ag marú é féin-féin a bhí truaillithe ag Sátan mar gheall ar a theip luaithe sa tairiscint siombalach. Dá réir sin, nuair a shábháil Dia Isaac ón mbás, bhí Ábhramaiséirithe freisin ar aisgobeocht, anois scaoilte ó na naisc inár cheangal Satan dó faoi nuair a bhí a thairiscint siombalachtruaillí. Ina theannta sin, bhain Ábhram agus Iosac amach aontais doscartha ina n-dílis do Thoil Dé.

Cé go raibh Iosac agus Ábhram beirt éagsúla, nuair a thóg Dia iad ar ais chun na beatha, tháinig siad le bheith mar dhuine amháin i radharc Dé. Cé gur theip ar an dispeansáid trí Ábhram agus síneadh amach é trí Iosac, chomh fada’s a d’éirigh l’Iosac, bheadh ​​bua Iosac le bheith bua Ábhram féin.Mar sin, bheadh ​​Dia a bheith in ann a mheas mar nár theip Ábhramagus mar nár síneadh an dispeansáid.

Níl sé soiléir cén aois a bhí Iosac nuair a thairg Ábhram an buachaill mar íobairt.Bhí sé sean go leor an t-adhmad a iompar don íobairt, agus nuair a chonaic sé nach raibh aon uan a bheidh le tairiscint, d’fiagfraig sé a athair faoi. Is léir go raibh Iosac sean go leor chun tuiscint a fháil ar intinn a athar. Is féidir linn a thógaint as gur chabhraigh sé a athair, cé go raibh a fhios aige go raibh a athair ag ullmhú chun é fhéin a thairiscint mar an íobairt.

Dá n-dhúiltaighndúiltaigh Iosaciarracht a athairathar é a thairiscint mar íobairt, go cinnte ní ​​glacadh Dhia leis an tairiscint. Go deimhin, léirigh Iosac creideamh chomh mór sin le Ábhram. Le chéile, rinne a gcreideamh an tairiscint rathúil, agus ní raibh aon bhealach do Sátan asealbhshealbhú a choinneáil ortha.Ag dhéanamhorthu. Trídan tairiscint, chuaigh Iosac a dhéanamh, d’imighIosacagus Ábhram faoi próiseas de bháis agus aiséirí. Mar thoradh de sin, comhlíonaidhcuireadh i gcríchdhá rud. Sa gcéad dul síos, d’éirigh l’ÁbhramÁbhramSátan a scaradh,, a rinne ionradha d’ionraigh éairmar gheall ar a botún sa tairiscint siombalach.D’athchóirigh sé tríd slánaíocht an seasamh a bhí ar áitiú aige roimh gurandearna sé an botún agus a d’aistrigh sé a misean deonúdoIosacdeontiúl leis Iosac ón seasamh athchóirithe seo.Sa dara áit, trí ghéilleadh go dílis do ThoilToil Dé, diúl Iosacfuair Iosac oidhreacht an misean dhiaga ó Ábhram agus léirigh sé an gcreideamh a cáiligh dó an tairiscint siombalach a dhéanamh.

Tar éis gur aistrigh an misean Dhiaga ar aghaidh ó Ábhram go Iosac, thairg Ábhram an reithe a sholáthair Dia mar an ionad d’Iosac:

Ansin d’ardaigh Abrahám a shúile agus féach, laistiar de bhí reitheagus a adharca in achrann i dtor; thóg Abrahám an reithe agus d’ofráil é mar íobairt dhóite in áit a mhic.-Gein. 22:13

Go deimhin, ba é seo an tairiscint siombalach trínarathchóirighIosac bhunús an chreidimh. Ós rud é guriompar Iosac an t-adhmad don íobairt, is féidir linn tóg as gur ghlac sé páirt sa tairiscint an reithe.Dá bhrí sin, cé go bhfuil sé scríofa go ndearna Ábhram an tairiscint siombalach,tugadh creidmheas deonú don tairiscint do Iosaca bhí aontaithe l’Ábhram,agus a diúl a misean. Ar an mbealach seo, rinneIosac, tar éis misean Ábhram a oidhriú, an tairiscint siombalach agus d’athchóirigh sé trí slánaíocht an bhunús chreidimh.

3.2 An Bhunús Substaint

Dá bhrí sin tháinig Iosac chun a bheithan figiúr lárnach chun bhunús na chreidimh a h-athchóiriúin ionad Ábhraham. Bhunaigh sé bhunús an chreidimh trí tairiscint siombalach an reithe a dhéanamh ar bhealach inghlactha do Dhia.Le bunús le haghaidh an Meisias a bhunú i teaghlaigh Iosac, an céad rud eile a bhí le leagan ná bhunús an tsubstaint.Ar son na críche sin, cuireadh mic Iosac, Éasáú agus Iocaib, insna h-áit roinnte de Cáin agus Áibíl faoi seach. De réir an tairiscint suntasach a dhéanamh, bhí siad freagrach as an coinníoll slánaíochta a chomhlíonadh ar sonan nádúr tite a bhaint as agus bhunús an tsubstaint a leagan.

Mura theip Ábhraham sa tairiscint siombalach, bheadh ​​Iosac agus aleasdeartháirÍsmeáéil le sheas i n-áitÁibil agus Cáin. Bheadh ​​siad le bheith freagrach don coinníoll slánaíochtaa dhéanamh do bhaint as an nádúr titenár chomhlíonCáin agus Áibil.Mar sin féin, mar gheall gur theip Ábhram sa tairiscint, cuir Dia Íosaic i seasamh Ábhram, agus Ésá agus Íocaibinsna h-áit ceaptha ar dtús doÍsmáel agus Iosaic. Bhí sé ansin suas go dtí Ésá agus Íocaiban gcoinníoll slánaíochta do bhaint as den nádúr titea chomhlíonadh.

D’fhonn cúisde dhéanamh an tairiscint substaintiúil, bhí Ésá agus Íocaib sna seasaimh céanna faoina athair Iosac mar Cáin agus Áibil maidir le Ádhamh, agus mar Shem agus Ham maidir le Naoi. Ionadaigh mac ba shine Iosac, Ésáan chéad tairiscint siombalach d’Ábhram,lofa ag Sátan, agus d’ionadaighan dara mac Iocaib an tairiscint d’Iosac inár scartha Sátan. Ina theannta sin, ghlac Ésá an ról de Cáin mar ionadaí olc, fhaid is a sheas Iocaib i seasamh Áibil mar ionadaí maitheasa. Thosaigh Ésá agus Iocaibag troid taobh istigh dá broinn a mháthar toisc go raibh siad sna h-áitfreasúrach seo. Fiú ansin, grá Dia Iocaib agus fuath Ésá, ach bhí sé seo do chúis deonú: bhí siad ceaptha le h-athchóiriú tríd slánaíocht na botúin a bhí déanta ag Cáin agus Áibil ina thairiscint.

Mar sin féin, sula bhféadfaí Ésá agus Iocaiban coinníoll slánaíochta de bhaint as an nádúr tite a chomhlíonadh agus an tairiscint substaintiúil a dhéanamh,bhí ar Iocaible chomhlíonadh ar dtús an gcoinníoll slánaíochta le seasamh Áibil a h-athchóiriú. San iomlán, bhí na misin seo a leanas ag Iocaib:Ar dtús, ba chóir dó a chomhlíonadh an coinníoll slánaíochta le seasamh Áibil a h-athchóiriú, an figiúr lárnach an tairiscint substaintiúil.Tar éis, ba chóir dó an tairiscint substaintiúila dhéanamh. Ar deireadh, mar a phléifear sa chéad roinn eile, rachaidh ​​Iocaib isteach i n-Éigipt chun tús a chur leisan gcúrsa ceithre-céad-bliana slánaíochta de dhíth ar a shliocht mar gheall ar dhearmad Ábhram sa tairiscint siombalach.

Rinne Iocaib an gcoinníoll slánaíochta le seasamh Áibil a h-athchóiriú ar an modh seo a leanas. Sa gcéad dul síos, chomhlíon Iocaibcoinníal na bua sa troid le h-athchóiriú ar leibhéal an duine aonair an cheart oidhreachta an mac ba shine. Toisc gur ghlac Sátan tiarnas thar an t-Uilebhith cruthaithe ag Dia, ghlac Sátan seasamh an mac ba shine.Chaitheadh Dia i seasamh na dara mac, as a raibh sé ag obair a bhealach i dtreo an ceart oidhreachta a h-athchóiriú.De bharr sin, tá fonn ar Dia ramha a thabhairt don dara mhac thar na mic céad-rugtha, mar i gcásÉsá agus Iocaib:“Thugas grá do Iocaib agus fuadh dÉsau.Go cliste fuair Iocaib, mar an dara mac a raibh fhreagracht aigele h-athchóiriú cheart oidhreachta an mac céad-rugtha,éó Esau mar mhalairtú roinnt arán agus anrath de lentile. Toisc gur mheas Iocaib go mór an cheart oidhreachta agus doibrigh séé a h-éileamh ar ais óna dheartháir, cuir Dia i n-úil dÍosaic é a bheannú.A mhalairt ar sin, níor bheannaigh Dia Ésáu, mar cheap sé comh beag dácheart oidhreachtagurmhalairtigh sé é i gcomhairbadhla de lentile.

Sa dara áit, chuaigh Iocaib go Haran, a d’ionaidaigh an domhan sátanac.Tar éis fulaingt trí fiche h-aon bliana de brácáil, bua sé thar Laban sa troid chun an ceartoidhreachta a h-athchóiriútrí teaghlachagus saibhreas a fháil mar a oidhreacht dlite. Tar éis an caithréim seo a bhuaigh, d’fhill Iocaib chuig Canaan.

Sa tríú h-áit, ar a bhealach ar ais go dtí Cánan, talamh an bheannacht geallta, buaighIocaib i n-iomrascáil leis an aingeal ag áth an Iaboc, rud a athchóirigh tiarnas thar an aingeal i streachailt substaintiúil. Trí na trí caithréim seo, dathchóirighIacob trí slánaíocht seasamh Áibíl. Leis sin, tháinig Iocaib chun a bheith figiúr lárnach an tairiscint substaintiúil.

Mar sin daingean Ésáú agus Iocaib na h-áit inár sheas Cáin agus Áibíl i láthair na huaire nuair a ghlac Dia le tairiscint Áibíl.Dá réir sin, d’Iocaib agus Ésáú a chomhlíonadh an gcoinníoll slánaíochta de bhaint as an nádúr tite, bhí gá dÉsáú Iocaib a ghrá, meas a thabhairt dó mar a idirghabhálaí do Dhia, géilleadh go umhlaíocht do treoracha Iocaib, agus ar deireadh, maitheas a mhéadú trí maitheas a h-oidhriú ó iompróir de beannacht Dé. Go deimhin, nuair a d’fhill Iocaib chuig Cánan lena theaghlach agus saibhreas tar éis fulaing bliain is fiche de chruatan i Haran, bhog sé Ésáúle shárú a iar naimhdeas:

Gein. 33: 1-4

D’ardaigh Iacób a shúile agus d’fhéach uaidh agus seo Éasau chuige le ceithrechéad fear.Scaip sé na leanaí ar Léá,ar Ráchael agus aran mbeirt ionailt. Chuir sé an bheirt ionailt agus a leanaí ar tosach, agus Léá agus a leanaí ina ndiaidh, agus Ráchael agus Iósaef ar deireadh. Ghabh sé féin rompu amach agus shléacht sé go talamh seacht n-uaire sular tháinig sé i láthair a dhearthár. Achrith Éasau ina choinne,theannlenaucht é, chaith éféin ar a mhuineál,phóg é agus na deora leis.

Nuair a d’oscail Ésáú a chuid arm agus cuir fáilte ceanúil roimh Iocaib, chomhlíon siad an coinníoll slánaíochta le bhaint as an nádúr tite. Den chéad uair, leagadh an bhunús na substainte go rathúil.

Nuair d’éirigh leIocaib agus Ésáú an tairiscint substaintiúil a dhéanamh, d’athchóirigh siad tríd slánaíocht na teipeanna roimhei dhéanamh tairiscintí suntasacha: an teipeanna deCáin agus Áibíli dteaghlach Ádhamh agus de Ham agus Shem i theaghlach Naoi. D’athchóirigh a mbua insan deonú trí slánaíochta freisin,bunaithe ar Ábhram, go cothrománach i teaghlaigh amháin, an cúrsa ingearach fada de stair ina raibh Dia ag obair chun bhunús an tsubstaint a h-athchóiriú.

Bhí Ésáú insan áit a bheidh fuath ag Dia dó ón am a bhí sé taobh istigh de bhroinn a mháthar ach amháin mar gheall gur tugadh an ról de Cáin dó, a bhí ar thaobh Sátan, d’fhonn cúis de coinníoll slánaíochta a chur ar bun insan deonú athchóiriú. Chomh luath ‘s’ a géill sé go dtí Iacób agus chríochnaigh sé a chuid de freagrachta, sheas sé i n-áitan Cáin athchóirithe agus bhí sa deireanach in ann grá Dé a fháil.

        3.3 An Bhunúsdon Meisias

Bhí ar obair Dé le haghaidh an bunúsdon Meisias a leagan, a rinne Sé iarracht a bhunú ar dtús i dteaghlaigh Ádhamh, le bheith déanta trí huaire toisc nach bhféadfadh na figiúirí lárnach an deonú athchóiriú a n-chuid freagrachtaa chomhlíonadh. Bhí an tríú iarracht in am Ábhram, ach fiú fadaigh é seo nuair a theip air sa tairiscint siombalach. Oidhrigh Iosac agus a theaghlach anToil agus leagadar síos bunús an chreidimh agus bhunús an tsubstaint. Sa deireadh, bunaíodh an bunús le haghaidh an Meisias. Bheifeá ag súil go mbeadh an Meisias tar éis teacht ar an domhain ag an am sin.

Mar sin féin, éilíonn an bunús le haghaidh an Meisias chomh maith timpeallacht shóisialta a chabhróidh lena theacht. Ní mór don bunús dhéanamh indéanta don domhan sátanacseo a h-athchóiriú ar ais isteach i Ríocht Dé rialaithe ag an Meisias. Insan deonú i dteaghlaigh Ádhamh agus Naoi, ní raibh aon teaghlach eile a d’fhéadfadh, b’fhéidir,ionsaí nó truailligh an teaghlach lárnach. Dá mbeadh leagadh ag ceachtar de na teaghlaigh an bunús le haghaidh an Meisias ar an leibhéal an teaghlaigh, d’fhéadfadh an Meisias teacht gan freasúra. Mar sin féin, faoi ama Ábhram, bhí daoine tite tar éis tógtha suasnáisiúin satánaccheana féin agusbhíodar in anntreascadhgo héasca thar teaghlaigh Abrahám. Dá réir sin, cé go raibh an bunús le haghaidh an Meisias leagtha síos ag an am sin, bhí sé ina bunús teoranta, ar an leibhéal an teaghlaigh. Ní fhéadfadh an Meisias teacht go sábháilte ar an bhunús sin. Bhí gá le bhunús mar stát ceannasach chun dul i ngleic leis na náisiúin an domhain satánac.

Bheadh ​​tacaíocht dá leithéid a bheith riachtanach fiú mura theip Ábhram sa tairiscint siombalach, ach dá n-éirigh sé lena mhac, Iosac agus Íosmael, an tairiscint suntasach an bunús teaghlaigh don Meisias a leagan. Ní bheadh ​​sé fós sábháilte don Meisias teacht go dtí go raibh iolrú de sliocht Ábhraham i gCánan agus bunús náisiúnta don Meisias bunaithe acu.De bhrí go raibh sé, cé go raibh an bunús teaghlaigh don Meisiasbunaithe ag sliocht Íosaic, bheadh ​​siad a fhágáil a tír dúchas agus ag fulaingt i dtalamh eachtrach ar feadh ceithre chéad bliain mar an pionós i leith botún Abrahám. In ainneoin a n-fulaingt san Éigipt, bheadh ​​siad le bláthú agus a chomhdhlúthú mar phobal. Bheadh ​​siad le filleadh ar Cánan agus an bunús náisiúnta don Meisiasa thógáil mar náisiún ceannasach ullmhaithedon Meisias agus a h-obair.

Bhí cúrsa slánaíochta curtha ar na guaileann de shliocht Ábhram mar gheall ar a botún sa tairiscint siombalach. Iocaib a bhí chun tús a cuir leis an cúrsa slánaíochta seo, ní Íosaic. Go deimhin, is é an ceann a iompraíonn an t-ualach mór i siúl an cúrsa slánaíocht an duine chineál-Áibíl a feidhmíonn mar an figiúr lárnach an tairiscint substaintiúil.D’iompar Áibíl iteaghlachÁdhamh, Ham i theaghlach Naoi, Iosaic sa teaghlach Ábhram, agus Iacob sa dteaghlach Íosaic an t-ualach mór i siúl na gcúrsaí slánaíochta leagtha síos dá dteaghlaigh. I measc iad, bhí Iocaib an figiúr Áibíl amháin a sheas ar an bunús le haghaidh an Meisias. Mar sin, bheadh ​​sé le siúl an gcúrsa samhailchun scaradh ó Sátan, a leagann an patrún don Meisias a leanúint ag a theacht.

Sheas teaghlaigh Iocaib ar an bunús le haghaidh an Meisias a cuireadh i gcrích i chlann Iosac. Ag oidhriúáit teaghlaigh Iosac, leag siad amach chun a chur i gcrích an dispeansáid a chuirtear de chúram Ábhram trí glacadh freagrachta as peaca Ábhram agus ag tabhairt ar an chúrsa ceithre céad bliain slánaíochta. I teaghlaigh Iosac bhí sé Iocaib, i seasamh Áibíl, a shiúl an gcúrsa iomlán slánaíochta. I teaghlaigh Iocaib, bhí sé Seosamh, mac Rachel-bhean Iacob ar thaobh Dé-a bhí le seasamh deÁibíl a dhaingniú trí dul isteach in-Éigipt agus an cúrsa slánaíochta a shiúl. Tar éis dó a bheith dhíolta i sclábhaíocht ag a dheartháireacha agus a thabhairt go dtí an Éigipt, d’ardaigh Seosamhgo oifig príomh-aire na hÉigipte ag aois tríocha.Chonaic sé réadú tuar a thug Dia dó ina aisling nuair a bhí sé fós ina pháiste.Sa gcéad dul síos, iontráil leath-deartháireacha Seosamh, a rugadh do Leah-bhean Iocaib ar taobhSátan,-Éigipt agus ghéill siad iad féin dó. Níos déanaí, chuaigh gach ceann de leanaí Iocaib isteach insan Éigipt, agus ar deireadh thug siad a n-athair go dtí an Éigipt. Insan mbealach seo, thosaigh teaghlach Iacóib ar an gcúrsa slánaíochta le náisiúna thógáil a bheadh ​​lá amháin an Meisias a glacadh.

Bhí Iocaib, mar an figiúr lárnach a leag síos bunchloch don Meisias in teaghlach Íosac, freagrach chun peaca Ábhram a ghualleál. Bhí sé freagrach freisin le dul i mbun cúrsa slánaíochta le bhaint amach ar an leibhéal náisiúnta an Toil a bhí faoi chúram Íosaic. Dá bhrí sin, mar a bhí an cás le Ábhram agus Íosaic, mheas Dia Ábhram, Íosaic agus Iocaib mar an duine céanna i leith A chuid Toil, cé go raibheadar triúir dhaoine aonair éagsúla. Dá réir sin, chiallaighrath Iocaib rath Iosac, agus chiallaigh rath Iosac rath Abrahám. Tháinig andeonú nah-athchóirithe lárnithe ar Ábhram, cé go raibh sé sínte amach go dtí Iosac agus Iocaib, le mheas i radharc Dé mara bheith curtha i gcrích i ngluainÁbhram féin gan aon síneadh. Tá sé scríofa, Is mise,ar sé ansin, “Dia d’athar, Dia Abrahám, Dia Íosác, Dia Iacóib.”(Eax 3:6). Léiríonn an véarsa seo, cé go raibh siad trí ghlúin, mheas Dia mar ghlúin amháin na sinsear a gcomhlíon le chéile A Thoil.

Bheartaithe Dia an sprioc A dheonú a chomhlíonadh trí bhunú an bunús náisiúnta don Meisias a bhunú agus an Meisias a sheoladh chuig an náisiún ullmhaithe sin. Chuige sin, sheoil Dia teaghlaigh Iocaibis-teach san Éigipt, an domhan satánac, ina mbeadh siad ag fulaingt mar sclábhaithe ar feadh ceithre chéad bliain. Ansin, mar a gealladh do Ábhram, ardóigh Dia iad suas mar na daoine roghnaithe agus thabhairfidhiad ar ais go dtí Cánan.

Tháinig an bunús le haghaidh an Meisias a bunaíodh i teaghlaighÍosaicle bheith an bunúsinár bhféadfaidh cuir chun tús leis an cúrsaslánaíochta chun an bunús náisiúnta don Meisias a bhunú.Ba é an tréimhse de dhá mhíle bliain ó Ádhamh go Ábhram i ndáiríre an tréimhse leis an bunús a leagan le haghaidh tús dondeonú náisiúnta seo sa ré seo chugainn.

Mar fhocal scoir, bhí bua agIocaibi glacadh freagrachta as an gcúrsa slánaíochta chun íoc as botún Abrahám. Trí úsáid a bhaint as a eagna ar mhaithe Toil Dé, caithréimIocaib mar dhuine aonair ina streachailt le Ésá an ceart oidhreachta a bhuaigh. Chuaigh sé isteach i Haran agus, mar theaghlach, caithréim i streachailt fiche h-aon bliain lena uncail Laban chun an ceart oidhreachta a bhuaigh. Ar a bhealach ar ais ó Haran go dtí Cánan, bhí caithréim ag Iocaib sa troid leis an aingeal. Ba é an chéad fhear tite a chomhlíonadh an coinníoll slánaíochta tiarnas a h-athchóiriú thar an t-aingeal. Leis sin, fuair sé an t-ainm “Iosrael,” ag léiriú go bhunaigh sé an patrún agus an bhunchloch lena mbeadh na daoine roghnaithe bunaithe. Tar éis filleadh ar Cánan leis na buachaint seo, bhuaigh Iocaib chroí Éasau, agus le chéile chomhlíon siad an coinníoll slánaíochta an nádúr tite a bhaint as.

Mar sin chríochnaigh Iocaib go caithréimeach an cúrsa tsamhail chunSátan a thabhairt chun aighneacht. Bheadh Maois, Íosa, agus fiú na daoine d’Iosrael le siúl ar an gcúrsa tar éis an patrún leagtha síos ag Iocaib. Is féidir leis an stair an Iosrael a úsáid mar fhoinse maith staire chun an gcúrsa chun Sátan a thabhairt chuig aighneacht ar an leibhéal náisiúnta a tuiscint. Don fáth sin, tá sé lárnach do staidéar an deonú athchóiriú.

3.4 Roinnt Ceachtanna ó Cúrsa Ábhram

Sa gcéad dul síos, léiríonn cúrsa Ábhram go bhfuil réamhchinniúnt Dé maidir leis an modh ina gcomhlíontar a Thoil, coinníollach. Ní féidir leis an deonú athchóirithe bheith comhlíonta ag cumhacht Dé ina n-aonar; is féidir é a chomhlíonadh ach amháin i gcomhar leis an chuid freagrachta daonna.Dá réir sin, cé go glaodh Dia ar Ábhrami n’fhonn cúis an deonú athchóiriú a chomhlíonadh, nuair a theip air a chur i gcrích a fhreagracht, Ní raibh Toil Dé comhlíonta.

Sa dara áit, léiríonn cúrsa Ábhram go bhfuil réamhchinniúnt Dé maidir le dhaoine, coinníollach. Cé go réamhordaigh Dia Ábhram le bheith athair an chreidimh trí caithréim ina thairiscint, nuair nach bhféadfadh sé a fhreagracht a chríochnú, leathnaíodh an misean seo go Iosac agus Iocaib.

Sa tríú háit, léiríonn cúrsa Ábhram dúinn go nuair a theipeann ar dhaoine a cuiddúlgais a chríochnú, tá moill ar comhlíonadh de Toil Dé i gcónaí, agus braitheann athchóiriú de seo ar chomhlíonadh de choinníoll slánaíochta níos mó. I gcás Ábhram, bhí Toil Dé le bheith comhlíonta achtrí ainmhithe aíobairt; artheip dó, áfach, bhí sé le chur i gcrích trí thairiscint dá mhac ansa, Iosac, mar íobairt agus a bhí le cur i gcrích trí Iosac agus Iocaib.

Sa ceathrú háit, soláthraíonn Ábhram ag gearradh na híobairtí in dhá ceacht nach mór do gach duine againnmuid féin a roinnt mar thairiscint chun maitheas a scaradh ó olc. Baineann saol an chreidimh le muid féin a chuir i n-áit na tairiscint.Ach amháin tríd maith a scaradh ó olc ionainn féin an féidir linn a bheith tairiscintí beo, taitneamhach do Dhia. Ba chóir dúinn a scaradh i gcónaí maith ó olc laistigh dúinn féin, de réir an gcaighdeán de Toil Dé. Má táimid faillí é seoa dhéanamh, tá coinníoll ar bun le haghaidh ionradh Sátan.

Caibidil 2

Maois agus Íosa i Deonú na h-Athchóiriú

Tá insan Bhíobla go leor rúin a bhaineann le h-obair Dé an tslánaithe. Tá sé scríofa, “Go dearfa, ní dhéanann an Tiarna aon rud gan a rún a ligean lena sheirbhísigh, na fáithe.” (Amos 3:7)Áfach, gan fhios a bheith ar an prionsabal atá taobh thiar deonú Dé, ní raibh sé de chumas ag daoine na mistéirí díchealta sa Bhíobla a thuiscint.Níl an cuntas Bhíobla de shaol fáidh namá ach taifead na staire.Ina ionad sin, tríd cúrsa saoilfáidh, nochtann an Bíobla an bealach do dhaoine tite chun siúl. Go háirithe, beidh muid ag dhéanamh scrúdú ar conas a shocrú Dia suas na cúrsaí deonach deIocaib agus Maois mar samhlacha do chúrsa Íosa an chine daonna a shábháil.

Alt 1

Na Cúrsaí Samhail do Sátan a thabhairt go Aighneacht

D’fhoghlaimear go i deonúna h-athchóiriúi teaghlach Iosaic, bhí Iocaib an figiúr lárnach a leagan bhunús na tsubstaint. Daingean sé seasamhÁibíl agus shaothraighsé chun Sátan a thabhairt chun aighneacht agus an coinníoll slánaíochta don nádúr tite a bhaint asa chomhlíonadh.Tháinig cúrsa iomlán Iocaibchun a bheith an cúrsasamhlachdo MaoisagusÍosa. Tháinig Íosa chun Sátan a thabhairt chun aighneacht ó thaobh substaintiúil.Roimh Íosa, shiúil Maois cúrsa chun Sátan a bhreith chunsmachtú a raibh an íomhá den chúrsa a bheadh ​​Íosa le siúl. Fós níos luaithe, cuir Dia Iocaib ag siúl cúrsa a bhí ionadaíocht siombalach de cúrsa Íosa.Thairis sin, tá cúrsa Iocaib an tsamhail don chúrsa nach mór dona h-Iosraelítigh agus gach ceann de na daonnachta siúl le Sátan a thabhairt faoi bhráid agus an sprioc an deonú athchóiriúa bhaint amach.

  1. An fáth gurshocraíghsuas Cúrsaí Iacób agus Maois mar an Shamhail do Cúrsa Íosa

Tá sprioc an deonúna h-athchóirithe bainte amach nuair a thógann an cine daonna Sátan faoi bhráid deonach agus tagann siad chun a bheith a mháistir. Ní mór dóibh é seo a dhéanamh trí a n-chuid áirithe freagrachta a gcomhaill. TháinigÍosa, mar an Meisias agus sinsear an duine fíor, chun cabhrú le gach duine de chreidimh Sátan a thabhairt chun aighneacht deonach. Ar a h-aonar, bhunaigh sé an cúrsa chun Sátan a thabhairt go aighneacht iomlán agus ó shinthreoraigh daoine de chreideamh a shampla a leanúint.

Ní bheadh Sátan, nach bhfuil a géilleadh go ceansafiú roimh Dhia, ​​trí aon mhodh a géilleadhgo héasca do Íosa, níos lú seans fós dó ghéilleadh do gnáth chreidhmhigh.Dá bhrí sin, glaodh Dia, a ghlacann freagracht as an cinedaonna, a chruthaigh Sé, ar Iocaib agus d’oibrigh trí é chun a thaispeáint dúinn, i bhfoirm shiombalach, an cúrsa le haghaidh Sátan athabhairt go aighneacht.

Bhí Maoisin ann Sátana smachtaigh trí leanniúintpatrún an chúrsa samhail a nochtaíodh go siombailleach i gcúrsa Iocaib. Ina chúrsa, d’fhorbair Maois é seo go dtí an leibhéal de íomhá. Mar an gcéanna, trí chur leis an bpatrún de cúrsa Maois, tháinig Íosa chun Sátan a thabhairt go mór go aighneacht. Trí bheith ag siúl i céimeanna Íosa, is féidir le daoine de chreideamh freisin Sátan a thabhairt faoi bhráid agus a bheith ina mháistir air. Nuair a dúirt Maois, “d’fhógair Dia trí bhéal na bhfáithe naofa fadó. ‘Ardóidh an Tiarna bhur nDia fáidh daoibh ó lár bhur mbráithre féin, faoi mar a d’ardaigh sé mise. Éistigí le gach ní dá ndéarfaidh sé sin libh,(Gníomh 3:22-23) bhí sé ag tagairt faoi Íosa. Bheadh ​​Íosa in ann seasamh in áitchomparáide le Maois agus cúrsa Maois a leanúintmar an tsamhail chun siúl an deonú domhainda do athchóiriú deCánaan-an Ríocht Dhé. Dúirt Íosa,“Amen, Amen, a deirim libh, ní féidir don Mhac aon ní a dhéanamh uaidh féin mura bhfeiceann sé ní éigin á dhéanamh ag a Athair. Cibé nithe a dhéanann an tAthair, déanann an Mac iad ar an gcuma chéanna.” De réir seo chiallaigh sé go raibh sé ag leanniúint an cúrsa tsamhail a bhí léirithe ag Dia dó trí Mhaois. Mar sin réamhfhíoriú Maois Íosa.

1.2 Cúrsa Iocaib mar Samhail do Cúrsaí Maois agus Íosa

Ceannródaigh Iocaib an cúrsa chun Sátan a bhreith chun aighneacht. Tógann an cúrsa seo a mhalairt de cosán ná an tslí inar truaillighSátan an cine daonna. Chuaigh Maois agus Íosa trí chúrsaí de patrún Iocaib.Lig dúinn staidéar a dhéanamh ar na cúrsaí seo le chéile sa chuid seo.

(1)Ba chóir do na chéad cinedaonna a bheith go hiomlán soimisiúntaaithne Dé gan na torthaía ithe a choinneáil, ach thiteadar ar cuntar a saol nuair a cathaigh an Árdaingeal iad. Dá réir sin, d’Iocaib a chur i gcrích leis an athchóiriú deCánan ag an leibhéal teaghlaigh, -sé sin filleadh ar Cánan lena theaghlach agus saibhreas agus ansin an bunúsdofháil ar anMeisias ah-athchóiriú-bhí air bua i troid ar riosca a shaol leis aingeal, a ionadaíonn Sátan.Bhí Iocaibbaothdhánaan triail seo a shárú fhaid is astreachail sé leis an aingeal ag áth an Iaboc. Caithréim sé agus fuair sé an t-ainm “Iosrael”.Sa triail seo, bhí sé Dia a thástáil Iocaibtrí an aingeal a cuir i seasamh Sátan. Níorbh cuspóir Dé é chun Iocaib a dhéanamh ainnis, ach chun cuidiú leis le seasamh Áibíla dhaingniú agus comhlánaigh an athchóiriú a theaghlaigh trí an cháilíocht a bhuaigh chun rialú tharan aingeal. Ina theannta sin, tríd an aingeal ag imirtan ról ceannais sa dtriail, d’oscail an bealach don domhan ainglí le bheith athchóirithe.

Maidir le Maois, sula bhféadfadh sé nah-Iosráelítigh a threóiriú isteach i gCánan agus dá bhrí sin cuir i gcrích an athchóiriú náisiúnta Chanán, bhí air ar dtús triail bagairt saoil a shárú inaraibh an Tiarna ag iarraidh é a mharú. Ní mór dúinn a thuiscint go dtugann Dia na sórt tástálacha seo do dhaoine mar gheall go gráíonn Sé iad. Má thug Sátan seachas Dia tástálacha mar seo agus theipeadar, bheadh ​​siad le bheith chreiche Sátan.

Mar an gcéanna, bhí ar Íosa triail a shárú sula bhféadfadh séimeacht faoi an athchóiriú domhainda deCánan- is é sin, an cine daonna a threorú isteach sa Ríocht na bhFlaitheas ar domhan. Chuaigh sé i ngleic leSátan ag riosca a shaol agus buaigh thar dó nuair a troscadh sé ar feadh daichead lá agus nuairacathú sa bhfásach é.

(2) Ós rud é a fuarthas ár nádúr tite nuair a truaillighSátan ár feoil agus spiorad, bhí ar Iocaibcoinníoll inchomparáide a chomhlíonadh chun é a bhaint. Ar an gcúis sin, le seasamh Áibíl a h-athchóiriú chun an choinníll slánaíochta de bhaint as an nádúr tite a gcomhlíonadh, cheannaigh Iocaib an ceart folaíochta ó Esau le arán agus lintilí, a shiombailighfeoil agus spiorad. Leis an gcúrsa seo a athdhéanamh i lá Maois,bheathaigh Dia na daoine le manna agus gearga, ag siombaillaigh freisin feoil agus spiorad, agus sa tslí sin a neartú a n-bhuíochas Ina treo agus ag ardú freisin a bhfeasacht ar a bheith na daoine roghnaithe. Tríd an bhforáil seo, theastaigh Dia na daoine a bheith umhail do Maois agus an coinníoll slánaíochta de bhaint as an nádúrtite ar an leibhéal náisiúnta a chomhlíonadh.

Dúirt Íosa: “D’ith bhur n-aithreacha manna san fhásach agus fuair siad bás. Is é seo an t-arán a thagann anuas ó neamh, i dtreo má itheann duine é nach bhfaighidh sé bás... . . . Má itheann duine an t-arán seo mairfidh sé go deo,” (Eoin 6:48-51). Seachais ag deimhniú go shiúil sé an cúrsa tsamhail leagtha síos ag Maois, mheas Íosa brí na bhéarsaí seo gur cóir na daonnachta tite ar fad a bheith mar aon leis i feoil agus spiorad. De réir a leanas agus aontú go dílis le Íosa, a bhí ag an am sin i seasamh Eoin Baiste, bheadh ​​a bheith comhlíonta an coinníoll slánaíochta domhanda don nádúr tite a bhaint as. Faoin am sin ag freastal go dílis ar Íosa mar an Meisias, bhíodar le h-athchóiriú a nádúr bunaidh.

(3) Mar gheall ar an Titim, truailligh Sátan fiú corpan an cine daonna. NaomhaíodhcolainnIocaibleis an bheannacht a fuair sé sa saol. I bás, chomhlíon diúscairt a corpan freisin choinníoll íonú; dá bhrí sin ghlac an balsamaigh daichead lá.Maidir le Maois, comhlúthan ardaingeal Mícheál leis an Diabhal thar an diúscairt chuí a corp. Tá fhios againn gur imigh corp Íosa, do mearbhall na n-údarás, ag fágáil tuama folamh.

(4) Ag an Titim, truailligh Sátan an chéad sinsear le linn a dtréimhse fáis. Le h-athchóiriú tríd slánaíocht an thruailliú seo, tá Dia ag obair le coinníollacha a chur ar bun atá bunaithe ar uimhreacha áirithe, ar nós an uimhir trí, a ciallaíonn an tréimhse fás.Nuair a thosaigh Iocaib ar a thuras ó Haran go Cánan, bhí tréimhse trí lá do scaradh óSátan roimh thugadhfógra a asláthreacht do Laban. Nuair a threoirighMaois a muintir amach as an Éigipt isteach i gCánan, bhí tréimhse tosaigh trí lá.LonnaighIosuáag an Abhainn Iordáin ar feadh trí lá roimh dó é a thrasnaigh.Nuair a bhí Íosa ar tí tús a chur leis an gcúrsa spioradálta domhainda le Canán a h-athchóiriú, chaith sé trí lá sa tuama.

Bhí dhá mac déag ag Iocaibi n’fhonn athchóiriútrí slánaíochta ina ghlúin (go cothrománach) na coinníollacha slánaíochta carntha (go hingearach) tríd nadhá glúnta déag ó Naoi go Iocaib, a bhí caillte go Sátan. Sa lá Maois, bhí na dhá treibh déag agus dhá dheisceabal déag ag Íosa do chúiseanna den chineál céanna. Chun coinníoll slánaíochta do scaradh an diabhal óna seacht lá chruthú Dé a bhí truaillaithe aige a chomhlíonadh, bhí seachtó ball de theaghlach Iocaib, seachtó seanóirí i n-am Maoisagus seachtó leanúna ag Íosa, gach duine acu a d’imir ról lárnach, deonach ina aois seach.

(5) Tugann maide, a béimníonn olc, ceannaireacht ar an mbealach agus soláthraíonn sé tacaíocht nuair a luíonn duine ar, agus is siombail édon Meisias.Thrasnaigh Iocaib an Abhainn Iordáin agus chuaigh sé isteach i dtalamh an Canán agluí ar maide. Réamhtheaspáin seo go lá amháin trasnóidh daoine tite trasna na huiscí an domhan peacach seo agus tiocfaidh siadgo gcladach an domhan idéalach trí an Meisias a leanniúint: ag béimniú éagóir, leanniúint dó treoir agus shampla, agus ag brath air.Threoraigh Maois nah-Iosráelítigh trasna na Mara Rua le maide. Ag a Dara Theacht treoirí Íosa na daonnachta thar na huiscí suaite an domhain tite chun teacht ar an gcladach de idéalach Dé leis an slat iarainn, ag shiombailliúé fhéin.

(6) Ionchlannú peaca Éabha an fhréamh de peaca sa ginealach an chine daonna, a rug torthaí nuair a mharaigh CáinÁibíl. Ós rud é go raibh sé máthair agus mac a cheadaigh an diabhal dul isteach agus na torthaí de peaca a iompróidh, de réir phrionsabal na h-athchóiriú trí slánaíochta, ní mór do máthair agus mac scaradh ó Sátan tríd a gcuid iarrachtaí comhpháirteacha a dhéanamh. Ní fhéadfaí Iocaib an beannacht bheith faighte aige agus scartha ó Sátan gan tacaíocht diagachagus comhairle a mháthar. Ní fhéadfaí Maois éalaigh ó bás agus a bheith i n-áit chun freastal ar Toil Dé murachcabhair a mháthar.Ar deireadh, shábháil Muire saol Íosa ag teitheadh ​​leis go dtí an Éigipt, éalú ó Rí Herod a bhí ar a lorg chun é a mharú.

(7) Ní mór don figiúr lárnach de chúram Toil Dé san deonú filleadh ó domhan Sátango domhan Dé. Sin é an fáth a thaistealIocaib ó Haran, an domhain sátanac, go Cánan, agus gur thaisteal Maoisón Éigipt go dtí an talamh gealltaCánan.Tar éis a thóg Íosa dídean san Éigipt go gairid tar éis a bhreithe, d’fhill sé ar Ghalilé.

(8) Is é cuspóir deiridh an deonú athchóiriú Sátan a dhíothú. Ag cialliú seo,cuir Iocaib nah-íola faoi cran dara. Strac Maois síos an lao órga, dódh sé é le tine, mín sé é go talamh i púdar, scaipsé an púdar ar an uisce agus cuir sé iallach ar na Iosráelítigh é aól. Tháinig Íosa chuig an domhan olc seo chun Sátan athabhairt faoi bhráid lena focail agus cumhacht.

Alt 2

An Deonú na h-Athchóiriú faoi Ceannaireachta Mhaoise

2.1 Achoimre an deonú faoi stiúir Maois

Tógadh an deonú na h-athchóiriúfaoi stiúir Maois ar an bunús le haghaidh an Meisias a leagtar iteaghlaigh Abrahám. Mar sin féin, ba gá sa Prionsabal fós do Maois é féin an bunús le haghaidh an Meisiasa leagan trí athchóiriú trí slánaíocht bhunús an chreidimh agus an bhunús tsubstaint. Aon uair a athríonn an figiúr lárnach don deonú, ní féidir leis an figiúr lárnach nua an toil oirchill nua a hoidhriú gan chríochnú ar dtús freagracht den chineál céanna dá chuid féin. Ina theannta sin, sa chás seo, bhí ar an bhunús a leagan as an nua mar gheall go raibh leathnú scóip an deonú ó theaghlach go náisiún. Mar a fheicfimid, insan deonú na h-athchóiriú faoi stiúir Maois, bhí na coinníollacha slánaíochta is gá chun na fothaí seo a leagan an-éagsúil ná riamhsheana.

2.1.1 An Bhunús Chreidimh

2.1.1.1 AnFigiúr Lárnach Chun Bhunús Na Chreidimh a h-Athchóirigh

Bhí Maois an figiúr lárnach le athchóiriú an bhunús na chreidimh. Bhí air bunús na chreidimh a leagan as an nua chun an cúrsa a thosú chun filleadh ar an talamh geallta Chanán ar deireadh na ceithre chéad bliain de sclábhaíocht a tabhaíodh mar gheall ar dhearmad Ábhraham ina thairiscint siombalach.Roimh dúinn staidéar ar conas a bunaíodh Maoisan bhunús leis an chreidimh, lig dúinn scrúdú ar dtús seasamh oirchill Mhaoise maidir le Íosa, agus ansin sa chéad alt eile a imscrúdú conas a bhí sé difriúil ó na figiúirí lárnach roimhe go léir a nglaodhlebhunús an Creideamh a leagan.

Sa gcéad dul síos, cuireadh Maois sanáit ag ionaidiú Dia, ag gníomhú in A ionad. Dúirt Dia le Maoisgur chóir dó a bheith mar Dia do Aaron. Dúirt sé freisin, “Féach! déanfaidh mé dia díot d’Fhorann agus beidh Árón do dheartháir mar fháidh.” (Ex 7:1)

Sa dara áit, cuir Dia Maois i mbun leÍosa a réamhfhíoraigh. De réir Maois a cuir isheasamh i n-áit Dé roimh Aaron agus an Faró, cuir Dia i mbun é le Íosa a réamhfhíoraigh, an t-aonionchoilliú amháin deDhé. Trí réamhfhíoraigh Íosa, bhunaigh Maois an bealach do Íosa chun siúl lá amháin. Cosúil le Eoin Baiste ina dhiaidh, bhíMaois le dhéan díreach an bealach do Íosa.

Mar dírshliocht Iocaib, a bhunaigh an bunús le haghaidh an Meisias, d’fhéadfadh Maois fónamh mar fhigiúr lárnach i nAois an deonúnah-Athchóiriú. Ina cosán oirchill, thóg Maois ar an traidisiún agus gníomhais a sinsear, Iocaib. Sheirbheáil a gcuid cúrsaí mar samhlacha do na cosán a bheadh ​​Íosa ag siúl níos déanaí ina dhiaidh sin.

Sheas Maois chomh maith ar an bhunús a bhí leagtha ag Seosamh nuair a chuaigh sé isteach insan Éigipt. Réamhfhíoraigh saol Seosamh freisin, ceann Íosa. Mar mac Rachel (bean chéile Iocaib a ionadaíonn taobh Dé) agus an deartháir is óige de mic Leah (bean chéile Iocaib a ionadaíonn taobh Sátan), sheas Seosamh i n-áitÁibíl. D’éalaigh sé go cúng scéim a chuid deartháireacha níos sine é a mharú, agus nuair a díoladh amach é le ceannaithe, chuaigh sé isteach insan Éigipt mar sclábhaí. Ach d’ardaigh sé go dtí céim príomh-aire na hÉigipte ag aois tríocha. Tháinig a deartháireacha agus athair go dtí an Éigipt agus chromcheannadargo h-umhal os a chomhair, a chomhlíonadh aisling fáidhiúil a bhí aige mar páiste.Bunaithe ar an bua deonach seo, chuaigh na h-Iosraelítigh isteach san Éigipt agus cuireadh tús le tréimhse cruáille críche anceangail le Sátan a scoith.Réamhfhíoraigh cúrsa Seosamh an cúrsa a bheadh ​​Íosa le siúlníos déanaí ina dhiaidh sin. Tar éis teacht go dtí an domhan sátanac, bheadh ​​Íosa ag iompar chonair na cruáillí agus thiocfaidh sé amach mar an Rí na Rí ag aois tríocha. Bhí sé le bhreith na daonnachta go léir, lena n-áirítear a chuid sinnsear, goaighneacht, a n-ceangail ar fad leis an domhan satánaca ghearradh, agus a iad a h-athchóiriúar ais chuig flaitheas Dé.

Réamhfhíoraighnaíonacht, óige agus bás Maois cúrsa Íosa freisin. Nuair a rugadh é, bhí Maois i mbaol a bheith maraíodh ag lámha an Faró. I ndiaidh a mháthair cúraim a thabhairt dófaoi ceilt, chuaighMaois isteach i bPálás an Faró agus tógadh suas go sábháilte é i measc a chuid namhaidí. Mar an gcéanna, rugadh Íosa isteach i staid ina raibhbaol dó bheith maraithe ag an Rí Héaród. Thóg máthair Íosa é, theitheadar go dtí an Éigipt, agus tógadh é i ceilt ann. Níos déanaí, thug sí ar ais é go dtí réimse an Rí Héaródgo áit ar fhás sé aníos go sábháilte i measc a chuid namhaidí. Tar éis bháis Maois,ní raibhfhios ag aon duinean áit inaraibh a chorp.

this foreshadowed what would happen to Jesus’ body after his death.

réamhfhíoraighseo cad a tharlódh corp Íosa tar éis a bháis.

I ngach dena mbealaí seobhí cúrsa Maois leCanán a h-athchóiriúgo dtí an leibhéal náisiúnta an sampla do Íosa an cúrsa doCanán a h-athchóiriú ar an leibhéal domhanda. Agus, mar a luadh níos luaithe againn, bhfianófar an Bíobla trí focail Maois agus Íosagur taispeáin Dia tríd saol Maois samhail d’Íosa, a réamhfhíoraítear an cosán a bheadh ​​Íosa siúl sa todhchaí.

2.1.1.2 An Rud le hAghaidh An Coinníoll Chun BhunúsNa Chreidimha h-Athchóiriú

Bhí Maois i seasamh difriúil ó fhigiúirí lárnacha níos luaithe a chuirtear le chúram an bunúsna chreidimh a leagan. Murab ionann Áibíl, Naoi agus Ábhram, ní raibh gá do Maois tairiscint siombalach a dhéanamh. Ina ionad sin, d’fhéadfadh sé bhunús na chreidimh a h-athchóiriú achnamátrí géilleadh go dtí Bhriathar Dé fhaid is a gcomhall sé dispeansáid daichead le deighilt ó Sátan.45 Tá trí chúis leis an difríocht.

Ar an gcéad dul síos, sheas Maois ar bhunúsna trí tairiscintí siombalach rathúil óÁibíl, Naoi agus Íosaic. Críochnaíodar an deonú bunaithe ar tairiscintí siombalach a dhéanamh.

Sa dara áit, bhí tairiscintí siombalach rudaídon coinníoll a raibh ag teastáil mar ionad donBhriathar, mar tar éis a caill na chéad sinsear daonna Briathar Dé ag an Titim, ní raibh daoine in ann Focal Dé a fháil go díreach. Dá réir sin, le linn Ré na Deonúle bunús na h-Athchóiriú a leag (an aois ó Ádhamh go Ábhram), tairgaíodhíobairtí mar rudaí le haghaidh an coinníoll dobhunúsna chreidimh a leagan. Mar sin féin, de réir ama Maois bhí an aois sintagtha chun deiridh. Bhí na Daonnachta tar éis iontráil i ré nua, Aois an Deonú na h-Athchóiriú (Aois na Sean-Tiomna), nuair a d’fhéadfadh siad a fháil arís ar Briathar Dé go díreach. Mar sin, ní raibh aon gá a thuilleadh le tairiscint siombalach i mbunús na chreidimh a leagan.

Sa tríú háit, mar go raibh an deonú a thosaigh leis teaghlach Ádhamh sínte arís agus arís eile, bhí ghá do coinníollacha áirithe slánaíochta lena tréimhsí oirchill a bhí truaillithe ag Sátan a h-athchóiriú. Nuair a bhí Naoi a leagan an bunúsna chreidimh, bhí air dultríd dispeansáid daichead le scaradh ó Sátan fhaid is a bhí sé ag cónaí sanÀirc. D’fhéadfadh Ábhram an tairiscint siombalach a leagan bunús an chreidimh a dhéanamh ach amháin tar éis athchóiriú an tréimhse roimhe sin de ceithre chéad bliain agus dá bhrí sin seasamh ar bhunús dispeansáid daichead le scaradh ó Sátan. Bhí ar na h-Iosraelítighfulaing ceithre chéad bliain de sclábhaíocht san Éigipt chun dispeansáid daichead le scaradh ó Satan a chomhlíonadh agus sa tslí sin bhunús na chreidimh a d’éiligh Sátan mar gheall ar botún Abrahám a h-athchóiriú. Mar an gcéanna, sa Ré an Deonú na h-Athchóiriú, d’fhéadfaí figiúr lárnach bunúsna chreidimh aleagan fhad is a sheas sé go daingean ar chríochnú an dispeansáid daichead le scaradhde Sátan trí seasamh le Briathar Dé, anois nach raibhag teastáil a thuilleadh rud le haghaidh an coinníoll a bhí chun fónamh mar aionad.

2.1.2 An Bhunús Substaint

Insan Aois anDeonú don Bhunús nah-Athchóiriú a leagan, d’oibrigh Dia chun an bunús theaghlach substaint a leagan. Tar éis dul isteach insan Aois an Deonú na h-Athchóiriú, d’oibrigh Dia chun an bunús náisiúnta substaint a leagan. Ós rud é gur sheas Maois mar Dia do na daoine agus ionadaigh sé Íosa, sheas sé i seasamh tuismitheoir maidir leis nah-Iosraelítighle linn leagan an bhunús náisiúnta chreidimh.Go comhthráth, bhí Maois an fáidh leis an misean chun an bealach d’Íosaa ullumhú. Dá réir sin, sheas sé i seasamh marpáiste d’Íosa, a bhí le teacht mar an Tuismitheoir Fíor. Dá bhrí sin, maidir leis an Iosraelítigh, sheas Moses i seasamh Áibíl mar an figiúr lárnach i gcomhair na bhunús náisiúnta de substaint.

Athgairimid go ndearna Áibíl an tairiscint siombalach ón seasamh de tuismitheor in ionad Ádhamh agus dá réir bhí sé i dteideal an tairiscint substaintiúil a dhéanamh ó seasamh de linbh. Mar an gcéanna, sheas Maois i n-áit déach tuismitheoir agus leanbh. Nuair athchóiriú sé tríd slánaíocht bhunús an chreidimh, sheas sé i n-áit tuismitheora. Slánaigh sé mar sin seasamh Áibíldon bhunús an tsubstaint, ar a sheas sé i n-áit linbh.

Chomh luath agus a slánaighMaois seasamh Áibíl, ba cóir do nah-Iosráelítigh, ag seasamh i n-áit Cáin, an coinníoll slánaíochta náisiúnta don nádúr tite a bhaint as a chomhlíonadh trína umhlaíocht do Maois. De éir sin a dhéanamh, ​​d’fhéadfaidís an bhunús náisiúnta substaint a bhunú.

2.1.3 An Bhunús don Meisias

Bhí Maois le h-athchóiriú trí slánaíochtbhunús náisiúnta an chreidimh, agus bhí nah-Iosráelítigh faoi cheannaireacht Maoisle h-athchóiriú tríd slánaíocht an bhunús náisiúnta de substaint. Bheadh ​​sé seo a bheith comhdhéanta don bunús náisiúnta don Meisias agus an bunús do náisiún ceannasach lena bhféadfaí an Meisias teacht. Bhí na h-Iosráelítigh ansin le glacadh leis an Meisias, le bheith athshaolithe trí é, bheith sciomartha óna bpeacaí bunaidh, agus a nádúr bunaidh a h-athchóiriú trí aontú le Dia i gcroí. Ar an mbealach seo, bhí siad le bhaint amach an cuspóir deiridh de bheith ionchoilliú foirfe.

2.2 Na Cúrsaí Náisiúnta le h-Athchóiriú Canán faoi Ceannaireachta Mhaoise

Thóg Maoisnah-Iosraelítighamach as an Éigipt, an domhan satánac, le míorúiltí agus comharthaí, faoi stiúir thar an Mhuir Rua, agus cuiriad agfánaigh tríd an bhfásach roimh dul isteach sa talamh geallta de Canán.Réamhthaispeánann seo an cúrsa ar a mbeadh Íosa lá amháin i gceannas ar Críostaithe, an Dara Iosrael. Le míorúiltí agus comharthaí, bheadh ​​Íosa le Críostaithe chun thabhairt as shaol de peaca agus iad a threorú go sábháilte trasna na mara trioblóideacha olc.Bheadh ​​sé le iad a thógaint trí básachganuisceslánaithe roimh iad a threorú isteach sa Ghairdín Éidinde gealltanas Dé. Díreach mar go raibh an cúrsa náisiúnta le Cánana h-athchóiriú faoi cheannaireacht Maois fadaithe gotrí chúrsaí mar gheall ar easpa creidimh na Iosráelítigh, bhí ar an cúrsa domhainda le Canán a h-athchóiriú faoi cheannaireacht Íosa le glacadh ortha trí huaire mar gheall ar díchreidimh Eoin Baiste agus na daoine Giúdach an lá sin. Le n-iomarcaíocht a sheachaint, ní bheidh comparáid dlúth a dhéanamh anseo idir cúrsa Íosa agus cúrsa Maois.

Fós, beidh na cosúlachtaí le bheith soléir nuair a ndéanfar comparáid idir an alt seo agus an chéad cheann eile.

2.2.1 An Chéad Cúrsa Náisiúnta le Canán a h-Athchóiriú

2.2.1.1 An Bhunús Chreidimh

Tar éis ceithre chéad bliain de sclábhaíocht san Éigipt, tháinig an tréimhse slánaíochta de réir mar is gá ò nah-Iosráelítigh mar gheall ar butúnÁbhram chun deiridh.I n’fhonn is go bheadh Maois in ann a bheith an figiúr lárnach le bhunús an chreidimh a h-athchóiriú agus a bheithcáilithe na h-Iosráelítigh a threoiriú amach as an Éigipt, bhí air mar duine aonair an tréimhse slánaíochta náisiúnta ceithre céad-bliana a hoidhriú agus dispeansáid daichead do scaradh ó Sátan a comhlánaigh.Comh maith le sin, bhí ar Maois a h-athchóiriútrí slánaíocht an uimhir daichead, ar ba cheart d’Ádhamh neamhtitea comhlíonadh chun a bhunús chreidhimh a bhunú. Chun na gcríoch sin a bhaint amach, tugadh Maois isteach i bPálásan Faró, an lár den domhain satánac, agus chaith sé daichead bliain ansin.

Fhaid is a bhí sé sa phálás, cuireadh oideachas ar Maois ag a mháthair, araibh fostaithe, i ngan fhios do dhuine ar bith, chun a bheith a altra. Thug sí go rúnda dó an comhfhios agus bród a bhaineann leis bheith cuid dena daoine roghnaithe. In ainneoin na compóirdaí den saol sa pálás, coinnigh Maois dílseacht diongbháilte agus dílis don ginealach Iosráel.Tar éis dhá scór bliain, d’fhág sé an Pálás, “Óir b’fhearr leis cruatan a fhulaingt in éineacht le pobal Dé ná só díomuan an pheaca a bheith aige.” (Eabh 11:25) Dá réir sin, le linn na daichead bhlian dá shaol sa Pálás an Faró, chomhlíon Maois an dispeansáid daichead do scaradh ó Sátan agus sa tslí sin dathchóiraígh bhunús an chreidimh.

2.2.1.2 An BhunúsSubstaint

Bhí Maois sa seasamh déach de tuismitheoir agus leanbh. Nuair a leag sé an bhunús na chreidimh, leag sé chomh maith seasamh Áibíldo bhunús an tsubstaint. Bhí na h-Iosráelítigh, a bhí i seasamh Cáin, ceaptha le Maois a leanúint agus a bheith umhal dó i creidhimh. Trí Toil Dé a h-oidhriú ó Mhaois agus maitheas a h-iolrú, bheadh ​​siad le chomhlíonadh an coinníoll slánaíochta náisiúntadon nádúr tite a bhaint asagus an bunús náisiúnta substaint a leagan. Bhí ar na h-Iosráelítigh bhunús an tsubstaint a leagan trí Maois a leanúint ón am a d’fhágadar an Éigipt go dtí gur chuadaristeachi talamh beannaithe Cánan.

Thosaigh Dia an dispeansáid chun tús a chur leis an gcúrsa le gníomh Maoisde marú an Éigipteach. Tar éis dó a fheiscint duine dá bhráithre ag fháil drochíde ómáistir-dian Éigipteach, ghríosaíogh Maoisó a ghrá loiscneachdo a mhuintir; bhuail agus mharaigh sé an fear.I tslí, ba é seo léiriú ar chroí Dé feargrach loiscneach fhaid is a d’fhéach sé síos ar an cránas A chuid daoine. Ag an nóiméad sin, ceachtar de bíodh nó ná bíodh clann Iosrael aontaithe le Maoismar an ​​chinneadh dóibh tús rathúil a thosnú ar an gcúrsa chun filleadh go Cánan.

Nuair a mharaigh MaoisanÉigipteach, d’úsáid Dia an gníomh seo le bhaint amach seo a leanas: Ardtús, cuir an Árdaingealina luí do an chéad sinsear daonna chuntitim agus do Cáin Áibíl a mharú; Ba iad seo na coinníollacha faoinar coiméad Sátansmacht thar dul chun cinn de stair peacachón seasamh an mac ba shine. Dá bhrí sin, sula bhféadfaí Dia tús a chur leis an deonú le Cánan a h-athchóiriú, ba cheart duine ar taobh Dé a chomhlíonadh an coinníoll le seo a h-athchóiriú trí slánaíochta trí buachaint thar duine ó taobh Sátan a sheasann i seasamh an mac ba shine. Sa dara áit, go héifeachtach ghearr an gníomh seo as aon ceangailfadálacha raibh ag Maoisdo Pálas an Faró agus chuireadh é i n-áit inár nach d’fhéadfadh sé riamhfilleadh ar ais. Ar deireadh, trí an ghníomh seo, teastáil Dia go d’fhéadfadh cuir ina luí ar nah-Iosráelítigh bheith muiníneach do Maois trí taispeáint dóibh go raibh sé ina Iosráelitigh tírghrách. Mar a fheicfimid, bhí iad seo inchomparáide leis na cúiseanna insan dara cúrsa náisiúnta le Cánan a h-athchóiriú, gur bhuail Dia na céadrugadh go léir i measc na hÉigiptigh agus a gcuid beostoic.

Ba ceart do na Iosráelítigh, tar éis finné ar gníomh Maoisde marú an Éigipteach, bheith spreagadh go mór lena grá d’Iosrael, mar a raibh Dia. Dá bhraith siad an treo seo, bheadh ​​siad ag urramú Maois, bheith muiníneach dó agus é a leanniúntle dúthracht. Ansin, trí cheannaireacht Maois, bheadh Dhia ​​chun iad a bhreith go díreach isteach sa dtalamh Cánani n’fhonn is go mbeadh siad in annbhunús an tsubstaint a bhunú. Go deimhin, ní bheadh ​​acu dul trasna an Mhuir Rua nó fánaigh tríd bhfásach Sinai, ach bheadh ​​glachadh acu an bealach díreach chuig Cánan tríd talamh na bhFilistíneach. I gcúrsa fiche h-aon lá, bheadh ​​siad ag athchóiriú bliain is ficheÍocaib i Haran.

Níos déanaí, sa dara cúrsa náisiúnta, bhí chúisamhrais ag Dia ina h-Iosráelítigh mar gheall gurcuira theip roimhechun Maois a leanúint deireadh ar an chéad chúrsa náisiúnta. Tá sé scríofa:“Nuair a lig Forann do chlann Iosrael imeacht, níor sheol Dia iad ar an mbóthar trí thír na bhFilistíneach, cé gur chóngar é, “le heagla,” a dúirt Dia, “go dteipfeadh an misneach ar an bpobal nuair a d’fheicfidís cogadh rompu, agus go bhfillfidís ar an Éigipt.”(Eax 13:17).Le linn an dara cúrsa náisiúnta leCánan a h-athchóiriú, stiúir Dia na daoine thar an Mhuir Rua agus i cor bealaigh tríd an bhfásach toisc go raibh sé mar cúis A eagla go d’fhéadfadh siad iompú chun a bheithgan chreidheamh agus filleadh ar an Éigipt gan a n-aistear a chríochnú.

2.2.1.3 Teip an Chéad Chúrsa Náisiúnta Cánan a h-Athchóirigh

Dá ma rud é gur umhlaighnah-Iosráelítigh(Cáin) ó chroí Maois (Áibíl) agus gur leanadar é chun filleadh ar ais go dtí Cánan, bheadh an coinníoll slánaíochta náisiúnta le bhaint as an nádúr tite a bheith comhlíonta acuagus bunchloch na substainte leagadh síos. A mhalairt ar fad, mar sin féin, nuair a chonaiceadar Maois ag buaileadh agus a mharú an hÉigipteach, míthuigeadaré agus labhaireadar go dona faoi:

Tháinig sé ar ais lá arna mhárach agus b’sheo beirt Eabhrach ag troid le chéile. Dúirt sé leis an té a bhí san éagóir: “Cén fáth gur bhuail tú do chomhthíreach?” “Agus cé a cheap thusa,” ar seisean leis, “i do thaoiseach agus i do bhreitheamh orainne? An mé a mharú a ba áil leat, mar a mharaigh tú an tÉigipteach?” Tháinig scanradh ar Mhaois: “Ní foláir,” ar sé leis féin, “nó go bhfuil an scéal úd amuigh orm.” Nuair a chuala Forann ina thaobh, rinne sé iarracht ar Mhaois a mharú, ach theith Maois ó Fhorann agus d’fhan sé i dtír Mhidián. (Eax 2:13-15)

Fágadh Maois gan aon rogha ach chun éalú ónFaró. Drogallach faoi na h-Iosráelítigh a thréig, theith sé go dtí bhfásach Midian. Rinneadh smidiríní as an bhunúsna tsubstaint, agus bheadh cúrsa nah-Iosráelítigh le Cánan a h-athchóiriú faoi cheannaireacht Maois le bheith athdéanta arís ar an dara agus ar deireadh thiar don tríú huair.

2.2.2 An Dara Cúrsa Náisiúnta le Cánan a h-Athchóiriú

2.2.2.1 An Bhunúsna Chreidimh

Nuair a chríochnaigh an chéad chúrsa náisiúnta le Cánan a h-athchóiriúi teip mar gheall ar díchreidhimh na h-Iosráelítigh, d’éiligh Sátan an daichead bliain de saol Maoisi bpálás Fáróinár leag sé anuas bhunús an chreidimh. Dá réir sin, d’Maois chun tús a chur leis an dara cúrsa náisiúnta le Cánan a h-athchóiriú, bhí air a leagan as an nua an bhunús na chreidimh tríd tréimhse eile dhá scór bliain le h-athchóiriútrí slánaíochta na daichead bliain a cailleadh sa phálás.Ba í seo an cuspóir de deoraíocht daichead bliain Mhaois san fhásach Midian. Le linn na tréimhse daichead bliainseo, tháinig shaol na h-Iosráelítigh san Éigipt le bheith níos olc mar an pionós dá díchreidhimh i Maois.

Chuaigh Maois trí dara dispeansáid daichead le scaradh ó Sátan le linn na daichead blianta a chaith sé i bhfásach Midian. Ansin d’athchóirigh sé an bhunús leis an chreidimh agteastáil i gcomhair tosnú ar an dara cúrsa náisiúnta le Cánan a h-athchóiriú. Thaispeáin Dia ansin roimh Maois agus dúirt:

Chuala mé a screadaíl de bharr a saoistí saothair;is eol dom a bpianta. Tháinig mé anuas chun iad a fhuascailt as lámha na nÉigipteach agus chun iad a sheoladh as an tír sin isteach i dtír mhéith fhairsing, i dtír ina bhfuil bainne agus mil ina slaoda, i dtír na gCanánach agus na Hiteach, na nAmórach agus na bPirizeach, na Hiveach agus na Iabúsach. Anois tá scread chlann Iosrael tagtha chugam agus chonaicmé an leatroma. Ansin dúirt an Tiarna: “Chonaic mé an cruatan atá ar mo phobal san Éigipt agus imríonn na hÉigiptigh orthu. Téanam mar sin agus cuirfidh mé ag triall ar Fhorann thú chun go dtabharfá mo phobal, clann Iosrael, as an Éigipt amach.”Eax.3:7-10

2.2.2.2 An Bhunús de Substaint

Chomh luath agus a h-athchóirigh Maois bhunús an chreidimh i bhfásach Midian, fuair sé chomh maith an seasamh deÁibíl.Dá réir sin, mar a bhí sa chéad chúrsa náisiúnta le Cánan a h-athchóiriú, dá gchreidfidh daoine na h-Iosreáil i seasamh Cáin agus dá leanadar Maois le creideamh gan cheist agus umhlaíocht, bheadh ​​siad le dul isteach sa talamh a bhí geallta, an talamh bainne agus mil. Lena linn sin, bheadh an coinníoll slánaíochta do bhaint as an nádúr tite agus leagadh síos bunchloch na substainte a bheith comhlíonta acu.

D’oibrigh Dia an dispeansáid chun tús a chur leis an chéad chúrsa náisiúnta le Cánan a h-athchóiriú nuair a bhuail agus mharaigh Maois an Éigiptigh.Mar an gcéanna, leis an dispeansáid a oibrigh chun tús a chur leis an dara cúrsa náisiúnta le Cánan a h-athchóirigh, deonaíodh Dia do Maois trí comharthaí agus deich plánna a cheapadh chun forlámhas thar na hÉigiptigh.Bhí nacúiseanna a rinne Dia Maois an taobh satánac a bhuaileadh ná, mar a shoiléiriú cheana: ar angchéad dul síos, le h-athchóiriú tríd slánaíocht seasamh an mac ba shine a bhí lofa ag Sátan; sa dara áit, le ghearradh amach ceangaltán na h-Iosráelítigh go dtí an Éigipt; sa tríú áit, chun ligean fios dona h-Iosráelítigh gur sheolaigh MaoisóDhia. Bhí fós chúis eile cén fáth a d’fhéadfadh Moses an h-Éigiptigh a bhuaileadh.

Cé go raibh an tréimhse slánaíochta dlite ceithre chéad bliain curtha i gcrích ag na h-Iosráelítigh cheana féin mar sclábhaithe san Éigipt, bhíodar tar éis fhulaing tríocha bliain breise de cruatan. Chuala Dhia a n-gol agus cneadach agus d’fhreagair Sé iad le trua.

Réamhtheaspáin natrí comharthaí a cuir Dhia ar fáil do Mhaois agus Aaron a dhéanamh obair d’Íosa. Tugadh an chéad chomhartha nuair a d’ordaigh Dhia do Mhaois abachall a caitheadh ​​síos, agus le sin athraigh sé isteach ineathair.Níos déanaí nuair a rinne Aaron an comhartha seo os comhair na Faró ar orduithe Maois, thoghairm an Faró a draíodóirí agus rinne sé iad a gcuid bachaill a caitheadh ​​síos, agus ansind’athraigh siad isteach i neathair freisin; ach d’ith nathair Aaron a nathracha. Réamhtheaspáin an comhartha seogo siombaillach go mbeadh Íosa le teacht mar an Slánaitheoir agus an domhain satánac a scrios.

Shiombailligh an bachall Íosa. Díreach mar a taispeáin an bachall chumhacht miorúilteacht os comhair Maois, a d’ionadaigh Dia, bhí Íosa le teacht le cumhacht den sórt sin agus miriúiltí a dhéanamh roimh Dhia féin. Ina theannta sin, soláthraíonn bachall cosanta agus tacaíochta do dhaoine le brúighar; leadraíonn sé éagóirt agustreoiríonnsé daoine ar an gcosán ceart. Ag siombailliú Íosa, nochtaigh bachall Maois na misin a bhí Íosa le chur i gcrích ar a theacht.

Shiombailligh an t-athrú bachall Maoisisteach i nathair freisin obair Íosa. Cuir Íosa é féin igcomparáid le nathair, ag rá, “Faoi mar a d’ardaigh Maois an nathair nimhe san fhásach, sin mar a chaithfear Mac an Duine a ardú…”(Eoin 3:14)Dúirt sé freisin lena dheisceabail:“Bígí chomh géarchúiseach leis an nathair nimheAn bhrí leis an ráiteas seo dar le Íosa ná le rá gur tháinig sé mar an nathair maith d’eagna a mheallann agus stiúireann daoine tite ar an cosán na maitheasa. Bhí sé dá bhrí sin le h-athchóiriú tríd slánaíocht an Titima ba chúis an nathair olc a cathaigh go h-ealaíonta na chéad sinsear daonna. Dá bhrí sin, bhí a dheisceabail le fhoghlaim eagna Íosaagus treoir a thabhairt dodhaoinepeachach insan treona maitheasa. Ina theannta sin, nuair a d’ith nathair Maois nathracha na draíodóirí, thagraigh sé go mbeadh Íosa teacht mar an nathair neamhaí chun an nathair olc, Sátan a sliogadh agus scriosadh.

Tugadh an dara comhartha nuair a cuir Maois, ar ordú Dé, a lámh isteach ina bhrollach agus d’éirigh sé lobhrach. Ansin ordaigh Dia dó a lámha chur isteach ina ucht an dara huair, agus bhí sé bisithe. Réamhtheaspáin an miorúilt seo go siombaillach go dtiocfaidh Íosa mar an dara Ádhamh agus, le chéile lena brídeog lerún aici dul a bpósadh (an dara Éabha, léirithe níos déanaí insan Spiorad Naomh) dhéanfaidh obair na fuascailte. Shiombailligh an chéad uair a cuir Maois a lámh isteach ina bhrollach agus bhí sé lobhrach an Árdaingeal ag glacadh Éabhachuig a bhrollach, gníomh a thruailligh daonnachta le pheaca doleigheasta.Réamhtheaspáin an dara huair a cuir Maois a lámh isteach ina bhrollach agus bhí sé bisithe go dtiocfaidh Íosa, an Athair Fíor, agus go n-athchóirfidh sé a bhríde, an Máthair Fíor, agus go mbeadh siad ag cuimsiú daonnachta ag thabhairt dóibh athbhreith“ar nós na circe is a hál faoina sciatháin” (Matha 13:34).Bheadh ​​Athchóiriú ansin críochnaithe.

Leis an tríú comharthaa dhéanamh, treoraigh Dia Maois uisce a dhoirteadh as na Níle ar an talamh agus go n-athrófidh sé gofuill. Luíonn an siombalachas den comhartha seo i n-uisce, substaint neamhorgánach, á chlaochlú go fola, an tsubstaint na beatha. Is siombail bíoblácúil é uisce do na iliomad tite nach bhfuil aon bheatha iontu. Dá bhrí sin, réamhtheaspáin an comhartha seo go dtiocfaidh Íosa agus an Spiorad Naomh agus go n-aiséiróidís daonnachta tite, briseadh den bheocht, chun a bheith na páistí beode Dhia.Dhéan Dia Maoisagus Aaron na trí comharthaí a theaspáin d’fhonn coinníollacha slánaíochta siombalach a chomhlíonadh ar a mbeadh Íosa agus an Spiorad Naomh in annteacht níos déanaí chuig Iosrael mar Tuismitheoirí Fíor.

Bheadh ​​siad le h-athchóiriú bunús an bonn ceithre phost a bhí caillte go Sátan agus athsaoladh a thabhairt do gach daonnachta mar a leanaí.

Nuair a d’iarr Maois, nach raibh deaslabhartha, ar Dia i gcomhair dhuine chun labhairt ar a shon, soláthair Dia deartháir sine Maois,Aaron, agus chomh maith leis sin, Miriam an banfháid. Réamhtheaspáin seo go siombaillachgo tiocaidh Íosa agus a Bhríde-le-bheith,na h-ionchiolliúden Bhriathar, chun an cinne daonna-a bhí an Briathar caillte acu ag an Titim-mar na h-ionchoilliú den Bhriathar. Insan gcúrsa le Canán a h-athchóiriú,tugadh an misean d’Aaron agus Miriam seasamh suas do toil Maois, a bhí i n-áit Dé, agus ceannaireacht a fheidhmiú ar a shon. Sa todchaí, bheadh ​​Íosa agus an Spiorad Naomh le seasamh suas do Toil Dé insan cúrsa domhanda leCanán a h-athchóiriú agus an misean a ghlacadh do fhuascailt ár pheaca.

Ar ordú Dé, chuaigh Maois chun buaileadh leis an Faró. Ar a bhealach, theaspáin an Tiarna os a chomhair agusrinne sé iarracht é a mharú. Shábháiltar saol Maoisnuair a timpeallghearr a bhean chéile Zipporah a mac. Chabhraigh sí do Maoisan triail a shárú agus a gcuid teaghlach a shábháil. Bhí sé toiscan timpeallghearrseo a d’fhéadfaidh na h-Iosráelítigh a bheith saortha ón Éigipt. Réamhtheaspáin sé go fiú nuair a tháinig Íosa, níorbh fhéidir obair Dé an tslánaithe a chur i gcrích ach amháin má rinneadh na daoine timpeallghearr inmheánach.

Lig dúinn scrúdú a dhéanamh ar an tábhacht níos doimhne de timpeallghearradh. Nuair a thit an chéad sinsear daonna trí caidreamh gnéis le Sátan, fuair siad an fuil de bháis trí an orgán gnéasach fireann. Le linn an cúrsa do dhaoine tite a h-athchóiriú mar leanaí Dé, bhunaigh Dia an deasgnáthtimpeallghearr mar choinníoll slánaíochta:aggearradh forchraiceann an orgán gnéasach fireann agus ligean fola sreabhadh as é. Shiombaillíonn timpeallghearr an bhaineadh as de fola an bháis. Is comhartha é freisin timpeallghearr de athchóiriú cearta daonna d’tiarnas agus chomhartha gealltanas go n-athchóirfidh Dia daoine mar A leanaí fíor. Tá trí chineál de timpeallghearr: timpeallghearr an chroí, timpeallghearr an forchraiceann, agus timpeallghearr de gach uile rud.

Tríd na deich plánna, rinne Dia Maoissaoirse a fháil dona h-Iosráelítigh ó Éigipt. Réamhtheaspáin é seo, freisin, go dtiocfaidh Íosa sa todhchaí le míorúiltí agus comharthaí i n`fhonn daoine roghnaithe Dé a shábháil. Nuair a bhí Iocaib ag fulaingt bliain is fiche de chruatan i Haran, claonbheartaigh Laban Iocaib deich n-uaire, agus níor thug sé dó a chuid pádlite. Mar an gcéanna, i gcúrsa Maois, a bhí patrúnta ar cúrsa Iocaib, ní amháin gur lean an Faró ag cráigh na h-Iosraelítigh thar an tréimhse ama réamhshocraithe, bhuail sé bob orthafreisin deich n-uaire leis an gealltanas bréagach go raibh sé chun scaoileadh leo. Mar cúiteamh ar seo, bhí Dia i dteideal Faró a bhuaileadh leis na deich plánna. I measc iad, bhí tábhacht faoi leith ag an naoú agus deichiú plá.

Maidir leis an naoú plá, cumhdaigh Dia Éigipt i dorchadas tiubh ar feadh trí lá, fhaid is a bhí na háiteanna inárchónaighna h-Iosráelítigh isolais. Réamhtheaspáin sé sin go nuair a tháinig Íosa, bheadh blaincéad dorchadas thar réimse Sátanagus ag an am céanna bheadh solais ag taithneamh ar phobal Dé, agus bheadh ​​na dá thaobh le bheith scartha. Maidir leis andeichiú plá, maraíodh Dia na céadrugadh go léir i measc na hÉigiptigh agus a gcuid eallaigh, fhaid is athreoirigh Sédo na hIosraeilítigh fuil uain a phéinteáil ar an lindéir agus phoist doirse a gcuid tithe ionas go mbeadh aingeal an bháis in ann dul thar os a gcionn. Bhí céadrugadh na hÉigiptigh, ar an taobh satánac i seasamh Cáin. Bhuail Dia iadi n’fhonn na h-Iosráelítigh a h-athchóiriú, i seasamh na dara mac Áibíl, go sheasamh an mac ba shine. GhabhSátan seilbh ar seasamh an mac ba shine agus dá bhrí sin ghlac an tosach le linncúrsa na staire, ag fágáil Dia ag tóiríocht.

Réamhtheaspáin an plá seo gur ag teachtÍosa, go mbeadh éag ar taobh Sátan, fhaid is a bheadh an dara mac, i seasamh artaobh Dé, shábháilte ag fhuascailt fola Íosa.Thóg Maois saibhreas flúirseach as Éigipt. Réamhtheaspáin seo an athchóiriú de gach rud, le tarlúint ag teacht Íosa.

Tar éis gach plá, rinne Dia croí Faró níos cruaite.Bhí go leoir cúiseanna leis seo. Ar an gcéad dul síos, trí léiriú arís agus arís a chuid cumhachtaí, theastaigh Dia a thaispeáint leis na h-Iosráelítigh go raibh Sé Dia. Sa dara dul síos, theastaigh Dia donFaró a n-iarrachtaí is fearr a dhéanamh i ghabháltas ar an h-Iosráelítigh sula chuir Sé iachall air a thabhairt suas dóibh; ansin bheadh ​​an Faró bheith in anntuiscint cé comh gan cumhacht a bhí sé féin agus thréigean aon ceangailfadálach leis h-Iosráelítigh tar éis a d’fhágadar. Sa tríú háit, theastaigh Dia do na h-Iosráelítigh a ghearradh as a gceangal leis an Éigipt trí mothúcháin láidre de naimhdeas a spreagadhiontu in aghaidh an Faró.

D’oibrigh Dia an dispeansáid chun tús a chur leis an chéad chúrsa náisiúnta le Canán a h-athchóiriú nuair a mharaighMaoisanÉigipteach. Áfach, tobscoireadh an cúrsa seo nuair a bhí na daoinemí-amhrasach iMaois. Insan dispeansáid chun tús a chur leis an dara cúrsa náisiúnta, bhronnDia trí comharthaí agus deich plánna leis na h-Iosráelítigh. Nuair a chonaic na h-Iosráelítigh na míorúiltí seo, tháinig siad chun a chreidiúint go raibh Maois sheolta go fírinneach ag Dia mar a n-cheannaire. Chreid agus leannadar Maois, an figiúr Áibíla leag an bhunús náisiúnta an chreidimh. Dá réir sin, d’fhéadfadh na h-Iosráelítigh dul ar an dara cúrsa náisiúnta le Canán a h-athchóiriú.

Mar sin féin, bhí an gcoinníoll slánaíochta de bhaint as an nádúr tite ag teastáil le níos mó as na h-Iosráelítigh ná iontaobhas ghearrthréimseach i agus umhlaíocht do Maois fhaidis a bhí sé ag obair na míorúiltí seo. Mar gheall ar a n-teip roimhe sin an coinníoll seo a chomhlíonadh, mhaígh Sátan an gcúrsa iomlán deonachleCanán a h-athchóiriú. Anois, bhí ar nah-Iosráelítigh ancúrsa sin a h-athchóiriú trí fanacht dílis agus umhal le Maois ar feadh ré a n-aistear. Ach amháin insantreo seoa mbeadh siad bheith in ann a chomhlíonadh an coinníoll slánaíochta náisiúnta do bhaint as an nádúr tite. Go dtí go raibh an bhfásach trasnítheacu le creideamhdiongbháilte i Maois agus gur chuaigheadar isteach i dtalamh Canaan, ní bheadh bhunús náisiúnta na substainte bhunaithe.

Rinneadh an dispeansáid chun tús a chur leis an dara cúrsa náisiúnta le Canán a h-athchóiriú le níos mó grástaná sin den chéad chúrsa.Ach, ós rud é go raibh an síneadh de bharr adíchreidheamh, bhí an coinníoll slánaíochta a bheadh ​​ar na h-Iosráelítigh a chomhlíonadh dá réir níos troime. Sa chéad cúrsa, má leanfaidh na h-Iosráelítigh Maois, béidís ina stiúir ar feadh an bealach díreach tríd an talamh na bhFilistíneach agus d’fhéadfaidh siad dul isteach i gCánani fiche h-aon laethanta-tréimhse arb ionann le cúrsa fiche bliain Iocaib i Haran. Mar sin féin, sa dara cúrsa, níor threoirigh Dhia na daoine ar feadh an bhealach díreach. Bhí Sé buartha go nuair a thánadar ar naFilistíneach chogaidh, d’fhéadfadh siad dul arís i ndíchreid agus filleadh ar Éigipt.Ina h-ionaid sin, stiúir Dia iad trasna an Mhuir Rua agus tríd an bhfásach i cor bealaigh fada.Bheartaigh Dia chun iad a thabhairt isteach i gCánan i ndiaidh mí is fiche.

Dá bhrí sin, thosaigh na h-Iosráelítigh cúrsa fiche h-aon mí sa bhfásach faoi cheannaireacht Maois. Lig dúinn staidéar a dhéanamh ar an gcúrsa seo agus féachaint conas a sheirbháil sé mar an cúrsa eiseamláir do Íosa daonnachta a stiúir ar an gcúrsa domhainda le Cánan a h-athchóiriú.

Nuair a thug an Farócead doicheallach do Maois donah-Iosráelítigh chun íobairtí a dhéanamh san Éigipt, D’éiligh Maois níos mó, ag rá:

Ach dúirt Maois: “Níor chóir sin a dhéanamh, mar is ainmhithe is diamhasladh leis na hÉigiptigh a mharú a dhéanfaimidne a íobairt don Tiarna ár nDia. Má íobraímid os comhair súile na hÉigipteach ofrálacha is gráin leo, nach ngabhfaidh siad de chlocha orainn?isteach san fhásach chun íobairt a dhéanamh don Tiarna ár nDia mar a d’ordaigh sé. Caithfimid aistear trí lá a dhéanamh “Ligfidh mé daoibh,” arsa Forann, “dul agus íobairt a dhéanamh don Tiarna -Exod. 8: 26-27

D’iarr Maoisdo chead trí lá saoire le hintinn bob a bhualadh ar an Faró agus na daoine a stiúir amach as an Éigipt ar fad.

Bhí an tábhacht céanna ag an tréimhse trí lá seo le turas trí lá Ábhram go Sliabh Moriah, a bhí de dhíth air chun a chuid ceangail le Sátan a gearradh sula bhféadfadh sé Íosaic a thairiscint mar íobairt.Ó am Ábhram, ba é seo an tréimhse slánaíochta a theastaíonn le scaradh óSátan ag tús de chúrsa deonú.Nuair a thosaighIocaib faoi an gcúrsa leCánan a h-athchóiriú, bhí tréimhse trí lá nuair a ghearr sé amach ceangail go Sátan trí bob a bhuaileadh ar Laban agus Haran a fhágáil. Mar an gcéanna, ag tús an chúrsa náisiúnta seo, d’iarr Maoiscead trí lá saoire le hintinn bob a bhuaileadh ar an Faró agus fuascailliúa fháil dá chuid daoine ó schlábhaíocht.Tosnófaidh Íosa, freisin, an cúrsa spioradálta athchóirithe ach amháin tar éis dul trí trí lá do an scaradh óSátan roimh a h-aiséiríbuacach.

D’imighna h-Iosráelítigh, uimhrithe de 600,000 éigin de réir an Bíobla, ó Rameses ar an cúigiú lá déag den chéad mhí de réir an féilireEabhrach. SheasadarleisToil Dé le linn an turas trí lá go dtí a chéadláthair campála ag Succoth. Ón am sin amach, dheonaigh Dia leo an grásta de cholún néil i rith an lae agus colún tine san oíche chun a mbealach a treoiriú. Shiombaillighan colún néila stiúirna h-Iosráelítigh i rith an lae Íosa (yang), a bheadh ​​lá amháini gceannas ar daoine nah-Iosrael sa cúrsa domhainda le Cánaan a h-athchóiriú.Shiombailligh an colún tine san oíche (yin) an Spiorad Naomh, a bheadh a threorú iad mar an Spioraid baininscneach.

Ag an gcladach na Mara Rua, ar ordú Dé, sínMaois amach a maide agus scar sé na huiscí; ansin stiúir sé nah-Iosráelítigh trasna ar thalamh tirim. Báthadh na hÉigiptigh a raibh ar tóirortha i gcarbad nuair a dhún na huiscí suas agus slogadhiad. Mar Míniú níos luaithe, d’ionadaigh Maois Dia os comhair an Faró, agus shiombailligh maide Maois Íosa, a bheadh chun ​​léiriú chumhacht Dé sa todhchaí. Dá réir sin, réamhtheaspáin an miriúlt seo an cad a bhí le tarlúintnuair a tháinig Íosa. Rachaidh Sátan ar tóir na cinn dílis a lean Íosa i siúl an cúrsa domhainda le Canán a h-athchóiriú,ach ardófaidh ​​Íosa an tslat iarann agus a buailfidh séfarraige trioblóideach an tsaoil seo. Tiocfaidh scoilt insnah-uiscí agus nochtadhar cosán mín ar a bhféadfaidh nacreidhmhigh siúl, cé go mbeadh Sátan ina thóir le fáil bás.

Thrasnaighna h-Iosráelítighan Mhuir Rua agus tháineadar ar an bhfásach na Pheaca a ar an cúigiú lá déag den dara mí. As sin go dtí an lá a tháineadar ar thalamh ináitrithe, bheathaigh Dia dóibh le manna agus gearg. Ciallaigh an manna agus gearga feoil agus fuill slánaithe Íosa, a bheadh Dia a chur ar fáil i rith an cúrsa domhanda le Cánaan a h-athchóiriú. Dá bhrí sin, dúirt Íosa:

D’ith bhur n-aithreacha manna san fhásach agus fuair siad bás. . . Is mise an t-arán beo a tháinig anuas ó neamh.Má itheann duine an t-arán seo mairfidh sé go deo. . . mura n-íosfaidh sibh feoil Mhac an Duine, agus a chuid fola a ól, ní bheidh beatha agaibh ionaibh.-Eoin 6:49-53

Nuair a d’fhág nah-Iosráelítigh an BhfásachdePeaca, agus campáileadar ag Refidim, ní raibh aon uisce do na daoine len-ól. D’ordaigh Dia d’Maois an charraig ag Horeb a bhuaileadh go bhféadfadh uisce teacht amach as. Rinne Maois é agus amhlaidh thug sé an t-uisce do dhaoine i n’fhonn a gcuid saoila shábháil. Scríobh Naomh Pól, “ba é Chríost an Carriag.”Dá réir sin, réamhtheaspáin miriúiltan t-uisce ag teacht as an charraig go mbeadh an Meisiasle shábháil na daonnachta ar fad le uisce nabeatha, faoia ndúirt Íosa, “Ach má olann aon duine an t-uisce a thabharfaidh mise dó, ní bheidh tart air go brách na breithe.” Shiombailligh an dá leaca cloiche a fuarthas Maois ar Shliabh Shíonái,Íosa agus a Bríde le bheith; ‘s shiombaillighan charraig, a raibh an fhréamh na leacacloiche, Dia. Nuair a bhuail Maois an charraig agus thug uisce do na daoine, leag sé seo an dúshraith ar gobhfhéadfadh Maois fháil ar na leacacloiche agus Áirc an Chonartha agus an Taibernacail a thógáil.

Throid Iosiúa leis an Amalekites ag Refidím. Aon uair a bhí lámha Maois suas,bhí nah-Iosráelítigh i réim; aon uair a lig Maois a lámha titim, d’fhulaing siad a’mhalairt. Cuir Áron agus Hur Maois ag suí ar carn de clocha agus coiméadadar a lámha suas ar thaobh na láimhe clé agus dheas, rud a chumasú Iosiúa rí na h-Amalekites agus a trúpaía threascair.Réamhtheaspáin seo freisin cad a tharlódh nuair a tháinig Íosa. Shiombailligh Iosiúa na creidhmhigh, shiombailligh na h-Amalekites an domhan satánac, agus shiombailligh Áron agus Hur Íosa agus an Spiorad Naomh. Réamhtheaspáin Áron agus Hur ag coiméad suas lámha Maoisagus tabhairt cabhaird’Iosiúa na h-Amalikites a threascair, go mbuachfaidh daoine dílis a h-adhraíonnanTríonóide-Dia, Íosa agus an Spiorad Naomh- thar gach diabhal os á gcomhair.

2.2.2.3 An Deonú na h-Athchóiriú agus an Taibernacail

Fuair ​​na h-Iosráelítighnaleaca cloiche, an Taibernacail, agus Áirc an Chonartha. Lig dúinn ar dtús scrúdú a dhéanamh ar conas a fuair siad iad. Tháinig nah-Iosráelítighisteach go bhfásach Shíonái ag tús an tríú mí, tar éis a mbua thar nah-Amalekites.ThógMaois ansin seachtó seanóirí agus dreapadar Shliabh Shíonaíchun buaileadhle Dhia. Glaodh Maois ar a aonar chun cruinniú le Dhia ag an mullaigh de Shliabh Shíonaí, nuair a d’ordaigh Dhia dó staonadh ar feadh daichead lá i n’fhonn a fháil ar naDeichnAitheanta inscríofa ar na leaca cloiche. Le linn a staonadh, fuair Maois treoracha Dé maidir leis Áirc an Chonartha agus an Taibernacail. Nuair a bhí an staonadh daichead lá thart ghlac Maois dhá táibléad cloiche, inscríofa ag mhéar Dé leis na Deich nAitheanta.

Nuair a tháinig Maois síos ó ShliabhShíonaí leis an dá leaca cloiche agus chuaigh sé os comhair na h-Iosráelítigh, fuair sé iadag adhradh lao órga. Le linn neamhláithreachtasMaois, bhí treoir tughtha dóibhd’Áron é a dhéanamh, agus nuair a d’aimsigh sé é, d’fhógair siad go raibh sé seo an dia a thógadar amach as an Éigipt. Dó fearg Maois te nuair a chonaic sé é seo. Chaith sé síos na leaca cloiche agus bhris sé iad ag bun na sliabha.Thaispeáin Dia arísle Maois agus dúirt sé leis péire eile leaca cloiche a bhreacadhcomhionann leis an gcéad péire, ag geallgo n-inscríobhadh sé naDeich nAitheanta ortha arís. Cuir Maois é fhéin i láthair roimh Dhia arís ar an sliabh agus staon sé ar feadh daichead lá don dara huair. DheachtaighDia naDeichAitheanta chuig Maois, agus scríobh Maois iad ar naleaca. Thóg Maois na leaca agus chuaigh sé os comhair na h-Iosráelítigh arís. An t-am seo onóir siad Maois. I n-umhlaíocht lena chuid treoracha, thóg siad Áirc an Chonartha agus tógadh an Taibernacail.

2.2.2.3.1 An Tábhacht agus Cuspóir na Leaca Cloiche, an Taibernacail agus Áirc an Chonartha

Cad a léirigh na leaca cloch? Nuair a fuairthas Maois na leaca cloiche inscríofa le Briathar Dé, léirigh seo ritheadh ​​Aois an Deonú le Bhunús nah-Athchóiriú a leagadh, nuair a d’fhéadfadh daoine tite baint le Dia ach trí íobairthaagus tús Aois an Deonú na h-Athchóiriú, nuair ad’fhéadfaidís baint le Dia trí an Bhriatharnochtaithe. Míníodh roimhe dá mbeadh Ádhamh agus Éabha, a cruthaíodh trí an Bhriathar, chun bheith foirfe, bheadh ​​siad le bheithna h-ionchoilliúden Bhriathar.Ina h-áit sin, thiteadar agus chailleadar an Bhriathar.Fuairthas Maois na dá leaca inscríofa leis an Bhriathar i ndeireadh tréimhse daichead lá le scaradh ó Sátan. Léirigh sé seo an athchóiriú siombalach d’Ádhamh agusÉabha mar ionchoilliú an Bhriathar. Dá réir sin, shiombailligh an dá leaca athchóiriú Ádhamh agus Éabha, agus chomh maith leis sin shiombaillighsiad Íosa agus a Bhríde le-bheith, a bhí le teacht mar na h-ionchoilliú den Bhriathar. Tá Críost siombaillithe sa Bhíobla le cloch bán, agus tá sé scríofa,”ba ea Críost an charraig sin”(1 Cor 10:4) Mar siombail d’Íosa agus a Bhríde le bheith, bhí na leaca cloiche siombail de neamh agus talamh chomh mhaith.

Ar aghaidh, cad a shiombailligh an Taibernacail? Cuir Íosa a cholainni gcomparáid leis an Teampaill i nIarúsaléim. Muidnea chreideann dó tugtar teampaillDé orainn. Mar sin de ba eaan Teampaill mar ionadaíocht d’Íosa i n-íomhá.Má éirigh leis an h-Iosráelítigh sa chéad chúrsa athchóiriú Cánan faoi cheannaireacht Maois, ansin chomh luath agus a chuaigheadaristeachidtalamh Cánan bheadh ​​an Teampaill tógtha acu agusbhéidís á n’ullmhú le glachadh an Meisias. Ach mar gheall ar a n-díchreidheamhtobscoireadh an chéad chúrsa ag an tús. Sa dara cúrsa, stiúir Dia iad ar bhealach timpeallán trasna an Mhuir Rua agus tríd an bhfásach. Níorbh fhéidir Dia a dhéan orthu an Teampaill a thógáil, ach ina ionad sin bhí A réiteach le haghaidh an Taibernacail, a d’fhéadfaí a bhogadh ó áit go háit, mar a chur ina ionad. Cosúil leis an Teampaill, bhí an Taibernacail ionadaíocht d’Íosa, ach in siombail. Nuair d’ordaigh Dhia Maois an Tabernacle a thógáil, Dúirt sé, “Agus déanaidís sanctóir dom go lonnaí mé ina measc.”(Eax 25:8)

Roinneadh an Taibearnacail ina dhá chuid: an áit naofa (tearmann) agus an áit is naofa (is naofa de naofa). Ní fhéadfaí ach an ard-sagart dul isteach insan áit is naofa, agus ní ach uair amháin sa bhliain nuair a dhéanaigh an íobairt ar an Lá an Leorghnímh. Ba é an áit is naofa an áit inar choinnigh an Áirc an Chonartha. Seo a an áit inár chuir Dia É féin i láthair. Shiombailligh sé spiorad Íosa. Insan áit naofa bhíseastán lampa, altóir túise agus borddon t-Arán na Láithreachta, inár freastal na sagairt thar go laethúil. Shiombailligh sé corp Íosa. Ina theannta sin, shiombailligh an áit is naofa an domhain spioradálta, fad is a shiombailligh an áit naofa an domhan fisiceach. Nuair a céasadh Íosa, stróiceadh an curtín idir an áit naofa agus an áit is naofa in dhá, ó bharr go bonn. Chiallaigh sé seo gur leagtha céasadh Íosa an bhunús le haghaidh slánú spioradálta, nuair a osclaíodh an geata idir spiorad agus colainn, nó idir neamh agus talamh.

Cad a shiombailligh Áirc an Chonartha? Cumhdaithe san áit is naofa, bhíinsan Áirc na fianaisí do conartha Dé.Coinníodhistigh ann na dá leaca cloiche, ashiombailligh Íosa agus a Bhríde-le-bheith agus neamh agus talamh. Chomh maith leis sin coinníodh annmanna, príomhbhia na h-Iosráelítighle linn a gcúrsa sa bhfásach, ashiombailligh corp Íosa. Cuireadh an manna taobh istigh de crúsca órga, a shiombaillighglór Dé.Coinníodh Áirc an Chonartha maideAaron freisin, a léirighcumhacht Dé trí eascróga a sceitheadh agus a chuir amach.

Mar sin d’ionadaigh an Áirc na cosmos agus, ag an am céanna, baionadaíocht níos lú é den Taibearnacail.

Cuireadh an suíochán trócaire ar bharr an Áirc an Chonartha. Bhí curtha dhá ceiribín déanta d’ór tuargainte ar an dá deireadh don suíochán trócaire, ag scáil air le a sciatháin.Geall Dia go theaspáineadh Sé go pearsanta os cionn an suíochán trócaire, idir na ceiribíní, agus ansin d’fhéadfaidh Sé treoir a thabhairt donah-Iosráelítigh. Réamhtheaspáin sé seo go nuair a thaghachÍosa agus a Bhríde, siombaillithe ag na leaca cloiche, agus glanfaidís peacaí na ndaoine, theaspáineadh ​​Dhia thar an suíochán trócaire agus osclófaidh Sé cosán idir an ceiribínabhac an mbealach gocrann na beatha sa Ghairdín Éidin.Bheadh gach duine ansin bheith in ann teacht roimh Íosa, an crann na beatha, agus a fháil ar an iomlán de Bhriathar Dé.

Cad chuige a thug Dianaleaca cloiche, an Taibearnacail, agus Áirc an Chonartha? Nuair a thosaighna h-Iosraélítighamach i gcomhair an bhfásach tar éis an tréimhse slánaíochta ceithre céad bliana a comhlánú tabhaíodh de bharr botún Ábhram sa tairiscint, bhuail Dia na hÉigiptigh le comharthaí agus plánna agus bádh go leor de shaighdiúirí Éigipteach a rinne iarrachtna h-Iosráelítigh aleanúinttrasna an Muir Rua. Níorbh fhéidir na h-Iosráelítigh filleadh ar an Éigipt, ní amháin mar gur thoirmeasc Dia é, ach toisc go thánadar chun a bheith naimhde searbh na hÉigiptigh.Ní raibh aon rogha acu ach an turas go dtí Canán a críochnú; Bhíodar tiomáinta ag Dia thar an pointe nach raibheadar in ann filleadh ar ais.Mar sin féin, thit na h-Iosráelítighisteach i ndíchreidharís agus arís eile ar a n-turais. Sa deireadh, bhí baol go bhféadfadh fiú Maois gníomhú go díchreidheach. Chun dul i ngleic leis an staid seo, bunaigh Dia obiachtchreidimh, duine gan athrú i n-athnóinn go bhféadfadh na daoine athrú. Chomh fada is a urraigh fiú duine amháin an obiacht le creideamh iomlán, d’fhéadfadh Dia leannacht ar aghaidh Lena toil deointúil trí. Bheadh ​​an duine lenoidhriú an misean chun freastal ar an obiachtna chreidimh, mar go bhfuil bata tugtha ó reathaí amháin go ceann eile i rás sealaíochta.

Ba é an Taibearnacail, ina gcumhdaítear an Áirc an Chonartha agus na leaca cloiche, an obiacht seo na chreidimh. Os rud é gur ionaidigh an Taibearnacail an Meisias, Nuair a tógadh na h-Iosráelítigh an Taibearnacail, thagraigh sé go raibh an Meisias tagtha cheana i chiall siombalach.

Bhí na hIosráelítigh le h-urraimleis agus onóir a thabhairt donTaibearnacail ionann is dá mba é an Meisias agus chun filleadh ar an talamh beannaíthede Chanán faoi cheannaireacht Maois. Mar sin, bhíodar ​​le bhunúan bhunús náisiúnta de substainte. Fiú amháin más rud é go raibh na h-Iosráelítighgo léir le titim isteach i ndíchreidar na slí, chomh fada agus a lean Maois ar aghaidh ag móradh an Taibearnacail, bheadh ​​na daoine in ann a ndíchreidheamha shlánú agus bheith athchóirithe ar bunús slán Maois. Ina theannta sin, fiú amháin dá mbeadh Maois le bheith díchreidmheach, chomh fada agus a mhóradh aon Iosráelítigh aonair an Taibearnacail i n-áitMaois,d’fhéadfadh Dia oibriú trí an duine sin chun na daoine go léir a h-athchóiriú.

Dá ma raibh muinín ag nah-Iosráelítigh i Maois agus máchuadar isteach i gCanán sa chéad chúrsa náisiúnta, bheadh ​​teaghlaigh Maoisa bheith ag seirbháil insan ról den Taibearnacail, agus bheadh Maois é ​​féin le comhlíon na róil tógadh ag na leaca cloiche agus an Áirc an Chonartha. Bheadh ​​teaghlach Maois le bheith iompróir an dlí neamhaí. Ansin d’fhéadfaí na h-Iosráelítigh an Teampaill a thógáil i talamh Canán gan aon ghá leis na leaca clioche, an Áirc, nó an Taibearnacail. Bhí siad seo tugadh mar an modh tslánaithe ach amháin nuair a chuaigh na daoine isteach i ndíchreid. Bhí gá leis an Taibearnacail, mar an ionadaíocht i siombail d’Íosa agus a Bhríde-le-bheith, ach amháin go dtí tógáil an Teampaill.Bhí gá leis Teampaill, mar an ionadaíocht i n-íomhá d’Íosa agus a Bhríde-le-bheith, ach amháin go dtí teacht an Meisias mar an Teampaillionchollaithe.

2.2.2.3.2 An Bhunús don Taibearnacail

Díreach mar ní mór bunús a leagan sar a bhféidir linn a fháil ar an Meisias, bhí bunús a leagan sar a bhféadfaí na h-Iosráelítigh a thógáil agus móradh an Taibearnacail, an ionadaíocht siombalach an Meisias. Ní mór le rá, chun an bunús le haghaidh an Taibearnacail a bhunú, bhí bhunús na chreidimh agus substainte a leagan donTaibearnacail. Lig dúinn fiosrú ar conas a raibh na h-Iosráelítigh i n-ann a leagan na dá bhunús seo faoi cheannas Mhaois.

Bhí Maois le treoracha Dé a leanúint agus bunús na chreidimh a leagadh don Taibearnacailtrí troscadh agus guí ar feadh daichead lá, tréimhse i n’fhonn scaradh ó Sátan. Leis bunús na chreidimh seo don Taibearnacail, bhí na h-Iosráelítigh le n-umhlaíochtagus tacaíocht dílis a thabhairt do Maoisfaid is a d’oibrigh sé le idéalach na Taibearnacail a bhaint amach. Bheadh ​​siad mar sin le chomhlíonadh an coinníoll slánaíochta le bhaint as an nádúr tite agus bunús na substainte don Taibearnacail a leagan. Áirítear insan Taibearnacail sa phlé seo na leacacloiche agus an Áirc an Chonartha.

An Chéad Bunús don Taibearnacail

Cruthaíodh an cine daonna ar an séú lá le bheith ionchoilliú an Bhriathar. Dá réir sin, i n’fhonn an Briathar ath-chruthú athabhairt do dhaoine tite ar son a n-athchóiriú, bhí ar Dhia ar dtús le h-athchóiriú an uimhir sé, a ionadaíonn an tréimhse an chruthútruillaithe ag Sátan. Ar an gcúis sin, naomhaigh Dia Sliabh Sinai trí é a chlúdaigh le néalta de ghlóir ar feadh sé lá, agus ar an seachtú lá theaspáinSé agus glaoigh Sé Maoisó i measc na néalta. Ón am sin ar aghaidh, thosaigh Maois a troscadh daichead lá agus daichead oíche.D’ordaigh Dia le Maois tréimhse daichead lá le scaradh óSátan a bhunú i n’fhonn bhunús na chreidimh don Taibearnacail a bhunú, an Meisias siombalach. Chonaic Dia go raibh sé seo riachtanach toisc gur thit na h-Iosráelítigh isteach i n-díchreid tar éis dul trasna an Fharraige Dearg

Mar atá luaite thuas, ní bhféadfaí a comhlíon an gcoinníoll slánaíochta le bhaint as an nádúr tite le linn cúrsa athchóiriú Canán na h-Iosráelítigh trí iad bheith ag chreidiúint agus a leanniúnt Maois ach amháin don tréimhse ghearr inár léirigh sé cumhacht Dé. Ina h-ionad sin, theastaigh a chomhlíonadh go choimeádfaidh na daoine a leithéid de creideamh agus umhlaíocht sin go dtí gur chuadar isteach igCánan, thógadar an Teampaill, agus go nglacadar leis an Meisias. Mar an gcéanna, le chomhlíonadh an coinníoll slánaíochta do bhaint as an nádúr tite agus bunús na substainte don Taibearnacail a leagan, ba raibh chóir dona h-Iosráelítigh Maois a h-umhlaí go dílis ón nóiméad a dhreap sé an sliabh chun dul i mbun troscadh daichead lá go dtí go raibheadar críochnaithe á thógáil an Taibearnacail. Mar sin féin, fhaid is a bhí Maois ag troscadh agus ag guí ar an sliabh, thit na daoine go léir isteach i díchreid agus adhradh don laogh órdha. Dá bhrí sin, ní raibh an bhunús na tsubstaint don Taibearnacail bunaithe.